Το ταξίδι στους ουρανούς δεν είναι πια ένα άπιαστο μακρινό όνειρο, αλλά είναι μια πραγματικότητα της καθημερινής μας ζωής, ανεξάρτητα από τον τόπο που ζει ο κάθε άνθρωπος. Τα αεροπλάνα πετούν πάνω από τα κεφάλια μας, μεταφέρουν ανθρώπους και εμπορεύματα, ιδέες και βόμβες ή πολιτισμό, και γενικά στον ουρανό έχει μεταφερθεί σταδιακά – και χωρίς να έχουμε συνειδητοποιήσει την αλλαγή- ένα σημαντικό κομμάτι της προσωπικής καθημερινής ζωής.
Εάν δε λάβουμε υπόψη μας και το γεγονός ότι, όχι μόνο μεταφέρουν τα αεροπλάνα ανθρώπους και τα λοιπά, αλλά στον 21ο αιώνα όλες μας οι διαδικασίες λειτουργούν μέσω των δορυφόρων που κινούνται στον ουρανό πάνω από τα κεφάλια μας – όχι δηλαδή και πολύ μακριά – είναι προφανές ότι η ζωή μας έχει μπει για τα καλά στην φάση του ουρανού, και όχι μόνο πλέον μόνο της γης, όπως συνέβαινε ανέκαθεν, και μέχρι το τέλος του 20ου αιώνα.
Τώρα ο ουρανός δεν είναι μόνο για να τον θαυμάζουμε τις νύχτες, ή να μάς φωτίζει ο ήλιος, αλλά έχει γίνει σταδιακά τμήμα της προσωπικής μας καθημερινής ζωής, χωρίς να το έχουμε ακόμη συνειδητοποιήσει, ιδιαίτερα οι άνθρωποι της μεγαλύτερης ηλικίας. Βαδίζουμε εξ ανάγκης σε ένα δρόμο που ο ουρανός δεν είναι πλέον μακριά, αλλά είναι τμήμα των καθημερινών μας πρακτικών διαδικασιών, και αυτό έχει παγιωθεί μέσα στις συνειδήσεις μας, διότι δεν υπάρχει και άλλη διέξοδος.
Η άρνηση αυτής της αλήθειας και της πραγματικότητας, απλώς συνιστά ηθελημένη παραπλάνηση του εαυτού μας, και θα το συναντήσουμε μπροστά μας όταν χρειαστεί – και συνήθως χρειάζεται πολλάκις και πολυτρόπως – να τον χρησιμοποιήσουμε ως χώρο μεταφοράς αναγκαίων πραγμάτων ή του ίδιου του εαυτού μας. Άρα, το ταξίδι στους ουρανούς δεν είναι πλέον φαντασία ή βιβλική προφητεία, αλλά είναι τμήμα της καθημερινότητας κάθε ανθρώπου σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης.
Διότι, και όσοι ακόμη δεν χρησιμοποιούν τα αεροπάνα ή τις δορυφορικές συνδέσεις στα τηλεφωνα – και όχι μόνο -, βλέπουν τους άλλους να τα χρησιμοποιούν και μαθαίνουν ότι τελικά ο ουρανός παίζει καθοριστικό ρόλο σε όλες μας τις δραστηριότητες. Η συναισθηματική αξία παρέμεινε. Προστέθηκε όμως και η πρακτική αξία, η οποία και καλύπτει τις ανάγκες όλων μας στην καθημερινή μας ζωή.
Άρα, οι άνθρωποι της πίστεως, όσοι δηλαδή αναζητούμε θέλημα θεού στην ατομική μας καθημερινή ζωή, πρέπει να λάβουμε υπόψη μας τις νέες συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί. Το ρομαντικό τμήμα της θέασης των άστρων και του φεγγαριού, τώρα είναι πλέον ένα τμήμα – συνήθως το μικρότερο – του ανθρώπινου ενδιαφέροντος. Η αλήθεια στην πρακτική της εφαρμογή, παίζει πιο σημαντικό ρόλο, και μάλιστα αυξανόμενης χωρητικότητας, από ότι συνέβαινε στο παρελθόν και στις φαντασίες των αισθημάτων μας.
Τώρα η πραγματικότητα θέλει- έχει ανάγκη – τον ουρανό, και χωρίς τον δικό του χώρο, ο άνθρπος αισθάνεται πνιγμένος, αγχωμένος από την στενότητα του χώρου που υφίσταται πάνω στην γη. Ο άνθρωπος αναζητά πλέον όλο και περισσότερο τα δικαιώματά του πέρα από τους φυσικούς ορίζοντες, όπως αυτοί είχαν διαμορφωθεί μέχρι τον 20ο αιώνα. Τώρα όλα πλέον λαμβάνουν σοβαρά υπόψη τους το τί συμβαίνει στον ουρανό, από τα αεροπλάνα μέχρι τα μηνύματα, διότι από εκεί – και μέσω αυτού – μετακινούνται όλα τα αγαθά. Στην διδασκαλία του Χριστού ο ουρανός είναι το μεγάλο πεδίο εξερεύνησης για τον άνθρωπο της πίστης. Ως εν ουρανώ και επί της γης. ΟΧΙ ως επί της γης και εν ουρανώ!!!