Οι λογαριασμοί της ενέργειας και το ενεργειακό κόστος μάς υπενθυμίζουν τον ρόλο, τον ισχυρό και σοβαρό ρόλο της ενέργειας στην καθημερινή ζωή κάθε κατοίκου της γης, ανεξάρτητα από περιοχή του πλανήτη, και χρόνο που η ενέργεια παράγεται ή καταναλώνεται.

Διότι, όλοι κατανοούμε ότι η ενέργεια δεν είναι μόνο αυτή που αγοράζουμε για κατανάλωση, αλλά και το ίδιο το φυσικό μας σώμα έχει ανάγκη από ενέργεια, προκειμένου να διατηρείται σε λειτουργική πληρότητα, και να εκτελεί τα έργα μέσα στην προσωπική μας καθημερινή ζωή. Ο αέρας που αναπνέουμε, οι τροφές και το νερό, η κίνηση και η επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων, όλα αυτά τροφοδοτούν το σώμα μας με υλικά στοιχεία, πολλά από τα οποία μπορεί να μην είναι ορατά, ωστόσο όλα αυτά – και πολλά άλλα – συμβάλλουν στην ενεργειακή αυτάρκεια του φυσικού μας σώματος, ώστε να “ζούμε” καθημερινά.

Η πείνα και η δίψα, η αίσθηση της έλλειψης και η ανάγκη για αναπλήρωση, όλα αυτά και πολλά άλλα καθιστούν την προσωπική μας καθημερινότητα ένα τεράστιο σε απαίτηση “εργοστάσιο” με ανάγκη για τροφοδοσία. Ενώ, δηλαδή, εμείς απλά πεινάμε ή διψάμε, στην πραγματικότητα πρόκειται για ειδοποίηση του οργανισμού μας, ότι τα διαθέσιμα αποθέματα φτάνουν στο κατώτατο όριο, και υπάρχει ανάγκη αναπλήρωσης. Και μπορεί η αναπλήρωση να μην είναι άμεσης ανάγκης, ωστόσο το μήνυμα ήρθε και κάθε άτομο ξέρει τον δρόμο και τον τρόπο, για να ικανοποιήσει αυτή την ενεργειακή ανάγκη στο σώμα του.

Κανένας ζωντανός οργανισμός δεν διαχειρίζεται τις ανάγκες αυτές, με τον τρόπο που μπορεί να τις διαχειρίζεται κάποιο άλλο άτομο, την ίδια στιγμή, και με κάποιον άλλον τρόπο. Και αυτό είναι καταπληκτικό. Ενώ, δηλαδή, ξέρουμε ότι όλοι έχουμε ανάγκη το νερό και τις τροφές, το κάθε άτομο διαφέρει από το κάθε άλλο άτομο, στον τρόπο και τον χρόνο με τον οποίο αναπληρώνει αυτές τις ανάγκες της προσωπικής του ζωής καθημερινά. Όλα μπορεί να φαίνονται κοινά και όμοια. Ξέρουμε όμως ότι τίποτα δεν είναι στην πραγματικότητα ίδιο με το άλλο. Όχι μόνον κατά την εξωτερική περιγραφή ενός αντικειμένου, πχ της τροφής, αλλά, κυρίως, με τον τρόπο που καθένας οργανισμός θα παραλάβει τα υλικά για την παραγωγή της αναγκαίας ενέργειας για τον εαυτό του και όχι για τον άλλο οργανισμό. Διότι από τα σύνολα, όταν ερχόμαστε στο άτομο, τίποτα δεν είναι ίδιο. Καθένα άτομο έχει τις δικές του ανάγκες για το ίδιο πράγμα, αλλά θα λειτουργήσει και με τον δικό του ιδιαίτερο και προσωπικό τρόπο, για να καλύψει την δική του ανάγκη και όχι την ανάγκη ενός άλλου.

Και ενώ αυτό είναι απόλυτα κατανοητό στην προσωπική μας ζωή καθημερινά, όταν ερχόμαστε στην ανάγκη του εσωτερικού μας ανθρώπου των σκέψεων και των αποφάσεων, εκεί, ενώ η λειτουργία του εσωτερικού ανθρώπου είναι παρόμοια, και έχει και αυτή ανάγκη τις δικές της πρώτες ύλες για να τροφοδοτηθεί με ενέργεια, εκεί αποφεύγουμε να ακούσουμε την φωνή της λογικής και της ανάγκης για ενίσχυση του ενεργειακού μας χαρτοφυλακίου. Και το αποτέλεσμα είναι η ασθενής δύναμη, όταν έρχεται η έξωθεν προσβολή της απάτης, του ψεύδους, και της αδικίας.

Ο εσωτερικός μας άνθρωπος ασθενεί λόγω αδράνειας και ασιτίας, και οι αποφάσεις μας μακράν απέχουν από την δική μας λογική. Μέσα μας τα μικρόβια έχουν κατασκηνώσει, και έχουν αποδιοργανώσει τον μηχανισμό της ενεργητικής παραγωγής δύναμης. Η αποκοπή από την αλήθεια αδειάζει τις δεξαμενές της ενέργειας, και το άτομο παρασύρεται εκεί που δεν θα ήθελε, γιατί δεν διαθέτει ισχυρά αντισώματα για αντίσταση στην εξαπάτηση.  Ο Χριστός εξήγησε ότι η γνώση της αλήθειας οδηγεί το άτομο στην ελευθερία από την δουλεία των λαθών του.

Όλοι οι μεγάλοι σχεδιασμοί όλων των χωρών του κόσμου έχουν στραμμένη την προσοχή τους στην ενέργεια. Διότι, αυτή καθορίζει πλέον τον πλούτο ενός λαού και την ποιότητα – και όχι μόνον – της ατομικής καθημερινότητας των πολιτών.

Πίσω από κάθε κίνηση τώρα πλέον βρίσκεται η ενέργεια, από την οποία παράγεται η δύναμη, με την οποία όλοι οι άνθρωποι του πλανήτη διάγουμε την καθημερινότητά μας και όχι μόνον. Διότι ένας λαός, ένα έθνος, ένα κράτος, πρώτα βέβαια μεριμνά για την ατομική καθημερινότητα των πολιτών του, στην συνέχεια όμως ξέρουν όσοι κυβερνούν την χώρα, ότι απαιτείται και ευρύτερη μέριμνα, όπως είναι η άμυνα και υγεία και η παιδεία.

Ωστόσο, είτε για την ατομική είτε για την εθνική προκοπή και αντοχή, προϋπόθεση είναι η επάρκεια σε ενέργεια. Διότι από αυτήν την δύναμη της ενέργειας, δηλαδή την ύπαρξη των πρώτων υλών και την παραγωγή της ενέργειας, εξαρτάται κάθε επιτυχημένη δραστηριότητα, είτε σε περιβάλλον ενός ατόμου, είτε σε περιβάλλον κοινωνίας. Διότι το άτομο, ξέρουμε από την καθημερινή μας πείρα, έχει ανάγκη δύναμης για τα καθημερινά του. Αλλά αυτή η δύναμη δεν δίνεται χωρίς τις πρώτες ύλες, από τις οποίες το κάθε άτομο λαμβάνει την ενεργητική δύναμη για τα καθέκαστα.

Είναι απαραίτητη η ύπαρξη της πρώτης ύλης, στην συνέχεια η κατεργασία της ύλης για να παραχθεί η ενέργεια, πχ το πετρέλαιο, ο λιγνίτης, κλπ, και από την ενέργεια που παράγεται, να ωφελείται ο κόσμος και η συγκεκριμένη κοινωνία. Με λίγα λόγια, κάθε λαός, αλλά και κάθε άτομο στην συνέχεια μεριμνά για τις πρώτες ύλες και τους τρόπους κατεργασίας των πρώτων υλών, προκειμένου να παραχθεί η πολύτιμη ενέργεια, η οποία, όπως σημειώθηκε παραπάνω, είναι η κινητήρια δύναμη κάθε δραστηριότητας που σχετίζεται με τον άνθρωπο.

Και ενώ αυτό είναι απόλυτα κατανοητό, και αφορά την προσωπική ζωή κάθε ατόμου όσο βρίσκεται πάνω στην γη, δεν είναι κατανοητό το γεγονός ότι όλη αυτή η διαδικασία αφορά μόνο το φυσικό μας σώμα, και δεν αφορά τον κόσμο που λειτουργεί μέσα στο φυσικό μας σώμα, τον “έσω άνθρωπο” τον εσωτερικό μας άνθρωπο, τον άνθρωπο που έχει αισθήματα και συναισθήματα, που συμμετέχει και πληγώνεται ή διασκεδάζει, τον άνθρωπο που ζητά και αναζητά εξηγήσεις για την ζωή και τον θάνατο, την αδικία και το ψέμα, τον άνθρωπο που σκέφτεται, υπολογίζει, μεριμνά, επιλέγει και αποφασίζει για το κάθε τι στην προσωπική του καθημερινότητα.

Και είναι προφανές ότι αυτή η πλευρά, δηλαδή ο εσωτερικός μας άνθρωπος, που υπάρχει και λειτουργεί μέσα στο κάθε φυσικό σώμα του ανθρώπου όσο αναπνέει, δεν είναι αμελητέο ζήτημα, αλλά – κατά την ταπεινή μου γνώμη και εμπειρία – αποτελεί το κύριο θέμα της ζωής μας, ή τουλάχιστον θα έπρεπε να αποτελεί ένα σταθερό πυλώνα των καθημερινών μας υποχρεώσεων. Όπως δηλαδή μεριμνούμε για το ηλεκτρικό ρεύμα να μην υπάρχει στέρηση, ή το καύσιμο για το όχημά μας, έτσι θα έπρεπε να συμβαίνει και για τους τρόπους ύπαρξης επάρκειας και για τις πρώτες ύλες που θα παράξουν την ενέργεια και την δύναμη για να ξεπεράσουμε όλα τα εμπόδια και τα αδιέξοδα της προσωπικής μας καθημερινότητας. Και ο Χριστός γι αυτό ήρθε. Να εξηγήσει τους τρόπους εντοπισμού της πρώτης ύλης, αλλά και των διαδικασιών που μετατρέπουν αυτή την πρώτη ύλη, σε δύναμη του εσωτερικού μας κόσμου. Με αυτή την δύναμη δεν γινόμαστε ανίκητοι, αλλά ξέρουμε τα όριά μας, και μαθαίνουμε πώς να κάνουμε οικονομία για να έχουμε πάντα αποθέματα ζωής. 

Το βάθος του φυσικού μας σύμπαντος είναι άγνωστο ακόμη, αλλά το τμήμα του που γνωρίζουμε σήμερα,  οπωσδήποτε είναι μεγαλύτερο από αυτό που ήταν γνωστό μέχρι τον 20ο περίπου αιώνα. Τώρα πλέον με τα σύγχρονα μηχανήματα, το ανθρώπινο μάτι φτάνει σε διαστάσεις αδιανόητες για τους προηγούμενους αιώνες, αφού πλέον οι αποστάσεις μεταξύ των πλανητών δεν υπολογίζονται με μέτρα ούτε χιλιόμετρα, αλλά με αποστάσεις ετών φωτός.

Δηλαδή, τώρα μια τιμή μεγέθους απόστασης μεταξύ των πλανητών, υπολογίζεται με την απόσταση που διανύει το φως, δηλαδή τριακόσιες χιλιάδες χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο! Και είναι φυσικό η ανθρώπινη αντιληπτική ικανότητα να μην είναι σε θέση να αφομοιώσει όλες αυτές τις νέες πληροφορίες, οι οποίες δεν έχουν ουδεμία σχέση με τα φυσικά ανθρώπινα μέτρα και σταθμά. Αυτή, δηλαδή, η νέα διάσταση του σύμπαντος με τους πλανήτες, δεν οφείλεται στο ότι ξαφνικά οι πλανήτες πήγαν μακριά, αλλά απλούστατα, εμείς τώρα καταφέραμε να αποκτήσουμε αυτή την καλύτερη εικόνα για το σύμπαν, μέσα στο οποίο όλοι κατοικούμε.

Επομένως στην δική μας εποχή ο κόσμος έχει “αλλάξει”. Όχι γιατί άλλαξε κάτι μέσα στην φύση, αλλά γιατί εμείς κάναμε ένα βήμα πιο κοντά στην αλήθεια που περιβάλλει την ζωή μας. Και αυτό είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο, στο μάθημα για την κατανόηση της αλήθειας. Όσο περισσότερο αναζητούμε την αλήθεια που βρίσκεται γύρω μας, και θυσιάζουμε κόπους και οτιδήποτε άλλο χρειαστεί, τόσο καλύτερα κατανοούμε το κόσμο μας. Και αυτός δεν είναι ένας ξένος κόσμος, αλλά είναι ο δικός μας κόσμος, ο γείτονας, με τον οποίο συμβιώνουμε και τα οκτώ δισεκατομμύρια του πλανήτη μας σήμερα.

Και αυτό δηλώνει ότι το παγκόσμιο πλανητάριο μάς προκαλεί να το εξερευνήσουμε, όχι μόνο για να κατανοήσουμε την άβυσσο που μάς περιβάλλει, αλλά για να μάθουμε να ανοίγουμε τα μάτια μας στην αλήθεια. Η οποία μπορεί να είναι αβυσσαλέα, αλλά δεν παύει αυτή να μας περιβάλλει και να μάς προκαλεί να την γνωρίσουμε. Μάλιστα, όσοι πιστεύουν στην διδασκαλία του Χριστού, πρέπει να γνωρίζουμε ότι η μελλοντική μας ζωή δεν είναι μέσα στα πλανητικά συστήματα αυτού του κόσμου, αλλά έχει τοποθετηθεί από τον Δημιουργό σε άλλες άγνωστες για την ανθρώπινη αντιληπτική ικανότητα διαστάσεις, τις οποίες καλούμαστε να γνωρίζουμε καθημερινά όλο και καλύτερα.

Διότι η ζωή, όπως εξήγησε ο Χριστός, δεν είναι μόνο αυτή που βιώνουμε εδώ πάνω στον πλανήτη γη, αλλά συνεχίζεται σε άλλη διάσταση χώρου και χρόνου, εκεί που ο ίδιος ο Χριστός “μετακόμισε” μετά την “τιμητική” φιλοξενία που του επιφυλάξαμε εμείς με την παραπομπή του σε δίκη υποκρισίας, διότι η δική του διδασκαλία δεν χωράει μέσα στον μικρό δικό μας πλανήτη που πλανάται ανάμεσα στην φιλοδοξία, την φιλαργυρία και την πλεονεξία, στα πλαίσια μιας άμετρης αδικίας έναντι της αλήθειας.

Η υγιής διδασκαλία του Χριστού άνοιξε αυτούς τους ορίζοντες πέρα από την δική μας μιζέρια, που βγαίνει μέσα από την πίκρα της αποτυχίας. Ο ίδιος έδειξε ότι υπάρχει και άλλο πλανητικό σύστημα, στο οποίο κατοικεί Δικαιοσύνη. Η προσωπική αγάπη για την αλήθεια όσο μεγάλη και δύσκολη και αν είναι, είναι το κλειδί που ξεκλειδώνει το επόμενο βήμα της ατομικής πορείας, που είναι δύσκολη, αλλά στο τέλος φέρνει το άτομο μακριά από την στενότητα αυτού του πλανήτη. Τα έτη φωτός δεν είναι για να θαυμάζουμε. Είναι για να κατανοούμε την πορεία μακριά από την θλίψη και την αποτυχία της ημέρας. 

Τον 21ο αιώνα και ιδιαίτερα στις μέρες μας η λέξη ενέργεια είναι συνώνυμη με την καθημερινή μας ζωή. Τίποτα δεν κάνουμε χωρίς να απαιτείται ενέργεια, από την οποία παράγεται η δύναμη που χρειαζόμαστε. Και μπορεί αυτή η ενέργεια και η  δύναμη που παράγεται από αυτήν να περνά στα “ψιλά”, όμως όταν έρχονται οι λογαριασμοί της ενέργειας καταλαβαίνουμε πολύ καλά τον ρόλο της ενέργειας, αλλά και το κόστος που αυτή έχει για τις πρώτες ύλες και την παραγωγή της ενέργειας.

Διότι τώρα πλέον, δεν είναι αρκετή για τις ανάγκες μας μόνο η φυσική ενέργεια, του αέρα, του ήλιου, των ανθρώπινων δυνάμεων, αλλά οι ανάγκες για περισσότερη δύναμη, άρα και ενέργεια για να παραχθεί από τις πρώτες ύλες, είναι η καθημερινή έγνοια όλων των υπευθύνων του κόσμου. Ωστόσο αυτό το στοιχείο της παγκόσμιας ανάγκης σε πρώτες ύλες για την παραγωγή της ενέργειας είναι έξω από την προσωπική μας ζωή, αν βέβαια εξαιρέσουμε το κόστος, το οποίο πολλές φορές φτάνει την ζωή μας σε επίπεδα άγχους. Και αυτό δεν είναι το πιο σοβαρό.

Οι κίνδυνοι από τους οποίους μπορεί να στερηθούμε την ενέργεια λόγω της προμήθειας των πρώτων υλών, μεταβάλλουν την προσωπική μας ζωή σε αγωνία και προσδοκία για το μέλλον, αφού όλοι πλέον ζούμε με την αδήριτη ανάγκη για πρώτες ύλες και ενέργεια. Και φυσικά το ζήτημα δεν είναι καινούριο, διότι ανέκαθεν ο άνθρωπος αναζητούσε τρόπους να έχει στην διάθεσή του περισσότερη ενεργητική δύναμη, για να την αξιοποιεί στην δική του καθημερινότητα. Αυτός ήταν ο λόγος που εξημερώθηκαν τα άγρια ζώα, αυτός ήταν ο λόγος που χρησιμοποιήθηκε ο άνεμος και το νερό για κίνηση, και γενικά μέχρι και πριν λίγους αιώνες οι άνθρωποι αναζητούσαν τρόπους να ανακαλύψουν περισσότερη ενέργεια μέσα από τα υλικά της φύσης.

Και αυτό το στοιχείο, το οποίο δεν είναι αμελητέο στοιχείο αλλά είναι συστατικό της προσωπκής μας καθημερινής ζωής και πραγματικότητας, το ανέφερε πρώτος ο Χριστός, όταν μάς υπέδειξε – τότε σε εκείνους σήμερα σε μάς – να παρατηρήσουμε τα κρίνα του αγρού, τα οποία δεν διαθέτουν μηχανές και παρατηρήσιμους μηχανισμούς για να αναπτυχθούν, αλλά, όπως ο ίδιος εξήγησε, η γη αυτόματα αποδίδει την δύναμη της ανάπτυξης, δηλαδή η γη διαθέτει την αναγκαία ενεργητική δύναμη, με την οποία μεταβάλλονται τα συστατικά της γης σε χόρτο και ζωή για το ζωικό βασίλειο.

Με λίγα λόγια, η ενέργεια που έχουμε ανάγκη ήταν γνωστή στον δημιουργό, όταν εκείνος δημιούργησε τον κόσμο και όσα βρίσκονται μέσα σ’ αυτόν, και μάλιστα μερίμνησε για εκατομμύρια χρόνια αυτή η ενέργεια να μην έχει λείψει ποτέ πάνω από την γη, αλλά να διατηρείται στο πέρασμα του χρόνου, και να τροφοδοτεί κάθε μορφή ζωής και κίνησης πάνω στον πλανήτη μας. Διότι όλα χρειάζονται δύναμη, και η δύναμη παράγεται από την ενέργεια και τις πρώτες ύλες. Και το ξέρουμε καλά από την προσωπική μας ζωή καθημερινά.

Χρειαζόμαστε νερό και τροφή μαζί με το οξυγόνο, για να διατηρηθούμε στην ενεργό ζωή. Το σώμα μας είναι ένα τέλειο εργοστάσιο παραγωγής ενέργειας για τις προσωπικές μας ανάγκες. Όμως ο εσωτερικός μας κόσμος των σκέψεων, των υπολογισμών, των εκτιμήσεων, των συναισθημάτων, των επιλογών και των αποφάσεων, έχει και αυτός ανάγκη από καθημερινή ενίσχυση μέσω της πίστης και της καλλιέργειας του καλού έναντι του πονηρού και του κακού.