Τα μηνύματα που έχουν αξία για εμάς, δηλαδή την προσωπική μας ζωή, είναι αυτά για τα οποία έχουμε ενδιαφέρον και μάς απασχολούν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Όλα τα υπόλοιπα τα διαγράφουμε ή μάς ενοχλούν, και δεν δείχνουμε κανένα ενδιαφέρον. Και αυτή είναι μια ειδοποιός διαφορά. Διότι όταν κάτι μάς ενδιαφέρει, κυρίως στην προσωπική μας ζωή, τότε το μήνυμα έχει νόημα και αξία, ανάλογα με το πόσο ενδιαφέρον έχουμε για το θέμα.
Δηλαδή, το δικό μας ενδιαφέρον παίζει ρόλο στην αξιολόγηση του μηνύματος, και όχι το περιεχόμενο μόνο του μηνύματος. Μικρό ενδιαφέρον για το θέμα, μικρή αξία και για το μήνυμα που έφτασε. Μεγάλο ενδιαφέρον για το θέμα, μεγάλη αξία και για το μήνυμα που έφτασε σε εμάς. Αυτό είναι το κριτήριο και όχι αυτό καθαυτό το μήνυμα μόνο.
Εμείς αξιολογούμε με βάση τα προσωπικά μας ενδιαφέροντα και ερωτηματικά. Και αυτή η παρατήρηση της προσωπικής αξιολόγησης για κάθε μήνυμα, αποδεικνύει και τα προσωπικά μας ενδιαφέροντα εκείνη την στιγμή ή εκείνη την περίοδο. Άλλα ενδιαφέροντα έχουμε στην νεανική ηλικία, και άλλα στην ώριμη ή την τρίτη ηλικία, χωρίς αυτός ο κανόνας να έχει όρια ή απαγορεύσεις.
Σε κάθε, όμως περίπτωση, το μήνυμα πρέπει να έχει σχέση με τα προσωπικά μας ερωτήματα και αναζητήσεις, εάν δεν έχουμε παραιτηθεί από τα ενδιαφέροντα της ζωής. Και αυτή η παράμετρος, δηλαδή του προσωπικού μας ενδιαφέροντος, έχει μεγάλη σημασία στην προσέγγιση του ατόμου για να κατανοήσει την διδασκαλία του Χριστού για προσωπική του εφαρμογή μέσα στην ατομική του καθημερινή επαφή με τον κόσμο και τον εαυτό του.
Διότι, όπως σημειώθηκε παραπάνω, χωρίς το προσωπικό μας ενδιαφέρον δεν φτάνουν μηνύματα, ή – και εάν φτάσουν – τα απορρίπτουμε χωρίς εξήγηση. Διότι είναι γνωστό ότι ο Χριστός όταν ήταν εδώ στην γη, δεν πίεσε και δεν εξανάγκασε κανένα να τον ακολουθήσει. Η προσέλευση στα μαθήματά του ήταν – κατά κανόνα – εθελοντική, και είχε σχέση με τις αναζητήσεις κάθε ενδιαφερόμενου προσώπου που τον αναζητούσε.
Διότι τότε έχει αξία το μήνυμα του Χριστού. Όταν το άτομο έχει ενδιαφέρον προσωπικό, και όχι όταν πηγαίνει από συνήθεια ή εξαναγκασμό. Διότι τότε είναι σχεδόν χαμένος ο κόπος και ο χρόνος. Διότι στο εσωτερικό του ατόμου δεν περνάει ο σπόρος, από τον οποίο θα προέλθει το κέρδος του μαθητή-ακροατή. Διότι ο Χριστός δεν μάζευε χρήματα, αλλά ήθελε να δώσει δωρεάν τα μαθήματά του για να τα αξιοποιήσουν όσοι είχαν ενδιαφέρον, και όχι αναγκαστικά.
Το σύνολο των προσώπων που περιγράφονται στην Καινή Διαθήκη ότι πλησίασαν τον Χριστό, ήταν άτομα με ανάγκες προσωπικές, ή ερωτήματα τα οποία δεν μπορούσαν να βρουν απαντήσεις με τις γνώσεις που είχαν μέχρι τότε. Και ο Χριστός δεν άφησε καμία ανάγκη χωρίς να ανταποκριθεί, εάν το πρόσωπο είχε, βέβαια, ενδιαφέρον.
Και αυτή είναι η βάση της αποδοχής της διδασκαλίας του Χριστού. Όλα ξεκινούν από το προσωπικό μας ενδιαφέρον. Εάν έχουμε ενδιαφέρον για την αδικία και την απάτη που συντελείται γύρω μας, τότε ο Χριστός θα δώσει τις δικές του εξηγήσεις για τα φαινόμενα, αλλά και θα υποδείξει ατραπούς αποφυγής των παγίδων που στήνονται απέναντί μας καθημερινά. Τότε το μήνυμα του Χριστού, η εξήγηση η δική του, έχει θέση μέσα στην φαρέτρα της προσωπικής μας εμπειρίας πίστεως.