Η αναφορά του Χριστού στον καιρό, δεν αφορούσε φυσικά την επιστήμη της μετεωρολογίας, αλλά αφορούσε την παρατήρηση των κοινωνικών δεδομένων, όπως αυτά διαμορφώνονται στην ατομική μας καθημερινότητα, αλλά και στο σύνολο της σύγχρονης κάθε φορά κοινωνίας. Διότι οι κοινωνίες των ανθρώπων δεν είναι στατικές και σταθερές, αλλά μεταβάλλονται ανάλογα με τις πραγματικές ανάγκες, τις οποίες προκαλεί η ανάγκη του ανθρώπου από την μια, και η φυσική κατάσταση που επικρατεί από την άλλη.

Και αυτό συμβαίνει διότι ο άνθρωπος δεν είναι αποκομμένος από την φύση και το φυσικό του περιβάλλον, αλλά διαμορφώνει το ατομικό του στάτους μέσα από τις παραμέτρους των δύο αυτών παραγόντων, δηλαδή των προσωπικών του αναγκών και των πραγματικών εξωτερικών φαινομένων. Κανένα από τα δύο δεν έχει αξία μόνο του, παρά μόνον σε συνδυασμό με το άλλο. Το φυσικό έχει ανάγκη το ανθρώπινο, και το ανθρώπινο παρακολουθεί το φυσικό για να προσαρμόζεται κατάλληλα.

Και ο Χριστός ήξερε πολύ καλά αυτή την ουσιαστική πραγματικότητα, και δεν ήταν αφελής και τυφλός. Έφερε ως παράδειγμα την παρατήρηση της ανθρώπινης σοφίας για τις καιρικές συνθήκες, προκειμένου να επισημάνει την ικανότητα του ατόμου να κατανοεί την γύρω του πραγματικότητα. Διότι όλοι κάνουμε το ίδιο λάθος. Θεωρούμε ότι δεν ξέρουμε, ενώ η αλήθεια μάς διαψεύδει. Ο άνθρωπος περισσότερο από τα ζώα διαθέτει εσωτερική πληροφόρηση για την γύρω του πραγματικότητα, όχι μόνο της στιγμής, αλλά και του μέλλοντος.

Διότι ο καιρός, οι καιρικές συνθήκες που επικρατούν δεν έχουν ανάγκη περιγραφής των υφισταμένων, αλλά έχει αξία εάν κάποιος μπορεί να προβλέψει το μέλλον, ώστε οι άνθρωποι να λάβουν τα μέτρα τους. Και αυτό είναι η καθημερινή μας εμπειρία. Κανείς δεν ενδιαφέρεται να ακούσει το δελτίο καιρού της προηγούμενης εβδομάδας – εκτός εάν είναι ερευνητής – αλλά όλοι θέλουμε να μάθουμε τί καιρό θα κάνει αύριο ή στο εγγύς μέλλον, προκειμένου να λάβουμε τα αναγκαία μέτρα για την δική μας προστασία. Το ένα είναι πολύτιμο, το άλλο αδιάφορο για τους πολλούς.

Και ο Χριστός αυτό ακριβώς το στοιχείο της επικαιρότητας του μέλλοντος ήθελε να αναδείξει. Όλοι θέλουμε την γνώση του μέλλοντος, αλλά στην πραγματικότητα μόνο για την επιφάνεια και όχι για την ουσία. Και ο Χριστός δεν ήθελε να μένουμε  στην επιφάνεια μόνο, αλλά ήθελε να ερχόμαστε σε επίγνωση της αλήθειας σε όλες τις διαστάσεις μήκους πλάτους ύψους βάθους, και σε όλους τους τομείς της προσωπικής μας ζωής χωρίς παραλείψεις.

Η διδασκαλία του Χριστού δεν εξαιρεί κανένα τομέα της προσωπικής μας καθημερινότητας. Έδωσε εξηγήσεις για όλα τα θέματα που μπορεί να δημιουργήσουν στο άτομο ερωτηματικά. Από τα απλούστερα έως τα πιο σύνθετα και δυσνόητα. Για τις τρίχες της κεφαλής μας, αλλά και για την ζωή στην αιωνιότητα. Στην διδασκαλία του θίγονται όλα τα θέματα, τα οποία μπορεί να προκύψουν στην δική μας καθημερινότητα, εφόσον βέβαια ζούμε μέσα στον κόσμο και δεν έχουμε αποσυρθεί από την κοινωνία και το περιβάλλον. Η ευθύτητα του Χριστού απέναντι στα ερωτήματα της καθημερινότητας είναι σαφής χωρίς υπεκφυγές και πονηριές, όπως εμείς συνηθίζουμε, όταν έχουμε την ευθύνη των δικών μας απαντήσεων στα ερωτήματα της κοινωνίας και των ανθρώπων της δικαιοσύνης. 

Τα δελτία καιρού για την φύση που μάς περιβάλλει, είναι στο καθημερινό μας ρεπερτόριο, λόγω ανάγκης για να προφυλαχθούμε από τυχόν επιζήμιες συνθήκες, και αυτό αφορά τόσο το  άτομό μας, όσο και όσα εξαρτώνται από εμάς. Με λίγα λόγια, λαμβάνουμε τα μέτρα μας για τυχόν φαινόμενα που θα επηρεάσουν την ζωή μας. Και αυτό το κάνουμε αυτόματα, δηλαδή δεν χρειάζεται κάποιος να μάς υποχρεώσει για να λάβουμε τα αναγκαία μέτρα.

Ωστόσο, όλοι κατανοούμε ότι αυτό δεν είναι το μεγάλο πρόβλημα της ζωής μας. Διότι κατά την διάρκεια της ημέρας αντιμετωπίζουμε δεκάδες προκλήσεις και δυσκολίες, και πασχίζουμε να τα βγάλουμε πέρα με τον καλύτερο τρόπο, ώστε να βγούμε κερδισμένοι. Και αυτή η αλήθεια της προσωπικής μας καθημερινότητας μάς υποχρεώνει να βάλουμε το  μυαλό μας να δουλεψει. Διότι τις εξωτερικές συνθήκες του ανθρώπινου κοινωνικού μας περιβάλλοντος δεν μπορούμε κατά κανόνα να τις αλλάξουμε. Και αυτό που απομένει για την δική μας πλευρά, είναι να μεριμνήσουμε για την προστασία του εαυτού μας και όσων είναι εξαρτημένοι από εμάς, όπως δηλαδή κάνουμε και για τον καιρό που θα επικρατήσει καθημερινά.

Αυτό το στοιχείο της προσωπικής μας προσοχής και ορθής αντίδρασης είναι βασικό στοιχείο στην καθημερινή μας ζωή, για όσους ενδιαφερόμαστε για την διδασκαλία του Χριστού. Διότι η διδασκαλία αυτή δεν αφορά μόνον τα εκκλησιαστικά μας καθήκοντα, αλλά αφορά κατά κύριο λόγο την προσωπική μας συμπεριφορά μέσα στην κοινωνία, με την οποία ερχόμαστε σε επαφή καθημερινά, διότι από αυτή την συμπεριφορά μας εξαρτάται ο ατομικός μας πλούτος. Εάν κερδίζουμε έναντι των άλλων, αυτό μάς ικανοποιεί και προάγει το καλύτερο μέσα στην ζωή μας. Διότι δεν κάνει τις δικές μας πράξεις κάποιος άλλος, αλλά τις κάνουμε εμείς, και η αμοιβή μας είναι ανάλογη με την επιτυχία μας.

Θα σημειώσω την περίπτωση που ο Χριστός συναντά τον εκατόνταρχο, κατά την οποία, ο ίδιος ο Χριστός εξηγεί ότι η βασιλεία του θεού δεν σχετίζεται με τις ιερατικές μας πράξεις, αλλά είναι στοιχείο της ατομικής μας συμπεριφοράς μέσα στην προσωπική μας καθημερινότητα. Διότι ο Χριστός εξήγησε τότε, ότι η πίστη του εκατόνταρχου στο πρόσωπό του ήταν το κλειδί που άνοιγε τον δρόμο για την βασιλεία του θεού, σε αντίθεση με τους θρησκευόμενους ακροατές του, οι οποίοι ήταν Εβραίοι και δικαούνταν την βασιλεία του θεού ως κληρονόμοι των πατέρων τους και όχι γιατί οι ίδιοι πίστευαν στην διδασκαλία του Χριστού για να την εφαρμόζουν στην δική τους καθημερινότητα, όπως είχε κάνει ο εκατόνταρχος στο στρατόπεδο που υπηρετούσε ως Ρωμαίος αξιωματικός.

Η επιτυχία του εκατόνταρχου ήταν ένα αποτέλεσμα της προσωπικής του παρατήρησης, για το πώς λειτουργεί η εξουσία του πιστού στην δική του καθημερινότητα. Και αυτό εξέπληξε τον Χριστό, ώστε να αναφωνήσει ότι αυτό είναι το σωστό κάθε ανθρώπου ανεξάρτητα από φυλή και γλώσσα, εάν αγαπά την ζωή – ο εκατόνταρχος τον είχε πλησιάσει για ένα πρόβλημα της υγείας του δούλου του – διότι αυτό είναι η βασιλεία του θεού. Η θρησκευτική μας παράδοση είναι πολύτιμη. Δεν αντικαθιστά όμως τις προσωπικές μας ευθύνες, εάν αναζητούμε το μέλλον της ζωής μας να μην εμποδίζεται, αλλά να εμπλουτίζεται ! 

Τα μηνύματα που φτάνουν σε μάς, γραπτά ή προφορικά, αφορούν την προσωπική μας ζωή μέσα στην λειτουργία της καθημερινής μας ζωής. Δεν πρόκειται για ξένα μηνύματα, δηλαδή τα μηνύματα που αφορούν κάποιους άλλους, αλλά αφορούν την προσωπική μας ζωή, κατά κανόνα. Και αυτό είναι ένα στοιχείο, το οποίο – κατά κανόνα – το παραβλέπουμε ή το υποτιμούμε.

Δηλαδή δεν δίνουμε σημασία στην ουσία – κατά κανόνα -, αλλά ασχολούμαστε μόνο με το περιεχόμενο, και αυτό είναι ορθό, όταν δεν παραβλέπουμε τις άλλες παραμέτρους. Διότι υπάρχουν μηνύματα της καθημερινότητας, δηλαδή για τα θέματα που μάς απασχολούν καθημερινά, ωστόσο, πιστεύω ότι θα συμφωνήσετε μαζί μου, υπάρχουν και μηνύματα με άλλη αξία. Διαφορετική από των άλλων μηνυμάτων, διότι δεν αφορούν μόνο την καθημερινότητα με τα δικά της ερωτηματικά, αλλά αφορούν το μέλλον της προσωπικής μας – πάντα – ζωής.

Διότι το παρόν έρχεται και φεύγει, ενώ το μέλλον μπορεί να αλλάξει την ζωή μας, μέσα από ένα μήνυμα, το οποίο δεν αφορά οικονομικά και κοινωνικά θέματα, αλλά αφορά το προσωπικό μας μέλλον, εγγύς, απώτερο, απώτατο ή και αιώνιο για μάς τους Χριστιανούς. Και αυτά τα μηνύματα του μέλλοντος έχουν μεγαλύτερη αξία – προσοχή, όχι ότι τα άλλα της καθημερινότητας δεν έχουν την δική τους αξία – αλλά συμβάλλουν σε άλλη διάσταση, η οποία ελευθερώνει το άτομο από την μονότομη – συχνά – καθημερινότητα.

Και αυτό συμβαίνει, διότι μπορεί ένα τέτοιο μήνυμα μπορεί να παρεμβάλλει στην προσωπική μας καθημερινότητα ένα θέμα, ένα τομέα, ο οποίος δεν καλύπτει – μόνο – την ημερήσια ανάγκη μας, αλλά μάς φέρνει μπροστά το μέλλον, το οποίο θα έρθει ούτως ή άλλως, αλλά αυτό μπορεί να αλλάξει την ζωή μας, εάν παρέμβουμε εμείς προσωπικά και όχι κάποιοι άλλοι.

Διότι η προσωπική μας ζωή καθημερινά δεν είναι συνάρτηση των άλλων, αλλά εμείς καθορίζουμε και επιλέγουμε την πορεία του αύριο και του μέλλοντος. Και αυτή η πορεία περιέχει τα στοιχεία της απελευθέρωσής μας, όταν γίνεται πράξη τώρα, αλλά αφορά το μέλλον. Διότι η όραση ενός μακρύτερου ορίζοντα – λένε οι ειδικοί και το ξέρουμε κι εμείς από την πείρα των διακοπων και των ταξιδιών αναψυχής – ανοίγει τον ψυχικό μας κόσμο, τον καταπιεσμένο και σε αδιέξοδα – πολλές φορές -, σε ένα άλλο, νέο περιβάλλον, και αυτή η εμπειρία ελευθερώνει το άτομο από την πίεση της καθημερινότητας.

Με λίγα λόγια, η πίεση της καθημερινότητας μπορεί να γίνει πιο ανεκτή ή και να εξαφανιστεί, εάν κάποιος μπολιάσει το όραμα του ατομικού του μέλλοντος, στην σημερινή του καθημερινότητα. Διότι η πίστη σε κάτι που δεν φαίνεται ακόμη – αυτό σημαίνει πίστη – κομίζει στο άτομο ελευθερία, όταν βέβαια δεν πρόκειται για αυταπάτες, αλλά για σοβαρή προσέγγιση του θέματος της πίστης. Διότι η πίστη δεν αφορά αυτά που έχω ή βλέπω, αλλά αφορά κατά κανόνα το μη ορατό μέλλον, και το ξέρουμε από την ημέρα που αποφασίζουμε ένα ταξίδι αναψυχής ή ταξίδι διακοπών.

Αυτό είναι το μεγάλο μυστικό της πίστης, και μάλιστα της πίστης στην δύναμη που ανέστησε τον Χριστό από τους νεκρούς. Είναι η υπέρτατη δύναμη ζωής, και αφορά κάθε ενδιαφερόμενο άτομο. Διότι ο θεός θέλει όλοι οι  άνθρωποι να έρθουν σε επίγνωση και κατανόηση της Αλήθειας. Διότι η αλήθεια ελευθερώνει από το παρόν, αλλά και προετοιμάζει ένα καλύτερο μέλλον.