Οι κατακτήσεις αφορούν τόσο το άτομο, όσο και την κοινωνία. Το άτομο εστιάζει στο προσωπικό του συμφέρον. Η κοινωνία μέσω των οργάνων της, εστιάζει σε μεγαλύτερα θέματα, όπως η υγεία, η ασφάλεια, η οικονομία, η πολιτική σχέση με τις άλλες χώρες, κλπ. Πρόκειται, δηλαδή, για την ίδια προσπάθεια, αλλά από διαφορετικές θέσεις και για διαφορετικούς λόγους.

Ωστόσο αυτό είναι μόνο η μία πλευρά της ζωής σε σχέση με τις κατακτήσεις. Διότι όλοι ξέρουμε ότι οι μεγάλες κατακτήσεις δεν γίνονται κάθε πρωί, αλλά απαιτείται χρόνος και ωρίμανση, για να προστεθεί μια κατάκτηση στο χαρτοφυλάκιο της ανθρωπότητας, με προφανή οφέλη για όλους τους ζώντες πάνω στην γη.

Δεν είναι, δηλαδή, μόνο οι μικρές ατομικές κατακτήσεις και η κοινωνική μέριμνα, αλλά υπάρχουν και κατακτήσεις με άλλη διάσταση ενδιαφέροντος, όπως π χ η κατάκτηση του διαστήματος. Αυτή η κατάκτηση, του διαστήματος, δεν είναι ένα μόνο γεγονός, αλλά είναι ένα γεγονός που δημιούργησε άλλες προοπτικές για την καθημερινή μας ζωή, και αυτό το κατανοούμε από την επίδραση που είχε αυτή ακόμη και στην προσωπική μας καθημερινότητα.

Διότι, τώρα πλέον, δηλαδή τον 21ο αιώνα, παίρνουμε πληροφορίες από τους δορυφόρους για τα πάντα, από τον καιρό μέχρι που βρίσκεται το αεροπλάνο ή το πλοίο που φέρνει τους αγαπημένους μας. Και αυτό είναι μια μεγάλη κατάκτηση.

Με ανάλογο τρόπο και η διδασκαλία του Χριστού έφερε μια αντίστοιχου τύπου επανάσταση, για όσους ενδιαφέρονται να την κατανοήσουν ως μέρος της προσωπικής τους ζωής μέσα στην καθημερινή επαφή με τον γύρω κόσμο και την αλήθεια της ζωής.

Διότι, πέρα από την αλλαγή που έφερε στην κοινωνία με την παύση των θυσιών των ζώων για την εξιλέωση του ατόμου, έφερε και την προοπτική της νέας ζωής, μέσω της δύναμης της Αναστάσεως, η οποία είναι και η υπερβάλλουσα δύναμη σε σχέση με την ανθρωπότητα, αλλά και το κάθε άτομο χωριστά και προσωπικά.

Διότι, ο φόβος του θανάτου δεν είναι κοινωνικό μόνο φαινόμενο, αλλά χτυπάει την πόρτα κάθε σπιτιού οπωσδήποτε, αφού η μοίρα του ανθρώπου  είναι γνωστή, και κανείς δεν την άλλαξε μέχρι σήμερα. Αυτό που άλλαξε δεν είναι ότι ξαφνικά γίναμε αθάνατοι, αλλά ότι έχουμε ελπίδα για κάτι καλύτερο αύριο, αλλά και στο μέλλον, εγγύς, απώτερο, απώτερο και αιώνιο.

Διότι κανείς δεν θέλει να ξέρει πότε θα πεθάνει. Αλλά θέλει να ξέρει πότε θα πάρει αύξηση στις αμοιβές του, πότε θα κερδίσει κάτι σπουδαίο, πότε θα αλλάξει η ζωή του προς το καλύτερο, και αυτή η ελπίδα μεταμορφώνει το άτομο και αλλάζει τις προοπτική της καθημερινότητάς του. Δεν κοιτάζει τον παράδεισο για να πεθάνει και αναπαυτεί, αλλά κοιτάζει τον επίγειο παράδεισο της αυτάρκειας και της κατάκτησης των ονείρων του για το σήμερα.

Ο Χριστός δεν ήταν αφελής μάγος. Ήταν σώφρων διδάσκαλος, και δίδαξε πώς το άτομο εντοπίζει και να αποφεύγει το πονηρό και το κακό, και να αναζητά το καλό και το ωφέλιμο. Να αποδέχεται το δώρο της ζωής, και να απομακρύνεται από τις καθημερινές παγίδες του θανάτου.

Η πίστη στην δύναμη της Ανάστασης του Χριστού, δεν δίνει προοπτική αιωνιότητας μόνο, αλλά μεταμορφώνει την καθημερινότητα κάθε ατόμου, το οποίο αναζητά απαντήσεις για τις αποτυχίες του, ψάχνοντας για τα δικά του λάθη. Ζητά εξηγήσεις, έχοντας θέσει τα ερωτήματα της ζωής. 

Η προσωπική μας καθημερινότητα δεν έχει στόχο μόνο την συγκεκριμένη ημέρα ως προοπτική, αλλά – κατά κανόνα – έχει μεγαλύτερες προοπτικές σε κάθε τομέα της ατομικής μας ζωής. Διότι το σήμερα περνάει, και το αύριο  είναι τόσο κοντά, που νιώθουμε ήδη την παρουσία του, και μάς ενοχλεί ή μάς ενθουσιάζει. Μάς ενοχλεί όταν υπάρχουν υποχρεώσεις. Μάς ενθουσιάζει όταν ένα Σαββατοκύριακο είναι κοντά, και ξέρουμε ότι θα απολαύσουμε κάτι διαφορετικό. 

Αυτές οι διαφορετικές προοπτικές του άμεσου μέλλοντος, της ενόχλησης ή του ενθουσιασμού, ξέρουν οι μεγαλύτεροι στην ηλικία ότι δεν είναι κάτι που αφορά μόνο στα σχολικά χρόνια, αλλά ξέρουν ότι αφορά ολόκληρη την περίοδο της ζωής, χειμώνα καλοκαίρι. Με λίγα λόγια, οι εναλλαγές είναι πολύτιμες, γιατί μάς φέρνουν νέο αέρα, και άλλες προοπτικές για το προσωπικό μας μέλλον. Αντίθετα, η ρουτίνα, η ίδια καθημερινή ζωή, όσο και αν είναι πλούσια, φέρνει κούραση και κάνουμε λάθη στις εκτιμήσεις μας.

Η ανανέωση είναι αναγκαία σε κάθε περίπτωση, γιατί φέρνει νέες προοπτικές που δεν υπήρχαν μέχρι τώρα. Και αυτό είναι ο κανόνας. Η επανάληψη κουράζει. Η ανανέωση αναπτερώνει, δίνει φτερά, και ελευθερώνει από τα δεσμά της συνήθειας, αφού εισέρχεται η ελπίδα για κάτι καινούριο. Το νέο, το καινούριο, φέρνει ελπίδα για άλλες προοπτικές ζωής, και αυτό έχει καταλυτική σημασία για την ψυχολογία του μυαλού και του εσωτερικού μας κόσμου, της ψυχής και των συναισθημάτων μας.

Η φράση που είπε ο Χριστός, ότι εγώ ήρθα να δώσω ζωή και μάλιστα με περίσσευμα, ανοίγει νέους δρόμους για όσους ενδιαφέρονται για την υγιαίνουσα διδασκαλία του Χριστού και όχι των ανθρώπων. Τα λόγια του Χριστού ανοίγουν για το άτομο νέους κύκλους στον προσωπικό χρόνο και στον τόπο. Ανοίγουν την ελπίδα, και καλλιεργούν την πίστη στο αδύνατο και τέλειο, Όποιο άτομο λάβει στα σοβαρά τα λόγια του Χριστού, και τα ακούει για να τα κατανοήσει, σε αυτό το άτομο σταδιακά ενεργοποιείται ένας “εσωτερικός εκρηκτικός μηχανισμός” με απρόσμενες διαστάσεις δύναμης και ανανέωσης στόχων και προοπτικών.

Οι ανθρώπινες διδασκαλίες και τα ανθρώπινα μαθήματα είναι πολύτιμα για την προσωπική μας καθημερινότητα. Η διδασκαλία του Χριστού περιλαμβάνει ένα ακόμη δεδομένο. Την δύναμη της Αναστάσεως, η οποία έφερε την αλλαγή στην ανθρωπότητα. Μια αλλαγή που δεν είναι κατανοητή μέσα στην ρουτίνα, αλλά είναι εμπειρία μέσα στην αποδοχή του νέου, την αναζήτηση των προοπτικών της ζωής, εδώ, τώρα, πάνω στην γη, αλλά και στην επέκταση του χρόνου εκτός των ορίων του φυσικού μας περιβάλλοντος.

Ο Χριστός δεν κατέκτησε τον κόσμο. Κατέκτησε και απόκτησε όμως το κλειδί που ξεκλειδώνει την θύρα και τις προοπτικές του μέλλοντος, για όποιο άτομο ενδιαφέρεται. Και ο Χριστός δεν είναι προσωπολήπτης. Διότι ήρθε να δώσει νέες προοπτικές ζωής σε κάθε άτομο που ενδιαφέρεται για τις προοπτικές του μέλλοντος, και όχι μόνο για την ξεκούραση από τους κόπους της ημέρας. 

Τα υλικά που ονομάζονται σπάνιες γαίες, και χρησιμοποιούνται στα εργαλεία και τα μέσα της σύγχρονης τεχνολογίας, δεν εμφανίστηκαν στις μέρες μας, αλλά βρίσκονται μέσα ή πάνω στην γη από την περίοδο της δημιουργίας. Απλά τώρα, που η χρησιμότητά τους έγινε αναγκαία, τώρα εμείς τα ανακαλύπτουμε, και τα αξιοποιούμε για τις δικές μας ανάγκες.

Και αυτό είναι ένα σπουδαίο μήνυμα για όσους ενδιαφέρονται να ανακαλύψουν υλικά που υπάρχουν από καταβολής του κόσμου, δηλαδή από την άγνωστη περίοδο της δημιουργίας, αλλά δεν χρησιμοποιήθηκαν ακόμη, διότι δεν υπήρξε ανάγκη να τα ανακαλύψουμε. Με λίγα λόγια, δεν είναι μόνο οι γνωστές σπάνιες γαίες που αξιοποιούνται στην σύγχρονη τεχνολογία της καθημερινής μας ζωής, αλλά υπάρχουν – προφανώς – και άλλα – ίσως απερίγραπτα – ακόμη υλικά, τα οποία κάποια στιγμή στο μέλλον θα εμφανιστούν ως αναγκαία, για τις ανάγκες που θα έχουν εμφανιστεί τότε.

Διότι η ζωή συνεχίζεται, και όσο θα συνεχίζεται η ζωή – εάν δεν την έχουμε καταστρέψει μόνοι μας – θα υπάρχουν ανάγκες για την βελτίωση της καθημερινότητας του ατόμου. Και αυτό δεν είναι φιλοσοφική προσέγγιση, αλλά είναι το πόρισμα της ζωής τα τελευταία χρόνια. Όσο ο άνθρωπος, η ανθρωπότητα, συνεχίζει να επιβιώνει, τόσο θα αναζητά λύσεις για τα προβλήματα που θα αντιμετωπίζει. Και αυτό το μάθημα είναι σπουδαίο για όσους ενδιαφέρονται για την βελτίωση της προσωπικής τους καθημερινότητας.

Διότι εκτός από τα κοινά αγαθά, όπως είναι τα ηλεκτρονικά εργαλεία που όλοι χρησιμοποιούμε, υπάρχουν και άλλα κοινά αγαθά, τα οποία είναι σιωπηλά παρόντα στην καθημερινή μας ζωή, και αυτά – στην ουσία – καθορίζουν την ποιότητα, αλλά ίσως και το μήκος της προσωπικής μας παρουσίας πάνω στην γη. Και ένα σπουδαίο τέτοιο στοιχείο είναι η πίστη, η οποία κατοικεί μέσα στο άτομο, και η ενεργοποίηση και αύξησή της επιφέρει αλλαγές στον τρόπο της υπέρβασης των προσωπικών μας αναγκών.

Στο σώμα μας μέσα κατοικεί ο εσωτερικός μας άνθρωπος με τις σκέψεις και τα συναισθήματα, τις επιλογές και τις προτιμήσεις, την οργή και το μίσος, την αγάπη και την συμπόνοια, και σε αυτά τα στοιχεία, ενώ καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό την ατομικής μας συμπεριφορά, παραβλέπουμε τον ρόλο τους, ισοπεδωμένοι από τις οικονομικές υποχρεώσεις ή τον πόλεμο γύρω από αυτές. Και αυτή η ισοπέδωση ελαττώνει το ενδιαφέρον μας για την καλλιέργεια  των λοιπών εσωτερικών μας αναγκών, με αποτέλεσμα ο εσωτερικός μας κόσμος να είναι ελλιπής, και ευάλωτος στις εξωτερικές συνθήκες της επαφής μας με τον γύρω κόσμο.

Διότι, αυτές οι μη ορατές λειτουργίες του σώματός μας, αυξάνονται μέσω της καλλιέργειας, όπως αυξάνεται και το φυσικό μας σώμα μέσα από την προμήθεια των τροφών και της κανονικής ζωής. Και αυτό είναι ένα κρίσιμο στοιχείο, ένας κρίσιμος παράγοντας, για όποιο άτομο έχει κατανοήσει το θέμα της λειτουργίας του εσωτερικού του κόσμου.

Διότι, κατά κανόνα, ο εσωτερικός μας κόσμος με τις επιλογές και τις προτιμήσεις του, καθορίζει και την καθημερινή μας συμπεριφορά προς τον εαυτό μας, αλλά και στον κοινωνικό μας περίγυρο. Τα λάθη και στις δύο περιπτώσεις πληρώνονται άμεσα, κατά την διδασκαλία του Χριστού. Οι άνθρωποι της πίστης ξέρουμε ότι το μέλλον είναι τώρα, γιατί χωρίς το τώρα δεν θα υπάρξει κανένα μέλλον.