Αντιληπτική ικανότητα του Χριστού

Αυτές οι ικανότητες, κατοικούν μεν μέσα στο φυσικό μας σώμα, αλλά ελέγχονται και δραστηριοποιούνται από τον ανθρώπινο εγκέφαλο, όπως ξέρουμε πολύ καλά πλέον από τις σχετικές επιστήμες. Συνεπώς, ο εγκέφαλος παίζει τον ρυθμιστικό ρόλο στην έκταση των ενεργών ικανοτήτων κάθε ατόμου, διότι εκτός από την μηχανική δραστηριότητα απαιτείται και εκτίμηση των αποτελεσμάτων για κάθε ενέργεια ή πράξη, την οποία διαπράττει στην ατομική του ζωή.

Στο μυαλό του ατόμου γίνεται η επεξεργασία των εσωτερικών και εξωτερικών δεδομένων, οπότε ο εγκέφαλος αποφασίζει για την δράση ή την αντίδραση, ανάλογα με τα δεδομένα που εισπράττει κάθε στιγμή. Ιδιαίτερα είναι γνωστό στους οδηγούς των οχημάτων, ότι αυτή η ικανότητα του ανθρώπου να αντιλαμβάνεται και να κατανοεί την γύρω του πραγματικότητα, αλλά και την εσωτερική του πραγμαιτικότητα και αλήθεια, παίζει καθοριστικό ρόλο στην πορεία που έχει χαράξει με το όχημά του.

Διότι ξέρουμε ότι αυτά τα δεδομένα μεταβάλλονται ή μπορεί να μεταβληθούν από στιγμή σε στιγμή, και αυτό αναγκάζει όλους του οδηγούς, να είμαστε σε κατάσταση ετοιμότητας για κάθε ενδεχόμενο και απρόοπτο. Ενώ όμως στα πρακτικά της καθημερινής μας ζωής αυτή η ικανότητα της αντίληψης είναι κατανοητή, δεν είναι κατανοητή η έκταση αυτών των δυνατοτήτων για κάθε άτομο.

Και αυτό μάς φέρνει στην συγκράτηση των δυνατοτήτων του φυσικού μας σώματος, οι οποίες – δυνατότητες – ποτέ δεν είναι άνευ ορίων. Ωστόσο αυτό δεν είναι για απογοήτευση και κλάματα. Διότι ξέρουμε – και το ξέρουμε όλοι οι ζώντες – ότι αυτή η ανθρώπινη αντιληπτική ικανότητα βελτιώνεται μέσα από την χρήση και την εξάσκησή της στην προσωπική μας καθημερινότητα. Ο νέος οδηγός είναι σφιγμένος, γιατί δεν γνωρίζει. Ο παλιός οδηγός είναι πιο άνετος, γιατί γνωρίζει από την πείρα του, ότι έχει ακόμη περιθώρια για να αντιδράσει.

Με λίγα λόγια, ξέρουμε ότι η εμπειρία, πρακτική και θεωρητική, παίζει καθοριστικό ρόλο στην διεύρυνση της αντιληπτικής του ικανότητας, καθώς από την μια το φυσικό του σώμα δραστηριοποιείται, και από την άλλη συλλέγει την πείρα, για να γίνει πληρέστερος και ασφαλέστερος στις δικές του δραστηριότητες. Ο ψυχικός άνθρωπος που κατοικεί μέσα στο φυσικό μας σώμα και στα όργανά του, έχει την δυνατότητα να προσθέτει και να αυξάνει την αντιληπτική του ικανότητα μέσα από την τριβή με τον γύρω του κόσμο.

Αυτό ήταν το βαθύ μυστικό του Ρωμαίου στρατιωτικού εκατόνταρχου, όταν κατέφυγε στην αντιληπτική ικανότητα του Χριστού για να θεραπεύσει τον άρρωστο δούλο του. Η δική του – του εκατόνταρχου – ικανότητα, την οποία είχε αξιολογήσει στην επαφή με τους στρατιώτες και τους δούλους του, αυτή η ανθρώπινη ικανότητα, ενώ λειτουργούσε ως εξουσιαστική αρχή επί των στρατιωτών και των δούλων, δεν είχε την απαιτούμενη εξουσιαστική δύναμη, στο μέτρο που είχε ακούσει ότι διέθετε ο Χριστός.

Αυτή η αναγνώριση των αβυσσαλέων μεγεθών μεταξύ δύο φυσικών προσώπων – του εκατόνταρχου και του Χριστού – έφερε την εξωτερική θεϊκή δύναμη και θεραπεύτηκε ο δούλος. Παράλληλα, ο ίδιος ο Χριστός εξήγησε ότι αυτή η πίστη του στρατιωτικού ανοίγει την θύρα προς την προοπτική της αιώνιας ζωής.

Η λογική λατρεία, όπως γράφει ο απόστολος Παύλος, είναι η αρχή.

Όλη αυτή την μακρά περίοδο πριν το 21ο αιιώνα, της οποίας δεν είναι ακόμη με ασφάλεια υπολογίσιμα το μήκος του χρόνου και οι συνθήκες ζωής που επικράτησαν σε σχέση με τις δραστηριότητες του ανθρώπου, τον κύριο ρόλο στην καθημερινότητα τον έπαιζε η μυϊκή δύναμη, και, κατά την τελευταία περίοδο, η ανθρωπινη δύναμη, με την συνέργεια των ζώων και των άλλων φυσικών δυνατοτήτων.

Τώρα όμως τα πράγματα έχουν αλλάξει δραματικά, και κανείς πλέον δεν χρησιμοποιεί την μυική του δύναμη για μεγάλα πράγματα, πχ να καλύψει μεγάλες αποστάσεις με τα δύο του πόδια, ή να ανυψώσει υλικά σε ύψος μεγαλύτερο από το ύψος του ατόμου. Ο άνθρωπος κατασκευάζει εργαλεία και υλικά, τα οποία μπορούν να προσφέρουν μεγαλύτερη δύναμη από το σώμα του ανθρώπου, με κορυφαίο το γεγονός της χρήσης των αεροπλάνων, με τα οποία μετακινούνται σε τεράστιες αποστάσεις άνθρωποι και αγαθά, κάτι που πριν μερικούς αιώνες δεν υπήρχε ούτε στην φαντασία των ανθρώπων.

Και αυτή η μεγάλη αλλαγή στην ανθρωπότητα έχει ένα κεντρικό στοιχείο από τον οποίο προέρχεται αυτή η υπερ – δύναμη, με την οποία όλα έχουν αλλάξει. Και αυτό το στοιχείο δεν είναι άλλο από την ενέργεια το energy power, την ενεργητική δύναμη που προκύπτει όχι πλέον από το φυσικό σώμα του ανθρώπου, αλλά από την χρήση του εγκεφάλου του.

Τώρα, δηλαδή, η ενέργεια παράγεται μέσα από ανθρώπινες κατασκευές, με τις οποίες μετατρέπεται η ενέργεια που παράγουν αυτές οι κατασκευές-μηχανήματα, σε δύναμη, η οποία έχει μεγαλύτερη ισχύ και αδιανόητα αποτελέσματα για τον άνθρωπο. Και όλα αυτά τα στοιχεία που παράγουν την ενεργητική δύναμη ήταν δίπλα μας, ίσως κάτω από τα πόδια μας, ωστόσο δεν είχαμε υποπτευθεί την σημερινή εικόνα καθημερινής ζωής.

Και αυτό είναι το μεγάλο μάθημα. Όταν ο άνθρωπος αποφάσισε να μην θεωρεί κάθε δημιούργημα ως μυστήριο και φόβητρο, τότε μπήκε σε λειτουργία ο εγκέφαλος και η σκέψη του, ανακάλυψε νέους νόμους παραγωγής της ενεργητικής δύναμης, και αυτή η δραστηριότητα του ανθρώπινου εγκεφάλου, έφερε σταδιακά τις αλλαγές στην δική μας καθημερινή ζωή.

Και αυτό είναι το ήμισυ. Διότι μέσα στο φυσικό μας σώμα κατοικεί και ο άνθρωπος των συναισθημάτων και της κρίσης, ο έσω άνθρωπος, και αυτός ο άνθρωπος πρέπει να ανακαλύψει καλύτερους τρόπους για τροφοδοσία με ενεργητική δύναμη για τον εαυτό του. Διότι “η μυική δύναμη” του έσω ανθρώπου έχει εξαντλήσει τα όριά της, και απαιτείται σήμερα η ανακάλυψη των ενεργητικών δυνάμεων που κρύβονται μέσα στην σκέψη και τα συναισθήματα.

Η λογική λατρεία, όπως γράφει ο απόστολος Παύλος, είναι η αρχή. Η συνέχεια γράφεται καθώς το άτομο ανανεώνει τα κατάλληλα υλικά για την τροφοδοσία αυτών των υλικών της αλήθειας.

Ο κόσμος που μάς περιβάλλει εμφανίζει ένα φαινόμενο, μια εικόνα κάθε στιγμή. Και αυτή η διαπίστωση, ότι δηλαδή ο κόσμος για εμάς είναι μία εικόνα, ένα φαινόμενο, προειδοποιεί και πιστοποιεί την ανάγκη, πρώτον της ορθής κατανόησης της εικόνας – φαινόμενο, και δεύτερον την αναζήτηση του αληθινού και γνήσιου περιεχομένου αυτής της εικόνας, την οποία έχει κάθε άνθρωπος εν ζωή, αλλά ξέρουμε όλοι ότι αυτή η εικόνα – φαινόμενο δεν είναι όλη η αλήθεια κατά το περιεχόμενο.

Διότι το άτομο δεν παλεύει με τα φαινόμενα και τις εικόνες, αλλά παλεύει καθημερινά με την σκληρή πραγματικότητα της αλήθειας, η οποία τον πληγώνει, και τον απογοητεύει στις καθημερινές του δοσοληψίες. Για τον λόγο αυτό, και ο Χριστός έθεσε ως πρώτο θέμα για τους ανθρώπους που πιστεύουν σε αυτόν και στην διδασκαλία του,την επίγνωση της αλήθειας. Αυτή η αλήθεια, όταν γίνει επίγνωση και κατανόηση του περιεχομένου μετά την εικόνα και το φαινόμενο, έχει την δύναμη να απελευθερώσει τις ενεργές δυνάμεις του εσωτερικού ανθρώπου, εκεί, δηλαδή, που κατοικεί η πίστη μαζί με την ελπίδα και όλες τις άλλες αρετές, και να μεταφέρει το άτομο από την αποπλάνηση, η οποία συχνά δημιουργεί το φαινόμενο και την εικόνα του κόσμου, στην πραγματικότητα.

Η εικόνα, δηλαδή, δεν είναι πάντα η αλήθεια του περιεχομένου της, αλλά μπορεί επιφανειακά να εμφανίζει ομοιότητες, χωρίς ωστόσο αυτές να ανταποκρίνονται στην βαθύτερη αλήθεια, η οποία κρύβεται – ή μπορεί να κρύβεται – πίσω ή μέσα στην εικόνα – φαινόμενο. Και τότε έρχεται η εξαπάτηση. Διότι νομίζουμε ότι ξέρουμε, ενώ στην πραγματικότητα αγνοούμε το περιεχόμενο της εικόνας – φαινόμενο, με το οποίο ωστόσο θα έρθουμε αργά ή γρήγορα σε επαφή και αντιπαράθεση, εφόσον δεν ανταποκρίνεται η αλήθεια με το φαινόμενο και την εικόνα.

Η εξαπάτηση, δηλαδή, βρίσκεται καθημερινά μπροστά μας – το ξέρουμε από την πείρα της επαφής με τον γύρω μας κόσμο – και απαιτείται ενδελεχής έλεγχος του περιεχομένου της εικόνας, ώστε η αντίδρασή μας να είναι σύμμορφη με την αλήθεια και όχι μόνο με την εικόνα – φαινόμενο. Και αυτή η εξερεύνηση της εικόνας – φαινόμενο,  φέρνει την επίγνωση της αλήθειας την οποία όλοι οι άνθρωποι επιζητούμε.

Για τον λόγο αυτό και ο απόστολος Παύλος, δεν μένει μόνο στην πίστη στο φαινόμενο Χριστός-Θεός, αλλά συνεχίζει και επιμένει στην επίγνωση της αλήθειας αυτών των πραγμάτων της πίστης, δηλαδή του χαρακτήρα των ιερών προσώπων, στα οποία όλοι οι άνθρωποι της πίστης έχουμε στρέψει την προσοχή μας, προκειμένου να αντλήσουμε δύναμη από την πηγή της αλήθειας, και όχι να παραπλανηθούμε από τις εικόνες – φαινόμενα, τα οποία κυκλοφορούν χωρίς δαπάνη και κόπο.

Διότι, όλοι ξέρουμε ότι η έρευνα της αλήθειας πίσω από το φαινόμενα – εικόνες και τα απλά λόγια, απαιτεί κόπο και μάθηση. Και αυτός ο κόπος και αυτή η μάθηση, δεν αποκτώνται με απλά μέσα και προχειρότητες, αλλά υπάρχει μακρύς δρόμος για την κατάκτηση της γνώσης και της επίγνωσης. Το κτίσιμο του κόσμου δεν έγινε σε μια στιγμή, αλλά πέρασαν αιώνες και χιλιάδες- εκατομμύρια χρόνια για να φτάσει στην σημερινή εικόνα, την οποία όλοι έχουμε μπροστά μας. Και αυτή η εικόνα είναι το φαινόμενο, πίσω από το οποίο κρύβονται τα μεγάλα μαθήματα της επίγνωσης της αλήθειας.