Οι γαλαξίες ποτέ δεν ήταν χαμένοι. Τους βλέπαμε από καταβολής του κόσμου στον ουρανό, αλλά δεν ξέραμε τίποτα περισσότερο εκτός από τα ονόματα που τους δίναμε κάθε εποχή, μέχρι τους δικούς μας καιρούς, που αποφασίσαμε να ψάξουμε τον ουρανό, για την δική μας ωφέλεια, και όχι γιατί κάποιος απέξω μάς το επέβαλε.
Άλλωστε ήταν γνωστό ανέκαθεν ότι όσο ψηλότερα βρίσκεται κάποιος, τόσο καλύτερη εικόνα έχει για οτιδήποτε βρίσκεται πιο χαμηλά, και αυτή η πρακτική μας γνώση μάς οδηγούσε σε αναζητήσεις υψηλότερων σημείων επί της γης για πλατύτερους ορίζοντες. Και στην αρχή αυτή, ότι δηλαδή όσο ψηλότερα ανεβαίνουμε, τόσο καλύτερα βλέπουμε τα πράγματα, στηρίχθηκε όλη η διαδικασία της εξέλιξης που έχουμε σήμερα σε σχέση με το παρελθόν. Τα ιπτάμενα μηχανήματα -αεροπλάνα κλπ – που πετούν καθημερινά, δεν είναι θεωρία, αλλά είναι η καθημερινή πρακτική όλης της ανθρωπότητας εδώ και πολλές δεκαετίες.
Οι δορυφόροι που βρίσκονται έξω από την ατμόσφαιρα της γης, μάς δίνουν πληροφορίες για την εικόνα του φυσικού κόσμου που βιώνουμε εμείς καθημερινά, αλλά και εξυπηρετούν την ψηφιακή μας επικοινωνία, στοιχείο που τείνει να αλλάξει την ζωή όλης της ανθρωπότητας. Όλα αυτά και πολλά άλλα, βρίσκονται στην κατεύθυνση των γαλαξιών και όχι στα έγκατα της γης.
Ο άνθρωπος αισθάνεται ελεύθερος όταν ανεβαίνει ψηλά, και όχι όταν εισέρχεται στις σπηλιές και στα λαγούμια των ορυχείων. Το φως έρχεται από πάνω, και όχι από κάτω. Η βροχή πέφτει από πάνω και όχι από κάτω. Η επικοινωνία γίνεται από το ύψος του ανθρώπινου σώματος και ψηλότερα. Και γενικά το ύψος μάς αρέσει περισσότερο από το βάθος, εκτός όσων έχουν πρόβλημα υψοφοβίας!
Και επειδή όλα αυτά είναι η πρακτική εικόνα όλων των ανθρώπων επί της γης ανεξάρτητα από χώρο και χρόνο, η διδασκαλία του Χριστού έχει θεμελιωθεί στην ίδια διάσταση: στα άνωθεν. Όλη η Βίβλος δεν περιγράφει ποτέ ή ελάχιστα τα όσα μπορεί να συμβαίνουν στο έδαφος ή στα έγκατα της γης, ενώ αφιερώνει το σύνολο της ανθρώπινης πληροφορίας για τον κόσμο και τον δημιουργό του στην διάσταση του άνωθεν. Ο Χριστός αναλήφθηκε στον ουρανό, ο θεός μίλησε από τον ουρανό, και όλοι θέλουμε οι γνωστοί μας που έφυγαν από την ζωή να μην ζουν στα έγκατα της γης, αλλά να ζουν στον ουρανό. Και αυτό γιατί υπάρχει μέσα μας ο φόβος του σκοταδιού και της άγνοιας, ενώ ξέρουμε ότι η χαρά είναι στο φως και στην γνώση.
Και – για όσους ξέρουν το Ιερό Ευαγγέλιο – ο Αβραάμ πέτυχε την εκ θεού δικαιοσύνη, όταν σήκωσε τα μάτια του ψηλά στον ουρανό για να δει και να μετρήσει τα αστέρια. Το σύνολο της διδασκαλίας του Χριστού αναφέρεται στο άνωθεν και στο πολίτευμα των ουρανών, και όχι στα – κατά τα άλλα πολύτιμα – πολιτεύματα της επιφάνειας της γης. Ο ίδιος δήλωσε ότι κατέβηκε από τον ουρανό, και εκεί επρόκειτο να επιστρέψει μετά την ολοκλήρωση του έργου του πάνω στην γη.
Η κλήση και η κλίση του ανθρώπου είναι από τον ουρανό και για τον ουρανό. Τα επι της γης είναι πολύτιμα για την ατομική μας καθημερινότητα, αλλά, επειδή αυτή είναι μετά βεβαιότητος πρόσκαιρη – κανείς δεν έμεινε πίσω, όλοι έφυγαν πριν από εμάς – ο χριστός εξήγησε ότι αυτή εδώ η ζωή είναι πολύτιμη, όμως ο μακροχρόνιος στόχος είναι η μεταφορά προς την τελειότητα του ουρανού, εκεί που περιμένουν οι ανεξερεύνητοι γαλαξίες της πίστης, να τους ανακαλύψει καθένας μας.