Η αποστολή τροφών και αέρα στο φυσικό μας σώμα είναι μια προσωπική εργασία, την οποία εκτελεί κάθε άτομο από την ώρα της εμφάνισής του πάνω στην γη, μέχρι την ώρα που αφήνει την τελευταία του πνοή. Οι εξωτερικοί παράγοντες εφοδιάζουν, αλλά η αποστολή και η πρόσληψη γίνεται με την ενέργεια του ανθρώπου, και χωρίς αυτή την ενέργεια του ατόμου, η διατήρησή του στην ζωή τίθεται σε άμεσο κίνδυνο θανάτου.
Διότι το φυσικό μας σώμα έχει δυνατότητες και αντοχές. Όμως τίποτα δεν είναι απεριόριστο, αλλά έχει όρια, η υπέρβαση των οποίων επιφέρει έλλειψη, στέρηση, υποχώρηση, ασθένεια, και τελικά και θάνατο, εφόσον το άτομο δεν αλλάξει τρόπο ζωής. Άρα, το μεν υλικά του φυσικού μας σώματος υφίστανται πάνω στην γη, αλλά αυτό δεν αρκεί. Τα υλικά αυτά πρέπει να φτάσουν στην κατάλληλη θέση μέσα στον φυσικό μας οργανισμό, και εκεί να υποστούν τις απαραίτητες φυσικές και χημικές επεξεργασίες, προκειμένου να τροφοδοτήσουν το σώμα με τις αναγκαίες ύλες παραγωγής ενέργειας και δύναμης, στοιχεία από τα οποία εξαρτάται η επιβίωση του φυσικού μας οργανισμού.
Άρα, από τη προσωπική μας εμπειρία ξέρουμε ότι δεν αρκεί η ύπαρξη των υλικών της επιβίωσης του φυσικού μας σώματος, αλλά πρέπει το άτομο να δείξει ενδιαφέρον, και να προχωρήσει στα επόμενα στάδια, τα οποία όλα έχουν ως προϋπόθεση την προσωπική του επιθυμία. Δηλαδή, η επιθυμία είναι αυτή που οδηγεί το άτομο στην εξεύρεση των τροφών, και η δική του επιθυμία ενεργοποιεί και τα λοιπά όργανα του φυσικού του σώματος, τα οποία με την σειρά τους κάνουν το δικό τους μέρος και το αποτέλεσμα καταλήγει στην διατήρηση και αύξηση του φυσικού μας σώματος.
Και αυτό δηλώνει πέραν πάσης αμφιβολίας, ότι χωρίς την προσωπική μας θέληση και επιθυμία, καμία ενέργεια επιβίωσης δεν μπορεί να συντελεστεί, και το άτομο θα προχωρήσει σε στέρηση, ασθένεια και τελικά και στον θάνατο. Και αυτό δεν είναι φιλοσοφική προσέγγιση, αλλά είναι η προσωπική μας εμπειρία μέσα στην καθημερινή μας ζωή.
Άρα, όλοι οι ζωντανοί ξέρουμε, ότι από εμάς – κυρίως – εξαρτάται η επιβίωση και η εξέλιξη της υγιεινής μας ζωής, και χωρίς εμάς δεν θα υπάρξει καμία εξέλιξη ζωής, αλλά σταδιακά θα επέλθει η ασθένεια και ο θάνατος. Και αυτή ακριβώς η προσωπική μας εμπειρία παραπέμπει στην διδασκαλία του Χριστού για την προοπτική του μέλλοντος και της αιωνιότητας. Χωρίς το προσωπικό μας ενδιαφέρον, τις προσωπικές μας επιλογές, και την προσωπική μας επιθυμία να αφήσουμε στην άκρη τις δικαιολογίες και να πάρουμε τα στοιχεία που θα τροφοδοτήσουν και τον εσωτερικό μας άνθρωπο, τίποτα στην ζωή μας δεν μπορεί να αλλάξει.
Η τροφοδοσία του εσωτερικού μας ανθρώπου, του ψυχικού μας κόσμου ο οποίος επιλέγει το ωφέλιμο, απορρίπτει το επιζήμιο, και παίρνει τις αποφάσεις για τις πράξεις που θα ακολουθήσουν, ακολουθεί την ίδια διαδικασία που παρακολουθούμε στο φυσικό μας σώμα, ώστε να είναι υγιές και δυνατό, για να μπορεί να ξεπερνά τις δυσκολίες της προσωπικής μας καθημερινότητας.
Η επιθυμία του καλού, η απόρριψη του κακού και πονηρού, η προθυμία να επιλέξουμε το ωφέλιμο και να απορρίψουμε το επιζήμιο και βλαβερό, οδηγεί χωρίς καμία αμφιβολία στην εμβάθυνση της διδασκαλίας του Χριστού, από την απλότητα της παιδικής ηλικίας, στους προβληματισμούς και στην αναζήτηση απαντήσεων για τα μεγάλα ερωτήματα της ζωής: την ασθένεια, την αδυναμία, την έλλειψη, την πενία, και τελικά την απώλεια του προσωπικού μας μέλλοντος. Ο άρτος τρέφει το φυσικό μας σώμα. Το θέαμα τρέφει τον εσωτερικό μας άνθρωπο. Το μη ορατό θέαμα του προσωπικού μας μέλλοντος, τρέφει την πίστη μας για το μη βλεπόμενο.