Η λειτουργία της αυξήσεως είναι παρούσα κάθε στιγμή και σε κάθε μέρος της γης, χωρίς να χρειάζεται να το επισημάνει κανείς ως σπουδαίο γεγονός, αν και στην πραγματικότητα πρόκειται για το σπουδαιότερο γεγονός, το οποίο λαμβάνει χώρα σε κάθε ζωντανό γήινο οργανισμό, και μάλιστα πραγματοποιείται χωρίς θόρυβο και χωρίς τυμπανοκρουσίες.
Η λειτουργία της αύξησης του σώματός μας δεν γίνεται έτσι ώστε να είναι παρατηρήσιμη διαδικασία, αλλά πρόκειται για μια μη ορατή, δηλαδή αόρατη διαδικασία, η οποία συντελείται μέσα σε κάθε ζωντανό οργανισμό, και διακόπτεται οριστικά με τον θάνατό του. Τότε, όταν επέλθει ο θάνατος στον οργανισμό, εμφανίζεται η παύση, ή μάλλον παύει η αύξηση του ζώντος σώματος. Και επειδή δεν υπάρχει άνθρωπος πάνω στην γη που να μην αυξάνεται το σώμα του όσο ζει, θεωρώ ότι περιττεύει κάθε ανάλυση του φαινομένου, αφού όλοι υφιστάμεθα αυτή την μεταβολή στο φυσικό μας σώμα, και από αυτή την λειτουργική μεταβολή δεν έχει εξαιρεθεί κανένας ζωντανός οργανισμός μέχρι σήμερα.
Ακόμη και ο Χριστός μεγάλωνε – κατά την διήγηση του Ευαγγελιστή Λουκά “το δε παιδίον ηύξανε και εκραταιούτο” -, συνεπώς κανείς ζωντανός δεν έχει εξαιρεθεί μέχρι σήμερα από τον λειτουργικό αυτόν κανόνα της φύσης και της ζωής. Συνεπώς, το ζήτημα δεν τίθεται εάν υπάρχει αύξηση στο σώμα μας, αυτό δεν μπορεί να αμφισβητηθεί, αλλά πώς αυτή η αύξηση, αυτή η ανάπτυξη του φυσικού μας σώματος συμβάλλει κατά την ενέργειά του στην ισόρροπη ανάπτυξη του κάθε ατόμου, το οποίο εμφανίζεται με κάθε τρόπο πάνω στην γη.
Μπορεί δηλαδή να υπάρξει αμφιβολία για τον πατέρα ή την μητέρα ενός βρέφους, αλλά η αύξηση του σώματός του ουδόλως εξαρτάται από το ποιος συνέβαλε στην εμφάνισή του. Διότι η αύξηση του σώματος είναι αυτόματη, και δεν εξαρτάται από την ποσότητα, αλλά εξαρτάται από την τροφή και τον αέρα που αναπνέει, ενώ όλοι οι άλλοι παράγοντες περνούν σε δεύτερο ρόλο πλέον. Η αύξηση του φυσικού μας σώματος δεν εξαρτάται από το χρώμα της μητέρας ή την καταγωγή του πατέρα, αλλά από τον αέρα που αναπνέει και τις τροφές που εισέρχονται στο σώμα του.
Και αυτός είναι νόμος αιώνιος, με καμία εξαίρεση, άρα αξίζει τον κόπο να τον λαμβάνουμε υπόψη στις εκτιμήσεις μας για την λειτουργία της προσωπικής μας καθημερινότητας. Διότι τα πάντα αλλάζουν, αλλά είναι βέβαιο ότι μεγαλώνουν, αυξάνονται, για να ακολουθήσουν την πορεία της φύσης τους. Και αυτό το στοιχείο της αύξησης αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της διδασκαλίας του Χριστού. Ο άνθρωπος γεννιέται βρέφος, αλλά δεν μένει βρέφος, ούτε νήπιο. Αυξάνεται, μεγαλώνει, όπως και όλα τα φυτά και τα ζώα, και αυτή είναι η αδήριτη αλήθεια της ζωής.
Και όπως υπογραμμίζει ο Χριστός, τα φυτά μεγαλώνουν, ωριμάζουν για να φέρουν τον καρπό, ο οποίος θα σπαρεί και αυτός για να ακολουθήσει και αυτός την ίδια πορεία της ανάπτυξης μετά την γέννηση από τον σπόρο. Αυτός ο παγκόσμιος νόμος της λειτουργίας της ζωής δεν είναι παρωνυχίδα, αλλά αξίζει τον κόπο, και είναι για το συμφέρον του ατόμου να τον κατανοήσει, διότι πάνω σε αυτόν τον παγκόσμιο νόμο της αύξησης στηρίζεται και η προσωπική μας προκοπή. Όχι μόνο για το φυσικο μας σώμα, αλλά και για τον κόσμο που αναπτύσσεται, αυξάνεται, μεγαλώνει μέσα μας, και οδηγεί το άτομο σε ωριμότητα σκέψεων και αποφάσεων, τις οποίες θα αξιοποιήσει για την δική του προκοπή στην προσωπική του καθημερινότητα.