Ο καιρός, δηλαδή οι καιρικές συνθήκες, αλλάζουν συνεχώς, και μάλιστα χωρίς την δική μας συγκατάθεση! Και αυτή είναι η “πικρή” αλήθεια. Ότι, δηλαδή, συμβαίνουν πράγματα που μάς αφορούν γύρω μας, αλλά εμείς δεν συμμετέχουμε στις αποφάσεις για όλα αυτά, ενώ “κανονικά” θα έπρεπε να έχουμε ερωτηθεί και εμείς, αφού μάς σφορούν όσα συμβαίνουν, και μάλιστα μάς επηρεάζουν!
Ωστόσο τίποτα δεν συμβαίνει. Ούτε τα πράγματα σταματούν να αλλάζουν, ούτε και η δική μας γνώμη μετράει. Απλούστατα, εμείς “πληρώνουμε” τις συνέπειες των αλλαγών αυτών, χωρίς να έχουμε εγκρίνει αυτές τις αλλαγές. Αυτή όμως η διαπίστωση δεν αφορά μόνον τις καιρικές συνθήκες και τις αλλαγές που συμβαίνουν, και δεν αφορούν μόνο την κοινωνική εικόνα, που και αυτή μεταβάλλεται, αλλά αφορούν και τα πολύ προσωπικά μας θέματα ζωής.
Διότι η ζωή μας δεν είναι εξαρτημένη “μόνο” από την οικονομία και τις κοινωνικές μεταβολές, αλλά έχει και έναν άλλον, πιο σημαντικό παράγοντα, ο οποίος, μάλιστα, παίζει και τον καθοριστικό ρόλο στην προσωπική μας ζωή. Διότι ξέρουμε όλοι ότι, ενώ οι αλλαγές συμβαίνουν στις καιρικές και τις κοινωνικές συνθήκες, χωρίς εμείς να μπορούμε να τις εμποδίσουμε, η προσωπική μας ζωή συνεχίζεται μέσα στις νέες αυτές συνθήκες, και βρίσκει τρόπους να επιβιώνει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.
Και αυτή είναι η μεγάλη διαφορά. Ενώ οι εξωτερικές συνθήκες αλλάζουν, και εμείς προσαρμοζόμαστε εκόντες άκοντες, εφόσον η προσωπική μας επιβίωση συνεχίζεται, αυτό δηλώνει ότι η ζωή μας δεν είναι απόλυτα εξαρτημένη από τις καιρικές και κοινωνικές συνθήκες που μεταβάλλονται, αλλά η ζωή μας έχει ένα ακόμη στοιχείο: την αντοχή μέσα στον χρόνο, ακόμη και όταν οι συνθήκες αλλάζουν προς το καλύτερο ή το χειρότερο.
Δηλαδή, η προσωπική μας ζωή αξίζει περισσότερη προσοχή, από ότι συμβαίνει γύρω μας κοινωνικά και φυσικά. Διότι η ζωή δεν είναι μόνο συνάρτηση του τί συμβαίνει γύρω μας, αλλά – κυρίως – είναι η δυναμική ύπαρξη που στηρίζεται στον εσωτερικό μας κόσμο. Διότι, εσωτερικός κόσμος δεν είναι μόνο τα αισθήματα και οι σκέψεις, αλλά είναι και το περιεχόμενο του φυσικού μας σώματος, εντός του οποίου λειτουργεί η ζωή.
Γι αυτό και όταν οι έξω του σώματός μας συνθήκες αλλάζουν, το σώμα μας συνεχίζει να λειτουργεί. Όταν όμως συμβεί η ζωή να σταματήσει, τότε και το φυσικό μας σώμα νεκρώνεται, ανεξάρτητα από τις καιρικές και κοινωνικές συνθήκες που επικρατούν εκείνη την περίοδο. Και αυτό είναι το μεγάλο μάθημα. Δεν παραβλέπουμε τις εξωτερικές συνθήκες, τις προσέχουμε, αλλά δεν παραβλέπουμε και την ζωή που ενεργείται μέσα μας, και τελικά είναι το μόνο στοιχείο του οποίου η καθημερινή διαχείριση ανήκει αποκλειστικά στο κάθε άτομο.
Και για τους Χριστιανούς ο Χριστός εξήγησε ότι η αξία δύο μικρών πτηνών είναι ασήμαντη, αλλά η ζωή τους δεν είναι ασήμαντη. Πολύ περισσότερο, είπε ο Χριστός, η ζωή ενός ανθρώπου έχει μεγαλύτερη αξία. Όχι γιατί είναι άνθρωπος και όχι πουλάκι, αλλά γιατί ο δημιουργός που έκανε το μικρό πουλί, έκανε και τον άνθρωπο. Εκείνος χορηγεί την ζωή στο μικρό πουλί. Εκείνος χορηγεί την ζωή και στον άνθρωπο. Και οι δύο ζωές έχουν ένα χορηγό, ο οποίος δεν παραβλέπει τίποτα, αλλά ανοίγει τα μάτια σε κάθε ζωντανό άνθρωπο ή πτηνό, να βλέπει και να επιλέγει το καλύτερο από το καλό για την προσωπική του καθημερινότητα.