Η επίγνωση της αλήθειας δεν είναι μια αφηρημένη έννοια, αλλά είναι η περιγραφή της πραγματικής μας καθημερινής ζωής. Διότι η αλήθεια είναι μεν μια λέξη, ωστόσο, όλοι καταλαβαίνουμε ότι δεν υπάρχει μόνο μια αλήθεια, αλλά η αλήθεια υπάρχει σε οτιδήποτε υπάρχει γύρω μας, από τους ανθρώπους και την συμπεριφορά τους, μέχρι τα πράγματα που έρχονται σε επαφή μαζί μας καθημερινά. Αρκεί να σκεφτούμε το απλό πράγμα. Κάθε τι που εμπλέκεται στην προσωπική μας καθημερινή ζωή είναι μια αλήθεια, είναι μια πραγματικότητα.

Ωστόσο, όλοι καταλαβαίνουμε ότι αυτή η πραγματικότητα δεν είναι πάντα τόσο απλή, αλλά έχει διαστάσεις, και αυτές οι διαστάσεις της κάθε αλήθειας έχουν να κάνουν με την προσωπική μας συμπεριφορά. Άλλη, για παράδειγμα, είναι η προσωπική μας συμπεριφορά όταν οδηγούμε σε ένα γνωστό δρόμο, και άλλη όταν βρισκόμαστε σε άγνωστες περιοχές. Στην μια περίπτωση είμαστε – κατά κανόνα – χαλαροί, ενώ στην άλλη περίπτωση τα μάτια μας αναζητούν λύσεις για ζητήματα που προκύπτουν για πρώτη φορά στην δική μας ευθύνη, όπως πχ μια απότομη στροφή, μια δύσκολη γέφυρα, ένα συμβάν στον δικό μας δρόμο, και όλοι καταλαβαίνουμε την διαφορά.

Δηλαδή στα γνωστά είμαστε άνετοι, στα άγνωστα ψαχνόμαστε. Και αυτό είναι φυσιολογικό. Διότι κανένας δεν ζει με τον ίδιο τρόπο κάθε μέρα και κάθε στιγμή. Μπορεί να κάνουμε τον ίδιο δρόμο καθημερινά, αλλά κάθε φορά τα πράγματα είναι διαφορετικά. Όχι γιατί άλλαξε ο δρόμος, αλλά γιατί μέσα στον δρόμο – κατά το απλοϊκό μου παράδειγμα – κάθε μέρα συμβαίνουν ή μπορεί να συμβαίνουν διαφορετικά πράγματα, γεγονός που καθιστά την καθημερινή διαδρομή διαφορετική από την ίδια διαδρομή της προηγούμενης ημέρας. Άρα, η αλήθεια κάθε ημέρας δεν είναι ίδια με την προηγούμενη, διότι μεσολαβούν ή μπορεί να μεσολαβούν χιλιάδες μικροδιαφορές, και αυτές οι νέες διαφορές απαιτούν να τις αντιμετωπίσουμε ως αληθινές και όχι ως φανταστικές.

Και αυτό είναι το πρόβλημά μας. Δεν προσέχουμε, διότι θεωρούμε ότι ξέρουμε την διαδρομή, αλλά αυτή δεν είναι η αλήθεια. Διότι γνωρίζουμε πράγματι τον δρόμο – κατά το απλοϊκό μου παράδειγμα – που κάνουμε κάθε μέρα, αλλά δεν γνωρίζουμε τις νέες καταστάσεις που έχουν διαμορφωθεί σήμερα, με αποτέλεσμα, εάν δεν προσέξουμε, να βρεθούμε σε δύσκολη – τουλάχιστον – θέση. Διότι η αλήθεια και η πραγματικότητα “επιβάλλονται” και “υπερισχύουν” της φαντασίας και των χθεσινών εμπειριών, άρα απαιτούν επαναπροσδιορισμό των γνώσεων που είχαμε αποκτήσει μέχρι χθες.

Και αυτό συνιστά την “ζωντανή ζωή” στην ζώσα πραγματικότητα. Οι φαντασίες και η εξωτερική γνώση δεν αρκούν στην πραγματική μας ζωή, αλλά απαιτούν συνεχή “ενημέρωση” για την αλήθεια που συναντάμε τώρα, και αυτή δεν είναι ίδια με την αλήθεια της μνήμης ή της φαντασίας μας. Και ο Χριστός εξήγησε ότι κάθε λάθος στην ατομική μας καθημερινή ζωή μάς “βαραίνει”, γίνεται βάρος, και “κουράζει” ή ακόμη και καταστρέφει το μέλλον της προσωπικής μας ζωής. Και το πρώτο πράγμα που έχει ανάγκη ο άνθρωπος, είναι να προσέχει τις αλλαγές. Διότι οι αλλαγές έρχονται χωρίς να τις περιμένουμε, αλλά είναι εκεί και μάς περιμένουν για να τις αντιμετωπίσουμε ως αλήθεια χωρίς υπεκφυγές. Η επίγνωση της αλήθειας στην προσωπική μας ζωή είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της επιτυχίας. 

Ορίζοντας ονομάζεται η γραμμή που σχηματίζεται στο σημείο επαφής του ουρανού με την γη. Και είναι προφανές ότι όταν ένα άτομο μετακινείται, μετακινείται και η γραμμή του ορίζοντα. Και όσο ψηλότερα ανεβαίνει το άτομο, τόσο μεγαλύτερη απόσταση δημιουργείται από την θέση του μέχρι την γραμμή του ορίζοντα. Με λίγα λόγια, ο ορίζοντας είναι καθορισμένος, αλλά είναι διαφορετικής έκτασης, ανάλογα με την θέση του ατόμου.

Ποτέ δεν συμπίπτουν οι γραμμές του ορίζοντα για δύο άτομα, όσο κοντά και αν είναι. Διότι διαφέρει η θέση θέασης, άρα διαφέρουν και τα δεδομένα των αποστάσεων, και της έκτασης που καταλαμβάνει ο ατομικός ορίζοντας. Και αυτό είναι προφανές ότι μεταβάλλεται όταν ένα άτομο μετακινείται. Κάθε νέα θέση αποκτά και άλλο περιεχόμενο σε έκταση θέασης έως την γραμμή του ορίζοντα.

Μάλιστα, τώρα πλέον με την διαδικασία των αερομεταφορών και μετακινήσεων στην ατμόσφαιρα, το θέμα του ορίζοντα αποκτά ειδική σημασία. Διότι ανάλογα με το ύψος του μεταφορικού μέσου, αεροπλάνου ή δορυφόρου, είναι και η έκταση της θέασης. Και όσο ψηλότερα ανεβαίνει ένα μέσον, τόσο μεγαλύτερη θέαση έχει σε σχέση με τον ορίζοντα. Και όλοι κατανοούμε ότι αυτή είναι η αλήθεια. Όσο ψηλότερα ανεβαίνει κάποιος, τόσο μεγαλύτερη και καλύτερη θέαση απολαμβάνει.

Και στην διδασκαλία του Χριστού, για όποιο άτομο ενδιαφέρεται να την κατανοήσει και να την εφαρμόζει στην προσωπική του καθημερινή ζωή, αυτή η αλήθεια της διαφοράς του οπτικού πεδίου, του ορίζοντα, παίζει καθοριστικό ρόλο στην προσπάθεια να γίνει κατανοητό το μήνυμα της δύναμης της αλήθειας, την οποία δίδαξε ο Χριστός. Κάθε μετακίνηση, επιφέρει – αυτόματα – και αλλαγή στην αλήθεια του οπτικού μας πεδίου. Και κάθε αλλαγή της θέσης του ατόμου, επιφέρει και αλλαγή της οπτικής του περιοχής. Χαμηλά; Το αποτέλεσμα είναι μικρό. Ψηλά; Το αποτέλεσμα είναι μεγαλύτερο. Και όσο ανεβαίνει κάποιο άτομο, όσο ψηλότερα βρίσκεται το σημείο θέασης της αλήθειας του περιβάλλοντος, τόσο περισσότερο γίνεται κατανοητό το περιεχόμενο που βρίσκεται εντός αυτής της περιοχής.

Σε κάθε περίπτωση η ακινησία είναι η χειρότερη επιλογή, όσον αφορά την ελπίδα για κάτι νέο και καλύτερο. Και ο Χριστός στο σημείο αυτό έδωσε μεγαλύτερη σημασία. Η ακινησία προσφέρει την ασφάλεια. Η κίνηση και η μετακίνηση έχει ρίσκο και κινδύνους, αλλά είναι και ο μόνος τρόπος να αλλάξει η οπτική της καθημερινής – και όχι μόνο – προσωπικής μας ζωής. Η πίστη στην Ανάσταση του Χριστού δίνει την δύναμη και τον στόχο της μετακίνησης. Όποιος άνθρωπος αποφασίζει να την αξιοποιήσει, βγαίνει κερδισμένος. Ο αναποφάσιστος και ο ακίνητος, είναι εκ προοιμίου σε δύσκολη και δυσάρεστη θέση. Η κίνηση, η αναζήτηση, η προσπάθεια, η αύξηση της δύναμης μέσω της πίστης, αυτή μετακινεί τα όρια του προσωπικού μας βίου σε όλες τις καθημερινές – και όχι μόνο – ανάγκες μας. 

Η εποχή του 21ου αιώνα δεν έχει πλέον καμία επιφανειακή σχέση με τους προηγούμενους αιώνες. Και αυτό είναι εύκολα αντιληπτό από την τεχνολογία, – συμφωνούμε δεν συμφωνούμε με αυτή την καθημερινή μας πραγματικότητα -, διότι η πρακτική μας ζωή καθορίζει και το μέλλον μας, αφού τώρα όλα γίνονται μέσω των σύγχρονων τεχνολογικών εφαρμογών, ακόμη και τα στοιχειώδη, πχ η παραγγελία ενός προϊόντος, για την παραλαβή του οποίου παλιότερα έπρεπε να πας στο κατάστημα για να το παραλάβεις, ενώ τώρα αρκεί ένα μήνυμα μέσω του κινητού μας τηλεφώνου.

Και μπορεί αυτή η παρατήρηση της καθημερινής μας ζωής να ακούγεται υπεραπλούστευση της αλήθειας, ωστόσο, πιστεύω ότι – θα συμφωνήσετε μαζί μου – αυτή είναι η προσωπική εμπειρία δισεκατομμυρίων ανθρώπων καθημερινά, άρα πρέπει να την λάβουμε υπόψη μας στους υπολογισμούς του περιεχομένου της σύγχρονης καθημερινής ζωής. Βέβαια, η παραγγελία ενός προϊόντος μέσω του κινητού τηλεφώνου δεν είναι και το σπουδαιότερο πράγμα της ζωής μας, αποδεικνύει όμως ότι αυτό είναι το κλίμα, μέσα στο οποίο ζούμε καθημερινά, 24/7. Και αυτή είναι η αλήθεια της δικής μας ζωής, σε σχέση με τους προηγούμενους αιώνες.

Διότι, η παραγγελία ενός καφέ από ένα κατάστημα – το καθημερινό μας “παιχνίδι” – και συνήθεια -, δεν είναι βέβαια το πιο σημαντικό θέμα της ζωής μας, αποδεικνύει όμως την διαφορά μεταξύ του χθες και του σήμερα. Δηλαδή, αποδεικνύει τον τρόπο που ζούμε εμείς, σε σχέση με τον τρόπο που ζούσε η ανθρωπότητα τους προηγούμενους αιώνες. Διότι, η τεχνολογία δεν άλλαξε – τουλάχιστον προς το παρόν! – την ανάγκη μας για τα υλικά της προσωπικής μας επιβίωσης, άλλαξε όμως τον τρόπο με τον οποίο όλοι πλέον διαβιώνουμε την καθημερινή μας ζωή.

Τώρα με ένα κινητό τηλέφωνο μιλάς με την άλλη άκρη του κόσμου, πληρώνεις χωρίς να κουβαλάς μαζί σου χρήματα, διαβάζεις και επικοινωνείς με όλη την ανθρωπότητα, και κάνεις χιλιάδες άλλες ενέργειες με ένα μικρό πράγμα που κρατάς στα χέρια σου και χωράει στην τσέπη σου!!! Και αυτό δεν υπήρχε σε παλαιότερους αιώνες. Δεν υπήρξε ποτέ σε κλίμακα της σημερινής πραγματικότητας. Διότι τώρα κάθε εργαζόμενο άτομο μπορεί να αγοράσει ένα κινητό, και να αντικαταστήσει μυριάδες ενέργειές του με ένα απλό χτύπημα στα πλήκτρα της συσκευής που κρατά στο χέρι του. Και αυτό είναι μια ειρηνική επανάσταση απέναντι στο παλιό, που υπήρξε στο παρελθόν, αλλά το αντικαθιστά σταδιακά η σύγχρονη πρακτική πρακτική τεχνολογία.

Και όλα αυτά δεν είναι μυστηριακά κατασκευάσματα, αλλά είναι επινοήσεις δικές μας, των ανθρώπων, οι οποίοι τα κατασκευάζουμε, τα συνδέουμε με την οικονομία, με τις καθημερινές πρακτικές ανάγκες, και όλα αυτά, χάρη στην ανακάλυψη των σπάνιων γαιών. Οι οποίες υπήρχαν από την δημιουργία του κόσμου, αλλά τώρα στρέψαμε την προσοχή μας στην αξιοποίηση αυτών των αγαθών, τα οποία και αλλάζουν την καθημερινή μας ζωή. Και αυτό είναι το μάθημα της υγιαίνουσας διδασκαλίας του Χριστού. Μην είστε αιθεροβάμονες, αλλά παρατηρήσατε την λειτουργία των φυτών και των δένδρων, για να παίρνετε μαθήματα ζωής. Διότι τα κινητά τηλέφωνα δεν είναι ζωή, αλλά είναι εργαλεία για μια πιο άνετη ζωή.  Ο δημιουργός έχει μεριμνήσει για όλα από καταβολής του κόσμου. Τώρα κάνετε εσείς το βήμα, να κατανοήσετε τον δικό σας ρόλο στην δική σας πρακτική – και όχι μόνο – καθημερινότητα.