Ο νόμος της αυξήσεως αποτελεί ένα ισχυρό – έως πολύ ισχυρό θα έλεγα – παράγοντα, ο οποίος βρίσκεται συνδεδεμένος με την φύση, αλλά και τον άνθρωπο ως φυσικό πρόσωπο, αλλά και ως κοινωνικό μέρος της εκάστοτε κοινωνίας των ανθρώπων. Η φύση, δηλαδή, έχει ως βασικό της παράγοντα την αύξηση, ένα φαινόμενο που το διαπιστώνουμε όλοι στην επαφή μας με την φύση, ανεξάρτητα από περιοχή του κόσμου που ζούμε,

Η αύξηση αυτή εντοπίζεται στο φαινόμενο, δηλαδή αυτό που βλέπουμε με τα μάτια μας, στο μεγάλωμα, την αλλαγή του μεγέθους σε όλα τα υπαρκτά φυσικά όντα της φύσης, και είναι το αποτέλεσμα μιας εσωτερικής διεργασίας, η οποία συντελείται κάθε δευτερόλεπτο, αδιάκοπα, κάτω από το ορατό φάσμα των φυσικών μας οφθαλμών, και τη οποία – κατά κανόνα – δεν την ελέγχουμε περιοριστικά, αν και μπορούμε να συμβάλλουμε για την καλύτερη ανάπτυξή της.

Με λίγα λόγια, η αύξηση, η αλλαγή του μεγέθους, της εικόνας, του φαινομένου, είναι μια αλήθεια της ζωής όλων των ζώντων οργανισμών, αλλά αυτή η αύξηση δεν συντελείται στο ορατό φάσμα, αλλά συντελείται εσωτερικά, αποδίδοντας το φαινόμενο που όλοι κατανοούμε καθημερινά. Αυτή η διαπίστωση, ότι δηλαδή εμείς βλέπουμε το φαινόμενο, αλλά δεν βλέπουμε με τα μάτια μας τις εσωτερικές διεργασίες από τις οποίες προέρχεται το φαινόμενο, είναι ένα άριστο μάθημα για την λειτουργία του μη ορατού, αλλά υπαρκτού κόσμου, μέσα στον οποίο διάγουμε την προσωπική μας καθημερινότητα.

Δηλαδή, δεν βλέπουμε τις διεργασίες, γιατί αυτές συντελούνται εσωτερικά, αλλά οπωσδήποτε κατανοούμε τις μεταβολές που επιφέρουν αυτές τοι εσωτερικές διεργασίες, δηλαδή κατανοούμε την αύξηση. Και μπορεί αυτό το φαινόμενο να είναι ένα θέμα της προσωπικής μας καθημερινότητας, ωστόσο αυτή η άποψη έχει και τις ρίζες της βαθύτερα μέσα στην ανάγκη της ζωής μας, να κατανοήσουμε τον κόσμο, μέσα στον οποίο περνάμε την προσωπική μας καθημερινότητα.

Και αυτό το φαινόμενο μπορεί να το παρακολουθούν και να το μελετούν οι φυσιοδίφες, ωστόσο, αυτό είναι το εξωτερικό φαινόμενο, το οποίο έχει μεγάλη αξία επιστημονική, αλλά δεν δίνει απαντήσεις σε μάς τους απλούς παρατηρητές. Όμως, αυτό το φαινόμενο, δεν είναι μόνο περιγραφικό εξωτερικά, αλλά η εσωτερική του διάσταση έχει βαρύτερη σημασία, διότι η ρίζα του βρίσκεται και μέσα μας, υπογραμμίζω το ΚΑΙ. Διότι, η ανάπτυξη η εξωτερική, το φαινόμενο της αύξησης, του μεγαλώματος, της επιμήκυνσης, δεν είναι μόνο για τα φυτά και τα ζώα, αλλά είναι και ισχύει και για τον άνθρωπο, άρα το θέμα υπεισέρχεται και στους δικούς καταλόγους ενδιαφέροντος.

Διότι, ξέρουμε όλοι, ότι και το σώμα μας μεγαλώνει, αυξάνεται σε μετρήσιμες διαστάσεις, αλλά ξέρουμε – ή τουλάχιστον υποπτευμόμαστε – ότι αντίστοιχα μεγαλώνει και ο εσωτερικός μας άνθρωπος, τα ενδιαφέροντα, οι προτιμήσεις μας, οι επιλογές μας, οι γνώμες μας, οι απόψεις μας και χιλιάδες άλλα πράγματα που συνδέονται με την καθημερινή μας δοκιμασία μέσα στον κόσμο που βιώνουμε την περίοδο της ζωής μας.

Και αυτό σημαίνει πρακτικά, ότι όσο καλύτερα κατανοούμε τις αυξήσεις αυτές του εσωτερικού μας κόσμου – τις εξωτερικές αυξήσεις τις ξέρουμε από την όψη τους, – τόσο καλύτερα μπορούμε να οργανώσουμε και την προσωπική μας κουλτούρα, ώστε να αποφεύγουμε τα λάθη της καθημερινότητας και όχι μόνο. Και ο Χριστός σε αυτή την αύξηση, την ορατή και μετρήσιμη, έθεσε την προοπτική του μέλλοντος της ζωής μας, μέλλοντος εγγύς, απώτερου, απώτατου ή και αιώνιου, για όσους πιστεύουν στην Ανάσταση. 

Τα μηνύματα είναι – κατά κανόνα – σύντομα. Ωστόσο η έκταση δεν είναι το μόνο θέμα. Διότι μπορεί να είναι σύντομο το μήνυμα, αλλά το περιεχόμενό του να είναι αντίστροφα ανάλογο, δηλαδή σπουδαίο. Τότε, ο σύντομος χαρακτήρας είναι μόνο για την ένδειξη της έκτασης του περιεχομένου της εικόνας, που μπορεί να είναι ωραία ή μακροσκελής, αλλά αυτό προφανώς δεν αλλάζει την ουσία του μηνύματος.

Και όλα αυτά είναι γνωστά σε όλους μας μέσα από την εμπειρία της προσωπικής μας ζωής καθημερινά. Ένα μήνυμα με ένα χαμογελαστό σκιτσάκι, δίνει ένα νόημα αισιοδοξίας και επιτυχίας. Ένα άλλο λυπημένο σκιτσάκι, δίνει το αντίθετο νόημα, δηλαδή της λύπης και της αποτυχίας, χωρίς να χρειάζεται να γράψει ο αποστολέας κάτι παραπάνω. Το μικρό και σύντομο μήνυμα, περιέχει τελικά ένα μεγάλο κομμάτι έκφρασης, που μπορεί να είναι αντίθετο με την απλή και σύντομη εικόνα που μπορεί να παρουσιάζεται στο κινητό μας τηλέφωνο.

Με λίγα λόγια, η εικόνα που εμφανίζεται δεν είναι το παν, αλλά το περιεχόμενο της εικόνας είναι το σπουδαιότερο τμήμα κάθε μηνύματος, το οποίο μεταφέρει ένα νόημα μέσα στην προσωπική μας καθημερινότητα. Και αυτή η αλήθεια είναι σημαντική όταν γίνει κατανοητή, ως προς την συμβολή της στην λειτουργία της προσωπικής μας ζωής καθημερινά. Σπουδαία πράγματα εμφανίζονται σε μικρή εικόνα. Ασήμαντα πράγματα, μπορεί να εμφανίζονται με εντυπωσιακή και μεγάλη εικόνα, αλλά αυτή η έκφραση του μεγέθους δεν είναι αντίστοιχη με την σημασία του μηνύματος που μεταφέρει στον αποδέκτη η μεγάλη και εντυπωσιακή εικόνα.

Και αυτή η πραγματικότητα πιέζει καθημερινά την συνείδησή μας για διάκριση μεταξύ του χρήσιμου και ωφέλιμου, και μεταξύ του ασήμαντου και ανώφελου ή και επιζήμιου, αφού, πολλές φορές δαπανούμε χρόνο για ανώφελα πράγματα, τα οποία “μάς κλέβουν” τον χρόνο της σύντομης επί της γης καθημερινότητάς μας. Το μέγεθος μιας έκφρασης δεν είναι το μόνο κριτήριο για την αξία του περιεχομένου της έκφρασης. Αντίθετα, το μέγεθος παίζει αρνητικό ρόλο στην προσπάειά μας να κατανοήσουμε το μήνυμα και να διακρίνουμε το συμφέρον σε κάθε περίπτωση. Διότι το μεγάλο μήκος φέρνει κόπωση και εξάντληση, των ούτως ή άλλως περιορισμένων αποθεμάτων δύναμης που διαθέτει το κάθε άτομο πάνω στην επίγεια διαδρομή του.

Και αυτό το στοιχείο της συντομίας σε σχέση με την αξία του περιεχομένου αποτελεί ένα προσωπικό αγώνα κάθε προσώπου, το οποίο ενδιαφέρεται να κατανοήσει την ουσία του μηνύματος και όχι μόνο να ασπαστεί την ωραιότητα και το μέγεθος της εμφάνισης. Και για όποιο άτομο ενδιαφέρεται να κατανοήσει το περιεχόμενο του μηνύματος μιας επιτυχημένης ζωής στην καθημερινότητα, το εξωτερικό στοιχείο δεν αποτελεί το ασφαλέστερο κριτήριο. Η εξέταση του περιεχομένου προέχει.

Και ο Χριστός στην δική του υγιαίνουσα διδασκαλία εντόπισε αυτό το στοιχείο. Δεν είπε πηγαίνετε στα ψηλά βουνά να δείτε τα αιωνόβια δένδρα για να πάρετε μαθήματα, αλλά είπε κοιτάξτε τα λουλούδια στα χωράφια δίπλα σας, μελετήστε την ανεξαρτησία τους, και το έργο που προσφέρουν αθόρυβα σε όλους του ανθρώπους με την λειτουργία τους, παράγοντας το οξυγόνο και την τροφή, τα δύο στοιχεία στα οποία στηρίζεται η ζωή όλων των ανθρώπων και των έμβιων οργανισμών. Η προσεκτική ματιά στο άσημο χορτάρι, έχει μεγαλύτερο μήνυμα αξιών ζωής, από την έκσταση που δημιουργεί ένα πανύψηλο δέντρο του Αμαζονίου! 

Στην εποχή του 21ου αιώνα τα μηνύματα δεν είναι η έκπληξη και η εξαίρεση, αλλά είναι ο κανόνας της προσωπικής μας καθημερινότητας. Οι περισσότερες σπουδαίες λειτουργίες της ατομικής μας ζωής διεξάγονται μέσω των μηνυμάτων, κυρίως των ηλεκτρονικών, τα οποία έχουν αμεσότητα, και είναι χωρίς σχεδόν κανένα οικονομικό κόστος, αρκεί το άτομο να μάθει να αξιοποιεί την σύγχρονη τεχνολογία. Με ένα κλίκ, όπως λέμε, δίνεις και παίρνεις, εξηγείς και πληροφορείσαι, επιλέγεις και παραλαμβάνεις χωρίς να μετακινηθείς από την θέση σου.

Και όλα αυτά μέσα σε μια καθημερινότητα που προσφέρει τις τροφές άφθονα – ακόμη τουλάχιστον !! – και συνθήκες πρωτόγνωρες για τον μέσο πληθυσμό της γης σε παγκόσμια κλίμακα. Και αυτή η πραγματικότητα έχει ως κέντρο την ανταλλαγή των μηνυμάτων, δηλαδή την μεταφορά πληροφοριών από το ένα άτομο στο άλλο, χωρίς κανένα όριο χρονικό ή τοπικό. Δηλαδή κάθε άτομο μπορεί σήμερα να επικοινωνεί και να συναλλάσσεται και να ανταλλάσει στοιχεία ζωής, πρακτικής και θεωρητικής, με κάποιον άλλο άνθρωπο στην άλλη άκρη της γης, και αυτό γίνεται για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας, όσο είναι μέχρι σήμερα γνωστό από τις πηγές της ανθρώπινης πληροφόρησης.

Ποτέ κάποιο άτομο δεν είχε την δυνατότητα άμεσης – κυριολεκτικά – επικοινωνίας και ανταλλαγών με τον άλλο άνθρωπο, ανεξάρτητα από χώρο ζωής και χρόνο επιβίωσης. Σήμερα όλοι οι άνθρωποι πάνω στον πλανήτη έχουν την δυνατότητα επικοινωνίας και ανταλλαγών με αμεσότητα και πληρότητα, και αυτό έχει αλλάξει τον τρόπο της καθημερινής μας – και όχι μόνο – ζωής. Τα μηνύματα, σύντομα ή μακροσκελή, μπορούν – και το κάνουν συνεχώς – να μεταφέρουν πληροφορίες επιθυμιών και αναγκών από την θέση ενός ατόμου, σε κάποιο άλλο άτομο, και αυτό το άτομο να ανταποκριθεί άμεσα με ό,τι αυτό συνεπάγεται σε κέρδος χρόνου και δυνάμεων.

Άρα, η “εποχή των μηνυμάτων” είναι εδώ, την χρησιμοποιούμε όλοι καθημερινά και αδιάκοπα, και εάν θέλουμε να το κατανοήσουμε, αυτό αποτελεί ένα νέο πλαίσιο της προσωπικής μας καθημερινότητας, ένα νέο τρόπο καθημερινής ζωής. Τώρα ταξιδεύουμε με ιλιγγιώδεις ταχύτητες, πρωτόγνωρες για την ανθρωπότητα, τώρα επικοινωνούμε άμεσα με όλους τους ανθρώπους του πλανήτη. Άρα, οι δικοί μας καιροί δεν έχουν σχέση με τα αντίστοιχα δεδομένα του παρελθόντος, όχι μόνο του προϊστορικού, αλλά και της πιο πρόσφατης ανθρώπινης ιστορίας, ακόμη και των προγόνων μας που είναι ακόμη στην ζωή.

Άρα, η ζωή μας έχει μπει για τα καλά στον αστερισμό της άμεσης επικοινωνίας με “μηνύματα”, και κάθε ζωντανός άνθρωπος δεν κρίνεται πλέον με βάση την ιστορική εικόνα, αλλά με την σύγχρονη πραγματικότητα, η οποία δεν έχει σχέση – κατά τον χρόνο και τρόπο – με την παρελθούσα, ακόμη και των πρόσφατων γενεών. Τα μηνύματα της προσωπικής μας καθημερινότητας συμβάλλουν και μάς συνδέουν με την ζωή και τις ζωτικές μας ανάγκες, και δεν είναι φιλοσοφικά μελετήματα ή προβλέψεις του Νοστράδαμου, αλλά είναι η ωμή αλήθεια, για όσους θέλουν να πιστεύουν στην Αλήθεια και όχι σε “ιστορίες για αρκούδες”.

Η Αλήθεια είναι εδώ, και το άτομο καλείται να ανακαλύψει την “ανάγνωση” των μηνυμάτων της ζωής, όπως την εξήγησε ο Χριστός, δηλαδή των μηνυμάτων της αλήθειας των πραγμάτων που μάς περιβάλλουν, και φέρνουν, προσθέτουν ή αφαιρούν τμήματα της προσωπικής μας πληρότητας. 

Οτιδήποτε αγαπάμε το προστατεύουμε. Και οτιδήποτε δεν προστατεύουμε, σημαίνει ότι δεν το αγαπάμε. Η προσωπική μας φροντίδα για προστασία είναι εγγενής, και το γνωρίζουμε από την μητρική μέριμνα και φροντίδα για τα βρέφη, μέχρι να γίνουν ενήλικα. Διότι, προστασία δεν χρειάζεται αυτός που είναι ικανός να σταθεί στα πόδια του, όπως λέμε, αλλά ο αδύναμος, ο απροστάτευτος, ο ευάλωτος, στις εξωτερικές ή και τις εσωτερικές του αδυναμίες.

Και αυτή είναι μόνο η μία πλευρά της ανάγκης για προστασία. Διότι, προστασία χρειάζεται και κάθε πολύτιμο που διαθέτουμε, όχι γιατί δεν έχει την δύναμη, αλλά γιατί από την φύση του δεν έχει την ικανότητα της προστασίας, και αυτό το κατανοούμε από τα όργανα του σώματός μας που προστατεύονται μέσα μας από τις εξωτερικές επιδράσεις. Διότι, για παράδειγμα, εάν εκτεθεί η καρδιά του ατόμου εκτός σώματος, αυτό σημαίνει θάνατο ακαριαίο, αφού έχει δημιουργηθεί για να εργάζεται εντός και όχι εκτός του σώματος.

Άρα, από το απλό αυτό παράδειγμα κατανοούμε, ότι αυτός που μελέτησε και δημιούργησε το ανθρώπινο σώμα, δεν “πέταξε” κόκκαλα και σάρκες τυχαία, αλλά οργάνωσε και την επιβίωση των οργάνων, ώστε το ένα να προστατεύει το άλλο, και να λειτουργούν όλα προς το συμφέρον του ατόμου. Και αυτή η απλοϊκή διαπίστωση για την προστασία του σώματος αφ’ εαυτού, είναι η μεγαλύτερη φροντίδα και μέριμνα προστασίας από τον δημιουργό, ανεξάρτητα από παραδοχές ή απορρίψεις περί της παρουσίας και λειτουργίας του μέσα στην προσωπική μας καθημερινή ζωή.

Διότι, μπορεί να μην είμαστε όλοι ειδικοί στην λειτουργία του ανθρώπινου σώματος – και όχι μόνο, αλλά ακόμη και η απλή σκέψη και παρατήρηση αποδεικνύει την μέριμνα και τον μακρόπνοο σχεδιασμό του “κατασκευαστή” των σωμάτων, τα οποία μεταφέρουν και φέρουν την ζωή πάνω στην γη, μαζί με όλα τα συμπαρομαρτούντα στοιχεία και δημιουργήματα, από τα χόρτα μέχρι τον άνθρωπο, αλλά και τα φυσικά υλικά που υποστηρίζουν την διατήρηση της λειτουργίας του σύμπαντος κόσμου.

Τίποτα δεν είναι “σκουπίδι” τυχαίο. Τίποτα δεν είναι περιττό, γιατί έτσι νομίζουμε. Όλα έχουν τον λόγο ύπαρξης και λειτουργίας τους μέσα στην γενικότερη λειτουργία της ζωής, και το ξέρουμε όλοι από την προσωπική μας πείρα. Η μέριμνα και η προστασία του βρέφους από τους γονείς του – άσχετα από μερικές τραγικές παραφωνίες – αποτελούν το υπόδειγμα της μέριμνας για την προστασία όλων των στοιχείων, που συμβάλλουν καθημερινά στην επιβίωση του ατόμου μέσα στον φυσικό και κοινωνικό του περιβάλλον.

Διότι, μέριμνα και προστασία δεν έχει ανάγκη ο άνθρωπος μόνο από το φυσικό περιβάλλον – αυτό είναι το εύκολο, αλλά έχει – κυρίως – ανάγκη από την προστασία των κοινωνικών κλυδωνισμών, οι οποίοι επηρεάζουν όλη την ανθρωπότητα και προσβάλλουν την αρτιότητα κάθε ατόμου. Ο δημιουργός, τον οποίο ο Χριστός αποκάλυψε ότι το όνομά του είναι Πατέρας, έχει μεριμνήσει κατά τον σχεδιασμό του σύμπαντος κόσμου, ακόμη και πόσες τρίχες θα διαθέτει το κάθε άτομο στο σώμα του. Και μπορεί μέχρι τώρα αυτό να ακουγόταν μια υπερβολή, αλλά σήμερα με την τεχνολογία ξέρουμε ότι τα πάντα είναι πλέον αριθμήσιμα, δηλαδή μπορούν να μετρηθούν και να υπολογιστούν.

Η μέριμνα του δημιουργού για προστασία αποδεικνύει όχι μόνο την αδιαμφισβήτητη σοφία του με τα logistics του που λειτουργούν εδώ και δισεκατομμύρια χρόνια χωρίς διακοπή στην τροφοδοσία σε νερό, τροφές και προστασία για όλους τους πληθυσμούς πάνω στην γη, αλλά αποδεικνύει ότι βασικό στοιχείο του χαρακτήρα του είναι η πρόβλεψη για προστασία κάθε πολύτιμου δημιουργήματος, που ο ίδιος έχει θέσει στην διάθεσή μας.