Στον καιρό του 21ου αιώνα το μήνυμα δεν είναι πολυτέλεια, αλλά απλή καθημερινότητα. Όλοι οι άνθρωποι στέλνουμε και λαμβάνουμε μηνύματα μέ το κινητό ή τον υπολογιστή μας, και αυτό γίνεται δεκάδες φορές την ημέρα – ή την ώρα – για χιλιάδες λόγους, επαγγελματικούς, φιλικούς, οικογενειακούς, κλπ. Και αυτή η καθημερινή μας πρακτική αποδεικνύει ότι η ανταλλαγή μηνυμάτων δεν είναι μικρό πράγμα, διότι αντανακλά μια ανάγκη του ατόμου να επικοινωνήσει.
Μάλιστα τελευταία, ακόμη και οι εταιρείες επικοινωνούν με τους πελάτες, για πολλούς λόγους τους οποίους όλοι τους δοκιμάζουμε καθημερινά, ή ακόμη και οι κρατικές υπηρεσίες γνωρίζουν το ηλεκτρονικό μας στίγμα, και ειδοποιούν για χιλιάδες λόγους μαζί μας μέσω μηνυμάτων. Ενώ, δηλαδή, μέχρι πριν λίγα χρόνια έπρεπε το άτομο να εμφανιστεί στην αρμόδια υπηρεσία ή το αρμόδιο κατάστημα, σήμερα πλέον αρκεί ένα μήνυμα στο κινητό ή τον υπολογιστή, για να γίνει η ίδια συναλλαγή.
Άρα, όλοι δοκιμάζουμε μια νέα πρακτική, η οποία έχει τα ίδια αποτελέσματα, αλλά είναι πιο συμφέρουσα, διότι εξοικονομούμε χρόνο και κόπο, και αυτό είναι το μυστικό της επιτυχίας. Δεν χρειάζονται πολλά λόγια για να μας πουν κάτι. Αρκεί ένα μήνυμα στο κινητό, ακόμη και δύο λέξεις για να κατανοήσουμε τον λόγο της επικοινωνίας. Και αυτή είναι σπουδαία ένδειξη, ότι κάτι έχει αλλάξει στην πρακτική μας καθημερινότητα, αφού για την ίδα ανάγκη έχουμε εφεύρει άλλους τρόπους, πιο πρακτικούς και οικονομικούς – σε χρόνο και σε δαπάνες – για να καλύπτουμε τις καθημερινές μας ανάγκες.
Και αυτή η αλλαγή των εξωτερικών δεδομένων, δίνει το “μήνυμα” και για αλλαγή στην νοοτροπία μας, σε όσους από εμάς αναζητούμε στηρίγματα στην πίστη. Οι παλαιότερες πρακτικές στα ζητήματα αυτά έχουν αρχίσει να δημιουργούν αναπάντητα – πολλές φορές – ερωτήματα, για το τί πιστεύω και γιατί το πιστεύω. Η συντόμευση των συναλλαγών μας, οτιδήποτε και αν αφορούν αυτές, δηλαδή είτε πρόκειται για μια φιλική επικοινωνία, είτε πρόκειται για επαγγελματική ανάγκη, δίνουν το στίγμα των αλλαγών που έχουν ήδη επέλθει στην πρακτική καθημερινή μας ζωή.
Και αυτό δεν μπορεί να είναι αμελητέο ζήτημα, για όσους επιδιώκουν να κατανοήσουν την σχέση τους με το αντικείμενο της πίστης τους, δηλαδή το Ιερό Πρόσωπο στο οποίο καταφεύγουν για βοήθεια, και στην διαχείριση αυτής της γνωριμίας, αφού κάθε πίστη έχει ανάγκη, εκτός από το φυσικό πρόσωπο που την επικαλείται, να υπάρχει και ένα ιερό πρόσωπο στο οποίο απευθύνεται η πίστη του ατόμου που το αναζητά.
Δηλαδή, δεν πρόκειται για αέρα, αλλά από την μια πρόκειται για μια εσωτερική λειτουργία του ατόμου που αναζητά στήριγμα, αλλά και από την άλλη έχει και ένα Ιερό Πρόσωπο, στο οποίο απευθύνεται η πίστη του. Το θέμα που μπορεί να απασχολεί ένα άτομο είναι απόλυτα προσωπική του υπόθεση και δεν χρειάζεται καμία διευκρίνιση. Το αντικείμενο, δηλαδή το Ιερό Πρόσωπο, καθένας επιλέγει το πρόσωπο που κατά την δική του γνώμη μπορεί να δώσει την απάντηση στο ζήτημα που τον απασχολεί.
Η σύνδεση με το Ιερό Πρόσωπο, είναι εσωτερική λειτουργία κάθε ατόμου, και κανείς δεν μπορεί να υπεισέλθει στον χώρο αυτό, αφού πρόκειται για την συνείδηση του ατόμου και όχι για κοινωνική εικόνα σχολιασμού. Και ο Χριστός σε αυτό ακριβώς το σημείο της προσωπικότητας του ατόμου έθεσε την βάση της διδασκαλίας του: την ατομική μας συνείδηση, η οποία και αντανακλά τον εσωτερικό κόσμο, αλλά και το κοινωνικό μας περιβάλλον, μαζί με την ανάγκη, για την οποία προσφεύγουμε κάθε φορά σε αναζήτηση λύσεων.