Η ακρίβεια είναι το αντίθετο του περίπου
Με την λέξη ακρίβεια εμείς εννοούμε τις τιμές των προϊόντων στην δική μας καθημερινή ζωή. Δηλαδή, πόσο ψηλές είναι οι τιμές των αγαθών και των υπηρεσιών σε σχέση πάντα με το οικονομικό εισόδημά μας. Ακριβαίνουν τα τρόφιμα, λέμε. Ανέβηκε η τιμή στην βενζίνη, στο ψωμί, και σε χιλιάδες άλλα καθημερινά αναγκαία για την ατομική μας επιβίωση.
Ωστόσο αυτή η έννοια είναι μόνο μία έννοια. Διότι, στην Καινή Διαθήκη, αλλά και στην προσωπική μας καθημερινή συναλλαγή με τον γύρω κόσμο, η έννοια έχει και μια άλλη χρήση. Την χρήση του “ακριβώς”. Δηλαδή όχι χαλαρά και όταν λάχει, αλλά με ακρίβεια. Πχ η πτήση του αεροπλάνου είναι στις 4 και 15 λεπτά της ώρας. Το τρένο θα περάσει στις 8 και 25. Και γενικά η έννοια της ακριβείας, από τα ρολόγια μέχρι τους αριθμούς στα πληκτρολόγια και τους κωδικούς για οποιαδήποτε προσωπική χρήση, είναι το θέμα μας καθημερινά για όλους πλέον τους πολίτες πάνω στην γη.
Αυτή η ακρίβεια είναι το αντίθετο του περίπου. Και το ξέρουμε όταν ανοίγουμε το κινητό μας και χρειάζεται να γράψουμε τον κωδικό που έχουμε καταχωρήσει χωρίς κανένα, απολύτως κανένα λάθος. Μάλιστα έχουμε προσέξει ότι στην σύγχρονη καθημερινότητα όλα πλέον παίρνουν τον χαρακτήρα του “απόλυτου”, δηλαδή δεν αναγνωρίζεται κανένα λάθος, ούτε σε γράμμα, ούτε σε αριθμό, ούτε σε συμβολα ! Δεν υπάρχει κανένας οίκτος από τα μηχανήματα και τους ανθρώπους.
Ακριβώς, δηλαδή, χωρίς καμία απολύτως παρέκκλιση από την αλήθεια που ήδη είναι γνωστή, και οφείλεις να την ξέρεις καλά, και με ακρίβεια, χωρίς κανένα λάθος. Ωστόσο, αυτή είναι η μία έννοια της ακριβείας, “Το ακριβώς”, χωρίς κανένα λάθος. Και με αυτή την έννοια έχει καταχωρηθεί και στην Καινή Διαθήκη, για όποιο άτομο θέλει να γνωρίζει το αντικείμενο της πίστης του, αλλά και το περιεχόμενο της διδασκαλίας του Χριστού.
Διότι οι Χριστιανοί έχουμε μια γενική ιδέα για το αντικείμενο της πίστης μας, δηλαδή τον Χριστό, ο οποίος ωστόσο ήταν ακριβής, χωρίς κανένα λάθος στην διδασκαλία του. Μάλιστα, για εμάς που επικαλούμαστε την δύναμη και την βοήθειά του στην προσωπική μας καθημερινότητα, είπε ο ίδιος την παραβολή των δέκα παρθένων.
Εκεί, οι φρόνιμες είχαν πάρει κάτι παραπάνω για την τυχόν ώρα της ανάγκης, πράγμα το οποίο επιβεβαιώθηκε, γιατί ο νυμφίος άργησε. Οι μωρές όμως δεν είχαν υπολογίσει ορθά τα πράγματα, και η καθυστέρηση του νυμφίου δημιούργησε μια κατάσταση εκτός ελέγχου. Διότι, οι φρόνιμες δεν ήταν έτοιμες να διακινδυνεύσουν την δική τους είσοδο στον γάμο, και παρέπεμψαν τις μωρές να πάνε στην αγορά – μέσα στην νύχτα – για να αγοράσουν λάδι για την ανάγκη που είχε προκύψει. Τελικά, πλήρωσαν οι μωρές την αγορά, μπήκαν στην ταλαιπωρία, ωστόσο στον γάμο δεν μπήκαν, παρόλο που έφτασαν στην θύρα, κάλεσαν τον νυμφίο, τον οποίο προφανώς γνώριζαν για να τις καλέσει στο γάμο του, ωστόσο δεν πέτυχαν τον σκοπό τους. Διότι ο νυμφίος δεν επέτρεψε αλλαγή στην ώρα προσέλευσης, αλλά ήθελε οι καλεσμένοι να είναι ακριβείς στο ραντεβού με τον νυμφίο.
Και αυτό είναι το σύγχρονο μάθημα για τον Χριστιανό. Η ακριβής τήρηση των συμφωνηθέντων, τα οποία δεν είναι μυστηριώδη, αλλά έχουν γραφτεί πάνω στα προσωπικά προσκλητήρια, και εμείς γνωρίζουμε γραφή και ανάγνωση, ώστε να εισέλθουμε έγκαιρα στην χαρά και την ειρήνη του Χριστού, στις δικές μας προσωπικές προσκλησεις που έχουμε παραλάβει από την Εκκλησία παιδιόθεν.