Κάθε κατάκτηση, εκτός από στόχο και προσπάθεια έχει ανάγκη και τον χρόνο. Δηλαδή το άτομο να διαθέτει χρόνο για προετοιμασία, για “προπόνηση” – προκειμένου περί αθλημάτων του σώματος. Και αυτός ο χρόνος δεν είναι μόνο ο χρόνος της ατομικής προετοιμασίας, αλλά είναι και θέμα των συναγωνιστών ή και των ανταγωνιστών, όταν πρόκειται για κάτι σπουδαίο, που θα φέρει και κέρδος στον κατακτητή.
Και επειδή αυτό είναι εύκολα κατανοητό, το επόμενο σημείο που πρέπει να λαμβάνει υπόψη του καθένα άτομο που έχει ενδιαφέρον να κατακτήσει κάτι στον καιρό της επί γης παραμονής του, είναι η σημασία των προσωπικών του διαθέσιμων χρόνων, ζήτημα στο οποίο πολλοί άνθρωποι κάνουμε λάθη, τα οποία μάς πληγώνουν αργότερα.
Η επιλογή, δηλαδή, του χρόνου για οτιδήποτε θέλουμε νά κάνουμε στην προσωπική μας ζωή και καθημερινότητα, είναι κρίσιμο στοιχείο επιτυχίας ή αποτυχίας, και το κατανοούμε όσοι οδηγούμε αυτοκίνητο. Το πότε ακριβώς θα γυρίσουμε το τιμόνι, ή πότε θα πατήσουμε το φρένο, δεν είναι ασήμαντο, αλλά, αντίθετα, είναι το κρίσιμο θέμα της προσωπικής μας ασφάλειας και επιτυχίας στην καθημερινή μας οδήγηση.
Εδώ, στην οδήγηση, το άτομο δεν λαμβάνει υπόψη του εξωγενείς παράγοντες, αλλά έχει απόλυτα στραμμένη την προσοχή του στα δεδομένα που αφορούν την ασφάλειά του εκείνης της στιγμής που βρίσκεται σε θέση ευθύνης, και δεν λαμβάνει υπόψη του τί συμβαίνει εκείνη την ώρα σε κάποιο άλλο σημείο του πλανήτη ή της γειτονιάς του. Η προσοχή είναι απόλυτα στην θέση ευθύνης απέναντι στο επερχόμενο, και όχι σε άσχετα στοιχεία, τα οποία μπορεί να έχουν ένα γενικότερο ενδιαφέρον, αλλά δεν αποτελούν σημείο προσωπικής ευθύνης εκείνη την στιγμή.
Και αυτή η υπεύθυνη στάση αποτελεί τον κανόνα για την επιτυχία της πορείας μας μέσα στην προσωπική καθημερινότητα. Ο κρίσιμος χρόνος μπορεί να είναι ένα δευτερόλεπτο, αλλά εδώ δεν μετράει το μήκος του χρόνου, η χρονική διάρκεια, αλλά μετράει η αποφασιστικότητα και η έγκαιρη ανταπόκριση στην παρούσα ανάγκη, προκειμένου να ολοκληρωθεί το ταξίδι με επιτυχία και όχι με τραγωδία.
Και αυτό το στοιχείο της αντίληψης του ορθού χρόνου για κάτι σπουδαίο – όχι πότε θα βγάλω στο σκυλάκι μου βόλτα – που μπορεί ένα λάθος να στοιχίσει στην ζωή και στους στόχους μου, είναι ένας κρίσιμος παράγοντας της προσωπικής μας καθημερινότητας, αλλά, – για όσους ενδιαφέρονται και για την επέκεινα της καθημερινότητας δραστηριότητα και κατάκτηση, – για ολόκληρη την ζωή μας. Διότι κανείς δεν πιστεύει ότι μόνο εδώ υπάρχει ζωή, ακόμη και αν αρνείται να το παραδεχτεί δημόσια.
Όλοι θέλουμε να ζήσουμε περισσότερο, και γι αυτό αγωνιζόμαστε και διαθέτουμε χρόνο για να κατανοήσουμε το τι συμβαίνει και ο άνθρωπος κάποια στιγμή αποτυγχάνει να συνεχίσει τον επίγειο βίο του. Και αυτό το στοιχείο της απώλειας της ζωής δεν είναι παρονυχίδα, αλλά είναι ο κορμός του προβληματισμού, για κάθε άνθρωπο που αγαπά την ζωή και αρνείται να συμβιβαστεί με την απώλεια και τον θάνατο.
Και ο Χριστός αυτό ακριβώς το στοιχείο αποκάλυψε και δίδαξε, στηριζόμενος στις “Γραφές”. Εξήγησε τον δρόμο προς την κατάκτηση ενός άλλου κόσμου, αντίτυπο του παρόντος, όπου εκεί δεν υπάρχει θάνατος και τέλος της ζωής, αλλά διαρκής ύπαρξη, χωρίς τον φόβο του θανάτου και της απώλειας. Ο Χριστός δίδαξε και εξήγησε. Το άτομο αποφασίζει την κατανόηση αυτής της διδασκαλίας, και την εφαρμογή της στην ατομική του καθημερινότητα. Ο ρόλος του χρόνου, όπως εκφράζεται στην Καινή Διαθήκη και αφορά την επίγεια καθημερινή ζωή του Χριστού, είναι ένας αποφασιστικής σημασίας παράγοντας για την κατάκτηση ενός στόχου με ουσιαστικό περιεχόμενο.