Η εικόνα της ανθρωπότητας, άρα και η προσωπική μας πλευρά, δεν είναι μόνο ό,τι βλέπουμε, αλλά έχει και άλλες μη ορατές διαστάσεις, τις οποίες – κατά κανόνα – αγνοούμε ή τις παραβλέπουμε, ενώ τις βλέπουμε.
Αλλά αυτή η άγνοια ή η παράβλεψη σε κάτι που υπάρχει, δεν είναι και η καλύτερη επιλογή. Διότι από το άγνωστο προέρχεται το γνωστό, και όχι το αντίστροφο. Δηλαδή, η πηγή του γνωστού δεν είναι το γνωστό, αλλά το άγνωστο, το οποίο όταν εμφανιστεί και εξερευνηθεί, γίνεται γνωστό, αφού το γνωστό δεν έχει ανάγκη ανακάλυψης, αλλά μόνο κατανόησης και αξιοποίησης στην προσωπική μας ζωή. Άρα το άγνωστο είναι το προς εξερεύνηση, και όχι βέβαια το γνωστό, το οποίο έχει ήδη μπει με κάποιο τρόπο μέσα στην ζωή μας.
Και αυτή η παράμετρος, ότι δηλαδή το άγνωστο είναι το αντικείμενο της έρευνας για βελτίωση της ζωής μας, είναι η βάση της διδασκαλίας του Χριστού. Τα γνωστά, είπε ο Χριστός τα ξέρετε. Κινηθείτε να ανακαλύψετε το άγνωστο, διότι αυτό θα βελτιώσει την ζωή σας – ατομική και κοινωνική – και όχι η επανάληψη της ανακάλυψης των ήδη γνωστών.
Δεν έβαλε, δηλαδή, ο Χριστός τις προοπτικές της ζωής στην επανάληψη των γνωστών, αλλά στην κατανόηση των ήδη γνωστών, προκειμένου να προχωρήσει το άτομο σε εξερεύνηση του άγνωστου, μέσα από το οποίο θα αντλήσει τον δικό του θησαυρό για την βελτίωση της προσωπικής του ζωής. Τα γνωστά γίνονται αντικείμενο πόθου από πολλούς. Για τα άγνωστα δεν ενδιαφέρονται πολλοί άνθρωποι, ή μάλλον ενδιαφέρονται ελάχιστοι, και αυτοί χαμένοι μέσα στο ανώνυμο πλήθος.
Διότι ο ερευνητής και εξερευνητής έχει ανάγκη ησυχίας και απομόνωσης, προκειμένου να κάνει την ερευνητική δουλειά του με αποτέλεσμα, αφού ο θόρυβος και η δημοσιότητα δεν προσφέρουν, αλλά αφαιρούν δυνάμεις από τον εξερευνητή. Και ο Χριστός εξήγησε ότι όταν θέλεις να μάθεις, και να πάρεις απάντηση στα ερωτήματα και τις ελλείψεις σου, μην φωνάζεις στον κόσμο, αλλά κλείσε την πόρτα πίσω σου, και άνοιξε την επιθυμία της καρδιάς σου στον θεό, που είναι παντού και ακούει και παρακολουθεί τα πάντα. Εκείνος ακούει και βλέπει. Εσύ και εγώ – συνήθως – ούτε βλέπουμε, ούτε ακούμε, και ελάχιστα καταλαβαίνουμε, τουλάχιστον σωστά.
Οι αναζητήσεις, εξήγησε ο Χριστός, δεν γίνονται δημόσια για να μάς βλέπει και να μάς σχολιάζει ο κόσμος γύρω μας, αλλά γίνονται στο εσωτερικό του σώματός μας, στις σκέψεις και στα συναισθήματα, εκεί στον εσωτερικό μας άνθρωπο, ο οποίος έχει και την ευθύνη για τις πράξεις που θα ακολουθήσουν μετά τις επιλογές και αποφάσεις μας. Η κοινωνία γενικά παρακολουθεί και περιμένει το μάννα εξ ουρανού. Λίγοι αναζητούν λύσεις στα επερχόμενα και όχι στείρες επαναλήψεις του παρελθόντος.
Και αυτή είναι η κατεύθυνση που άφησε ως παρακαταθήκη ο Χριστός από τον ουρανό για την καθημερινότητα του ατόμου επί της γης. Μελετήστε τα φυτά και τα δέντρα, πώς αυξάνονται, με τι εσωτερικές τους λειτουργίες αθόρυβα, και πάρτε παράδειγμα για την προσωπική σας αναζήτηση. Η κοινωνία περιμένει, αλλά δεν ενδιαφέρεται να ψάξει για να ανακαλύψει. Ψάχνουν όσοι ενδιαφέρονται για την ζωή και αγαπούν τον άνθρωπο. Οι υπόλοιποι περνούν καλά μέσα στην άγνοιά τους.