Στα ερωτήματα της καθημερινής μας ζωής ζητάμε όλοι εξηγήσεις, γιατί χωρίς αυτές μένει ένα κενό μέσα μας, το οποίο προκαλεί ανασφάλεια για το μέλλον μας. Και αυτό είναι φυσικό, διότι κάθε άτομο που βρίσκεται σε επαφή με τον κόσμο γύρω του, δηλαδή δεν έχει πεθάνει, έχει απορίες, και αναζητά απαντήσεις και εξηγήσεις, για όλα τα θέματα που μπορεί να το απασχολούν.
Η αναζήτηση ή ακόμη και η απαίτηση εξηγήσεων είναι ένα εγγενές και αυθόρμητο στοιχείο του ανθρώπινου χαρακτήρα, και είναι πολύτιμο. Διότι, δεν είναι ερωτήματα που απαιτούν απαντήσεις οι διαφωνίες μόνον δύο ανθρώπων, αλλά υπάρχουν και ουσιαστικά ζητήματα και ερωτήματα, τα οποία μπορεί να μην έχουν καμία σχέση με άλλους ανθρώπους. Πρόκειται, δηλαδή, για αντικειμενικά ερωτήματα που θέτει η ζωή, και το περιβάλλον μέσα στο οποίο ζούμε την ατομική μας καθημερινότητα, και αυτά τα ερωτήματα δεν απαντώνται – κατά κανόνα – με εξηγήσεις των άλλων ανθρώπων, αλλά απαιτούν προσωπική μέριμνα, και προσωπική προσήλωση, προκειμένου να γίνει κατανοητό πρώτα το πρόβλημα, και φυσικά μετά και οι εξηγήσεις για την επίλυση του προβλήματος.
Και αυτό δεν είναι φιλοσοφική σκέψη, αλλά είναι η πρακτική κάθε ατόμου που αναζητά απαντήσεις για τα μεγάλα ερωτήματα της ζωής και του θανάτου, της αδικίας και του μίσους, των πολέμων και της ειρήνης, και δεκάδων άλλων ερωτημάτων, που θέτει στην προσωπική μας ζωή η καθημερινότητα. Και όσοι ασκούν και εξασκούν την πίστη τους στην Ανάσταση του Χριστού, έχουν μεν ένα επιπλέον εφόδιο, την καλλιεργημένη πίστη τους, αλλά έχουν και βαθύτερα ερωτηματικά.
Διότι το φαινόμενο και η εξήγησή του δεν είναι πάντα εύκολα κατανοητά, διότι απαιτούν “σπουδή και επιστήμη”, όπως δηλώνεται στην Καινή Διαθήκη. Η αοριστολογία δεν είναι πάντα κοντά στην αλήθεια, και η ημιμάθεια είναι επικίνδυνη. Διότι τα κενά μεταξύ της πλήρους μάθησης και της αοριστολογίας, αφήνουν εισόδους για αμφιβολία, και ολιγοπιστία, με αποτέλεσμα το άτομο να μένει έωλο στις διακυμάνσεις της επίγνωσης της αλήθειας. Και όλοι ξέρουμε ότι, όπου δεν υπάρχει επίγνωση της αλήθειας, δηλαδή ασφαλής και τεκμηριωμένη γνώση των πραγμάτων, εκεί εμφωλεύουν οι κίνδυνοι της απώλειας.
Και ο Χριστός, για όσους ενδιαφέρονται να ακολουθήσουν την υγιαίνουσα και πλήρη διδασκαλία του στην ατομική τους καθημερινότητα, ήταν σαφής. Το άτομο που δεν επιμένει να λάβει απαντήσεις, αλλά μένει μόνο στα πρόχειρα λόγια, μοιάζει με το κτίριο που είναι θεμελιωμένο πάνω στην κινούμενη άμμο. Και ο Αβραάμ δεν θεμελίωσε την πίστη του πάνω στην άμμο της ερήμου, αλλά στον ουρανό και στα αστέρια. Ο δημιουργός του σύμπαντος κόσμου, αυτός που έκτισε τον ουρανό, την γη, και όλα όσα βρίσκονται μέσα στον χώρο αυτόν, δεν κατοικεί σε χειροποίητους ναούς, αλλά κατοικεί μέσα στην καρδιά και την συνείδηση του ατόμου.
Εκεί, στον εσωτερικό άνθρωπο, και στις γνώσεις που αποκτά μέσα από την επίγνωση της αλήθειας το κάθε άτομο, εκεί, στον περιορισμένο χώρο του φυσικού μας σώματος, εκεί δίνονται οι εξηγήσεις για τα μεγάλα ερωτήματα της ζωής, αλλά και του θανάτου, της προόδου και της ματαιότητας. Τα φαινόμενα απατούν, εάν δεν τεθούν σε κρίση και διάκριση με βάση την αλήθεια, για την οποία πέθανε ο Χριστός.