Ο κόσμος που μάς περιβάλλει εμφανίζει ένα φαινόμενο, μια εικόνα κάθε στιγμή.
Και αυτή η διαπίστωση, ότι δηλαδή ο κόσμος για εμάς είναι μία εικόνα, ένα φαινόμενο, προειδοποιεί και πιστοποιεί την ανάγκη, πρώτον της ορθής κατανόησης της εικόνας – φαινόμενο, και δεύτερον την αναζήτηση του αληθινού και γνήσιου περιεχομένου αυτής της εικόνας, την οποία έχει κάθε άνθρωπος εν ζωή, αλλά ξέρουμε όλοι ότι αυτή η εικόνα – φαινόμενο δεν είναι όλη η αλήθεια κατά το περιεχόμενο.
Διότι το άτομο δεν παλεύει με τα φαινόμενα και τις εικόνες, αλλά παλεύει καθημερινά με την σκληρή πραγματικότητα της αλήθειας, η οποία τον πληγώνει, και τον απογοητεύει στις καθημερινές του δοσοληψίες. Για τον λόγο αυτό, και ο Χριστός έθεσε ως πρώτο θέμα για τους ανθρώπους που πιστεύουν σε αυτόν και στην διδασκαλία του,την επίγνωση της αλήθειας. Αυτή η αλήθεια, όταν γίνει επίγνωση και κατανόηση του περιεχομένου μετά την εικόνα και το φαινόμενο, έχει την δύναμη να απελευθερώσει τις ενεργές δυνάμεις του εσωτερικού ανθρώπου, εκεί, δηλαδή, που κατοικεί η πίστη μαζί με την ελπίδα και όλες τις άλλες αρετές, και να μεταφέρει το άτομο από την αποπλάνηση, η οποία συχνά δημιουργεί το φαινόμενο και η εικόνα του κόσμου, στην πραγματικότητα.
Η εικόνα, δηλαδή, δεν είναι πάντα η αλήθεια του περιεχομένου της, αλλά μπορεί επιφανειακά να εμφανίζει ομοιότητες, χωρίς ωστόσο αυτές να ανταποκρίνονται στην βαθύτερη αλήθεια, η οποία κρύβεται – ή μπορεί να κρύβεται – πίσω ή μέσα στην εικόνα – φαινόμενο. Και τότε έρχεται η εξαπάτηση. Διότι νομίζουμε ότι ξέρουμε, ενώ στην πραγματικότητα αγνοούμε το περιεχόμενο της εικόνας – φαινόμενο, με το οποίο ωστόσο θα έρθουμε αργά ή γρήγορα σε επαφή και αντιπαράθεση, εφόσον δεν ανταποκρίνεται η αλήθεια με το φαινόμενο και την εικόνα.
Η εξαπάτηση, δηλαδή, βρίσκεται καθημερινά μπροστά μας – το ξέρουμε από την πείρα της επαφής με τον γύρω μας κόσμο – και απαιτείται ενδελεχής έλεγχος του περιεχομένου της εικόνας, ώστε η αντίδρασή μας να είναι σύμμορφη με την αλήθεια και όχι μόνο με την εικόνα – φαινόμενο. Και αυτή η εξερεύνηση της εικόνας – φαινόμενο, φέρνει την επίγνωση της αλήθειας την οποία όλοι οι άνθρωποι επιζητούμε.
Για τον λόγο αυτό και ο απόστολος Παύλος, δεν μένει μόνο στην πίστη στο φαινόμενο Χριστός-Θεός, αλλά συνεχίζει και επιμένει στην επίγνωση της αλήθειας αυτών των πραγμάτων της πίστης, δηλαδή του χαρακτήρα των ιερών προσώπων, στα οποία όλοι οι άνθρωποι της πίστης έχουμε στρέψει την προσοχή μας, προκειμένου να αντλήσουμε δύναμη από την πηγή της αλήθειας, και όχι να παραπλανηθούμε από τις εικόνες – φαινόμενα, τα οποία κυκλοφορούν χωρίς δαπάνη και κόπο.
Διότι, όλοι ξέρουμε ότι η έρευνα της αλήθειας πίσω από το φαινόμενα – εικόνες και τα απλά λόγια, απαιτεί κόπο και μάθηση. Και αυτός ο κόπος και αυτή η μάθηση, δεν αποκτώνται με απλά μέσα και προχειρότητες, αλλά υπάρχει μακρύς δρόμος για την κατάκτηση της γνώσης και της επίγνωσης. Το κτίσιμο του κόσμου δεν έγινε σε μια στιγμή, αλλά πέρασαν αιώνες και χιλιάδες- εκατομμύρια χρόνια για να φτάσει στην σημερινή εικόνα, την οποία όλοι έχουμε μπροστά μας. Και αυτή η εικόνα είναι το φαινόμενο, πίσω από το οποίο κρύβονται τα μεγάλα μαθήματα της επίγνωσης της αλήθειας.