Όλες οι εκπομπές με χρονολογική σειρά.

Η σύγχρονη πολυσύνθετη προσωπική και κοινωνική μας ζωή επιβάλλει να αντιληφθούμε ότι ο κόσμος πάνω στην γη δεν είναι απλός, αλλά πολυσύνθετος. Και μπορεί στα δικά μας τα μάτια να φαίνεται επίπεδος, χωρίς βάθος, αλλά η προσωπική εμπειρία μάς βεβαιώνει ότι κάνουμε λάθος στις προσωπικές μας εκτιμήσεις. Διότι αρκεί μια ματιά στα γεγονότα της ημέρας, για να κατανοήσουμε το πλάτος και το βάθος, αλλά και το ύψος και το πλάτος που υπάρχουν γύρω, και μάς υποχρεώνουν σε αναζητήσεις απαντήσεων των ερωτημάτων που θέτει η προσωπική μας παρατήρηση.

Και επειδή αυτό δεν είναι φιλοσοφική θεωρία αλλά πρακτική πραγματικότητα, και απλά γίνεται διαπίστωση αυτής της αλήθειας, είναι προφανές ότι έχουμε πολλά να μάθουμε ως κοινωνία, αλλά και ως μεμονωμένα άτομα. Διότι η ζωή είναι πάντα πρώτα ατομική και στην συνέχεια κοινωνική. Πρώτα γεννιέται το άτομο, μεγαλώνει, και κατόπιν εντάσσεται στις κοινωνικές δομές και κοινωνικές λειτουργίες. Χωρίς την ύπαρξη του ατόμου δεν υπάρχει κοινωνία ανθρώπων.

Και αυτή η αλήθεια υποχρεώνει κάθε άτομο να κινείται γύρω από τα δικά του ενδιαφέροντα και τις προσωπικές του αναζητήσεις. Διότι δεν έχουμε όλοι τον ίδιο ρόλο μέσα στην κοινωνία, αλλά κάθε άτομο – ανεξάρτητα από την αναγωγή του στο κοινωνικό του σύνολο – έχει δική του πορεία. Μπορεί το ένα άτομο να πηγαίνει δεξιά για κάποιο λόγο, αλλά μπορεί και κάποιο άλλο να πηγαίνει δεξιά ή αντίστροφα, χωρίς όμως να υπάρχει σύγχυση, εφόσον κάθε άτομο επιλέγει την δική του πορεία, γιατί αυτή εκπληρώνει και ολοκληρώνει την υπαρξιακή του υπόσταση, όσο ζει και κινείται πάνω στην γη.

Πολλά άτομα πορεύονται στον ίδιο δρόμο, αλλά καθένα έχει άλλη αφετηρία, έχει άλλα εφόδια, και προφανώς έχει και άλλο προορισμό. Και αυτή η καθημερινή μας εμπειρία αποδεικνύει το πλάτος και το βάθος της σοφίας του δημιουργού. Διότι ο άνθρωπος ως κοινωνία δεν είναι ένα άτομο, και δεν έχει μόνο ένα ρόλο στην καθημερινότητά του, αφού ταυτόχρονα πρέπει να γίνουν πολλά πράγματα, για τον ίδιο τελικό σκοπό. Που μπορεί να μην είναι ορατός και αντιληπτός από όλους με τον ίδιο τρόπο και την ίδια ένταση, αλλά οπωσδήποτε έχει άλλα αποτελέσματα, τα οποία συμβάλλουν αναλογικά προς την κατάκτηση του ίδιου στόχου.

Και αυτό επιβάλλει να αναθεωρούμε τις απόψεις μας για το έργο και την πορεία των άλλων, αφού καθένα άτομο έχει τον δικό του προορισμό και ρόλο. Και η διδασκαλία του Χριστού στέκεται ακριβώς σε αυτή την πολυπλοκότητα της αλήθειας της ζωής επί της γης. Η ζωή δεν είναι μόνο ένα πράγμα, αλλά είναι η σύζευξη πολλών πραγμάτων και πολλών στόχων που πρέπει να κατακτηθούν προσωπικά και ατομικά.

Και αυτή η αλήθεια του πλουραλισμού του περιεχομένου της ζωής μετριάζει τα αδιέξοδα της προσωπικής μας καθημερινότητας. Ό,τι δεν πέτυχες εσύ, μπορεί να το πετύχω εγώ ή κάποιο άλλο άτομο και να έχει το ίδιο ή και καλύτερο αποτέλεσμα. Κάθε μέλος του σώματος δεν έχει το ίδιο έργο με το άλλο όργανο του ίδιου σώματος, αλλά καθένα έχει τον δικό του ρόλο να κάνει πράξη μέσα στον περιορισμένο χώρο και χρόνο της προσωπικής του καθημερινότητας. Ο άνθρωπος είναι ένας, αλλά πολλοί. Και το έργο που έχουν νά κάνουν είναι ένα, αλλά το κάνουν πολλοί, και αυτό δίνει περιθώρια πλουτισμού ατόμων και κοινωνίας. 

Προϋπόθεση για νέες αποκαλύψεις είναι η μετακίνηση του ατόμου από την θέση που βρίσκεται σε μια άλλη θέση, απ’ όπου μπορεί να δει καινούρια πράγματα. Διότι το υφιστάμενο δεν χρειάζεται κάποιος να το ανακαλύψει, αφού ήδη του είναι γνωστό, όπως η διαδρομή που κάνουμε κάθε μέρα για να πάμε από το σπίτι στην εργασία μας.

Τα νέα πράγματα αποκαλύπτονται σε όποιο άτομο μπει στην περιπέτεια της ανακάλυψης και εξερεύνησης. Χωρίς αυτή την περιπέτεια και την δοκιμασία, το άτομο μένει χωρίς τις αποκαλύψεις, και ζημιώνεται, όχι μόνο το ίδιο το άτομο, αλλά και όσοι θα μπορούσαν να ωφεληθούν από τις δικές του αποκαλύψεις. Και αυτό είναι τραγικό και μοιραίο. Διότι, όχι μόνο το κάθε άτομο έχει ανάγκη από νέες αποκαλύψεις και ανακαλύψεις, αλλά και η γύρω του κοινωνία περιμένει την δική του κίνηση/μετακίνηση από το γνωστό στο άγνωστο για να το κατακτήσει και να επέλθει η προσδοκώμενη ωφέλεια σε όλους.

Διότι – διευκρινίζεται – η μεν ανακάλυψη γίνεται από το άτομο, αλλά η αποκάλυψη γίνεται εκ μέρους του δημιουργού, ο οποίος κρίνει πότε έρχεται το πλήρωμα του χρόνου, ώστε να αποκαλύψει το νέο, που θα είναι χρήσιμο και ωφέλιμο για όλους. Και στην προσωπική μας πορεία των λίγων χρόνων που ζούμε πάνω στην γη, αυτή η παράμετρος της ωριμότητας και της πληρότητας αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο κάθε νέας αποκάλυψης.

Όταν δεν έχει ολοκληρωθεί ένας κύκλος, ο νέος κύκλος δεν έρχεται στην επιφάνεια, διότι δεν θα είναι ωφέλιμος, αλλά επιζήμιος. Κάθε γεγονός που φέρνει στην επιφάνεια κάτι άγνωστο, πρέπει να έχει και την σφραγίδα ότι το προηγούμενο έφτασε στην ολοκλήρωσή του, και η ανάγκη για κάτι νέο είναι πιεστική από πολλές πλευρές. Και η κίνηση που αποκαλύπτει το νέο είναι αυτή που αφήνει πίσω της το παρελθόν. Χωρίς αυτή την μετακίνηση δεν θα έρθει ποτέ το νέο, διότι το εμποδίζει το παλαιό, το οποίο από την φύση του αντίκειται σε κάθε αλλαγή και νεωτερισμό, φοβούμενο την δική του τύχη του αφανισμού.

Και αυτή η αλήθεια είναι διάσπαρτη μέσα στην διδασκαλία του Χριστού. Αφήνοντας το παρελθόν, επενδύουμε στο μέλλον, διότι εκεί βρίσκεται η δύναμη, εκεί βρίσκονται τα αποθέματα της ζωής. Τα παλαιά δοκιμάστηκαν, απέδωσαν, κρίθηκαν, ολοκληρώθηκαν. Τώρα οι νέες ανακαλύψεις είναι εδώ, και η κοινωνία αισθάνεται την ανάγκη του συντονισμού μεταξύ του παρελθόντος και του μέλλοντος. Κανείς δεν μπορεί να σταματήσει την ανατολή του ήλιου, όσο και εάν το σκοτάδι καλύπτει τις δικές του σκοτεινές δυνάμεις.

Η δύναμη του ηλιακού φωτός είναι μεγαλύτερη από την δύναμη του σκότους. Και κάθε άτομο αναζητά – κατά κανόνα – περισσότερο φως, αν και τα στοιχεία του σκότους αρνούνται να υποκύψουν στην δύναμη του φωτός. Και η διδασκαλία του Χριστού είναι φως που φωτίζει όποιον ενδιαφέρεται να δει το φως και να αφήσει το σκοτάδι. Ο Χριστός εξήγησε για τον εαυτό του ότι εγώ είμαι το φως. Για τους μαθητές της δικής του υγιαίνουσας διδασκαλίας είπε: και εσείς θα είστε φως μέσα στο σκοτάδι της άγνοιας και την απάτης του κόσμου, για όσο καιρό θα κρατάτε την δική μου διδασκαλία της ελευθερίας του εσωτερικού σας κόσμου από τα δεσμά του παρελθόντος, όσο ζούσατε μακριά από το δικό μου φως. 

Οι ημερήσιες προσωπικές αποκαλύψεις στην ατομική μας καθημερινότητα συνθέτουν το σκηνικό της προσωπικής μας ζωής, και κάθε ημέρα προσθέτει ένα τμήμα, ώστε στο τέλος της ζωής μας να εμφανίζεται το ατομικό μας παρελθόν, αλλά, προφανώς, και το μέλλον.

Διότι η ζωή, για όποιο άτομο ασκεί και εξασκεί την προσωπική του πίστη στον δημιουργό, δεν τελειώνει στον τάφο, αλλά μετουσιώνεται σε μια άλλου είδους μορφή ζωής, της Αναστάσεως, όπως απέδειξε ο ίδιος ο Χριστός με την δική του πορεία πάνω στην γη. Και αυτό τροφοδοτεί το στοιχείο της πίστης που βρίσκεται μέσα μας, ώστε και η προσωπική μας καθημερινότητα να μην βλέπει μόνο τα φθειρόμενα – που είναι πολύτιμα για την επιβίωσή μας -, αλλά και να ελπίζει σε ένα καλύτερο μέλλον, με βάση την διδασκαλία του Χριστού.

Η ζωή επί της γης είναι πολύτιμη και αναγκαία για την ανακάλυψη της επέκεινα ζωής. Χωρίς την επιτυχημένη  επίγεια διαδρομή του κάθε άτομο δεν μπορεί να ελπίζει σε κάτι καλύτερο. Διότι, η καθημερινή μας συμπεριφορά, αποκαλύπτει και τις εσωτερικές μας σκέψεις και προθέσεις. Και κάθε άτομο, που  αναζητά την επέκεινα του τάφου πραγματικότητα, προσαρμόζει την προσωπική του καθημερινότητα προς την κατεύθυνση αυτή. Τούτο, το αναγκαίο ημερήσιο πράττει, αλλά δεν εγκαταλείπει και τις προοπτικές που δίδαξε ο Χριστός.

Κάθε επιτυχία εδώ, είναι και απόδειξη μιας καλύτερης προοπτικής μέλλοντος, εγγύτερου, απώτερου, απώτατου, ή και αιώνιου για όποιο άτομο ενδιαφέρεται να κινηθεί στα άχρονα πλαίσια αυτά του δημιουργού του σύμπαντος κόσμου. Διότι, η διδασκαλία του Χριστού δεν είναι μόνο αρετή κατά την γνώμη των ανθρώπων, αλλά είναι και η βάση για αναζητήσεις ενός μέλλοντος που έχει μεν ετοιμαστεί, αλλά αναμένει τους αναζητητές αυτής της διάστασης της αιωνιότητας.

Η διδασκαλία του Χριστού διδάσκει το παρόν, αλλά αυτό το παρόν αποτελεί και την βάση για το μέλλον. Και η καθημερινότητα, δηλαδή ο τρόπος που κάθε άτομο διαχειρίζεται τις προσωπικές του υποθέσεις κάθε στιγμή, αποτελεί και το κριτήριο για το μέλλον. Αυτό διδάσκει η σοφία και η εμπειρία όλων των ανθρώπων. Η αρετή είναι η βάση, αλλά το μέλλον βρίσκεται στα σκαλοπάτια της πίστης, η οποία οδηγεί από την καθημερινότητα στην κατανόηση των – μη ορατών ακόμη – πραγμάτων που  συνθέτουν τον κόσμο της αιωνιότητας.

Οι καθημερινές αποκαλύψεις για τον τρόπο που λειτουργεί η πίστη στον ζώντα θεό όταν παρατηρούμε, και μελετούμε τις παρεμβάσεις του στην προσωπική μας καθημερινότητα, είναι το εισιτήριο για το μέλλον, όπως το έχει σχεδιάσει εξ αρχής ο δημιουργός του σύμπαντος κόσμου. Κληροδότης δεν είναι ο άνθρωπος, αλλά ο δημιουργός. Κληρονόμος είναι ο άνθρωπος εκείνος, ο οποίος όταν ζει πάνω στην γη, μελετά αυτή την δυναμική αποκάλυψη/παρέμβαση του δημιουργού, και μέσα από αυτή την κατανόηση, αυξάνεται η πίστη στην ενεργητική παρουσία του θεού, ο οποίος ανταποδίδει κατά την πίστη του ατόμου. Και οι ανταποδόσεις δεν αφορούν μόνο το σήμερα, αλλά προσθέτουν περιεχόμενο μέλλοντος, εγγύς, απώτερου, απώτατου ή και αιώνιου, κατά την πίστη του ατόμου στην δύναμη της Αναστάσεως του Χριστού. 

Κάθε νέα ανακάλυψη είναι και μία νέα αποκάλυψη, η οποία μέχρι τώρα δεν ήταν γνωστή. Αυτό άλλωστε σημαίνει ο όρος “αποκάλυψη”. Δηλαδή, κάτι που δεν ήταν ορατό, γνωστό από τις πέντε αισθήσεις του ανθρώπου μέχρι τώρα, σήμερα, τώρα, έρχεται να προστεθεί στην σφαίρα της γνώσης και της ανθρώπινης κατανόησης για αξιοποίηση. Αυτή είναι η πραγματική έννοια της λέξης “αποκάλυψη”, και προφανώς πρόκειται για ουσιαστική έννοια για όποιο άτομο ενδιαφέρεται να κατανοήσει, για να εφαρμόζει στην ατομική του καθημερινότητα την διδασκαλία του Χριστού.

Διότι, στην προσωπική μας καθημερινότητα δεν συμβαίνουν βιβλικές μεταμορφώσεις και θαύματα που έγιναν στο παρελθόν, αλλά συμβαίνουν μικρά αλλά ουσιώδη για την προσωπική μας ζωή γεγονότα, τα οποία ωστόσο συνιστούν και την συνολική εμπειρία ζωής, που καθένα πρόσωπο βιώνει τον καιρό της εδώ, επί της γης παραμονής του.

Ενώ, δηλαδή, στην διδασκαλία του Χριστού περιγράφονται θαύματα που ποτέ μέχρι τότε δεν είχε ζήσει ο κόσμος, στην προσωπική μας ζωή δεν συμβαίνουν αντίστοιχου μεγέθους γεγονότα, με αποτέλεσμα η πίστη μας να μην είναι παραγωγική για το άτομο, αλλά να δημιουργείται η εντύπωση ότι ο θεός έχει πεθάνει, δεν μπορεί να συμβούν σήμερα όσα συνέβησαν στην Καπερναούμ και στην Γαλιλαία της εποχής του Χριστού, και αυτό έχει ως συνέπεια την απογοήτευση, διότι εμείς δεν βιώνουμε τα ίδια μεγέθη με αυτά που περιγράφονται στην Καινή Διαθήκη.

Και αυτή είναι η λάθος πορεία σκέψης σε σχέση με την μεταφορά μας προς τα εμπρός, δηλαδή στην εμβάθυνση της πίστης στον ζωντανό θεό – όχι στην άγνωστη μυστηριακή νοοτροπία των Ελευσινίων Μυστηρίων – και αυτό έχει ως αποτέλεσμα την ψυχρότητα και αδιαφορία μας έναντι των όσων περιγράφονται στην Καινή Διαθήκη. Με λίγα λόγια, οι αποκαλύψεις – με την γενικότερη έννοια – όσων περιγράφονται στην Καινή Διαθήκη, δεν έχει το αντίστοιχό τους στην προσωπική μας καθημερινότητα, διότι όλοι περιμένουμε από τον ζωντανό Χριστό να κάνει τα θαύματα που έκανε τότε, και περιγράφονται από τους συγγραφείς της Καινής Διαθήκης.

Και αυτή είναι η λάθος προσέγγιση. Διότι δεν βλέπουμε μπροστά μας, αλλά πίσω μας, και, όπως συμβαίνει με την οδήγηση του δικού μας οχήματος, βλέπουμε στον καθρέφτη του όπισθεν, και όχι στο δρόμο που ανοίγεται μπροστά μας, με τις γνωστές συνέπειες για όποιον οδηγό κάνει αυτό το λάθος. Δηλαδή να μην παρακολουθεί τον δικό του δρόμο που έχει να διανύσει τώρα, αυτή τη στιγμή, αλλά να βλέπει από τον καθρέφτη του οχήματος τον δρόμο που έχει ήδη καλυφθεί, και δεν έχει πλέον καμία αξία για το μέλλον του ταξιδιού του.

Και ο Χριστός ήταν απόλυτα σαφής. Να κοιτάζετε και να εξερευνάτε την δική σας προσωπική ζωή σήμερα, και όχι να ασχολείστε με το παρελθόν και με τους άλλους. Να παίρνετε μαθήματα από τα λάθη και τις επιτυχίες του παρελθόντος – αυτό είναι η ορθή στάση απέναντι στο παρελθόν των άλλων – σήμερα για την δική σας προσωπική ζωή και να αξιοποιείτε τα μαθήματα που περιγράφονται για την παλαιότερη εποχή.

Επαναλήψεις στην ιστορία δεν υπάρχουν κατ’ ουσίαν. Υπάρχουν μόνο εξωτερικές ομοιότητες, αλλά με άλλο σύγχρονο περιεχόμενο, και αυτό πρέπει να σάς απασχολεί, και όχι η κριτική για το παρελθόν των άλλων που μπορεί να βίωσαν με επιτυχία ή αποτυχία τις αποκαλύψεις του τότε, αλλά εσείς – εξήγησε ο Χριστός – ζείτε σήμερα και κρίνεστε σήμερα για την δική σας επιτυχία ή αποτυχία.