Όλες οι εκπομπές με χρονολογική σειρά.

Η πληρότητα των αγαθών με τα οποία εφοδιάζεται η αγορά καθημερινά είναι ο δείκτης που αποδεικνύει την δημιουργική σαφήνεια με την οποία ο δημιουργός έκτισε τον κόσμο, το περιεχόμενο, αλλά και τις λειτουργικές του δυνατότητες.

Με ένα αντίστοιχο τρόπο γίνεται κατανοητό ότι την ίδια πληρότητα αγαθών έχει προνοήσει ο δημιουργός και για τον εσωτερικό μας κόσμο, ο οποίος έχει ΚΑΙ αυτός τις ίδιες υπαρξιακές και λειτουργικές ανάγκες, τις οποίες καθένας ζωντανός οργανισμός καλείται να αντιληφθεί και να αναζητήσει τις κατάλληλες τροφές για την επιβίωση και για την καλή υγεία του εσωτερικού – ψυχικού του – κόσμου.

Χωρίς την  προσωπική αναζήτηση και το προσωπικό ενδιαφέρον, κανένα αγαθό και κανένα εφόδιο δεν θα είναι αποτελεσματικό για τις δικές μου ανάγκες. Διότι, και αυτό το ξέρουμε όλοι μας, μπορεί να ζω σε ένα κόσμο αφθονίας, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι χωρίς την δική μου ευθύνη και αναζήτηση θα ικανοποιηθούν και οι δικές μου, οι προσωπικές και ατομικές μου ανάγκες.

Διότι, ο άνθρωπος δεν είναι μηχανή, αλλά διαθέτει ένα σύνθετο κόσμο, που φαίνεται από τις δραστηριότητές του στην καθημερινότητα, αλλά λειτουργεί εν κρυπτώ στον εσωτερικό του κόσμο.

Ο μακελάρης στο σχολείο της Αμερικής ήταν ένας κοινός νέος άνθρωπος, ως που πήρε το όπλο του και άρχισε να σκοτώνει τα παιδιά και τους δασκάλους του σχολείου. Τί είχε προηγηθεί; Μα, προφανώς είχε σχεδιάσει με ακρίβεια και είχε κάνει τις επιλογές του αγοράζοντας όπλα, για να καταλήξει στο μακελειό με τα νεκρά παιδιά και τους δασκάλους. Το κρίσιμο σημείο, δηλαδή, ήταν οι σκέψεις, οι επιλογές και οι εσωτερικές του αποφάσεις τις οποίες κανείς άλλος δεν γνώριζε μέχρι την στιγμή που έπεσε ο πρώτος πυροβολισμός. Και αυτό είναι κρίσιμο σημείο στην προσωπική μας ζωή.

Διότι πριν γίνει το καλό ή το κακό, εμείς έχουμε σχεδιάσει, έχουμε επιλέξει και έχουμε αποφασίσει να κάνουμε ετούτο το καλό ή εκείνο το κακό. Και ο ρόλος της λειτουργίας και του εφοδιασμού του εσωτερικού μας κόσμου είναι περισσότερο από εμφανής και καταλυτικής σημασίας για τις πράξεις μου που θα ακολουθήσουν.

Η κοινωνική εικόνα, συνεπώς, είναι η απόδειξη και η τελική φάση των όσων έχουν προηγηθεί στις σκέψεις, τις αποφάσεις και τις προσωπικές μου επιλογές και κανείς άλλος δεν είναι υπεύθυνος για τις δικές μου αποφάσεις και πράξεις εκτός από εμένα τον ίδιο.

Αιτία της μακράς απασχόλησής μας με την διατροφική αλυσίδα είναι το γεγονός ότι όλοι οι άνθρωποι είμαστε εξαρτημένοι από την διαδικασία και την ποιότητα της ζωής που αυτή μας εξασφαλίζει. Διότι, έλλειψη αυτής σημαίνει θάνατος ή – στην καλύτερη περίπτωση – σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις στην λειτουργία του σώματός μας.

Και επειδή τα όργανα του σώματός μας ενεργούν μετά από τις διαδικασίες, τις επιλογές, τις αποφάσεις αλλά και τις προσωπικές μας δυνάμεις, που κατοικούν και λειτουργούν μέσα στα όργανα του σώματός μας αλλά δεν τρέφονται από αυτά, είναι φυσικό να αναζητούμε και για τις λειτουργίες του εσωτερικού μας κόσμου αντίστοιχη διατροφική αλυσίδα, δηλαδή, τον εντοπισμό και την τροφοδοσία του εσωτερικού μας κόσμου με τα δικά του συστατικά, ώστε να είναι υγιής, δηλαδή να διαθέτει το γνώθι σ’ αυτόν και να έχει το αυτεξούσιον, όπως συμβαίνει και στην καθημερινή ζωή όλων των ώριμων ανθρώπων.

Εφόσον, δηλαδή, οι λειτουργίες του εσωτερικού μας κόσμου είναι οι αποφασιστικής σημασίας για την επιβίωση και την πρόοδο της ζωής μας παράγοντες, είναι φυσικό να αναζητούμε και τις κατάλληλες “τροφές” με τις οποίες θα φτάνουν στην συνείδησή μας τα αναγκαία για την ομαλή λειτουργία του εσωτερικού μας, δηλαδή του ψυχικού μας κόσμου στοιχεία, τα οποία από την μια θα διορθώνουν τυχόν λάθη και αμαρτίες, και από την άλλη θα διευθύνουν τις σκέψεις και τις αποφάσεις μας προς ένα καλύτερο αύριο.

Είναι, δηλαδή, φανερό ότι η υγεία του εσωτερικού μας κόσμου είναι η βάση για τις ορθές αναζητήσεις και την ορθή κατανόηση του κόσμου μέσα στον οποίο ζούμε, αλλά και του ίδιου του εαυτού μας, διότι από αυτόν εξαρτάται η πορεία των προσωπικών μας θεμάτων.

Για τον λόγο αυτό και ο Χριστός έδωσε μια νέα πνοή στις αναζητήσεις του ανθρώπου, όχι μόνο ως προς την κατανόηση και απόρριψη του διαχρονικά αρρωστημένου κοινωνικού περιβάλλοντος, αλλά και ως προς τις προσωπικές μας εξελίξεις, τόσο σε σχέση με τα πρακτικά ερωτήματα και αδιέξοδα της καθημερινότητας, όσο και σε σχέση με τα μεγάλα ερωτήματα της ζωής και της αιωνιότητας.

Η αναζήτηση και η εξεύρεση του φρέσκου – ζωντανού – νερού ήταν το πρώτο στοιχείο που υπέδειξε ο Χριστός ως το απαραίτητο υλικό που εμπεριέχει όλα εκείνα τα στοιχεία που έχει ανάγκη για να επιβιώνει με προοπτική του μέλλοντος ο μη θνητός εσωτερικός μας κόσμος.

Τα εκτελεστικά όργανα του σώματός μας αποσυντίθενται γιατί αποτελούνται από τα στοιχεία της γης και εκεί επιστρέφουν. Όμως, ο εσωτερικός μας κόσμος που είναι η ζωογόνος περιοχή της προσωπικότητάς μας έχει τις δικές του λειτουργίες που συντονίζονται με τις αρετές του δημιουργού μας.

Η διατροφική διαδικασία αποτελεί για κάθε ζωντανό οργανισμό μια αναγκαία και απαραίτητη λειτουργία, η έλλειψη της οποίας οδηγεί στον θάνατο και την ανυπαρξία. Αυτός είναι ο ορθός λογισμός, η ορθή βάση πάνω στην οποία στηρίζεται ολόκληρος ο βίος επί γης και κανένας δεν ξεφεύγει από αυτή την αλήθεια. Αν κάποιος δεν στηρίζεται και δεν αναγνωρίζει αυτή την αναγκαιότητα της πραγματικής ζωής, τότε διαπράττει απάτη, τότε οδηγεί τον εαυτό του – και ίσως και άλλους – στην κόλαση της ζωής. Διότι η άρνηση, υποτίμηση και η διαστρέβλωση της αλήθειας των πραγμάτων, οδηγεί με απόλυτη βεβαιότητα στην προσωπική καταστροφή, από την οποία η επιστροφή στην αλήθεια είναι πολύ δύσκολη, αν όχι αδύνατη.

Και αυτός είναι ο κανόνας της διδασκαλίας του Χριστού. Όχι άρνηση της πραγματικότητας, αλλά ορθή τοποθέτηση της αξίας της μέσα στο σύνολο του υπαρξιακού μας συστήματος.

Διότι, ο άνθρωπος δεν έρχεται μόνο από το παρελθόν ως απόγονος, αλλά αποτελεί την ίδια στιγμή και στοιχείο του ευρύτερου μέλλοντος της ανθρωπότητας. Και ως τέτοιο μέλος της ανθρωπότητας, έχει την δυνατότητα να αξιοποιεί και τα άλλα εφόδια που του έχει τοποθετήσει μέσα του ο δημιουργός του.

Και εδώ μπαίνει το θέμα της προσωπικής ελευθερίας, διότι κανείς δεν εξαναγκάζεται στην αναζήτηση του προσωπικού του ρόλου στην σύγχρονη κάθε φορά καθημερινότητα, αλλά είναι θέμα προσωπικής σοβαρότητας και ευθύνης η απόφαση για την αναζήτηση του ίδιου του δημιουργού, ώστε μέσα από αυτήν την κατανόηση να γίνει κατανοητός και ο ρόλος του ατόμου μέσα στη σύγχρονη κάθε μέρα πραγματικότητα.

Και ο Χριστός δεν αγνόησε αυτή την αλήθεια, αλλά την μπόλιασε με την προοπτική της διαχρονικότητας και της αιωνιότητας. Δίδαξε, δηλαδή, την ορθή λειτουργία της προσωπικής μας καθημερινότητας, ενώ, παράλληλα, υπέδειξε και δρόμους επέκεινα του προσωπικού μας πεδίου κατανόησης το κόσμου, αφήνοντας την τελική επιλογή στην προσωπική μας συνείδηση και αναζήτηση της αλήθειας των πραγμάτων.

Ο Χριστός δεν αγνόησε, ούτε υποτίμησε την αξία της καθημερινότητας την οποία υπηρέτησε με τον καλύτερο τρόπο στην δική του εποχή, αλλά υπέδειξε και άλλους δρόμους που φέρνουν την ελευθερία των προσωπικών μας επιλογών στην διάθεση κάθε ατόμου πάνω στη γη.