Όλες οι εκπομπές με χρονολογική σειρά.

Κατανόηση σημαίνει ορθή αντίληψη του κόσμου, δηλαδή του κοινωνικού και φυσικού, αλλά και εμού του ιδίου, ο οποίος θα κληθώ αύριο και στο μέλλον να αντιμετωπίσω τα ερωτήματα που θέτει η κοινωνική και προσωπική μας καθημερινότητα.  Δεν σημαίνει επινόηση, δηλαδή “κατασκευή” ενός διαφορετικού κόσμου από τον υφιστάμενο πραγματικά, διότι σε αυτή την περίπτωση σε λίγο θα επέλθει ο όλεθρος και τα αδιέξοδα. Κατανόηση δεν σημαίνει επιφανειακή εικόνα των πραγμάτων, αλλά σημαίνει εξερεύνηση των υφιστάμενων σήμερα δεδομένων, με δεδομένη την εξέλιξή τους στο μέλλον.

Και αυτό δηλώνει ότι ο ενδιαφερόμενος πρέπει να είναι αποφασισμένος να ξοδέψει όλες τις διαθέσιμες δυνάμεις του – των οικονομικών του συμπεριλαμβανομένων – και όλο τον δικό του χρόνο, προκειμένου να μην παρανοεί αλλά να κατανοεί το πλάτος, το μήκος, το ύψος και το βάθος της αλήθειας όλων των πραγμάτων που τον απασχολούν σήμερα, και μάλιστα μέσα σε ένα κοινωνικό περιβάλλον που διάκειται αρνητικά σε κάθε τι νέο, δηλαδή κάτι που δεν είναι συμβατό με την υφιστάμενη κοινωνική αντίληψη και θέση των πραγμάτων.

Και αυτό είναι μια πραγματική παράμετρος που ο ίδιος ο Χριστός δίδαξε και έζησε μέσα στο δικό του περιβάλλον της εποχής του. Δεν υποσχέθηκε αλλαγή των συνθηκών του κόσμου, αλλά υποσχέθηκε μια προσωπική αλλαγή, η επέκταση της οποίας σταδιακά επηρεάζει και  μεταλλάσσει και τον κοινωνικό μας περίγυρο.

Κάθε άτομο που αναζητά την αλήθεια και την αιτία των υφισταμένων κάθε φορά πραγμάτων (κοινωνικές αδικίες, προσωπικές και κοινωνικές συμφορές, κλπ) αντιλαμβάνεται ότι αυτά δεν θα πάψουν ποτέ να υπάρχουν. Εκείνο που μπορεί να αλλάξει είναι η ενεργητική δύναμη της ανάστασης που μετουσιώνει το αληθές προσωπικό και κοινωνικό παρόν στην προοπτική του μέλλοντος.

Και αυτό γίνεται αντιληπτό από την ιστορία των τελευταίων δυο χιλιάδων χρόνων. Όλες οι κοινωνικές μεταβολές που έχουν επέλθει – και είναι αναμφίβολα προς το καλύτερο – είναι η ανακάλυψη και η παραδοχή των αξιών της ζωής, όχι μόνον της εφήμερης του παρόντος βίου, αλλά και η ελπίδα για καλύτερους χρόνους και περιόδους για την ανθρωπότητα.

Η δικαιοσύνη ήταν, όπως συνάγεται από την διδασκαλία του Χριστού και των πρώτων αποστόλων, η κυρίαρχη αρετή και επιδίωξη όλων των ενδιαφερομένων για την κατανόηση του κόσμου, αλλά συνυφασμένη και με μια καλύτερη προοπτική του μέλλοντος.

Για κάθε δύσκολο ή πολύτιμο πράγμα που επιδιώκουμε να κατακτήσουμε στη ζωή μας απαιτείται και η ανάλογη δύναμη και προσπάθεια. Άλλη ένταση και προσπάθεια χρειάζεται για τα απλά καθημερινά, άλλη ένταση και μήκος χρόνου για τα σοβαρότερα θέματα που μπορεί να μας απασχολούν. Και είναι προφανές, ότι όσο πιο σοβαρά είναι τα ζητήματα που μας απασχολούν στην ζωή μας, τόσο μεγαλύτερη προσπάθεια και υπομονή απαιτείται.

Και αυτό είναι μεν κοινός τόπος για όλους τους ανθρώπους επί γης, ωστόσο, πολλές φορές δεν γίνεται συνείδηση, με αποτέλεσμα να αγανακτούμε όταν με εύκολο τρόπο δεν μπορούμε να πετύχουμε τους στόχους μας. Έτσι έρχεται η απογοήτευση, η εσωστρέφεια, η απελπισία και η τελική εγκατάλειψη του αρχικού μας στόχου.

Ωστόσο, τόσο η καθημερινή μας εμπειρία, όσο και η διδασκαλία του Χριστού μας διδάσκουν και μας οδηγούν στην κατανόηση των δυσκολιών, όταν με τους τρόπους που επιχειρούμε δεν καταφέρνουμε να φτάσουμε στους στόχους μας. Διότι, βασική προϋπόθεση της επιτυχίας μας δεν είναι μόνο η καταβολή προσπάθειας, αλλά και ο έλεγχος σε περίπτωση αποτυχίας, ώστε από την προσωπική μας πείρα να βγάζουμε και τα δικά μας συμπεράσματα και να παίρνουμε τα προσωπικά μας μαθήματα για να τα εφαρμόσουμε στο μέλλον.

Κάθε προσπάθεια είναι πολύτιμη και χωρίς προσπάθειες δεν μπορούμε να κατακτήσουμε κανένα στόχο στην καθημερινότητά μας. Αυτός ήταν και ο λόγος που ο Χριστός επέμενε στις πράξεις και όχι μόνο στα λόγια. Διότι ο λόγος είναι πολύτιμος, αλλά δεν αντικαθιστά το κέρδος της πράξης.

Και όπως λέει ο λαός, με τα λόγια “κτίζεις ανώγεια και κατώγια”, αλλά μέχρι που να γίνουν πράξη όλα αυτά είναι λόγια και όχι κέρδος πρακτικό.

Η μη εφαρμογή της διδασκαλίας του Χριστού στην προσωπική μας  καθημερινή ζωή είναι δώρο άδωρον, διότι δεν μπορούμε να πάρουμε τον καρπό, το αποτέλεσμα που προβλέπεται από την λογική των πραγμάτων.

Αντίθετα, η εφαρμογή της δικής του διδασκαλίας, αν και μπορεί να περιέχει κινδύνους όπως συμβαίνει σε κάθε σοβαρή προσπάθεια, ωστόσο, είναι ο μοναδικός τρόπος να πειστούμε, όχι μόνο για την αλήθεια των πραγμάτων, αλλά και να αποκτήσουμε την απαραίτητη εμπειρία, ώστε να διακρίνουμε το καλό από το κακό, το καλύτερο από το καλό, εμπειρία που είναι απαραίτητη για τον κάθε αναζητητή της αλήθειας του κόσμου.

Η καλή και ορθή γνώση των καθημερινών μας πραγμάτων είναι η βάση για καλύτερες σκέψεις και κατάλληλες πράξεις, οι οποίες θα οδηγήσουν σε ένα καλύτερο αύριο και ένα πιό αποτελεσματικό μέλλον.

Η ελλειπής ή λανθασμένη γνώση είναι η αιτία πολλών δυσάρεστων καταστάσεων που αντιμετωπίζουμε, λόγω των λαθών που έχουμε διαπράξει στο παρελθόν. Για τον λόγο αυτό είναι ανάγκη, όσο περνούν τα χρόνια της προσωπικής μας ζωής, να παίρνουμε μαθήματα, ώστε να βελτιώνουμε τις γνώσεις και τους τρόπους ορθής κατανόησης του κόσμου μέσα στον οποίο διάγουμε την καθημερινότητά μας.

Και ο ασφαλέστερος δρόμος είναι εκείνος που μας συνιστά η διδασκαλία του Χριστού, όταν αυτή εφαρμόζεται στην καθημερινή πρακτική μας ζωή και όχι μόνο κατά την συμμετοχή μας στην εκκλησιαστική ζωή. Διότι λάθη δεν κάνουμε όταν παρακολουθούμε την θεία λειτουργία, αλλά λάθη κάνουμε στην καθημερινή πρακτική μας ζωή και αυτά τα λάθη πληρώνουμε στο μέλλον.

Για τον λόγο αυτό ο Χριστός συνιστά να μάθουμε και να εφαρμόζουμε τις δικές του οδηγίες κατά την διάρκεια των σκέψεων και των συλλογισμών μας, ώστε οι πράξεις που ακολουθούν να μην επιφέρουν ζημιά αλλά να έχουν θετικό πρόσημο για το μέλλον.

Και επειδή η ζωή μας δεν είναι στιγμιαία αλλά έχει μήκος τόπου και χρόνου, ο καλύτερος οδηγός και ο καλύτερος “οδοδείκτης” είναι η διδασκαλία του Χριστού και η ορθή σχέση μας με το διαχρονικό – αιώνιο πνεύμα του δημιουργού. Αυτός ο τελευταίος παράγοντας, δηλαδή η καλή και αμφίδρομη σχέση με τον ίδιο τον δημιουργό, παίζει καθοριστικό ρόλο στον τρόπο που προσεγγίζουμε την αλήθεια των πραγμάτων που μας περιβάλλουν, και, συνεπώς, αυξάνονται οι πιθανότητες για καλύτερες και πιο αποδοτικές αποφάσεις.

Ωστόσο, αυτό σημαίνει βάθος χρόνου και κατανόηση της ορολογίας με την οποία επικοινωνούμε με τον δημιουργό μας, και για τον λόγο αυτό ο Χριστός δεν αποκάλυψε στους μαθητές του όλη την διαδικασία της επικοινωνίας από την αρχή της διδασκαλίας του, αλλά διέθεσε χρόνο, έως ότου οι δικοί του άνθρωποι θα ήταν σε θέση να κατανοήσουν ορθά την διαδικασία της επικοινωνίας και να είναι σε θέση να την εφαρμόζουν στην δική τους καθημερινότητα.

Η διάθεση χρόνου για την κατανόηση του κόσμου που μας περιβάλλει είναι η πρώτη παράμετρος, μέσα από την οποία μαθαίνουμε και ωριμάζουμε, ώστε να είμαστε σε θέση να αξιοποιούμε ορθά τις διαθέσιμες πηγές ζωής που κατέχει ο δημιουργός και αναμένει να τις ανακαλύψουμε και να τις αξιοποιήσουμε για ένα καλύτερο προσωπικό μας μέλλον.

Ο κόσμος μέσα στον οποίο ζούμε την καθημερινότητά μας είναι πολύπλοκος, πολυδαίδαλος και πολυεπίπεδος. Η άρνηση αυτής της αλήθειας σημαίνει ότι κάνουμε ένα σοβαρό λάθος και θα υπάρξουν συνέπειες απρόβλεπτες και επιζήμιες κατά κανόνα.

Η κατανόηση, λοιπόν, των ζητημάτων που προκύπτουν κάθε στιγμή στην ζωή μας είναι κυρίαρχο στοιχείο, από το οποίο εξαρτώνται όλα τα μεγάλα ζητήματα ολόκληρης της ζωής μας, είτε αυτά αφορούν θέματα της καθημερινότητας, είτε αυτά αφορούν θέματα του μέλλοντος και των αξιών σε βάθος χρόνου.

Καλούμαστε, δηλαδή, να προσεγγίσουμε τον κόσμο που μας περιβάλλει, μέσα από τα διαθέσιμα εφόδια που κατέχει καθένας μας, με στόχο να πετύχουμε όχι μόνο μια νίκη, αλλά να πετύχουμε και την υπέρβαση αυτής της ίδιας της ζωής, όπως αυτή εμφανίζεται και μας υποχρεώνει να την αντιμετωπίζουμε, προκειμένου να επιβιώνουμε σήμερα, αλλά να διατηρούμε ανοικτή και την προοπτική του μέλλοντός μας.

Αυτός είναι και ο λόγος που μας επιβάλλεται ως προσωπική ανάγκη να αναπτύσσουμε όλο και περισσότερο επίγνωση της αλήθειας των πραγμάτων, είτε αυτά αφορούν θέματα της απλής καθημερινότητας, είτε αφορούν θέματα του μέλλοντος.

Καλούμαστε, δηλαδή, να ενισχύουμε την προσωπικότητά μας με ενέργεια και δύναμη, αλλά και με προσωπική επίγνωση της αλήθειας, ώστε να μην εξαντλούμαστε μόνο στην υπέρβαση των ζητημάτων της καθημερινότητας, αλλά να είμαστε προετοιμασμένοι και για το μέλλον, το οποίο παραμένει άγνωστο για όλους.

Αυτός είναι και ο λόγος που ο Χριστός δεν υπέδειξε μόνον την υπέρβαση των ζητημάτων της καθημερινής μας ζωής, αλλά μας εξήγησε και την πορεία προς το μέλλον σε συνάρτηση με την ατομική μας επιλογή και πρόοδο.

Διότι ο Χριστός δεν αποκάλυψη μόνο τις εσωτερικές μας δυνάμεις, αλλά μας εξήγησε και τον τρόπο με τον οποίο ο ενδιαφερόμενος μπορεί να αξιοποιήσει και άλλες διαθέσιμες πηγές ενέργειας και δύναμης, στοιχεία τα οποία τροφοδοτούν την ασφαλέστερη ελπίδα για ένα αιώνιο – διαχρονικό – παρόν.

Και αυτός ο τρόπος έχει να κάνει με την κατανόηση της δικής του διδασκαλίας και την εφαρμογή της μέσα στην καθημερινή μας πρακτική, ώστε να είναι δυνατή η επικοινωνία με τον ίδιο τον δημιουργό και τις δικές του διαθέσιμες ενεργητικές δυνάμεις.

Ο κόσμος μέσα στον οποίο ζούμε καθημερινά είναι πολυεπίπεδος, πολυσύνθετος και πολυδαίδαλος. Δεν είναι απλός αλλά είναι σύνθετος, με παραμέτρους που επηρεάζουν κάθε στιγμή και κάθε πράξη της ζωής μας.

Αυτός είναι ο λόγος που καλούμαστε όλοι να διαθέσουμε ελεύθερο χρόνο, προκειμένου να κατανοήσουμε ορθά και με προσωπική επάρκεια και τους τρεις πυλώνες που επηρεάζουν την σκέψη και τις αποφάσεις μας: πρώτα τον εαυτό μας, έπειτα την κοινωνία του κόσμου με την οποία είμαστε σε συνεχή επαφή, και τέλος την λειτουργία της φύσης, γιατί μέσα σ’ αυτήν περνάμε όλη την ζωή μας.

Και όταν μεν πρόκειται για τα χρόνια πριν την ενηλικίωσή μας (βρεφικά, παιδικά, εφηβικά), η ευθύνη βαρύνει την οικογένεια και τα σχολεία, μέσα από τα οποία μαθαίνουμε τις λειτουργίες της καθημερινότητας. Όταν όμως φτάνουμε στην ώριμη ηλικία, τότε η ευθύνη της ορθής κατανόησης του κόσμου δεν ανήκει σε άλλους, αλλά ανήκει αποκλειστικά σε μας,  ατομικά και προσωπικά. Αυτό διδάσκει η εμπειρία της ζωή, και αυτό δίδαξε ο Χριστός για όσους ενδιαφέρονται να κατανοήσουν ορθά τον εαυτό τους και το περιβάλλον μέσα στο οποίο περνούν την ζωή τους.

Ωστόσο, η διδασκαλία του Χριστού έθεσε και μια τέταρτη παράμετρο, την παράμετρο της οδηγίας του ίδιου του δημιουργού, με στόχο να αναγνωρίζουμε ορθά και ισορροπημένα τον εαυτό μας και το περιβάλλον μας, αλλά να αφήνουμε και ανοιχτό το προσωπικό μας μέλλον, εγγύς και απώτερο. Διότι η παρουσία και η κατανόηση της λειτουργίας της παρουσίας του δημιουργού μέσα στην καθημερινή μας ζωή, δεν πρέπει να είναι η εξαίρεση, αλλά να είναι ο κανόνας ο οποίος επηρεάζει όλες τις ατομικές μας λειτουργίες και ικανότητες.

Διότι ο δημιουργός είναι αυτός που μπορεί να μας ανοίξει τα μάτια για να βλέπουμε και να σταθμίζουμε ορθά και ισορροπημένα τα όσα συμβαίνουν γύρω μας και μας αφορούν, γιατί το δικό του πνεύμα, το πνεύμα της δημιουργίας, δεν είναι αναγκαίο μόνο για τα ημερήσια ζητήματα, αλλά είναι απολύτως αναγκαίο και για την αντίληψη και κατανόηση των μη βλεπομένων σήμερα, αλλά όλοι γνωρίζουμε ότι θα εμφανιστούν στο μέλλον. Και αυτή ακριβώς η πολύπλευρη διάσταση που μας καλεί το δημιουργός να βιώσουμε σήμερα, είναι η πρόκριση για το ατομικό – και όχι μόνο – μέλλον μας.

Αυτό σημαίνει ότι η κατανόηση του κόσμου γίνεται πληρέστερη και αρτιότερη, όταν μαζί με τους τρεις πυλώνες, λαμβάνουμε υπόψη μας και τις οδηγίες του ίδιου του δημιουργού, ο οποίος μας έκτισε για να είμαστε άρχοντες του κόσμου και όχι δούλοι των προσωπικών μας λαθών.