Όλες οι εκπομπές με χρονολογική σειρά.

Η πρόσβαση στην γνώση είναι στην εποχή μας το πιο εύκολο πράγμα. Διότι με τα ηλεκτρονικά μέσα που όλοι διαθέτουμε, ιδιαίτερα στον Δυτικό Κόσμο, αρκεί μια αναζήτηση για να πάρουμε μια απάντηση ή ακόμη και πολλές απαντήσεις για τα ζητήματα που μας απασχολούν.

Δεν απαιτείται, δηλαδή, η επίσκεψη στις μεγάλες βιβλιοθήκες του κόσμου, αλλά αρκεί μια απλή αναζήτηση για όλα τα απλά ερωτήματα που μπορεί να έχουμε στην καθημερινότητά μας. Και αυτό διευκολύνει, αλλά και θέτει την προσωπική μας ενημέρωση στην προσωπική μας ευθύνη. Δεν μπορούμε να κρυβόμαστε πίσω από τις δυσκολίες εύρεσης της αλήθειας των πραγμάτων, γιατί αρκεί η δική μας σοβαρή εξέταση, προκειμένου να έχουμε μια πρώτη, τουλάχιστον ασφαλή πληροφόρηση.

Στην δική μας εποχή, ακόμη και η προσέγγιση της διδασκαλίας του Χριστού δεν είναι απαγορευμένη, αλλά είναι υποχρεωτική για κάθε έναν που αναζητεί την αλήθεια των πραγμάτων, αλλά και της μη ορατής ακόμη πραγματικότητας. Διότι, για το παρελθόν όλοι έχουμε μια εικόνα, αλλά αυτό δεν είναι αρκετό για να σχηματίσουμε μια επίγνωση της αλήθειας, δεδομένου ότι όλα είναι αποσπασματικά και όχι πάντα αξιοποιήσιμα.

Καλείται λοιπόν καθένας να κάνει την δική του αναζήτηση, να θέσει τα προσωπικά του ερωτήματα για την ζωή και τον θάνατο, για την επέκεινα του τάφου πραματικότητα, μια και ο Χριστός εξήγησε με βεβαιότητα, τόσο την ανοιχτή πύλη, όσο και τον δρόμο που οδηγεί στους καρπούς της ζωής επέκεινα του τάφου.

Δεν εξήγησε μόνον τις δυσκολίες και τον λόγο που μας ταλαιπωρούν στην καθημερινότητα, αλλά εξήγησε και την πορεία του ατόμου μετά τον φυσικό του θάνατο. Μια πορεία απόλυτα προσωπική, μια πορεία άγνωστη σε όλους μας, μια πορεία ζωής προς την αιωνιότητα.

Μάλιστα, αξιοποίησε τις γνωστές για την εποχή του εικόνες από την γεωργική και την ποιμενική ζωή, προκειμένου να κεντρίσει το ενδιαφέρον των ακροατών του και να προχωρήσουν οι ίδιοι – και όχι άλλοι για λογαριασμό τους – στην πορεία αυτής της ζωής.

Ο Χριστός ήταν ο δάσκαλος που άνοιξε την θύρα και έγινε ο ίδιος ο δρόμος προς την πηγή της ζωής. Αλλά, όπως συμβαίνει στην καθημερινότητα, η διάβαση της θύρας και η πορεία είναι έργο πλέον ατομικό και όχι συνολικό, ανεξάρτητα από τον αριθμό των ενδιαφερομένων.

Η δημιουργική πραγματικότητα που μας περιβάλλει ή λειτουργεί στο εσωτερικό του σώματός μας, είναι η μόνη αλήθεια, και όσο καλύτερα την κατανοούμε και την αποδεχόμαστε, τόσο καλύτερα θα μπορούμε να επιλέγουμε την πιο συμφέρουσα λύση ή απόφαση που πρέπει να λαβουμε για την προσωπική μας υπόθεση.

Με λίγα λόγια, η άγνοια ή παράβλεψη της αλήθειας δεν μπορεί να οδηγήσει σε λογικά κέρδη, είτε αυτά αφορούν την καθημερινότητα, είτε την προοπτική της προσωπικής μας ζωής. Και για μεν τον φυσικό κόσμο, υπάρχει η σύγχρονη επιστήμη, δηλαδή εξειδικευμένοι επιστήμονες που ερευνούν και εξερευνούν όχι μόνον την επιφανειακή εικόνα, αλλά και το βάθος της φυσικής αλήθειας.

Το ίδιο ισχύει και για το κοινωνικό μας περιβάλλον, του οποίου η παράβαση μας φέρνει μπροστά στις συνέπειες,, νομικές ή κοινωνικές. Άρα, ζούμε σε ένα κόσμο οργανωμένο ήδη από τον αρχικό δημιουργό, και καθένας καλείται να ανακαλύψει ή να εφαρμόσει την λειτουργική του συνύπαρξη με την πραγματικότητα και όχι με την φανταστική του εικόνα, η οποία, συνήθως, μακράν απέχει της αληθείας και της πραγματικότητας.

Οχυρωμένοι, λοιπόν, μέσα σε αυτή την απόλυτη αλήθεια και δημιουργική πραγματικότητα, καθένας οφείλει για τα μεγάλα ζητήματα να θέτει τα μεγάλα ερωτήματα του εαυτού του, να συνθέτει με σαφήνεια τον προβληματισμό του, και να προσπαθεί να ανακαλύψει τις απαντήσεις, είτε αυτές βρίσκονται μέσα στην φυσική πραγματικότητα, είτε στην μη ορατή ακόμη πραγματικότητα. Διότι, το μέλλον είναι μη ορατό αλλά είναι υπαρκτό, και θα το βιώσουμε όλοι όσοι κατοικούμε τη γη στο εγγύς ή το απώτερο μέλλον.

Και ο Χριστός, λαμβάνοντας υπόψη πάντοτε την προσλαμβάνουσα αντίληψη του ακροατηρίου του, έθεσε τα ζητήματα στο επίπεδο του ανθρώπου και έδωσε τις κατάλληλες απαντήσεις, οι οποίες ωστόσο δεν είναι πάντα απλοϊκές, άρα απαιτούν προσήλωση και έρευνα προσωπική, ώστε μέσα από την ατομική εμπειρία και ωριμότητα να προκύπτει και η ικανότητα κατανόησης της δημιουργικής πραγματικότητας και, ακόμη, η οδός διαφυγής και ελευθερίας κάθε μέρα.

Η διδασκαλία του Χριστού είναι αποκαλυπτική, τόσο για την δημιουργική πραγματικότητα, όσο και για την ατομική διαχείριση από κάθε αληθή και ουσιαστικά ενδιαφερόμενο.

Η ανάγκη για αντίληψη, κατανόηση, και επίγνωση του περιβάλλοντος μέσα στο οποίο καθένας μας διάγει την καθημερινότητά του, είναι προφανής και δεν απαιτείται καμιά υπόδειξη ή προτροπή. Διότι καθένας πορεύεται, στα μεγάλα ή στα μικρά και καθημερινά ερωτήματα και αδιέξοδά του, ανάλογα με την κατανόηση, αλλά και με την λειτουργική συμμετοχή του στο περιβάλλον αυτό.

Κανείς δεν μπορεί να μας αντικαταστήσει στις απαντήσεις και στον τρόπο που εμείς αντιλαμβανόμαστε την εικόνα ή πολλές φορές, και την ουσία των δημιουργημάτων που υφίστανται γύρω μας και μας επηρεάζουν ή το αντίθετο.

Διαφέρει η αντιληπτική ικανότητα από άτομο σε άτομο, και για τον λόγο αυτό δεν υπάρχουν περιθώρια σύγχυσης. Καθένας οργανισμός είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση περιεχομένου και ικανοτήτων, συνεπώς καθένας καλείται να διεκδικήσει για τον εαυτό του αυτό που μπορεί να του ανήκει και πρέπει να το λάβει ή να το αποκτήσει με νόμιμο τρόπο.

Διότι, αν δεν γίνει ατομικό κτήμα, δηλαδή στην περιοχή της ευθύνης του, δηλαδή στην δική του συνείδηση, δεν μπορεί να το οικειοποιηθεί ή να το αξιοποιήσει, επομένως κάθε προσπάθεια αξιoποίησης της ξένης γνώσης και εμπειρίας θα αποβεί μάταιη. Όλοι γνωρίζουμε ότι, αν κάτι δεν μας ανήκει, τότε δεν έχουμε εξουσία πάνω σαυτό. Η εξουσία ανήκει στον πραγματικό του κάτοχο.

Αυτός ήταν και ο λόγος που ο Χριστός ήθελε να προσωποποιήσει την διδασκαλία του, αν και απευθυνόταν στα πλήθη που τον ακολουθούσαν. Διότι ήξερε ότι το καθένα πρόσωπο έπρεπε να καταλάβει και να κατανοήσει την δημιουργική πραγματικότητα, τόσο του ίδιου του δημιουργού, όσο και της ανθρώπινης κοινωνίας. Και με βάση αυτή την διάκριση προχώρησε στην δική του τοποθέτηση, τόσο για τα θέματα της καθημερινότητας, αλλά και για τα θέματα της επέκεινα ζωής. Διότι ούτε το ένα παρέλειψε, ούτε το άλλο, αλλά αξιοποιώντας την σύγχρονη τότε πραγματικότητα, έδωσε απαντήσεις για όλα τα θέματα που θα μπορούσαν να απασχολήσουν κάθε καλοπροαίρετο άτομο.

Η διδασκαλία του Χριστού δεν είναι φοβική και ελλειπής, αλλά είναι γενναία και πλήρης σε στοιχεία, τα οποία αναζωογονούν τόσο το σώμα, όσο και την ψυχή του ατόμου που την δέχεται και την ακολουθεί.