Τα όρια των προσωπικών μας κατακτήσεων φανερώνουν και τα προσωπικά μας ενδιαφέροντα, αλλά και τις δυνάμεις-ικανότητες που διαθέτουμε. Διότι, κάθε κατάκτηση απαιτεί από το άτομο να έχει ενδιαφέρον, όπως συμβαίνει με τους πρωταθλητές, αλλά να έχει και τις ικανότητες για να πετύχει τον στόχο του. Εάν ένα από τα δύο δεν υπάρχει, τότε καταργείται κάθε έννοια κατάκτησης, διότι, απλούστατα, ποτέ δεν πρόκειται αυτή να έρθει, εάν το άτομο δεν την διεκδικήσει μεταξύ πολλών ενδιαφερομένων συναγωνιστών ή ακόμη καιι ανταγωνιστών, αφού είναι γνωστό ότι, για τους καλούς στόχους όλοι ενδιαφέρονται, αλλά λίγοι έχουν την δύναμη και τα εφόδια, προκειμένου η επιθυμία τους να γίνει πράξη.
Ωστόσο δεν χρειάζεται απελπισία! Διότι δεν θα γίνουμε όλοι πρωταθλητές στο ίδιο αγώνισμα τον ίδιο χρόνο και περίοδο, αφού υπάρχουν άπειρα θέματα που απαιτούν κατάκτηση, άρα δεν χρειάζεται συνωστισμός σε ένα συγκεκριμένο ζήτημα, πχ στο άλμα επί κοντώ, αφού μπορεί κάποιος να επιλεξει άλλο άθλημα, και εκεί να πετύχει την κατάκτηση του στόχου. Μάλιστα, η σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα, αφήνει πολλά περιθώρια και για άλλες κατακτήσεις, εκτός των παραδοσιακών, οι οποίες και αποτελούν και το μεγάλο αντικείμενο ενδιαφέροντος από πολλούς συναγωνιστές.
Άρα, η επιλογή του στόχου που θα αποτελέσει το θέμα της κατάκτησης, είναι προσωπικό ζήτημα, και κάθε φυσικό πρόσωπο μπορεί να επιλέγει ανάλογα με τα ενδιαφέροντά του, και όχι ανάλογα με τον “συρμό” της εποχής. Άλλωστε, στις κατακτήσεις δεν υπάρχουν περιορισμοί, αφού η κατάκτηση ενός προσώπου, δεν απαγορεύει σε άλλο πρόσωπο να προσπαθήσει να ξεπεράσει τα προηγούμενα όρια, και να επεκταθεί ακόμη περισσότερο, καταγράφοντας νέα όρια επιτυχίας.
Και επειδή αυτά είναι κοινός τόπος στην σύγχρονη κοινωνία, υπάρχουν πλέον άπειρες περιοχές της ζωής για να κατακτήσει ένα άτομο, χωρίς να υπάρχει συνωστισμός σε ένα μόνο ζήτημα, με πολλούς συναγωνιστές, αλλά και πολλούς ανταγωνιστές. Και για τους ανθρώπους της πίστης, τα όρια των επιλογών και των στόχων είναι άπειρα, διότι, εκτός όλων των άλλων, διαθέτουν και το εφόδιο της πίστης, δηλαδή είναι σε θέση να προβλέπουν καλύτερα, και να αξιοποιούν καλύτερα, τα ειδικά προσόντα τα οποία κάθε άτομο οπωσδήποτε διαθέτει.
Δηλαδή, η πίστη δεν περιορίζει, αλλά είναι σε θέση να ανοίγει νέους ορίζοντες και νέα θέματα, αφού η πίστη εγγυάται την ζωή χωρίς τα φυσικά όρια που έχουν θέσει με τις κατακτήσεις τους οι προγενέστεροι. Και αυτό είναι το θαύμα. Η πίστη όχι μόνο δεν περιορίζει, αλλά επεκτείνει τα υπάρχοντα σε άλλες διαστάσεις χρόνου και χώρου, αφήνοντας περιθώρια για προσωπικές επιδόσεις χωρίς να απαιτείται η άδεια κανενός ανθρώπου.
Ο χώρος και ο χρόνος μέσα στους οποίους όλοι βιώνουμε την ατομική μας καθημερινότητα, δεν περιορίζεται από τις ανθρώπινες διατάξεις, αφού ο χρόνος – το πότε – είναι προσωπική υπόθεση καθενός, και ο χώρος – το που – πάνω στην γη παραμένει απέραντος. Και αυτό είναι το μεγάλο μυστικό της διδασκαλίας του Χριστού. Όχι μόνο δεν περιόρισε την θέληση του ατόμου, αλλά άνοιξε και νέους ορίζοντες με την Ανάστασή του. Ορίζοντες πέρα από τις περιοχές δράσης των αεροπλανοφόρων και της ανθρώπινης μιζέριας και κατάντιας.