Στην σύγχρονη εποχή οι σπάνιες γαίες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην προσωπική μας καθημερινότητα, χωρίς όμως αυτό να είναι εύκολα κατανοητό, εάν κάποιος άνθρωπος δεν προβληματιστεί.
Για παράδειγμα, γιατί τώρα πηγαίνουμε με αεροπλάνα και αυτοκίνητα, ενώ παλιότερα πήγαιναν με πλοία και ζώα μεταφοράς; Γιατί σήμερα χρησιμοποιούμε κινητά τηλέφωνα, ενώ παλιότερα δεν είχαν κάτι τέτοιο; Και αυτά συμβαίνουν, ενώ είναι καθημερινά στα χέρια και στο βλέμμα μας, αλλά δεν κατανοούμε το γιατί. Τι δηλαδή μεσολάβησε και τώρα έχουμε όσα έχουμε, ενώ παλιότερα δεν υπήρχαν;
Και αυτός ο απλός συλλογισμός οδηγεί σε αναζήτηση λογικών απαντήσεων στα ερωτήματα αυτά, τα οποία δεν είναι μόνο τεχνιτής φύσεως, αλλά έχουν σχέση με τον άνθρωπο ως ύπαρξη, και ως αύξηση, και βελτίωση των συνθηκών ζωής του.
Υπάρχουν, δηλαδή, ανακαλύψεις, μέσα από τις οποίες ο κόσμος μεταμορφώνεται σε εικόνα και διαδικασίες, αλλά αυτές οι ανακαλύψεις και η ένταξή τους στην ατομική μας καθημερινότητα, περνάει μέσα από διάφορα στάδια, τα οποία δεν είναι ορατά, αλλά είναι εύκολα κατανοητά, για όποιον θελήσει να αναζητήσει την αιτία αυτών των αλλαγών, οι οποίες δεν έπεσαν από τον ουρανό, αλλά υπάρχει αύξηση, υπάρχει πρόοδος, υπάρχει εξέλιξη, υπάρχουν αλλαγές, οι οποίες ενσωματώνονται σταδιακά μέσα στην ατομική μας ζωή, και αυτές οι εσωτερικές αλλαγές μεταμορφώνουν το άτομο, και την σύγχρονη κάθε μέρα κοινωνία, μέσα στην οποία περνάμε όλο τον επίγειο βίο μας.
Με λίγα λόγια, η αποκάλυψη των δυνάμεων που κρύβονται πάνω και μέσα στην γη, έφερε τον άνθρωπο στον προβληματισμό πώς μπορεί αυτή η δύναμη να γίνει συνεργός στην δική του καθημερινή σκληρή ζωή. Και αυτή η επιθυμία, έστρεψε την προσοχή – και τα κέρδη – από τον παλαιότερο τρόπο ζωής, στον σύγχρονο σήμερα που εμείς απολαμβάνουμε.
Άρα, οι δυνάμεις υπήρχαν και οι σπάνιες γαίες, οι ανάγκες και τα αδιέξοδα μάς ανάγκασαν να στραφούμε στην δημιουργία και στα δημιουργήματά της, προκειμένου να λύσουμε ή να βελτιώσουμε την καθημερινή μας ζωή. Και αυτό δεν είναι καινούριο.
Κάθε φορά που η ανθρωπότητα φτάνει στην ωρίμανση, όταν έρχεται το “πλήρωμα του χρόνου”, ο δημιουργός έχει μεριμνήσει ήδη από την προ καταβολής του κόσμου περίοδο, να υπάρχουν τα αναγκαία υλικά για την μεταμόρφωση της κοινωνίας. Έργο του ανθρώπου είναι να στρέψει την αναζήτησή του στο άγνωστο, για να κατανοήσει την οδό, που θα τον μεταφέρει από το άτονο σήμερα, στο έντονο αύριο. Από τα αδιέξοδα, στην θύρα εξόδου για την πορεία προς το καλύτερο μέλλον.
Και στην διδασκαλία του Χριστού αυτός είναι ο χρυσός κανόνας. Μπροστά σε κάθε δυσκολία και αδιέξοδο, δεν υπάρχουν τείχη δακρύων, αλλά θύρες εξόδου προς το καλύτερο μέλλον. Τα κλάματα και οι θρήνοι δεν ωφελούν για πάντα. Η λύπη μεταστρέφεται σε χαρά όταν ανοίγει μια θύρα, όταν ένα νέο άτομο έρχεται στην ζωή, όταν κλείνει το παρελθόν και ανοίγεται το μέλλον.
Ο Χριστός με την διδασκαλία του άνοιξε την θύρα του μέλλοντος, όχι για να λυπούμαστε για το παρελθόν, αλλά για να επιδιώκουμε μέσα από την ατομική μας καθημερινότητα ένα καλύτερο μέλλον, εγγύς, απώτερο, απώτατο και αιώνιο σύμφωνα με την πίστη στην δική του Ανάσταση!