Αρχεία για: Μάιος 2026

Βασική αρχή της επιτυχίας ενός στόχου είναι η αναζήτηση. Πρώτα, δηλαδή, αναζητούμε τον στόχο που θα ικανοποιήσει  το προσωπικό μας ενδιαφέρον, και κατόπιν έρχονται τα στοιχεία της προετοιμασίας, δηλαδή η οργάνωση, για να πετύχουμε τον στόχο που αναζητούμε. Δηλαδή χωρίς αναζήτηση και εξερεύνηση, όλα μένουν στα όνειρα, και τίποτα δεν μπαίνει στο δικό μας χαρτοφυλάκιο ζωής. Διότι από τις πράξεις προέρχεται το τελικό κέρδος, και όχι από τα όνειρα και τις επιθυμίες.

Και η ορθή αναζήτηση, πρώτα του στόχου ή των στόχων, και κατόπιν η αναζήτηση και εξερεύνηση όλων των δεδομένων για την επιτυχία, αποτελούν βασικούς παράγοντες εκ προοιμίου για την επιτυχία στο μέλλον, εγγύς, απώτερο, απώτατο – και γιατί όχι – και αιώνιο, το οποίο προσδοκούμε όλοι οι Χριστιανοί.

Επομένως, η αναζήτηση δεν είναι θεωρητικό ζήτημα, αλλά πρέπει να καταλήξει σε προσωπικό αγώνα εξερεύνησης των πάντων, όσων σχετίζονται με τον εαυτό μας και τους στόχους που θέλουμε να κατακτήσουμε. Και νομίζω ότι είναι εύκολα αντιληπτό ότι χωρίς την εξερεύνηση και αναζήτηση των θεμάτων που σχετίζονται με τους στόχους μας, δεν πρόκειται να προκύψει κανένα θετικό αποτέλεσμα.

Τίποτα δεν είναι και δεν έρχεται τυχαία. Η σκληρή εργασία και η ορθή αναζήτηση και εξερεύνηση, είναι ισχυροί παράγοντες. Και όσο καλύτερα εξιχνιάσουμε τα όρια του εαυτού μας και των στόχων μας, τόσο περισσότερες πιθανότητες υπάρχουν να μην χαθούμε στην διαδρομή για την κατάκτηση του στόχου.

Στις μάχες, εξήγησε ο Χριστός, δεν πηγαίνεις χωρίς προετοιμασία, αλλά και χωρίς να ξέρεις καλά την δύναμη που θα αντιμετωπίσεις στην σύγκρουση μαζί της. Η ποσότητα και το μέγεθος της δύναμης είναι δύο παράγοντες. Η αναζήτηση όμως περιλαμβάνει και δεκάδες άλλες μικρές “αλεπούδες”, οι οποίες μπορεί να μην επιτρέψουν στις αντίπαλες δυνάμεις να αξιοποιήσουν όλες τις εφεδρείες τους.

Ένα παράγοντας είναι ο χρόνος, ο οποίος παίζει καθοριστικό ρόλο. Στον κατάλληλο χρόνο, ο εχθρός μπορεί να είναι απροετοίμαστος, και εσύ από την άλλη να πετύχεις, ενώ εκείνος ήταν ισχυρότερος θεωρητικά. Επίσης εάν εσύ διαθέτεις πιο σύγχρονα όπλα, τότε η νίκη μπορεί να μην πάει ανάλογα με την υπεροχή των αριθμών μόνον.

Και όλοι κατανοούμε ότι η ορθή αναζήτηση μέχρι εξαντλήσεως όλων των δεδομένων,  είναι το κυρίαρχο στοιχείο από το οποίο θα εξαρτηθεί η νίκη ή η ήττα. Και επειδή κανένας δεν πηγαίνει σε μια μάχη μόνο για την τιμή των όπλων, αλλά πηγαίνει για να νικήσει αυτός και όχι οι αντίρροπες δυνάμεις, γίνεται απόλυτα κατανοητή η ανάγκη της αναζήτησης και μελέτης όλων των δεδομένων, από τα οποία θα εξαρτηθεί η νίκη του.

Και στην Καινή Διαθήκη, για όσους ενδιαφέρονται να μάθουν τί σημαίνει αναζήτηση για μια νικηφόρα καθημερινότητα, το θέμα έχει άπειρες παραμέτρους. Διότι δεν είσαι ποτέ μόνος σου. Ακόμη και όταν όλοι σε εγκαταλείπουν, τότε χρειάζεσαι περισσότερη δύναμη, και λιγότερη απώλεια δυνάμεων.

Η πανοπλία, δηλαδή η ατομική εξάρτηση για την προστασία του εσωτερικού μας κόσμου – και όχι μόνο – είναι βασική αρχή της υγιαίνουσας διδασκαλίας του Χριστού. Η επιπολαιότητα, η αφέλεια, η μωρία, ανήκουν σε όσους δεν ενδιαφέρονται για την αναζήτηση της αλήθειας των γύρω πραγμάτων της ατομικής τους καθημερινότητας. 

Στην σύγχρονη εποχή οι σπάνιες γαίες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην προσωπική μας καθημερινότητα, χωρίς όμως αυτό να είναι εύκολα κατανοητό, εάν κάποιος άνθρωπος δεν προβληματιστεί.

Για παράδειγμα, γιατί τώρα πηγαίνουμε με αεροπλάνα και αυτοκίνητα, ενώ παλιότερα πήγαιναν με πλοία και ζώα μεταφοράς; Γιατί σήμερα χρησιμοποιούμε κινητά τηλέφωνα, ενώ παλιότερα δεν είχαν κάτι τέτοιο; Και αυτά συμβαίνουν, ενώ είναι καθημερινά στα χέρια και στο βλέμμα μας, αλλά δεν κατανοούμε το γιατί. Τι δηλαδή μεσολάβησε και τώρα έχουμε όσα έχουμε, ενώ παλιότερα δεν υπήρχαν;

Και αυτός ο απλός συλλογισμός οδηγεί σε αναζήτηση λογικών απαντήσεων στα ερωτήματα αυτά, τα οποία δεν είναι μόνο τεχνιτής φύσεως, αλλά έχουν σχέση με τον άνθρωπο ως ύπαρξη, και ως αύξηση, και βελτίωση των συνθηκών ζωής του.

Υπάρχουν, δηλαδή, ανακαλύψεις, μέσα από τις οποίες ο κόσμος μεταμορφώνεται σε εικόνα και διαδικασίες, αλλά αυτές οι ανακαλύψεις και η ένταξή τους στην ατομική μας καθημερινότητα, περνάει μέσα από διάφορα στάδια, τα οποία δεν είναι ορατά, αλλά είναι εύκολα κατανοητά, για όποιον θελήσει να αναζητήσει την αιτία αυτών των αλλαγών, οι οποίες δεν έπεσαν από τον ουρανό, αλλά υπάρχει αύξηση, υπάρχει πρόοδος, υπάρχει εξέλιξη, υπάρχουν αλλαγές, οι οποίες ενσωματώνονται σταδιακά μέσα στην ατομική μας ζωή, και αυτές οι εσωτερικές αλλαγές μεταμορφώνουν το άτομο, και την σύγχρονη κάθε μέρα κοινωνία, μέσα στην οποία περνάμε όλο τον επίγειο βίο μας.

Με λίγα λόγια, η αποκάλυψη των δυνάμεων που κρύβονται πάνω και μέσα στην γη, έφερε τον άνθρωπο στον προβληματισμό πώς μπορεί αυτή η δύναμη να γίνει συνεργός στην δική του καθημερινή σκληρή ζωή. Και αυτή η επιθυμία, έστρεψε την προσοχή – και τα κέρδη – από τον παλαιότερο τρόπο ζωής, στον σύγχρονο σήμερα που εμείς απολαμβάνουμε.

Άρα, οι δυνάμεις υπήρχαν και οι σπάνιες γαίες, οι ανάγκες και τα αδιέξοδα μάς ανάγκασαν να στραφούμε στην δημιουργία και στα δημιουργήματά της, προκειμένου να λύσουμε ή να βελτιώσουμε την καθημερινή μας ζωή. Και αυτό δεν είναι καινούριο.

Κάθε φορά που η ανθρωπότητα φτάνει στην ωρίμανση, όταν έρχεται το “πλήρωμα του χρόνου”, ο δημιουργός έχει μεριμνήσει ήδη από την προ καταβολής του κόσμου περίοδο, να υπάρχουν τα αναγκαία υλικά για την μεταμόρφωση της κοινωνίας. Έργο του ανθρώπου είναι να στρέψει την αναζήτησή του στο άγνωστο, για να κατανοήσει την οδό, που θα τον μεταφέρει από το άτονο σήμερα, στο έντονο αύριο. Από τα αδιέξοδα, στην θύρα εξόδου για την πορεία προς το καλύτερο μέλλον.

Και στην διδασκαλία του Χριστού αυτός είναι ο χρυσός κανόνας. Μπροστά σε κάθε δυσκολία και αδιέξοδο, δεν υπάρχουν τείχη δακρύων, αλλά θύρες εξόδου προς το καλύτερο μέλλον. Τα κλάματα και οι θρήνοι δεν ωφελούν για πάντα. Η λύπη μεταστρέφεται σε χαρά όταν ανοίγει μια θύρα, όταν ένα νέο άτομο έρχεται στην ζωή, όταν κλείνει το παρελθόν και ανοίγεται το μέλλον.

Ο Χριστός με την διδασκαλία του άνοιξε την θύρα του μέλλοντος, όχι για να λυπούμαστε για το παρελθόν, αλλά για να επιδιώκουμε μέσα από την ατομική μας καθημερινότητα ένα καλύτερο μέλλον, εγγύς, απώτερο, απώτατο και αιώνιο σύμφωνα με την πίστη στην δική του Ανάσταση! 

Η αύξηση, ως φαινόμενο της καθημερινής μας ζωής στα πάντα όσα υπάρχουν γύρω μας, αποτελεί ένα παράγοντα, τον οποίο όλοι συχνά παραβλέπουμε.

Δηλαδή, η φαινομενική εικόνα μιας στιγμής ή της μικρής περιόδου γύρω από αυτήν την στιγμή, αιχμαλωτίζει την συνείδησή μας, και ουσιαστικά την αποτρέπει ή της στερεί την ικανότητα και την δύναμη, να κατανοήσει το μέλλον ή ακόμη και να ερμηνεύσει ορθά το παρελθόν, δηλαδή από ποιους παράγοντες έχει προκύψει η εικόνα της στιγμής που εμείς έχουμε βιώσει ως πραγματικότητα.

Και αυτό δεν είναι ψευδές, αλλά είναι η μικρή αλήθεια. Διότι, εάν  θέλουμε – και συνήθως δεν θέλουμε – να εξερευνήσουμε το περιεχόμενο της αλήθειας στην φαινόμενη εικόνα, τότε αρχίζει και η φαινομενική αλήθεια να παίρνει άλλες διαστάσεις στην συνείδησή μας, διότι αποκαλύπτεται – από την εξερεύνησή μας – ότι υπήρχαν και παράγοντες, τους οποίους αγνοούσαμε, οι οποίοι – παράγοντες – ωστόσο, είχαν διαμορφώσει και την εικόνα και το περιεχόμενό της, όπως την είχαν προσλάβει τα δικά μας αισθητήρια.

Δηλαδή, η καθημερινή μας ζωή δεν είναι νεκρές και ακίνητες εικόνες μιας φωτογραφικής μηχανής, αλλά είναι προϊόντα μιας αυξητικής και εξελισσόμενης κατάστασης, στην οποία συμμετέχουμε εκόντες ή άκοντες, και για να κατανοήσουμε ορθά το περιεχόμενο της εικόνας – κατά το τμήμα που ενδιαφέρει το δικό μας συμφέρον – θα πρέπει να ξεκινήσουμε την εξερεύνηση των μη ορατών πραγμάτων που προηγήθηκαν, και τα οποία είχαν ως αποτέλεσμα την “παραγωγή” της εικόνας που εμείς έχουμε καταγράψει στην δική μας συνείδηση, και είναι πράγματι αληθινή.

Άρα, δεν αρκεί η αληθινή εικόνα για να αποκτήσουμε και να κατανοήσουμε το περιεχόμενο της αλήθειας, αλλά θα πρέπει να εξερευνήσουμε – με αίσθημα προσωπικής σοβαρότητας και ευθύνης – και τους παράγοντες μέσα από τους οποίους προήλθε, ή οι οποίοι προκάλεσαν ή διαμόρφωσαν την εικόνα που εμείς κρίναμε – και προφανώς είναι – ως αληθινή.

Συνεπώς, αλήθεια δεν είναι μόνο η εικόνα, αλλά η αλήθεια αναζητείται μέσα από τα πραγματικά και όχι φανταστικά υλικά και πληροφορίες που περιέχει κάθε εικόνα, λαμβάνοντας πάντα υπόψη μας ότι αυτή η αληθινή εικόνα, δεν προέκυψε ως στιγμιαίο γεγονός, αλλά ότι – όπως συμβαίνει συνήθως – είχαν προηγηθεί γεγονότα, τα οποία προκάλεσαν ή παρήγαγαν την συγκεκριμένη εικόνα για την οποία κοπιάζουμε, ή η οποία τροφοδοτεί την σκέψη και επηρεάζει τις αποφάσεις μας. Και μπορεί αυτό να ακούγεται φιλοσοφικό, ωστόσο αυτή είναι η αλήθεια της εικόνας της προσωπικής μας καθημερινότητας.

Η εικόνα δεν είναι κεραυνός εν αιθρία, αλλά είναι το παράγωγο μιας αυξητικής και εξελισσόμενης διαδικασίας, η οποία λαμβάνει μεν χώρα στον παρόντα χρόνο, αλλά βρίσκεται εκτός του προσωπικού μας φάσματος αντίληψης και κατανόησης, διότι δεν είμαστε σε θέση να παρακολουθούμε τα πάντα, δηλαδή όσα επηρεάζουν ή προκαλούν μια προσωπική μας εικόνα, η οποία είναι αληθής κατά το περιεχόμενο, αλλά εμείς αγνοούμε τις αιτίες που προκάλεσαν το περιεχόμενο.

Όταν πονάει το δόντι μας, ξέρουμε – με σκληρό τρόπο – ότι αυτό είναι αλήθεια, δηλαδή ο πόνος. Εάν όμως δεν εξερευνήσουμε την αλήθεια που προκαλεί τον πόνο, τότε ο πόνος θα φέρει κακές συνέπειες. Η αύξηση φέρνει τις αλλαγές. Και χωρίς αυτές τις αλλαγές η ζωή μας δεν υπάρχει. 

Πολλά από τα μηνύματα που λαμβάνουμε είναι ενοχλητικά και πολλές φορές και άσχετα. Ωστόσο, φτάνουν στο κινητό ή στον υπολογιστή, ρίχνουμε μια ματιά στο θέμα και τον αποστολέα, και ανάλογα αντιδρούμε θετικά ή αρνητικά, δηλαδή το ξεχνάμε ή ανταποκρινόμαστε ανάλογα.

Και επειδή αυτή είναι η προσωπική μας σχέση με τα μηνύματα, είναι φυσικό, όποιος βλέπει τα μηνύματα που λαμβάνουμε ή στέλνουμε, να αντιλαμβάνεται τα προσωπικά μας ενδιαφέροντα, και όχι μόνον. Διότι ο τρόπος και ο χρόνος της δικής μας αντίδρασης, σχετίζεται άμεσα όχι μόνο με τα ενδιαφέροντά μας, αλλά – κυρίως – σχετίζεται με τον χαρακτήρα και τις προσωπικές μας διαθέσεις.

Άρα, όποιος στέλνει μηνύματα, από την δική μας αντίδραση μπορεί να βγάλει αμέτρητα συμπεράσματα, όχι μόνο για το θέμα που μπορεί να έχει ένα μήνυμα, [αυτό ίσως να είναι εκτός γενικού ενδιαφέροντος], αλλά κυρίως για τις προθέσεις και τον χαρακτήρα μας, άρα μπορεί – με την αρνητική διάσταση – και να μάς “εκμεταλλευτεί” όπως άλλωστε συμβαίνει τις τελευταίες δεκαετίες, που οι μεγάλες εταιρείες κάνουν το μάρκετινγκ ανάλογα με τις δικές μας αντιδράσεις στα δικά τους μηνύματα.

Και αυτή η πραγματικότητα που βιώνουμε όλοι στην καθημερινή μας ζωή, είναι ένα μεγάλο μάθημα για όσους θέλουν μέσα στην λογική της προσωπικής τους καθημερινότητας, να θέσουν και τον παράγοντα των “μηνυμάτων” ως ένα επιπλέον στοιχείο για την αύξηση της πίστης τους, εφόσον βέβαια υπάρχει αυτό το ενδιαφέρον, δηλαδή να συνυπολογίζει το ενδιαφερόμενο άτομο, όχι μόνο το εφήμερο συμφέρον, υπογραμμίζω την λέξη ΜΟΝΟ, αλλά και τις άλλες διαστάσεις της ζωής μας, οι οποίες δεν εξαντλούνται στην διαμάχη μας με τον γύρω κόσμο για τον άρτο τον επιούσιο [μερικές φορές και για τον ανούσιο άρτο], αλλά αναζητούν και τις βαθύτερες αιτίες, μέσα από τις οποίες προκύπτουν τα προσωπικά αδιέξοδα ή επιτυχίες.

Διότι η πίστη δεν έρχεται να τυφλώσει το άτομο [αυτή είναι η μη υγιαίνουσα διδασκαλία του Χριστού], αλλά έρχεται να ανοίξει τα μάτια και τα αισθητήρια που υπάρχουν μέσα στο άτομο, ώστε να κατανοεί καλύτερα το περιβάλλον, κοινωνικό και φυσικό, ώστε να επιλέγει το δικό του συμφέρον με βάση την αλήθεια. Διότι μόνο η αλήθεια δίνει περιθώρια μέλλοντος, σε σχέση με το ψέμμα και την απάτη, τα οποία παρέχουν περιορισμένο χρόνο επιβίωσης, αφού αργά ή γρήγορα αποκαλύπτεται η αλήθεια, η οποία θα εξαφανίσει τις επικαλύψεις, τα προσχήματα, την υποκρισία, και την επιλογή της πλεονεξίας έναντι της αυτάρκειας, η οποία δεν στερεί, αλλά προσθέτει μέλλον.

Διότι η έλλειψη δεν είναι συμφορά, αλλά αιτία για περισσότερο, λόγος για να αγωνιστεί το παιδί να κατακτήσει, στόχος καλός για ένα προσωπικό λαμπρό μέλλον και όχι τρόπος κατανάλωσης των οικογενειακών εισοδημάτων, τα οποία όποιος δεν κουράστηκε να τα αποκτήσει, δεν ξέρει και την πραγματική τους αξία. Και η διδασκαλία του Χριστού δεν απαγορεύει τον πάσης φύσεως πλούτο, όταν αυτός έρχεται μέσα από διαδικασίες αλήθειας και όχι εξαπάτησης των άλλων. Η αυτάρκεια δεν είναι στέρηση, αλλά είναι η βάση του πλούτου του μέλλοντος, διότι η πλεονεξία – εξήγησε ο Χριστός- δεν προσθέτει ζωή, αλλά – ξέρουμε εμείς – ότι προσθέτει μεγαλύτερη μέριμνα στην προσωπική μας καθημερινότητα.