Επειδή η κατάκτηση δεν αναφέρεται στο ήδη κεκτημένα, αλλά αναφέρεται σε κάτι νέο, είναι φυσικό να δημιουργεί ελπίδα και κινητικότητα στο άτομο που ενδιαφέρεται για την ζωή, και όχι για την αποχώρηση από την ζωή, δηλαδή τον θάνατο. Αυτή είναι η ουσιαστική διαφορά μεταξύ “κατέχω-έχω”, και “δεν έχω αλλά θέλω να αποκτήσω”. Δηλαδή η έλλειψη δημιουργεί το ενδιαφέρον και όχι η αυτάρκεια και η ικανοποίηση. Το κενό αναζητά συμπλήρωση. Το γεμάτο και το πλήρες, δεν έχει ανάγκη.
Και αυτό είναι κρίσιμο στοιχείο στην καθημερινή μας ζωή, αφού όλοι θέλουμε κάτι παραπάνω, από αυτό που ήδη έχουμε και κατέχουμε. Και αυτή η αναζήτηση για την συμπλήρωση του “θέλω” δημιουργεί το κίνητρο για τις κατακτήσεις μας. Το άτομο που “δεν θέλει”, δεν ψάχνει τίποτα. Το άτομο, όμως που “θέλει” κάτι, προσπαθεί να το κατακτήσει και να το θέσει στην δική του διάθεση. Αυτός είναι ο κανόνας ζωής για όλη την ανθρωπότητα ανέκαθεν, και αυτός είναι ο τρόπος και η αιτία των κατακτήσεων.
Οσο ο άνθρωπος είναι ικανοποιημένος με όσα έχει ήδη κατακτήσει, κινείται αμέριμνα για το αύριο. Όταν όμως εντοπίζει πράγματα που θα μπορούσαν να γίνουν κτήμα του και να βελτιώσει την ζωή του, τότε αλλάζουν όλα, και κινητοποιείται όλο το νευρικό και ψυχικό μας σύστημα, επιστρατεύοντας κατά περίπτωση και όλες μας τις δυνάμεις για να πετύχουμε τον στόχο μας. Αυτό συμβαίνει με τους αθλητές, αυτό συμβαίνει με όσους προσπαθούν να πετύχουν κάτι καλύτερο και να κατακτήσουν κάτι νέο για τους ίδιους.
Και αυτό δοκιμάζουμε κάθε μέρα στην προσωπική μας εμπειρία από την ζωή. Όποιο άτομο ψάχνει, έχει πιθανότητες να ανακαλύψει κάτι νέο. Όποιος δεν ψάχνει, ποτέ δεν πρόκειται να κατακτήσει τίποτα, διότι και να το αποκτήσει, δεν θα έχει κατανοήσει την αξία του. Και αυτή είναι η ανθρώπινη φύση, όπως όλοι μπορούμε να το αντιληφθούμε μέσα από την πρακτική μας καθημερινότητα. Όποιος ζητά, θα βρει. Όποιος είναι ικανοποιημένος με όσα έχει, και εάν αποκτήσει, δεν θα έχει καταλάβει την αξία τους, και σύντομα θα τα χάσει από άγνοια.
Και στην διδασκαλία του Χριστού αυτός είναι ένας καθοριστικός παράγοντας. Όποιος ψάχνει βρίσκει, και όποιος χτυπάει την πόρτα του άγνωστου, θα πάρει τμήμα από το άγνωστο, και το θα το κάνει δικό του κτήμα, θα το κατακτήσει σταδιακά μέσα στην ζωή του, ώστε να το αξιοποιήσει για το καλύτερο μέλλον του. Όποιος νομίζει ότι δεν έχει καμία ανάγκη, ήδη έχει παραιτηθεί από το μέλλον και την ζωή.
Διότι ζωή δεν είναι μόνο το σήμερα, αλλά η ζωή βρίσκεται στο μέλλον, και όλοι το κατανοούμε εάν κοιτάξουμε στο ατομικό μας παρελθόν, όταν πηγαίναμε στις πρώτες τάξεις του σχολείου. Το μέλλον δεν ήταν στην πρώτη τάξη, ούτε στην δεύτερη. Το μέλλον ήταν ανοιχτό στις ατομικές μας αναζητήσεις, και αυτό δημιουργούσε την ελπίδα, και έδινε δύναμη, για να ξεπεράσουμε τις προσωρινές δυσκολίες, και να προχωρήσουμε μπροστά. Αυτό κάνουν όσοι ενδιαφέρονται για την ζωή, και όχι απλά για μια καλοπέραση στην καθημερινότητα.
Και ο Χριστός στο στοιχείο αυτό τοποθέτησε όλη την διδασκαλία του. Όσα βιώνει ο άνθρωπος στην προσωπική του καθημερινότητα, είναι για το μέλλον. Αυτό ετοιμάζεται. Το παρελθόν έχει τελειώσει, το παρόν φεύγει γρήγορα και δεν το προλαβαίνουμε. Το ουσιαστικό στοιχείο της ζωής βρίσκεται στο μέλλον και στην ελπίδα, γιατί αυτά υπόσχονται καλύτερο εγγύς μέλλον, αλλά και απώτερο, απώτατο και αιώνιο, για όσους ενδιαφέρονται για αυτή την διάσταση ζωής, κατά την υγιαίνουσα διδασκαλία του Χριστού.