Οι λογαριασμοί της ενέργειας και το ενεργειακό κόστος μάς υπενθυμίζουν τον ρόλο, τον ισχυρό και σοβαρό ρόλο της ενέργειας στην καθημερινή ζωή κάθε κατοίκου της γης, ανεξάρτητα από περιοχή του πλανήτη, και χρόνο που η ενέργεια παράγεται ή καταναλώνεται.
Διότι, όλοι κατανοούμε ότι η ενέργεια δεν είναι μόνο αυτή που αγοράζουμε για κατανάλωση, αλλά και το ίδιο το φυσικό μας σώμα έχει ανάγκη από ενέργεια, προκειμένου να διατηρείται σε λειτουργική πληρότητα, και να εκτελεί τα έργα μέσα στην προσωπική μας καθημερινή ζωή. Ο αέρας που αναπνέουμε, οι τροφές και το νερό, η κίνηση και η επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων, όλα αυτά τροφοδοτούν το σώμα μας με υλικά στοιχεία, πολλά από τα οποία μπορεί να μην είναι ορατά, ωστόσο όλα αυτά – και πολλά άλλα – συμβάλλουν στην ενεργειακή αυτάρκεια του φυσικού μας σώματος, ώστε να “ζούμε” καθημερινά.
Η πείνα και η δίψα, η αίσθηση της έλλειψης και η ανάγκη για αναπλήρωση, όλα αυτά και πολλά άλλα καθιστούν την προσωπική μας καθημερινότητα ένα τεράστιο σε απαίτηση “εργοστάσιο” με ανάγκη για τροφοδοσία. Ενώ, δηλαδή, εμείς απλά πεινάμε ή διψάμε, στην πραγματικότητα πρόκειται για ειδοποίηση του οργανισμού μας, ότι τα διαθέσιμα αποθέματα φτάνουν στο κατώτατο όριο, και υπάρχει ανάγκη αναπλήρωσης. Και μπορεί η αναπλήρωση να μην είναι άμεσης ανάγκης, ωστόσο το μήνυμα ήρθε και κάθε άτομο ξέρει τον δρόμο και τον τρόπο, για να ικανοποιήσει αυτή την ενεργειακή ανάγκη στο σώμα του.
Κανένας ζωντανός οργανισμός δεν διαχειρίζεται τις ανάγκες αυτές, με τον τρόπο που μπορεί να τις διαχειρίζεται κάποιο άλλο άτομο, την ίδια στιγμή, και με κάποιον άλλον τρόπο. Και αυτό είναι καταπληκτικό. Ενώ, δηλαδή, ξέρουμε ότι όλοι έχουμε ανάγκη το νερό και τις τροφές, το κάθε άτομο διαφέρει από το κάθε άλλο άτομο, στον τρόπο και τον χρόνο με τον οποίο αναπληρώνει αυτές τις ανάγκες της προσωπικής του ζωής καθημερινά. Όλα μπορεί να φαίνονται κοινά και όμοια. Ξέρουμε όμως ότι τίποτα δεν είναι στην πραγματικότητα ίδιο με το άλλο. Όχι μόνον κατά την εξωτερική περιγραφή ενός αντικειμένου, πχ της τροφής, αλλά, κυρίως, με τον τρόπο που καθένας οργανισμός θα παραλάβει τα υλικά για την παραγωγή της αναγκαίας ενέργειας για τον εαυτό του και όχι για τον άλλο οργανισμό. Διότι από τα σύνολα, όταν ερχόμαστε στο άτομο, τίποτα δεν είναι ίδιο. Καθένα άτομο έχει τις δικές του ανάγκες για το ίδιο πράγμα, αλλά θα λειτουργήσει και με τον δικό του ιδιαίτερο και προσωπικό τρόπο, για να καλύψει την δική του ανάγκη και όχι την ανάγκη ενός άλλου.
Και ενώ αυτό είναι απόλυτα κατανοητό στην προσωπική μας ζωή καθημερινά, όταν ερχόμαστε στην ανάγκη του εσωτερικού μας ανθρώπου των σκέψεων και των αποφάσεων, εκεί, ενώ η λειτουργία του εσωτερικού ανθρώπου είναι παρόμοια, και έχει και αυτή ανάγκη τις δικές της πρώτες ύλες για να τροφοδοτηθεί με ενέργεια, εκεί αποφεύγουμε να ακούσουμε την φωνή της λογικής και της ανάγκης για ενίσχυση του ενεργειακού μας χαρτοφυλακίου. Και το αποτέλεσμα είναι η ασθενής δύναμη, όταν έρχεται η έξωθεν προσβολή της απάτης, του ψεύδους, και της αδικίας.
Ο εσωτερικός μας άνθρωπος ασθενεί λόγω αδράνειας και ασιτίας, και οι αποφάσεις μας μακράν απέχουν από την δική μας λογική. Μέσα μας τα μικρόβια έχουν κατασκηνώσει, και έχουν αποδιοργανώσει τον μηχανισμό της ενεργητικής παραγωγής δύναμης. Η αποκοπή από την αλήθεια αδειάζει τις δεξαμενές της ενέργειας, και το άτομο παρασύρεται εκεί που δεν θα ήθελε, γιατί δεν διαθέτει ισχυρά αντισώματα για αντίσταση στην εξαπάτηση. Ο Χριστός εξήγησε ότι η γνώση της αλήθειας οδηγεί το άτομο στην ελευθερία από την δουλεία των λαθών του.