Όλοι οι μεγάλοι σχεδιασμοί όλων των χωρών του κόσμου έχουν στραμμένη την προσοχή τους στην ενέργεια. Διότι, αυτή καθορίζει πλέον τον πλούτο ενός λαού και την ποιότητα – και όχι μόνον – της ατομικής καθημερινότητας των πολιτών.
Πίσω από κάθε κίνηση τώρα πλέον βρίσκεται η ενέργεια, από την οποία παράγεται η δύναμη, με την οποία όλοι οι άνθρωποι του πλανήτη διάγουμε την καθημερινότητά μας και όχι μόνον. Διότι ένας λαός, ένα έθνος, ένα κράτος, πρώτα βέβαια μεριμνά για την ατομική καθημερινότητα των πολιτών του, στην συνέχεια όμως ξέρουν όσοι κυβερνούν την χώρα, ότι απαιτείται και ευρύτερη μέριμνα, όπως είναι η άμυνα και υγεία και η παιδεία.
Ωστόσο, είτε για την ατομική είτε για την εθνική προκοπή και αντοχή, προϋπόθεση είναι η επάρκεια σε ενέργεια. Διότι από αυτήν την δύναμη της ενέργειας, δηλαδή την ύπαρξη των πρώτων υλών και την παραγωγή της ενέργειας, εξαρτάται κάθε επιτυχημένη δραστηριότητα, είτε σε περιβάλλον ενός ατόμου, είτε σε περιβάλλον κοινωνίας. Διότι το άτομο, ξέρουμε από την καθημερινή μας πείρα, έχει ανάγκη δύναμης για τα καθημερινά του. Αλλά αυτή η δύναμη δεν δίνεται χωρίς τις πρώτες ύλες, από τις οποίες το κάθε άτομο λαμβάνει την ενεργητική δύναμη για τα καθέκαστα.
Είναι απαραίτητη η ύπαρξη της πρώτης ύλης, στην συνέχεια η κατεργασία της ύλης για να παραχθεί η ενέργεια, πχ το πετρέλαιο, ο λιγνίτης, κλπ, και από την ενέργεια που παράγεται, να ωφελείται ο κόσμος και η συγκεκριμένη κοινωνία. Με λίγα λόγια, κάθε λαός, αλλά και κάθε άτομο στην συνέχεια μεριμνά για τις πρώτες ύλες και τους τρόπους κατεργασίας των πρώτων υλών, προκειμένου να παραχθεί η πολύτιμη ενέργεια, η οποία, όπως σημειώθηκε παραπάνω, είναι η κινητήρια δύναμη κάθε δραστηριότητας που σχετίζεται με τον άνθρωπο.
Και ενώ αυτό είναι απόλυτα κατανοητό, και αφορά την προσωπική ζωή κάθε ατόμου όσο βρίσκεται πάνω στην γη, δεν είναι κατανοητό το γεγονός ότι όλη αυτή η διαδικασία αφορά μόνο το φυσικό μας σώμα, και δεν αφορά τον κόσμο που λειτουργεί μέσα στο φυσικό μας σώμα, τον “έσω άνθρωπο” τον εσωτερικό μας άνθρωπο, τον άνθρωπο που έχει αισθήματα και συναισθήματα, που συμμετέχει και πληγώνεται ή διασκεδάζει, τον άνθρωπο που ζητά και αναζητά εξηγήσεις για την ζωή και τον θάνατο, την αδικία και το ψέμα, τον άνθρωπο που σκέφτεται, υπολογίζει, μεριμνά, επιλέγει και αποφασίζει για το κάθε τι στην προσωπική του καθημερινότητα.
Και είναι προφανές ότι αυτή η πλευρά, δηλαδή ο εσωτερικός μας άνθρωπος, που υπάρχει και λειτουργεί μέσα στο κάθε φυσικό σώμα του ανθρώπου όσο αναπνέει, δεν είναι αμελητέο ζήτημα, αλλά – κατά την ταπεινή μου γνώμη και εμπειρία – αποτελεί το κύριο θέμα της ζωής μας, ή τουλάχιστον θα έπρεπε να αποτελεί ένα σταθερό πυλώνα των καθημερινών μας υποχρεώσεων. Όπως δηλαδή μεριμνούμε για το ηλεκτρικό ρεύμα να μην υπάρχει στέρηση, ή το καύσιμο για το όχημά μας, έτσι θα έπρεπε να συμβαίνει και για τους τρόπους ύπαρξης επάρκειας και για τις πρώτες ύλες που θα παράξουν την ενέργεια και την δύναμη για να ξεπεράσουμε όλα τα εμπόδια και τα αδιέξοδα της προσωπικής μας καθημερινότητας. Και ο Χριστός γι αυτό ήρθε. Να εξηγήσει τους τρόπους εντοπισμού της πρώτης ύλης, αλλά και των διαδικασιών που μετατρέπουν αυτή την πρώτη ύλη, σε δύναμη του εσωτερικού μας κόσμου. Με αυτή την δύναμη δεν γινόμαστε ανίκητοι, αλλά ξέρουμε τα όριά μας, και μαθαίνουμε πώς να κάνουμε οικονομία για να έχουμε πάντα αποθέματα ζωής.