Ο αποστολέας ενός μηνύματος έχει ολοκληρώσει το έργο του με την αποστολή του μηνύματος. Ο παραλήπτης έχει την ευθύνη να ανοίξει το μήνυμα, να το διαβάσει, να το κατανοήσει, και να ενεργήσει ανάλογα με το περιεχόμενο του μηνύματος. Δεν συγχέονται οι δύο ρόλοι, δηλαδή του αποστολέα και του παραλήπτη, διότι πρόκειται για δύο διαφορετικές πλευρές, τις οποίες βέβαια τις ενώνει το περιεχόμενο του μηνύματος, αλλά έχουν διαφορετικούς ρόλους στην διαδικασία αποστολής και παραλαβής του μηνύματος.

Αυτή η απλή κατανόηση, την οποία όλοι εφαρμόζουμε στην ατομική μας καθημερινότητα, αποτελεί και τον οδηγό για την κατανόηση του κόσμου που μάς περιβάλλει, ή ζει και εμπνέει τις πράξεις μας. Διότι τα μηνύματα στην προσωπική μας καθημερινότητα δεν είναι μόνο αυτά που  φτάνουν ηλεκτρονικά στα κινητά και στον υπολογιστή μας, αλλά είναι και τα μη ορατά, τα αόρατα, που φτάνουν στην συνείδησή μας μέσω της ατομικής μας παρατήρησης του γύρω ή του εσωτερικού μας κόσμου.

Διότι αυτά που διαβάζουμε στο κινητό μας ή στον υπολογιστή, αφορούν – συνήθως – θέματα της τρέχουσας καθημερινότητας, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν είναι σπουδαία για την ζωή μας. Ωστόσο, είναι προφανές ότι όσα φτάνουν στην συνείδησή μας μέσω της προσωπικής μας εμπειρίας, φαίνεται ότι έχουν τελικά μεγαλύτερη αξία από’ ότι φανταζόμαστε, διότι εμπλέκουν ευθέως τον εαυτό μας και στις δύο του διαστάσεις, Από την μια ως δράστη και παραγωγό των φαινομένων από τα οποία προέκυψε το μήνυμα – θετικό ή αρνητικό δεν έχει διαφορά -, το οποίο όμως ανοίγει τον διάλογο με τον ίδιο μας τον εαυτό, κάτι που σημαίνει ότι έχει μεγαλύτερη αμεσότητα, αφού το ίδιο το άτομο παράγει το μήνυμα, αλλά δέχεται και το μήνυμα.

Και αυτό σημαίνει ότι κάτι δεν πάει καλά, εφόσον το μήνυμα είναι αρνητικό, ή κάτι πήγε καλά και το μήνυμα είναι θετικό, άρα απαιτείται κατανόηση των διαστάσεων από τις οποίες προέκυψε το αποτέλεσμα, και αυτές οι διαστάσεις είναι ή μπορεί να εξερευνηθούν μόνο από το ίδιο το άτομο και – ενδεχομένως – και με μια έξωθεν βοήθεια. Αυτή είναι η ουσιαστική πλευρά των μηνυμάτων. Δεν είναι μόνο τα θέματα της καθημερινότητας, αλλά και τα θέματα του ίδιου μας του εαυτού, και μάλιστα αυτά απειλούν περισσότερο την ευτυχία μας, παρά τα έξωθεν εισερχόμενα.

Και στην διδασκαλία του Χριστού αυτό το στοιχείο της ορθής κατανόησης των μηνυμάτων παίζει σπουδαίο ρόλο στην αύξηση της πίστης, δηλαδή της επιτυχίας στην ζωή, για όσα άτομα ενδιαφέρονται να θέσουν την προσωπική τους πορεία κάτω από την υγιαίνουσα διδασκαλία του Χριστού. Στον τομέα των μηνυμάτων έθεσε ο Χριστός την προσωπική μας σχέση μαζί του.

Τα μηνύματα που φτάνουν μέσα στην συνείδησή μας και μάς προτρέπουν σε ενέργεια ή παύση, ή αλλαγή πορείας, μπορεί να μην φτάνουν με την ταχύτητα των ηλεκτρονικών μηνυμάτων ως συνήθως, αλλά έχουν περισσότερο βάρος και βάθος και αφορούν΄αποκλειστικά την προσωπική μας ζωή. Αυτά τα μηνύματα απαιτούν επεξεργασία και κατανόηση από το ίδιο το άτομο, διότι το άτομο θα δράσει ή θα παρακάμψει την εκτέλεση μιας πράξης, από την οποία θα προκύψουν συνέπειες στο μέλλον, εγγύς, απώτερο, απώτατο ή και αιώνιο, για όποιο άτομο πιστεύει στην Ανάσταση. 

Η αποδοχή ενός μηνύματος που φτάνει σε εμάς είναι ένα πρώτο βήμα ή ένα βήμα πιο κοντά στην επαφή μας με τον αποστολέα. Αυτή η αποδοχή σηματοδοτεί για τον αποστολέα την βεβαιότητα ότι ήρθε σε επαφή μαζί μας, και έχει την απόδειξη στα χέρια του ότι είμαστε σε επικοινωνία, άρα μπορεί να στέλνει και άλλα μηνύματα, προκειμένου να ολοκληρώσει το θέμα της επαφής μας.

Με λίγα λόγια, το θέμα ενός μηνύματος μπορεί να είναι απλό και για μία φορά, αλλά μπορεί να είναι και σύνθετο, και να αφορά θέματα του μέλλοντος και όχι μόνο του παρόντος, δηλαδή την περίοδο που στάλθηκε ένα μήνυμα. Και αυτό αποδεικνύει την επαφή, αλλά και την σχέση του αποστολέα με τον παραλήπτη. Εάν πρόκειται για θέμα απλό, τότε το μήνυμα έχει ολοκληρώσει τον σκοπό του. Εάν όμως το θέμα είναι σύνθετο, τότε θα πρέπει να υπάρξουν και άλλα μηνύματα, τα οποία να εξειδικεύουν το ζήτημα, δηλαδή να οδηγούν τον παραλήπτη σε ενέργειες, ανάλογα με το θέμα του μηνύματος.

Το χρέος για παράδειγμα στο κράτος, συνήθως περιλαμβάνει σωρεία μηνυμάτων, προκειμένου να μην προκύψουν δυσάρεστες συνέπειες. Το ίδιο και για τους λογαριασμούς ενέργειας, και δεκάδες άλλες ενημερώσεις που λαμβάνουμε μέσω μηνυμάτων του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ή και του παραδοσιακού ταχυδρομείου. Και η διάκριση, η κατηγοριοποίηση των μηνυμάτων δεν είναι έργο του αποστολέα, αλλά του παραλήπτη, ανάλογα με το θέμα.

Τα μηνύματα που έχουν συνέπειες, λαμβάνονται υπόψη περισσότερο από όσα δεν έχουν συνέπειες και πρόκειται απλά για ενημέρωση. Όταν όμως οι συνέπειες πρόκειται να είναι σοβαρές με επιπτώσεις στην προσωπική μας ζωή, τότε η ευθύνη απέναντι στην διαχείριση των μηνυμάτων αυτής της κατηγορίας, λαμβάνει άλλες διαστάσεις για τον παραλήπτη. Διότι η διευθέτηση των υποθέσεων έγκαιρα, δεν είναι θέμα του αποστολέα του μηνύματος, αλλά το παραλήπτη, ο οποίος, ως φυσικός αποδέκτης, έχει την ευθύνη των ενεργειών του προς αποφυγή των συνεπειών.

Και στην υγιαίνουσα διδασκαλία του Χριστού, για όσους ενδιαφέρονται να την ενσωματώσουν στην προσωπική τους καθημερινή ζωή σε σχέση με τις σκέψεις, και τις πράξεις τους απέναντι στον εαυτό τους και την γύρω κοινωνία, το θέμα αυτό των μηνυμάτων παίζει σπουδαίο ρόλο. Η φύση διδάσκει και προειδοποιεί. Οι νόμοι του κράτους προειδοποιούν. Η πρακτική μας ζωή είναι ζωσμένη με νόμους και διατάξεις, από τις οποίες παίρνουμε μηνύματα για την θέση μας στην πραγματική ζωή και όχι στην θεωρία.

Και θα μπορούσαμε να πούμε ότι, η ζωή μας σήμερα, τον 21ο αιώνα, είναι μια καθημερινή επαφή με χιλιάδες μηνύματα, από τα οποία γίνεται αντιληπτή η θέση μας. Και εφόσον αυτή δεν συμφωνεί με την αλήθεια της ζωής, πρακτική και νομική, τότε το άτομο φέρει την ευθύνη της διόρθωσης και όχι το κράτος και οι νόμοι. Διότι το κράτος δεν παρεμβαίνει σε μικρές αποκλίσεις από το νόμο. Ωστόσο, εάν αυτές συνεχιστούν τότε το κράτος έχει το δικαίωμα να επιβάλλει την τάξη με τις προβλεπόμενες συνέπειες.

Αυτό είναι το έργο του κράτους. Το έργο του ατόμου – κατά την διδασκαλία του Χριστού – είναι να βλέπει και να ακούει τα μηνύματα, πριν αυτά λάβουν διαστάσεις παρανομίας, Διότι τότε το μήνυμα είναι η απόδειξη της γνώσης μας για την παρανομία, και την επιμονή μας να συνεχίζουμε την παρανομία. Και αυτό είναι καταδικαστικό για το άτομο που θέλει το αύριο να είναι καλύτερο από το σήμερα και όχι χειρότερο. 

Κάθε μήνυμα που φτάνει σε ένα άτομο, έχει ένα αποστολέα και ένα – τουλάχιστον – αποδέκτη, ο οποίος λαμβάνει το μήνυμα, διότι με κάποιο τρόπο σχετίζεται με τον αποστολέα. Και αυτή η σχέση που τους συνδέει, όχι κατ’ ανάγκη ισχυρή, παίζει καθοριστικό ρόλο στην αντίδραση του παραλήπτη του μηνύματος.

Υπάρχουν μηνύματα δεσμευτικά, δηλαδή αποδεικνύουν την επαφή και το περιεχόμενο του μηνύματος, υπάρχουν όμως και μηνύματα ενημερωτικά, χωρίς συνέπειες για τον παραλήπτη. Και αυτή η περίπτωση, όταν δηλαδή το περιεχόμενο του μηνύματος δεν είναι δεσμευτικό, αξίζει ιδιαίτερης προσοχής. Διότι μπορεί, στο απλό αυτό μήνυμα, να περιέχεται κάτι, το οποίο δεν σε δεσμεύει οπωσδήποτε, αλλά μπορεί να έχει μεγάλη αξία, δηλαδή να αποδειχθεί αργότερα ότι είχε μεγάλη αξία, ενώ στην αρχή που το παρέλαβες το θεώρησες άνευ σημασίας.

Και εδώ υπεισέρχεται ένας σοβαρός παράγοντας, τον οποίο όλοι τον υποτιμούμε. Διότι τα σοβαρά μηνύματα, όσα καθένας θεωρεί σοβαρά, αφορούν θέματα της καθημερινότητας, τα οποία είτε λύνουν είτε δημιουργούν προβλήματα, κυρίως με οικονομικές ή κοινωνικές ή συναισθηματικές συνέπειες. Ωστόσο, είναι προφανές ότι αυτά τα μηνύματα της καθημερινότητας, δεν είναι το παν στην προσωπική μας ζωή, διότι υπάρχουν και θέματα, και μάλιστα άπειρα θέματα, που δεν έχουν άμεση σχέση με την απλή καθημερινότητα, αλλά έχουν σχέση με την μακροχρόνια διαδρομή μας πάνω στην γη.

Με λίγα λόγια, υπάρχουν μηνύματα-πληροφορίες, οι οποίες δεν απαιτούν μεν άμεση απάντηση ή ακόμη και κατανόηση, αλλά σε βάθος χρόνου αποδεικνύονται ότι είχαν και προφανώς συνεχίζουν να έχουν μεγαλύτερη σπουδαιότητα από τα μηνύματα που αφορούσαν την απλή καθημερινότητα. Παραδείγματος χάριν, είναι πιο σημαντικό ένα μήνυμα που σε προειδοποιεί για κάτι επικίνδυνο στο μέλλον εάν το συνεχίζεις, από ένα εκπτωτικό μήνυμα από μια εταιρεία προσφορών για το σπίτι.

Στην μια περίπτωση μπορεί να κερδίσεις λίγα χρήματα – συνήθως όχι και πολλά – ενώ στην άλλη μπορεί να αποφύγεις μια δυσάρεστη εξέλιξη, η οποία θα σε οδηγήσει σε αδιέξοδα της προσωπικής σου ζωής, στο επάγγελμα, ή στην οικογενειακή σου συνοχή και ειρήνη. Εάν κακοποιείς την οικογένειά σου, τότε το μήνυμα που λαμβάνεις στην συνείδησή σου είναι πιο σημαντικό, από τα λίγα χρήματα που θα κέρδιζες από μια διαφήμιση.

Διότι η ενδοοικογενειακή βία, πάντα φέρνει δυσάρεστα αποτελέσματα στο μέλλον, ακόμη και εάν εσύ είσαι ο/η ισχυρός/ή. Διότι το μέλλον, εγγύς απώτερο, απώτατο ή και αιώνιο, δεν ξέρεις πώς θα σε βρει, εάν συνεχίζεις την βία μέσα στο σπίτι σου, κατά το παράδειγμά μου. Και δεν είναι μόνο το σπίτι μας. Είναι ο εργασιακός μας χώρος, οι συνεργάτες, οι σχέσεις, τα κέρδη και οι ζημίες, και δεκάδες άλλα θέματα, που μπορεί εκείνη την στιγμή του δικού μας λάθους να μην προκύψουν συνέπειες, αλλά στο μέλλον είναι σίγουρο ότι θα φέρουν τα αρνητικά τους αποτελέσματα.

Και εδώ βρίσκεται το κρίσιμο σημείο της προσωπικής μας επαφής με την γύρω πραγματικότητα. Αμελούμε τα μηνύματα που φτάνουν στην συνείδησή μας – όταν φτάνουν στο κινητό είναι μάλλον αργά – και παραμελούμε την προσοχή που θα έπρεπε να δείξουμε όταν κατανοήσαμε το λάθος. Και αυτή η αμέλεια στο αρχικό μήνυμα, θα οδηγήσει αργότερα σε μεγαλύτερα λάθη, διότι η συνείδησή μάς ειδοποιεί μια δυο φορές, το πολύ τρεις. Μετά παύει να μάς ειδοποιεί, όχι γιατί κουράζεται, αλλά γιατί εμείς δεν είμαστε σε θέση να ακούσουμε την διαδικασία της επεμπλοκής μας από το λάθος που διαπράττουμε.

Αυτή η παράμετρος, δηλαδή η διατήρηση της ευαισθησίας της προσωπικής μας συνειδήσεως, είναι η βάση της διδασκαλίας του Χριστού. Όταν το νερό βρίσκει γόνιμο έδαφος, παράγει καρπούς, Στα βράχια και στα μέταλλα, το νερό πηγαίνει χαμένο. 

Τα μηνύματα είναι – κατά κανόνα – σύντομα. Ωστόσο η έκταση δεν είναι το μόνο θέμα. Διότι μπορεί να είναι σύντομο το μήνυμα, αλλά το περιεχόμενό του να είναι αντίστροφα ανάλογο, δηλαδή σπουδαίο. Τότε, ο σύντομος χαρακτήρας είναι μόνο για την ένδειξη της έκτασης του περιεχομένου της εικόνας, που μπορεί να είναι ωραία ή μακροσκελής, αλλά αυτό προφανώς δεν αλλάζει την ουσία του μηνύματος.

Και όλα αυτά είναι γνωστά σε όλους μας μέσα από την εμπειρία της προσωπικής μας ζωής καθημερινά. Ένα μήνυμα με ένα χαμογελαστό σκιτσάκι, δίνει ένα νόημα αισιοδοξίας και επιτυχίας. Ένα άλλο λυπημένο σκιτσάκι, δίνει το αντίθετο νόημα, δηλαδή της λύπης και της αποτυχίας, χωρίς να χρειάζεται να γράψει ο αποστολέας κάτι παραπάνω. Το μικρό και σύντομο μήνυμα, περιέχει τελικά ένα μεγάλο κομμάτι έκφρασης, που μπορεί να είναι αντίθετο με την απλή και σύντομη εικόνα που μπορεί να παρουσιάζεται στο κινητό μας τηλέφωνο.

Με λίγα λόγια, η εικόνα που εμφανίζεται δεν είναι το παν, αλλά το περιεχόμενο της εικόνας είναι το σπουδαιότερο τμήμα κάθε μηνύματος, το οποίο μεταφέρει ένα νόημα μέσα στην προσωπική μας καθημερινότητα. Και αυτή η αλήθεια είναι σημαντική όταν γίνει κατανοητή, ως προς την συμβολή της στην λειτουργία της προσωπικής μας ζωής καθημερινά. Σπουδαία πράγματα εμφανίζονται σε μικρή εικόνα. Ασήμαντα πράγματα, μπορεί να εμφανίζονται με εντυπωσιακή και μεγάλη εικόνα, αλλά αυτή η έκφραση του μεγέθους δεν είναι αντίστοιχη με την σημασία του μηνύματος που μεταφέρει στον αποδέκτη η μεγάλη και εντυπωσιακή εικόνα.

Και αυτή η πραγματικότητα πιέζει καθημερινά την συνείδησή μας για διάκριση μεταξύ του χρήσιμου και ωφέλιμου, και μεταξύ του ασήμαντου και ανώφελου ή και επιζήμιου, αφού, πολλές φορές δαπανούμε χρόνο για ανώφελα πράγματα, τα οποία “μάς κλέβουν” τον χρόνο της σύντομης επί της γης καθημερινότητάς μας. Το μέγεθος μιας έκφρασης δεν είναι το μόνο κριτήριο για την αξία του περιεχομένου της έκφρασης. Αντίθετα, το μέγεθος παίζει αρνητικό ρόλο στην προσπάειά μας να κατανοήσουμε το μήνυμα και να διακρίνουμε το συμφέρον σε κάθε περίπτωση. Διότι το μεγάλο μήκος φέρνει κόπωση και εξάντληση, των ούτως ή άλλως περιορισμένων αποθεμάτων δύναμης που διαθέτει το κάθε άτομο πάνω στην επίγεια διαδρομή του.

Και αυτό το στοιχείο της συντομίας σε σχέση με την αξία του περιεχομένου αποτελεί ένα προσωπικό αγώνα κάθε προσώπου, το οποίο ενδιαφέρεται να κατανοήσει την ουσία του μηνύματος και όχι μόνο να ασπαστεί την ωραιότητα και το μέγεθος της εμφάνισης. Και για όποιο άτομο ενδιαφέρεται να κατανοήσει το περιεχόμενο του μηνύματος μιας επιτυχημένης ζωής στην καθημερινότητα, το εξωτερικό στοιχείο δεν αποτελεί το ασφαλέστερο κριτήριο. Η εξέταση του περιεχομένου προέχει.

Και ο Χριστός στην δική του υγιαίνουσα διδασκαλία εντόπισε αυτό το στοιχείο. Δεν είπε πηγαίνετε στα ψηλά βουνά να δείτε τα αιωνόβια δένδρα για να πάρετε μαθήματα, αλλά είπε κοιτάξτε τα λουλούδια στα χωράφια δίπλα σας, μελετήστε την ανεξαρτησία τους, και το έργο που προσφέρουν αθόρυβα σε όλους του ανθρώπους με την λειτουργία τους, παράγοντας το οξυγόνο και την τροφή, τα δύο στοιχεία στα οποία στηρίζεται η ζωή όλων των ανθρώπων και των έμβιων οργανισμών. Η προσεκτική ματιά στο άσημο χορτάρι, έχει μεγαλύτερο μήνυμα αξιών ζωής, από την έκσταση που δημιουργεί ένα πανύψηλο δέντρο του Αμαζονίου!