Κύριο χαρακτηριστικό της απάτης και της εξαπάτησης είναι ο δόλος. Κάποιος που έχει συμφέρον από την δική μου ζημία, χρησιμοποιεί την απάτη, την πανουργία, δηλαδή το επικαλυμμένο ψέμα, προκειμένου εγώ, το θύμα, να μην ανακαλύψω την αλήθεια και να αποφύγω την καταστροφή που κάποιος θέλει στην ζωή μου. Και επειδή τα πολύτιμα πράγματα της ζωής μας είναι πρόκληση για όλους τους εχθρούς μας, είναι φυσικό εκεί να επικεντρώνεται το ενδιαφέρον.

Όσο πιο πολύτιμο είναι κάτι, τόσο πιο πολύπλοκες μεθόδους χρησιμοποιούν για να πάρουν τα πολύτιμα πράγματα από την δική μας εξουσία και να μείνουμε φτωχοί και αδύναμοι. Αυτός ήταν και ο λόγος που ο ίδιος ο Χριστός και μετά οι μαθητές του τόνιζαν με ιδιαίτερη έμφαση την ανάγκη να κρατήσουμε τα μάτια μας ανοικτά, ώστε οι κλέπτες να μην αφαιρέσουν τα πολύτιμα αγαθά που μας ανήκουν. Γιατί ο δημιουργός έχει προβλέψει με αφθονία όλα τα εφόδια και τα αγαθά που έχουμε ανάγκη για μια πετυχημένη καθημερινότητα, αλλά και ο εχθρός έχει μελετήσει την αφέλεια και την άγνοιά μας, ώστε να κλέψει και να καταστρέψει ό,τι πολύτιμο έχουμε. Και όσο πιο πολύτιμο είναι το ζητούμενο, τόσο και πιο πολύπλοκες είναι οι απάτες που μεθοδεύει, ώστε να χάσουμε τον έλεγχο και να παρασυρθούμε σε καταστροφικές διαδικασίες.

Η αλλαγή που παρουσιάζει η φύση στις ετήσιες εποχές, άνοιξη, καλοκαίρι, φθινόπωρο, χειμώνας, είναι το χαρακτηριστικό γνώρισμα ότι η φύση παραμένει ζωντανή και μπορεί να φέρει τους καρπούς που όλοι περιμένουμε. Η νεκρή φύση αλλάζει χαρακτηριστικά, αλλά αυτά παραπέμπουν σε παρακμή και θάνατο.

Η ζωντανή φύση μεταμορφώνεται διαρκώς και αυτό μπορούμε να το παρακολουθούμε ακόμη και με το απλό βλέμμα μας. Η νεκρή φύση, όχι μόνο δεν μπορεί να φέρει καρπούς, αλλά παρουσιάζει αλλαγές που προμηνύουν τον θάνατο μέσα στο χρόνο. Το νεκρό δένδρο, το νεκρό σώμα, δεν έχει ελπίδες. Οι ζωντανοί οργανισμοί έχουν ελπίδα. Ελπίδα για κάτι καλύτερο, ελπίδα μεταμόρφωσης, ελπίδα ανανέωσης, ελπίδα όχι μόνο για το σήμερα, αλλά και το αύριο, και το απώτερο μέλλον. Μόνο στους ζωντανούς μπορεί να κατοικήσει η ελπίδα. Μόνο οι ζωντανοί άνθρωποι μπορεί να αποκτήσουν δικά τους παιδιά.

Οι νεκροί έχουν χάσει αυτή την ικανότητα. Μέσα από τα νεκροταφεία δεν γεννούνται νέα βρέφη. Και αυτό ήθελε να τονίσει ο Χριστός και οι μαθητές του. Κρατήστε τη ζωή γιατί μόνον αυτή αξίζει, μόνον αυτή μπορεί να έχει ανανέωση και ελπίδα. Η νεκρή ζωή, όπως και η νεκρή φύση, δεν μπορεί να φέρει ζωή, δεν μπορεί να ανανεωθεί. Ο θάνατος έχει ήδη φέρει την καταστροφή. Η ζωή έχει τη δύναμη να ανανεωθεί και να φέρει καρπούς.

Αν και το ρήμα ορώ δηλώνει βλέπω με τα φυσικά μάτια μου, εξ ου και η όραση, στην περίπτωση του οράματος η σημασία είναι διαφορετική και δηλώνει κάτι μακρινό μη ορατό με τα φυσικά μάτια αλλά ορατό μόνο με τα μάτια της ψυχής.

Και μπορεί στη σύγχρονη κοινωνία με τις απόλυτες τεχνοκρατικές αντιλήψεις και προτεραιότητες ο ρόλος της ψυχής και του αόρατου κόσμου να μην αποτελεί ουσιαστική προτεραιότητα των ανθρώπων και θεσμό καθημερινής απασχόλησης, ωστόσο είναι κοινά αποδεκτό ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν προσδοκίες, ελπίδες, οράματα για μια νέα ζωή, μια καλύτερη ζωή.

Μάλιστα είναι σαφές ότι αυτή η ελπίδα διατηρεί τον άνθρωπο σε κίνηση προς τα εμπρός, τα οράματα αποτελούν την ατμομηχανή που σέρνει πίσω της τις αυριανές ανακαλύψεις, το όραμα διαμορφώνει και μεταμορφώνει όλους τους σχεδιασμούς όλων των ανθρώπων όλων των εποχών, το όραμα φέρνει το καλύτερο αύριο και απομακρύνει τις αρνητικές εμπειρίες του χθες.

Θα τολμούσε μάλιστα κανείς να θεωρήσει το όραμα ως το κύριο εργαλείο και εφόδιο της ζωής μας μετά την ίδια τη ζωή, αφού το ευ ζην όχι μόνο δηλώνει ενδιαφέρον για δημιουργικότητα αλλά σε μεγάλο βαθμό αποτελεί και συστατικό της ίδιας της ύπαρξής μας και κατά συνέπεια όσο καλύτερα γνωρίζουμε τη διαχείριση των οραμάτων, τόσο καλύτερα και δημιουργικά απολαμβάνουμε την ζωή μας.

Έξελθε. Αν φύγεις, αν εξέλθεις από την θύρα, αν περάσεις από την στενή πύλη, τότε το παρελθόν θα μείνει πίσω, θα ξεχαστεί από σένα, θα λησμονηθεί από όλους, θα γίνει μια νέα ευκαιρία για κάτι νέο. Αν φύγεις, θα ανοίξεις νέους δρόμους εκεί που δεν υπάρχουν. Αν εξέλθεις, θα φέρεις την Ελπίδα στην καρδιά και στην ψυχή σου, την αισιοδοξία και το τραγούδι στο στόμα σου, θα φέρεις την προσδοκία για το καλύτερο που ακόμη δεν έχεις δοκιμάσει. Όσο εσύ κινείσαι και μετα-κινείσαι, τόσο ο ορίζοντας, η περιοχή που μπορεί να δει το φυσικό σου μάτι πηγαίνει μακρύτερα. Και όσο ψηλότερα ανεβαίνεις πάνω στη μουριά και τη βελανιδιά, τόσο μακρύτερα βλέπεις, τόσο καταλαβαίνεις την σφαιρικότητα της γης και την πορεία που μπορείς να χαράξεις, την οδό που μπορείς να αρχίσεις σήμερα χωρίς να τελειώσει ποτέ, χωρίς κανείς να μπορεί να σε εμποδίσει αποφασιστικά και αμετάκλητα. Γιατί εκείνος που άνοιξε τη Θύρα, εκείνος που χάραξε την Οδό, αυτός μόνος αποκαλύπτει την Αλήθεια και ελευθερώνει από τη διαβολή, και αντί για θάνατο χαρίζει Ζωή χωρίς τέλος και χωρίς όριο.

Πέρνα από την θύρα. Πέρνα από τη στενή πύλη. Έξελθε. Πέρνα από τον αμπελώνα να δεις τα κλήματα, να μιλήσεις με τον Γεωργό. Πέρνα από τον αγρό να συναντήσεις τον σπορέα. Πέρνα από το κοπάδι σου να δεις τον ποιμένα. Πέρνα από το σπίτι που είναι καλά θεμελιωμένο πάνω στην πέτρα και παρακάθησε στο Δείπνο που έχει ετοιμαστεί και όσοι κλήθηκαν δεν ανταποκρίθηκαν στην τιμητική πρόσκληση. Πέρνα από το άδειο μνήμα του Λάζαρου. Πέρνα από το πεδίο της μάχης να δεις τον Εκατόνταρχο με καθαρή λευκή στολή. Πέρνα από το τελωνείο να δεις τον Ζακχαίο και τον Ματθαίο. Πέρνα από το όρος των πειρασμών και της νίκης. Πέρνα από τα σοκάκια της Ιεριχώ για να ανεβείς πάνω στο δένδρο της μουριάς και να δεις μακρύτερα από ότι βλέπουν οι άλλοι. Πέρνα από την κολυμβήθρα του Σιλωάμ. Πέρνα από την βελανιδιά του Μαμβρή που ακόμη προσφέρει σκιά στους περαστικούς και οδοιπόρους. Πέρνα από την δεξαμενή Βηθεσδά. Πέρνα από τη Σαμάρεια και το πηγάδι του Ιακώβ. Πέρνα από τους Φιλίππους και βρέξε τα πόδια σου στο ζωντανό νερό που κυλά από τότε που στη Λυδία άνοιξε ο Θεός την καρδιά της για να ακούει τα λαλούμενα. Πέρνα από το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου. Σε κάθε περίπτωση εγείρου και έξελθε. Μη κοιμάσαι. Ο θερισμός είναι πολύς και οι εργάτες είναι λίγοι.