• Αρχική
  • Εκπομπές
  • Επικοινωνία
  • Ευρετήριο εκπομπών
  • Σειρές εκπομπών
    • Εμπειρίες
    • Νέοι συνθέτες
    • Έβερεστ, 8.848μ.
    • Περί ανέμων και υδάτων
    • Περί βωμών
    • Δημιουργική σαφήνεια
    • Αναζητώντας
    • Χορηγίες
    • Αναζητώντας
    • Χορηγίες
    • Test drive
    • Σύνθετη πολυπλοκότητα
    • Μηχανές εσωτερικής καύσης
    • Μια περίεργη φυλακή
    • Αλλαγή, ανταλλαγή, συναλλαγή
    • Νηπιαγωγείο ή πανεπιστήμιο;
    • Κρίσιμοι σύνδεσμοι
    • Υπάρχω
    • Μια περίεργη φυλακή
    • Αλλαγή, ανταλλαγή, συναλλαγή
    • Test drive
    • Σύνθετη πολυπλοκότητα
    • Μηχανές εσωτερικής καύσης
    • Νους, ψυχή και σώμα
    • Ολίγον έγκυος;
    • Νηπιαγωγείο ή πανεπιστήμιο;
    • Κρίσιμοι σύνδεσμοι
    • Υπάρχω
    • Το κράμα
    • Προχωρημένη διδασκαλία
    • Το δύσκολο ταξίδι
    • Άγνοια κατά 95,1%
    • Οδηγός κατανόησης του κόσμου
    • Φως, περισσότερο φως
    • Το πλήρες πρόγραμμα
    • Η θύρα
    • Πρόσωπα και γεγονότα
    • Έγκλημα και τιμωρία
    • Μοναξιά απόλυτη
    • Η εύκολη λύση
    • Η τελειότητα
    • Πάροχοι ενέργειας
    • Άνεμος ελευθερίας
    • Η γνώση του άγνωστου
    • Ο πόλεμος του νερού
    • Λάσπη από σάλιο
    • Προσκυνηματικός οδηγός
    • Η διατροφική αλυσίδα
    • Κληρονομικότητα
    • Η κτίση
    • Ο εχθρός
    • Οι σύγχρονοι δρόμοι
    • Περιεχόμενο δεξαμενών
    • Η διάσπαση του ατόμου
    • Η πύλη της κολάσεως
    • Διαδικασία της ελευθερίας
    • Ο μηδενισμός
    • Μάγος ή διδάσκαλος;
    • Άρειος Πάγος
    • Το βαθύ φαράγγι
    • Η βάση
    • Πόλεμος και ειρήνη
    • Περί ανέμων και υδάτων
    • Διάκριση = Σωτηρία
    • Supreme Court of Cassation
    • Πίσω από τα γεγονότα
    • Ο υλισμός
    • Ελευθερία ή θάνατος;

Η ελπίδα

Ακούτε την ελπίδα, την Ορθόδοξη φωνή στη σύγχρονη ζωή.*

Βρίσκεστε εδώ:Αρχική / Αρχεία για:θησαυρός

Έχεις μήνυμα ! (6)

11 Μαρτίου, 2026 By Παύλος Παύλου

Τα μηνύματα που φτάνουν στον άνθρωπο αγγίζουν πρώτα τις αισθήσεις του, όραση και ακοή, δηλαδή είναι γραπτά ή προφορικά. Οι άλλες τρεις αισθήσεις δεν μετέχουν σε αυτά τα μηνύματα, είτε τα γραπτά, είτε τα προφορικά. Υπάρχουν ωστόσο και μηνύματα που προκύπτουν μέσα από την συναίσθηση της αλήθειας των πραγμάτων, πχ όταν ξέρεις ότι βρέχει, παίρνεις το μήνυμα για μια ομπρέλα, χωρίς να χρειάζεται να σου έρθει ένα ειδικό μήνυμα!

Άρα, αυτό εμπλουτίζει περισσότερο τον κατάλογο των μηνυμάτων, διότι αυτά τα μηνύματα – κατά κανόνα – είναι και τα πιο παραγωγικά, ακριβώς γιατί παρακινούν το άτομο σε προβληματισμό, προκειμένου να αντιμετωπίσει ένα ζήτημα, για το οποίο δεν του ήρθε γραπτό μήνυμα, αλλά κατανόησε το ίδιο το άτομο αυτή την ανάγκη, και προχώρησε σε ικανοποίηση των αναγκαίων, χωρίς ερωτήσεις.

Αυτός ο εσωτερικός προβληματισμός κινεί την εσωτερική σκέψη και τους προσωπικούς υπολογισμούς – να παρω αδιάβροχο ή μια ομπρέλα; – και κατά συνέπεια ενεργοποιεί μεγαλύτερο τμήμα του εσωτερικού μας κόσμου, και όχι μόνο των συναισθημάτων, τα οποία δεν έχουν ισχυρό έρεισμα στην αντιμετώπιση αναγκών επείγοντα χαρακτήρα.

Ξεφεύγουμε, λοιπόν, από τα γραπτά μηνύματα που έχουν αποστολέα, και περνάμε στην εμπειρία όλων των ανθρώπων, ακόμη και όταν δεν υπήρχαν τα κινητά ή τα σταθερά τηλέφωνα, δηλαδή την περίοδο της ανθρωπότητας από την δημιουργία της μέχρι τον 20ο περίπου αιώνα, τότε που μπήκε στην ζωή μας η τεχνολογία, η οποία άλλαξε τα πρακτικά δεδομένα, αλλά όχι τις ανάγκες μας.

Και για όσους ενδιαφέρονται να κατανοήσουν την διδασκαλία του Χριστού για να την εφαρμόζουν στην ατομική τους καθημερινή ζωή, αυτός ο παράγοντας των κοινών μηνυμάτων χωρίς γραπτό ή προφορικό λόγο, έχει μεγάλη αξία. Πάντοτε οι άνθρωποι έβλεπαν γύρω τους τον φυσικό κόσμο και όσα συντελούνται μέσα σε αυτόν κάθε στιγμή. Πάντοτε έβλεπαν τα λάθη στους άλλους, τις αδικίες, τα ψέματα, τις προκλήσεις, την ασέβεια, την υπερηφάνεια, την καταπίεση, αλλά ποτέ δεν χρειάστηκε να λάβουν και ένα γραπτό μήνυμα για να αντιδράσουν κατάλληλα, εκτός από τις τελευταίες δεκαετίες με τα κινητά τηλέφωνα.

Πάντοτε οι άνθρωποι κατανοούσαν τα μηνύματα που δημιουργούσαν μέσα τους τα αδιέξοδα της καθημερινότητας, χωρίς όμως να έχουν και τις κατάλληλες απαντήσεις για το πώς να αντιμετωπίσουν τις ανάγκες, που  κατανοούσαν ότι έπρεπε να αντιμετωπίσουν. Η κοινή λογική δίνει τα μηνύματα στον άνθρωπο, και μάλιστα με αθόρυβο τρόπο, απόλυτα εσωτερικό και ατομικό. Δεν χρειάζεται να έρθει στο κινητό σου ένα μήνυμα, όταν δεν αισθάνεσαι καλά και έχεις βρεθεί σε αδιέξοδα. Μόνο του το άτομο κατανοεί την ανάγκη να αναζητήσει βοήθεια, για να ξεπεράσει την δυσκολία, ή να τιθασεύσει τις συνέπειες της αλαζονείας από μια εύκολη νίκη.

Ο άνθρωπος, κάθε άτομο που γεννιέται πάνω στον πλανήτη, έχει μέσα του “ένα σημειωματάριο”, στο οποίο γράφονται όλες του οι εμπειρίες, και αυτές τροφοδοτούν τον ψυχικό του κόσμο με θετική ή αρνητική, με εύκολη ή δύσκολη αντιμετώπιση, Τα μηνύματα έρχονται πάντοτε στην συνείδησή μας. Αναζητείται η απάντηση και η αντίδρασή μας στα μηνύματα αυτά της ζωής. 

Ανηκει στην κατηγορια:Εκπομπές επισημασμένο με:Χριστός, θησαυρός

Η αλλοίωση (5)

26 Φεβρουαρίου, 2026 By Παύλος Παύλου

Οι αλλοιωμένες τροφές είναι το καλύτερο παράδειγμα μέσα στην ατομική μας καθημερινότητα. Κανείς δεν θέλει για το σώμα του να λάβει μια αλλοιωμένη τροφή, γιατί γνωρίζει τις συνέπειες. Και αυτές μπορεί να είναι άμεσες, ή μπορεί να εμφανιστούν και αργότερα, με ότι αυτό μπορεί να σημαίνει για την υγεία του σώματός μας.

Σε κάθε περίπτωση, το άτομο καλείται να ελέγχει την τροφή του, διότι αυτό είναι το κρινόμενο πρόσωπο, και όχι μόνο οι παραγωγοί της τροφής. Διότι δεν είναι μόνο η ακατάλληλη τροφή λόγω αλλοίωσης, αλλά είναι και οι ασύμβατες με τον ατομικό μας οργανισμό, και αυτό δεν αφορά κανέναν άλλον, παρά μόνο το πρόσωπο που θα καταναλώσει την συγκεκριμένη τροφή, η οποία για κάποιον μπορεί να είναι πολύτιμη, και για κάποιον άλλον, η ίδια τροφή να γίνει για την ταλαιπωρία ή και τον θάνατό του, εάν πάσχει από κάποιο υποκείμενο νόσημα.

Άρα, δεν είναι μόνο θέμα ποιότητας τροφής, αλλά και θέμα επιλογής προμήθειας της κατάλληλης για χρήση, και όχι για απόρριψη, εφόσον δεν θα συμβάλλει στην υγεία του ατόμου. Και ενώ αυτό προσπαθούμε όλοι καθημερινά, δηλαδή να διακρίνουμε το καλό για μας, και να το προτιμήσουμε, ξέροντας ότι λάθος επιλογή θα αποβεί σε ζημία ατομική, όταν ερχόμαστε στα θέματα του εσωτερικού μας κόσμου, εκεί δηλαδή που γίνεται η επεξεργασία όλων των προτιμήσεων και των αναγκών μας, εκεί αποφεύγουμε την περίσκεψη, και προτιμούμε την απλότητα, οτιδήποτε αυτή παρέχει εκείνη την στιγμή.

Διότι, η σκέψη θέλει κόπο και διάθεση για έρευνα των δεδομένων, πριν πάρουμε μια απόφαση για την προτίμησή μας. Δηλαδή, αυτό που κάνουμε όλοι για τις τροφές του σώματος, δεν το κάνουμε και για την τροφή με την οποία οικοδομείται ο εσωτερικός μας κόσμος, ο οποίος και θα επωμιστεί το βάρος της ευθύνης για τον τρόπο που προτιμούμε και επιλέγουμε ένα τρόπο σκέψης.

Συνήθως, όλοι τρέχουμε την “πεπατημένη” όπως λέμε, και πολλές φορές αυτό αποβαίνει χωρίς το αναμενόμενο αποτέλεσμα, με συνέπεια την δική μας στέρηση ή απώλεια. Δηλαδή, δεν είναι όλα τα πράγματα για πέταμα, αλλά πολλά – δυστυχώς – δεν μπορούμε να τα πετάξουμε, και προσπαθούμε να τα “καθαρίσουμε” αν γίνεται, και αυτό καθυστερεί την πορεία της ζωής μας με πισωγυρίσματα. Ενώ, δηλαδή, θα μπορούσαμε να έχουμε προβλέψει και να έχουμε διακρίνει έναν κίνδυνο, χωρίς πολλές φορές να έχουμε εξαντλήσει όλες μας τις δυνάμεις, παίρνουμε αποφάσεις, για τις οποίες πολλές φορές μετανοούμε. Και αυτό δεν είναι επιτυχία, αλλά αποτυχία.

Και στην διδασκαλία του Χριστού αυτό είναι κρίσιμο στοιχείο. Το  άτομο καλείται να επεξεργάζεται καθημερινά όλα τα ενδεχόμενα από μια προτίμησή του, διότι εάν δεν είναι η πραγματική του ανάγκη – όπως η κατάλληλη τροφή – τότε κινδυνεύει να περάσει δύσκολες ώρες, και καθυστερήσεις στην πορεία που έχει χαράξει στην προσωπική του ζωή.

Και επειδή εμείς οι Χριστιανοί νομίζουμε ότι ξέρουμε την διδασκαλία του Χριστού γιατί μάθαμε μερικά πράγματα, συνήθως επικαλούμαστε τον θεό, αλλά στην πραγματικότητα θέλουμε να γίνει αυτό που εμείς θέλουμε – γιατί έτσι μάς αρέσει – και αργότερα επιρρίπτουμε την ευθύνη στην κακή την ώρα και στους άλλους, χωρίς τίποτα να αλλάζει. Το μάθημα από τον τρόπο που μαθαίνουμε να χρησιμοποιούμε το κινητό μας τηλέφωνο, είναι το καλύτερο παράδειγμα. Απαιτείται αφοσίωση και προσοχή μέχρι να μάθουμε στην πράξη την χρήση του. Το ίδιο έχουμε ανάγκη και όσοι ενδιαφερόμαστε να εφαρμόσουμε – να κατεβάσουμε την app όπως λέμε στο κινητό – την εφαρμογή της διδασκαλίας του Χριστού, όπως μάς την έχουν παραδώσει οι μαθητές του. 

Ανηκει στην κατηγορια:Εκπομπές επισημασμένο με:Χριστός, θησαυρός

Η κατάκτηση (111)

16 Φεβρουαρίου, 2026 By Παύλος Παύλου

This entry is μέρος 110 από 118 in the series Η κατάκτηση

Οι προσωπικές μας κατακτήσεις αφορούν κατά κύριο λόγο εμάς, το άτομό μας, και – εφόσον είναι κάτι σημαντικό – και κάποιους άλλους ανθρώπους. Αυτή είναι η τάξη αξιολόγησης των καθημερινών μας γεγονότων και επιτυχιών ή αποτυχιών. Πρώτα την πληρώνει ή πληρώνεται ο δράστης, και στην συνέχεια τυχόν άλλοι. Δηλαδή, το κέντρο είναι πάντα το άτομο που ενεργεί ή συμμετέχει σε μια ενέργεια που αφορά το άτομο αυτό. Όλα τα άλλα έπονται ή δεν υπάρχουν, εάν πρόκειται για τις προσωπικές μας υποθέσεις.

Το κέντρο είναι το άτομο και όχι η κοινωνία των ανθρώπων, που μπορεί να μάς επηρεάζει ή να την επηρεάζουμε, αλλά αυτό έπεται και δεν προηγείται. Το άτομο είναι δυστυχισμένο ή ευτυχισμένο. Διότι, μπορεί η κοινωνία να ευημερεί από ευτυχία, αλλά εάν το άτομο δεν είναι ευτυχές, τότε δεν το ενδιαφέρει και δεν το επηρεάζει η ευτυχία των άλλων κατά κανόνα. Διότι, η ισορροπία του ατόμου ξεκινά από μέσα του και επεκτείνεται και στο περιβάλλον.

Η εσωτερική μας ισορροπία μεταξύ ευτυχίας και ζωής, είναι ο κρίσιμος παράγοντας, τον οποίο όλοι οι άνθρωποι κατανοούμε ότι παίζει καθοριστικό ρόλο για το άτομό μας. Κέντρο του ανθρώπου είναι πάντα το άτομο και όχι η κοινωνία, που μπορεί να τον επηρεάζει ή να την επηρεάζει, αλλά ποτέ δεν η κοινωνία δεν αντικαθιστά το άτομο, αφού έκαστος το δικό του φορτίο κρατά κάθε μέρα.

Και στο σημείο αυτό, δηλαδή στον εντοπισμό του κέντρου βαρύτητας μεταξύ κοινωνίας και ατόμου, έθεσε ο Χριστός την βάση της διδασκαλίας του. Η κοινωνία κρίνει και κρίνεται. Το άτομο πληρώνει τα λάθη του. Και αυτό ήταν και είναι το κέντρο του ενδιαφέροντος του Χριστού. Το ότι μοιραζόμαστε τα κοινά αγαθά, τον αέρα και το νερό και την ελευθερία, δεν σημαίνει ότι μοιραζόμαστε και το κρεβάτι μας ή το σώμα μας. Διαφέρει η αξία του ενός από το άλλο.

Κοινωνία χωρίς το άτομο δεν μπορεί να υπάρξει. Το άτομο μπορεί να υπάρξει ως ύπαρξη αυτόνομα. Η κοινωνία συντίθεται από άτομα, ανεξάρτητα εάν είναι δύο ή περισσότερα ή δισεκατομμύρια. Το κάθε άτομο είναι μια αυτόνομη υπαρξιακή μονάδα, που γεννιέται, μεγαλώνει, ενεργεί, συμμετέχει, και τέλος αποχωρεί από τον πρόσκαιρο αυτόν κόσμο της γης. Η αντίθετη πορεία δεν μπορεί να υπάρξει στην πραγματικότητα ποτέ, δηλαδή μια κοινωνία χωρίς άτομα.

Άλλο η επίδραση και άλλο η ύπαρξη. Προηγείται η ύπαρξη των πραγμάτων, για να υπάρξει στην συνέχεια η επίδραση μεταξύ τους. Το άτομο και η προσωπική του ζωή είναι η μοναδική αξία στον αξιολογικό κατάλογο της ανθρωπότητας ανέκαθεν. Καλός ή κακός άνθρωπος είναι δευτερεύον. Το πρώτο είναι η ύπαρξη του ανθρώπου ως άτομο πάνω στην γη. Και αυτό το στοιχείο αξιολόγησε ο Χριστός ότι προηγείται κάθε άλλου στοιχείου.

Εάν χάσεις το άτομο, χάνεις και την κοινωνία. Εάν διορθώσεις το άτομο, μπορεί να υπάρξει αλλαγή και στην κοινωνία. Οι προσωπικές και ατομικές μας κατακτήσεις, συνιστούν και αποτελούν τελικά και τις κοινωνικές κατακτήσεις. Η δύναμη που διαθέτει κάθε άτομο χωριστά, συνιστά και την συνισταμένη της συνολικής δύναμης της κοινωνίας στην οποία ανήκει. Το άτομο ενισχύεται, και οι δικές του κατακτήσεις εμπλουτίζουν και την σύγχρονη κάθε φορά κοινωνία, μέσα στην οποία το άτομο βιώνει την προσωπική του καθημερινότητα.

Ανηκει στην κατηγορια:Εκπομπές επισημασμένο με:Χριστός, θησαυρός

Τα ανεξιχνίαστα όρια (25)

11 Φεβρουαρίου, 2026 By Παύλος Παύλου

Τα όρια του φυσικού σύμπαντος είναι ακόμη ανεξερεύνητα και ανεξιχνίαστα. Μάλιστα, η γνώση μας για τον φυσικό κόσμο περιορίζεται – λένε οι ειδικοί – στο πέντε τοις εκατό του προσδοκώμενου συνόλου, δηλαδή 5%. Αυτό απηχεί την φτώχεια μας και την έλλειψη, άρα και το κενό που υπάρχει ανάμεσα στην δική μας θέση και στην επίγνωση της αλήθειας των πραγμάτων  που μάς περιβάλλον και εμεις τα αγνοούμε, εν συνόλω ή εν μέρει.

Και αυτή η προσδοκία για την κάλυψη της απόστασης μεταξύ της αναγκαίας γνώσης για την καθημερινότητα και της ουσιαστικής αλήθειας της πληρότητας, είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο, στο οποίο όλοι οι άνθρωποι, εκόντες άκοντες, πορευόμαστε, προκειμένου να μην μείνουμε πίσω ή παραρρυωμεν. Αυτή πραγματικότητα αναγκάζει το άτομο να μένει δραστήριο, να αγωνίζεται για να κατανοήσει τις επερχόμενες ή ακόμη και τις υφιστάμενες αλλαγές, διότι πιέζεται από τα γεγονότα, μέσα στα οποία βλέπει ή νιώθει την ζωή του να απειλείται από το περιβάλλον, κυρίως των κοινωνικών περιπλοκών.

Άρα, το άτομο παλεύει μέσα στην καθημερινότητα, από την μια να συνειδητοποιήσει την παρούσα συγκυρία, και από την άλλη να προετοιμαστεί για όσα δεν βλέπει ακόμη, αλλά είναι βέβαιο ότι θα έρθουν ως αλλαγές στην προσωπική μας καθημερινότητα, και όποιος βρεθεί προετοιμασμένος, αυτός θα υποστεί τις μικρότερες ζημιές από τις μεταβολές που θα συντελεστούν στο δικό του χώρο και χρόνο.

Και όλοι κατανούμε ότι η υφιστάμενη σήμερα γνώση μας μπορεί να φαίνεται επαρκής, αλλά είναι βέβαιο ότι αυτό σε λίγο θα μετατραπεί σε έλλειψη, λόγω των μεγάλων απαιτήσεων του επερχόμενου μέλλοντος. Και αυτή η πραγματικότητα που δεν είναι ορατή αλλά είναι εγγύς, δημιουργεί το άγχος και στρέφει την προσοχή μας στην εξερεύνηση και εξιχνίαση, όχι μόνον των φυσικών μας ορίων σε χώρο και χρόνο, αλλά στρέφει την προσοχή μας σε ακόμη μεγαλύτερη διάσταση εξιχνιάσεων, πέραν του ορατού και αισθητού, δηλαδή στον χώρο που μόνο η πίστη μπορεί να εξιχνιάσει πράγματα μη ορατά ακόμη με τα φυσικά μας αισθητήρια.

Και αυτό το στοιχείο της πίστης βρίσκεται μέσα μας σε ύπνωση, μέχρι να φτάσει η στιγμή της ανάγκης, η οποία και θα τροφοδοτήσει την μετάβαση του ατόμου από την αδιαφορία, την αδράνεια και την απιστία, στον χώρο της έρευνας και της εξερεύνησης πραγμάτων που δεν είναι ορατά μεν, αλλά είναι βέβαιο ότι υπάρχουν. Και η καλλιέργεια της πίστης δεν είναι θέμα των άλλων, αλλά είναι ένα προσωπικό ζήτημα, που απαιτεί την συνέργεια πολλών πραγμάτων, με κέντρο την θέληση του ατόμου.

Όταν το άτομο θέλει, μπορεί. Όσο περισσότερο θέλει, τόσο περισσότερο μπορεί. Όσο μπαίνει στον χώρο του προβληματισμού και της εξιχνίασης των ανισοτήτων, τόσο οι προβληματισμοί του βρίσκουν βάση απαντήσεων. Διότι, τα μη ορατά δεν είναι μετρήσιμα με το ανθρώπινο μόνο μέτρο. Αφορούν και διαστάσεις και μεθόδους πέραν των φυσικών, οι οποίες μπορεί να μην καταργούνται, αλλά ενσωματώνονται στο νέο κάθε φορά περιβάλλον των προσωπικών μας αναζητήσεων.

Και εδώ η υγιαίνουσα διδασκαλία του Χριστού δίνει τις απαντήσεις. Όχι μυστηριακά, αλλά πρακτικά μέσα από τα ερωτηματικά που δημιουργούνται από το κάθε άτομο μέσα από τα γεγονότα της προσωπικής του καθημερινότητας. Ο Χριστός δεν ήρθε να φέρει μυστήρια, αλλά ήρθε να εξηγήσει τα μυστήρια που θέτει η προσωπική μας εμπειρία μέσα από τα αδιέξοδα και τις συμπληγάδες της προσωπικής μας καθημερινότητας. 

Ανηκει στην κατηγορια:Εκπομπές επισημασμένο με:Χριστός, θησαυρός

Από τα χόρτα στον άνθρωπο (6)

9 Φεβρουαρίου, 2026 By Παύλος Παύλου

Η αλυσίδα της διατροφής μας είναι γνωστή. Ο άνθρωπος καταναλώνει στερεές τροφές και νερό, αλλά όλα έχουν μια προέλευση και τίποτα δεν είναι μόνο του πάνω στην γη, αλλά συνδέεται υπαρξιακά με όλα ή με μερικά από τα άλλα στοιχεία της γης. Τα χόρτα θέλουν νερό, τα ζώα καταναλώνουν τα χόρτα και το φυτικό βασίλειο, και ο άνθρωπος καταναλώνει τα πάντα, για να μπορέσει να επιβιώσει και να εκτελέσει το καθημερινό του έργο.

Άρα, όλα συνδέονται, κανένα στοιχείο δεν είναι απολύτως ανεξάρτητο, και όλα καταλήγουν στον άνθρωπο άμεσα ή έμμεσα, προκειμένου το άτομο να κάνει το δικό του τελικό έργο “συμπράττοντας” με όλα τα υπόλοιπα, δηλαδή το φυτικό και το ζωικό βασίλειο. Και αυτή είναι η αλήθεια της ατομικής μας ζωής, ανεξάρτητα από τις προσωπικές μας προτιμήσεις στα ζωικά ή τα φυτικά παρασκευάσματα.

Αυτό αποδεικνύει ότι όλα, μηδενός εξαιρουμένου, συνδέονται με τον άνθρωπο και κάθε ένα ξεχωριστό δημιούργημα τον προμηθεύει με τον δικό του ρόλο, για την επιβίωση του ανθρώπου πάνω στην γη. Άρα, τα logistics του δημιουργού δεν είναι αποσπασματικά και ανεξάρτητα, όπως εμείς τα θεωρούμε πολλές φορές, αλλά το ένα εξαρτάται από το άλλο, και στο τέλος ο άνθρωπος είναι εξαρτημένος, κατά την έννοια της επιβίωσης, από τα πάντα, δηλαδή όλα τα δημιουργήματα που υφίστανται πάνω στην γη.

Και αυτό είναι καταπληκτικό. Διότι η επιβίωση δεν είναι μόνο καλοπέραση, υπογραμμίζω την λέξη καλοπέραση, αλλά είναι και κατανόηση και μέριμνα για το μέλλον, δηλαδή για την επιβίωση των πάντων, αφού τα πάντα συνιστούν και αποτελούν την βάση ή τις βάσεις για την επιβίωση του ανθρώπου, ο οποίος φέρει και την ευθύνη της διαχείρισης όλων αυτών των βάσεων της ζωής. Αυτό δεν σημαίνει ότι ξεχνάμε τον δικό μας ρόλο ως άνθρωποι, αλλά συμπράττουμε προς το καλύτερο, δηλαδή να κατανοήσουμε καλύτερα τους ρόλους κάθε δημιουργήματος, ώστε και εμείς – ως δημιούργημα – να εκτελούμε το δικό μας τον ρόλο για την επιβίωση.

Και αυτό αποτελεί την βάση της ζωής. Δηλαδή, η κατανόηση του ρόλου του ατόμου μέσα στην ανθρώπινη κοινωνία αποτελεί τον καθοριστικό παράγοντα για την επιβίωση. Χωρίς χόρτα δεν μπορούν να ζήσουν τα ζώα, και χωρίς  όλα αυτά – χόρτα και ζώα – ο άνθρωπος δεν μπορεί να επιβιώσει. Και για τους ανθρώπους της πίστεως, όσοι δηλαδή ενδιαφερόμαστε και για την επέκεινα του φυσικού μας ορίου ζωή, ξέρουμε ότι αυτό αποτελεί την στοιχειώδη αποδοχή. Ότι, δηλαδή, το άτομο δεν υπάρχει – άρα κατά συνέπεια και η κοινωνία των ανθρώπων – και αυτό αποτελεί την βάση της κατανόησης της διδασκαλίας του Χριστού, ο οποίος δεν δίδαξε πώς να εξοντώνουμε καλύτερα τα ζώα και τα φυτά, αλλά δίδαξε τα μεγάλα μαθήματα της ζωής, υποδεικνύοντας την δική τους λειτουργία ως παράδειγμα και για την δική μας επιστήμη.

Υπέδειξε την αξία και την τελειότητα των χόρτων που φυτρώνουν στα χωράφια, και των δέντρων που παράγουν τους καρπούς για την δική μας επιβίωση, όχι για να υποδείξει την αξία της χορτοφαγίας, αλλά για να κατανοήσουμε την μέριμνα, τα logistics του δημιουργού, τα οποία και αποτελούν την τελειότερη έκφραση επάρκειας για όλη την ανθρωπότητα από την εμφάνισή της ως καταβολή του κόσμου μέχρι σήμερα. Αυτή δεν είναι απλή πρόνοια ενός δημιουργού, αλλά είναι η τελειότερη έκφραση της αγάπης και του ενδιαφέροντος για την ζωή και την επιβίωση του δημιουργήματος. Ο δημιουργός δεν μερίμνησε μόνο για την ωραιότητα και την λαμπρότητα, αλλά και για την ύπαρξη και λειτουργία όλων των κανόνων που συνιστούν την ατομική και κοινωνική μας επιβίωση. 

Ανηκει στην κατηγορια:Εκπομπές επισημασμένο με:Χριστός, θησαυρός

  • « Προηγούμενη σελίδα
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • …
  • 10
  • Επόμενη σελίδα »
  • Ελληνικά
  • English
  • Português
  • Română

Βρες μας στα κοινωνικά δίκτυα

  • Email
  • Facebook
  • Instagram
  • Twitter
  • YouTube

Ψάχνεις κάτι;

Λίγα λόγια για εμένα

Γεννήθηκα στην Σαλαμίνα της Κύπρου. Ο πατέρας μου Σαύλος καταγόταν από την Ασία. Μητέρα μου ήταν η Ευρώπη. Ο πατέρας μου είχε ερωτευτεί την μητέρα μου πριν ακόμη έλθει στην Κύπρο, έχοντας ακούσει πολλά για την χάρη και την ομορφιά της και έχοντας διαβάσει ακόμη περισσότερα. Μάλιστα, όταν έφτασε στην Κύπρο, για το χατήρι εκείνης αμέσως άλλαξε και το όνομά του και από Σαύλος ήθελε να τον φωνάζουν πλέον Παύλο. Εγώ είμαι ο καρπός της αγάπης του πατέρα μου με την μητέρα μου Ευρώπη. Με μεγάλωσε η μητέρα μου με βάση όμως τις οδηγίες που της έγραφε κάθε τόσο ο πολυάσχολος ταξιδευτής πατέρας μου. Και όσα εγώ ξέρω, όσα γράφω και λέω, τα έμαθα από το στόμα και τις σημειώσεις εκείνου, ο οποίος αν και σπάνια ερχόταν στο σπίτι, η παρουσία του ήταν πάντα εκεί μέσα από τα γράμματα που μας έγραφε τακτικά.

Ετικέτες

Ιούδας Πέτρος Χριστός αλήθεια αλλαγή ανανέωση γνώση δημιουργική σαφήνεια δύναμη εικόνα ελευθερία ελευθερία κινήσεων ελεύθερη ψυχή ελπίδα ενέργεια εντολές εξουσία επανάσταση εφόδια ζωή θάνατος θέλημα του Θεού θησαυρός ικανότητα καθημερινότητα κατανόηση κόπος μετακίνηση οδηγίες πίστη πληρότητα πλουτισμός πορεία πράξεις πρακτικές ανάγκες προσπάθεια πρωτοβουλίες πρόσβαση πρόχειρος σκλαβωμένος σκοτάδι σοφία συνείδηση ψυχική δουλεία όρια

Μια εκπομπή για εσένα

Άρτος και θέαμα

Άρτος και θέαμα (7)

Η δυνατότητα του ανθρώπου - κάθε ζωντανού ανθρώπου - αλλά και η ανάγκη του για τροφή και επαφή με το περιβάλλον, δικαιολογούν, από την μια την φύση … [συνεχίστε...]

Αναζήτηση βάση ημερομηνία δημοσίευσης

  • Ημ/νία δημοσίευσης

Μάιος 2026
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
« Απρ    

Η σειρά Ελευθερία ή θάνατος;

https://www.youtube.com/watch?v=RSl-xkVS1fs&list=PL10gb1M7TsY0WxICvuZE8jHyoCDGhgi1K

Ακούστε όλη την σειρά εδώ

Η σειρά Άρειος Πάγος

https://www.youtube.com/watch?v=JTT10vAQsuo&list=PL10gb1M7TsY09dvZLrfneKSWgwEgSN5oR

Ακούστε όλη την σειρά εδώ

*Επειδή ο Χριστός είπε ότι, αν ακούτε αλλά δεν πράττετε όσα εγώ σας διδάσκω, τότε μάταια είναι η πίστη σας, για τον λόγο αυτό η ΕΛΠΙΔΑ προσφέρει καθημερινά μια επαφή με την διδασκαλία αλλά και την πρακτική εφαρμογή αυτής της διδασκαλίας στην καθημερινή μας ζωή, ώστε τα λόγια του Χριστού να γίνουν κτήμα και πράξη σε κάθε εκδήλωση της καθημερινότητάς μας και όχι μόνον στα εκκλησιαστικά μας καθήκοντα. Η ΕΛΠΙΔΑ έχει στόχο να βοηθήσει όποιον αναζητεί λύσεις στα καθημερινά του προβλήματα, χωρίς όμως να αρνηθεί την πίστη και την θρησκευτική του παράδοση.
Copyright © 2026 · elpida.tv