Βασική αρχή της επιτυχίας ενός στόχου είναι η αναζήτηση. Πρώτα, δηλαδή, αναζητούμε τον στόχο που θα ικανοποιήσει  το προσωπικό μας ενδιαφέρον, και κατόπιν έρχονται τα στοιχεία της προετοιμασίας, δηλαδή η οργάνωση, για να πετύχουμε τον στόχο που αναζητούμε. Δηλαδή χωρίς αναζήτηση και εξερεύνηση, όλα μένουν στα όνειρα, και τίποτα δεν μπαίνει στο δικό μας χαρτοφυλάκιο ζωής. Διότι από τις πράξεις προέρχεται το τελικό κέρδος, και όχι από τα όνειρα και τις επιθυμίες.

Και η ορθή αναζήτηση, πρώτα του στόχου ή των στόχων, και κατόπιν η αναζήτηση και εξερεύνηση όλων των δεδομένων για την επιτυχία, αποτελούν βασικούς παράγοντες εκ προοιμίου για την επιτυχία στο μέλλον, εγγύς, απώτερο, απώτατο – και γιατί όχι – και αιώνιο, το οποίο προσδοκούμε όλοι οι Χριστιανοί.

Επομένως, η αναζήτηση δεν είναι θεωρητικό ζήτημα, αλλά πρέπει να καταλήξει σε προσωπικό αγώνα εξερεύνησης των πάντων, όσων σχετίζονται με τον εαυτό μας και τους στόχους που θέλουμε να κατακτήσουμε. Και νομίζω ότι είναι εύκολα αντιληπτό ότι χωρίς την εξερεύνηση και αναζήτηση των θεμάτων που σχετίζονται με τους στόχους μας, δεν πρόκειται να προκύψει κανένα θετικό αποτέλεσμα.

Τίποτα δεν είναι και δεν έρχεται τυχαία. Η σκληρή εργασία και η ορθή αναζήτηση και εξερεύνηση, είναι ισχυροί παράγοντες. Και όσο καλύτερα εξιχνιάσουμε τα όρια του εαυτού μας και των στόχων μας, τόσο περισσότερες πιθανότητες υπάρχουν να μην χαθούμε στην διαδρομή για την κατάκτηση του στόχου.

Στις μάχες, εξήγησε ο Χριστός, δεν πηγαίνεις χωρίς προετοιμασία, αλλά και χωρίς να ξέρεις καλά την δύναμη που θα αντιμετωπίσεις στην σύγκρουση μαζί της. Η ποσότητα και το μέγεθος της δύναμης είναι δύο παράγοντες. Η αναζήτηση όμως περιλαμβάνει και δεκάδες άλλες μικρές “αλεπούδες”, οι οποίες μπορεί να μην επιτρέψουν στις αντίπαλες δυνάμεις να αξιοποιήσουν όλες τις εφεδρείες τους.

Ένα παράγοντας είναι ο χρόνος, ο οποίος παίζει καθοριστικό ρόλο. Στον κατάλληλο χρόνο, ο εχθρός μπορεί να είναι απροετοίμαστος, και εσύ από την άλλη να πετύχεις, ενώ εκείνος ήταν ισχυρότερος θεωρητικά. Επίσης εάν εσύ διαθέτεις πιο σύγχρονα όπλα, τότε η νίκη μπορεί να μην πάει ανάλογα με την υπεροχή των αριθμών μόνον.

Και όλοι κατανοούμε ότι η ορθή αναζήτηση μέχρι εξαντλήσεως όλων των δεδομένων,  είναι το κυρίαρχο στοιχείο από το οποίο θα εξαρτηθεί η νίκη ή η ήττα. Και επειδή κανένας δεν πηγαίνει σε μια μάχη μόνο για την τιμή των όπλων, αλλά πηγαίνει για να νικήσει αυτός και όχι οι αντίρροπες δυνάμεις, γίνεται απόλυτα κατανοητή η ανάγκη της αναζήτησης και μελέτης όλων των δεδομένων, από τα οποία θα εξαρτηθεί η νίκη του.

Και στην Καινή Διαθήκη, για όσους ενδιαφέρονται να μάθουν τί σημαίνει αναζήτηση για μια νικηφόρα καθημερινότητα, το θέμα έχει άπειρες παραμέτρους. Διότι δεν είσαι ποτέ μόνος σου. Ακόμη και όταν όλοι σε εγκαταλείπουν, τότε χρειάζεσαι περισσότερη δύναμη, και λιγότερη απώλεια δυνάμεων.

Η πανοπλία, δηλαδή η ατομική εξάρτηση για την προστασία του εσωτερικού μας κόσμου – και όχι μόνο – είναι βασική αρχή της υγιαίνουσας διδασκαλίας του Χριστού. Η επιπολαιότητα, η αφέλεια, η μωρία, ανήκουν σε όσους δεν ενδιαφέρονται για την αναζήτηση της αλήθειας των γύρω πραγμάτων της ατομικής τους καθημερινότητας. 

Στην σύγχρονη εποχή οι σπάνιες γαίες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην προσωπική μας καθημερινότητα, χωρίς όμως αυτό να είναι εύκολα κατανοητό, εάν κάποιος άνθρωπος δεν προβληματιστεί.

Για παράδειγμα, γιατί τώρα πηγαίνουμε με αεροπλάνα και αυτοκίνητα, ενώ παλιότερα πήγαιναν με πλοία και ζώα μεταφοράς; Γιατί σήμερα χρησιμοποιούμε κινητά τηλέφωνα, ενώ παλιότερα δεν είχαν κάτι τέτοιο; Και αυτά συμβαίνουν, ενώ είναι καθημερινά στα χέρια και στο βλέμμα μας, αλλά δεν κατανοούμε το γιατί. Τι δηλαδή μεσολάβησε και τώρα έχουμε όσα έχουμε, ενώ παλιότερα δεν υπήρχαν;

Και αυτός ο απλός συλλογισμός οδηγεί σε αναζήτηση λογικών απαντήσεων στα ερωτήματα αυτά, τα οποία δεν είναι μόνο τεχνιτής φύσεως, αλλά έχουν σχέση με τον άνθρωπο ως ύπαρξη, και ως αύξηση, και βελτίωση των συνθηκών ζωής του.

Υπάρχουν, δηλαδή, ανακαλύψεις, μέσα από τις οποίες ο κόσμος μεταμορφώνεται σε εικόνα και διαδικασίες, αλλά αυτές οι ανακαλύψεις και η ένταξή τους στην ατομική μας καθημερινότητα, περνάει μέσα από διάφορα στάδια, τα οποία δεν είναι ορατά, αλλά είναι εύκολα κατανοητά, για όποιον θελήσει να αναζητήσει την αιτία αυτών των αλλαγών, οι οποίες δεν έπεσαν από τον ουρανό, αλλά υπάρχει αύξηση, υπάρχει πρόοδος, υπάρχει εξέλιξη, υπάρχουν αλλαγές, οι οποίες ενσωματώνονται σταδιακά μέσα στην ατομική μας ζωή, και αυτές οι εσωτερικές αλλαγές μεταμορφώνουν το άτομο, και την σύγχρονη κάθε μέρα κοινωνία, μέσα στην οποία περνάμε όλο τον επίγειο βίο μας.

Με λίγα λόγια, η αποκάλυψη των δυνάμεων που κρύβονται πάνω και μέσα στην γη, έφερε τον άνθρωπο στον προβληματισμό πώς μπορεί αυτή η δύναμη να γίνει συνεργός στην δική του καθημερινή σκληρή ζωή. Και αυτή η επιθυμία, έστρεψε την προσοχή – και τα κέρδη – από τον παλαιότερο τρόπο ζωής, στον σύγχρονο σήμερα που εμείς απολαμβάνουμε.

Άρα, οι δυνάμεις υπήρχαν και οι σπάνιες γαίες, οι ανάγκες και τα αδιέξοδα μάς ανάγκασαν να στραφούμε στην δημιουργία και στα δημιουργήματά της, προκειμένου να λύσουμε ή να βελτιώσουμε την καθημερινή μας ζωή. Και αυτό δεν είναι καινούριο.

Κάθε φορά που η ανθρωπότητα φτάνει στην ωρίμανση, όταν έρχεται το “πλήρωμα του χρόνου”, ο δημιουργός έχει μεριμνήσει ήδη από την προ καταβολής του κόσμου περίοδο, να υπάρχουν τα αναγκαία υλικά για την μεταμόρφωση της κοινωνίας. Έργο του ανθρώπου είναι να στρέψει την αναζήτησή του στο άγνωστο, για να κατανοήσει την οδό, που θα τον μεταφέρει από το άτονο σήμερα, στο έντονο αύριο. Από τα αδιέξοδα, στην θύρα εξόδου για την πορεία προς το καλύτερο μέλλον.

Και στην διδασκαλία του Χριστού αυτός είναι ο χρυσός κανόνας. Μπροστά σε κάθε δυσκολία και αδιέξοδο, δεν υπάρχουν τείχη δακρύων, αλλά θύρες εξόδου προς το καλύτερο μέλλον. Τα κλάματα και οι θρήνοι δεν ωφελούν για πάντα. Η λύπη μεταστρέφεται σε χαρά όταν ανοίγει μια θύρα, όταν ένα νέο άτομο έρχεται στην ζωή, όταν κλείνει το παρελθόν και ανοίγεται το μέλλον.

Ο Χριστός με την διδασκαλία του άνοιξε την θύρα του μέλλοντος, όχι για να λυπούμαστε για το παρελθόν, αλλά για να επιδιώκουμε μέσα από την ατομική μας καθημερινότητα ένα καλύτερο μέλλον, εγγύς, απώτερο, απώτατο και αιώνιο σύμφωνα με την πίστη στην δική του Ανάσταση! 

Τα παράδειγμα των σπάνιων γαιών της σύγχρονης εποχής, δηλαδή των υλικών που χρησιμοποιούνται στην σημερινή τεχνολογία των υπολογιστών, είναι ένα καλό αντικείμενο, προκειμένου να μελετήσουμε και να κατανοήσουμε την σημασία των παραδειγμάτων που χρησιμοποίησε ο Χριστός τον καιρό εκείνο.

Όπως δηλαδή οι τότε ακροατές του Χριστού ήξεραν τι είναι όλα αυτά που τους έλεγε με βάση τις εικόνες και την καθημερινή τους εμπειρία από την γεωργική και ποιμενική ζωή, έτσι και εμείς σήμερα μπορούμε να καταλάβουμε τα μηνύματα που είχε να δώσει – και μπορεί να δώσει και σήμερα – ο Χριστός, σχετικά με την βασιλεία των ουρανών, η οποία δεν ήταν μόνο ζήτημα πλούτου, αλλά – κυρίως – ήταν ζήτημα ελεύθερου πνεύματος, δηλαδή προσωπικής απελευθέρωσης από εξαρτήσεις κάθε τύπου, ατομικού ή κοινωνικού ή θρησκευτικού, προκειμένου το άτομο να αποκτήσει την ελεύθερη βούληση, δηλαδή να έχει το “αυτεξούσιον”, δηλαδή να είναι ο μόνος υπεύθυνος για τις επιλογές και τις πράξεις του στην προσωπική του ζωή.

Ο Χριστός, δηλαδή, δεν έφερνε παραδείγματα για να καταλάβουν οι ακροατές του πώς θα γίνουν καλύτεροι γεωργοί ή κτηνοτρόφοι, αλλά έφερνε παραδείγματα της καθημερινής ζωής, όπως την βίωναν οι ακροατές του, προκειμένου να τους ανοίξει το νου και να κατανοήσουν το δρόμο, την οδό, προς την απελευθέρωση από τις εξαρτήσεις της εποχής, δηλαδή την αδικία, την δουλεία, και την εξαπάτηση από τους ισχυρούς του κόσμου τούτου.

Στην σημερινή εποχή, τα παραδείγματα που έχουμε όλοι στην καθημερινή μας ζωή δεν προέρχονται από την γεωργική μόνο εικόνα ή την κτηνοτροφική, αλλά προέρχονται κυρίως από τα εργαλεία που κρατάμε στα χέρια μας, δηλαδή την σύγχρονη τεχνολογία, η οποία δεν χρησιμοποιεί σιτάρι και πρόβατα, αλλά χρησιμοποιεί σπάνια ορυκτά στοιχεία, με τα οποία παράγει όλα τα εργαλεία που χρησιμοποιεί όλη – πλέον – η ανθρωπότητα. Τα κινητά μας τηλέφωνα, οι υπολογιστές, οι ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές, όλα αυτά χρησιμοποιούν αυτά τα σπάνια ορυκτά, με τα οποία λειτουργούν, για να εξυπηρετήσουν τις ατομικές και κοινωνικές μας ανάγκες.

Άρα, η κατανόηση της χρήσης αυτών των στοιχείων των σπάνιων γαιών μπορεί να οδηγήσει και εμάς μετά από δύο χιλιάδες χρόνια, να κατανοήσουμε την αξία της βασιλείας του θεού για την προσωπική μας ζωή, αλλά και τους τρόπους που ο ίδιος ο Χριστός εξήγησε, ότι μπορεί να οδηγήσουν με ασφάλεια στην κατάκτηση του στόχου αυτού, δηλαδή της Δικαιοσύνης, της Χαράς και της Ειρήνης, στοιχεία που δεν είναι άγνωστα, όπως και οι σπάνιες γαίες δεν ήταν άγνωστες στην ανθρωπότητα, αλλά αυτά τα στοιχεία μένουν ανεκμετάλλευτα, μέχρι το άτομο να τα ανακαλύψει και να τα ενσωματώσει στη προσωπική του καθημερινή ζωή [ και όχι μόνο για την περίσταση των Εκκλησιαστικών του καθηκόντων, όπως συμβαίνει συνήθως ].

Διότι, εκεί, στην καθημερινή μας επαφή με το κοινωνικό και φυσικό περιβάλλον εμφανίζεται η ανάγκη για αποθέματα και γνώση χρήσεως των σπάνιων αυτών αποθεμάτων, τα οποία είναι διαθέσιμα, αλλά απαιτούν, όπως και οι σπάνιες γαίες, να τα ανακαλύψουμε και να μάθουμε να τα χρησιμοποιούμε στην ατομική μας καθημερινότητα. Ο Χριστός εξήγησε ότι η Βασιλεία του Θεού δεν είναι για τους αγγέλους ούτε για τα δέντρα, αλλά είναι για το άτομο, προκειμένου να έρχεται σε επίγνωση της αλήθειας των πραγμάτων που τον αφορούν καθημερινά, και μέσα από την ορθή γνώση και κατανόηση της αλήθειας, να βρίσκει την οδό της απεξάρτησης και της ελευθερίας από τα δεσμά της άγνοιας και του φόβου. 

Στην εποχή του 21ου αιώνα, οι λεγόμενες σπάνιες γαίες, δηλαδή υλικά που υπάρχουν στην φύση σε μικρές ποσότητες αλλά έχουν μεγάλη αξία στην τεχνολογία που χρησιμοποιούμε όλοι, αποτελούν ένα επιπλέον θέμα κατανόησης του κόσμου, μέσα στον οποίο διάγουμε την ατομική μας καθημερινότητα.

Διότι, μπορεί εμείς να μην παράγουμε τους κινητήρες των αεροπλάνων ή τα κινητά μας τηλέφωνα, όμως όλοι τα χρησιμοποιούμε στην ατομική μας ζωή καθημερινά. Άρα, η κατασκευή τους που είναι εξαρτημένη από τις σπάνιες γαίες, φτάνει και στην προσωπική μας περιοχή ενδιαφέροντος, αφού το κόστος παραγωγής θα το πληρώσουμε και εμείς με την αγορά ή την χρήση των προϊόντων αυτών. Ε

πομένως, το συμφέρον μας είναι να κατανοήσουμε το ζήτημα, όχι γιατί θα αλλάξουμε κάτι – μακάρι να μπορούσαμε -, αλλά γιατί μέσα από αυτή την αλήθεια της σύγχρονης ζωής, μαθαίνουμε ότι τα πολύτιμα είναι σπάνια, και απαιτούν σοβαρές αναζητήσεις, εάν βέβαια μάς ενδιαφέρει το καλό του παρόντος και του μέλλοντος, και δεν είμαστε αναπαυμενοι στις δάφνες των δικών μας κατακτήσεων.

Εάν η προσωπική μας ζωή δεν έχει ανησυχίες για το μέλλον, αυτό δηλώνει στην πραγματικότητα ότι έχουμε ήδη παραιτηθεί από την ζωή. Διότι η ζωή ανήκει στο μέλλον και όχι στο παρελθόν. Το μέλλον θα ζήσουμε και όχι το παρελθόν. Στο μέλλον θα  συναντήσουμε νέα θέματα, και όχι στο παρελθόν, το οποίο μπορεί να το ξέρουμε, αλλά δεν μπορούμε να το αλλάξουμε. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να μην επαναλάβουμε λάθη του παρελθόντος, τα οποία ξέρουμε πλέον από την πείρα μας ότι δεν μάς βγήκαν σε καλό.

Η πείρα του παρελθόντος – αποδεικνύει η ζωή – είναι πολύτιμη. Γίνεται όμως τραγωδία, εάν κάποιος θελήσει να επαναλάβει το παρελθόν, χωρίς να λαμβάνει υπόψη του το παρόν και το μέλλον. Και οι σπάνιες γαίες, για τις οποίες γίνονται οι σύγχρονοι πόλεμοι των κρατών, αποτελούν ένα καλό παράδειγμα για τους ανθρώπους της πίστης, που βιώνουν το σήμερα, αλλά το μάτι και η συνείδησή τους είναι στο μέλλον, στο εγγύς, απώτερο, απώτατο ή και αιώνιο, για όσους ακόμη πιστεύουν στο Σύμβολο της Πίστεως.

Διότι, η καθημερινότητα περνάει και το ξέρουμε καλά. Το μέλλον δεν ξέρουμε, και το πώς θα ήταν καλύτερα να είμαστε προετοιμασμένοι για να το αντιμετωπίσουμε, όταν φτάσει στην δική μας πόρτα των καθημερινών μας αναγκών, και της προσωπικής μας συνειδήσεως. Η ευαίσθητη συνείδηση αναγνωρίζει την αλήθεια του παρόντος, αλλά λαμβάνει και μηνύματα από το μέλλον μέσω της πίστεως, η οποία ακολουθεί ή και ανοίγει δρόμους που δεν φαίνονται ακόμη, αλλά  ξέρουμε ότι θα φανούν αργότερα στο προσωπικό και το κοινωνικό μας μέλλον.

Και αυτό είναι το μάθημα της καθημερινότητας. Η αναζήτηση των σπάνιων γαιών της πίστης, μάς φέρνει στην σύγχρονη πραγματικότητα, προκειμένου να μην ζούμε με το παρελθόν και τις εμπερίες του, αλλά να προσαρμόζουμε τις προοπτικές της προσωπικής μας ζωής, στο μέλλον, εκεί που πολλά από τα “σημερινά” πολύτιμα θα έχουν μικρή ή και καμία αξία πλέον.

Η διδασκαλία του Χριστού δίνει βαρύτητα και στα δύο. Τούτο να πράττετε, εκείνο μην το αφήνετε. Δεν ξέρετε – όπως δεν ξέρει και κανείς άνθρωπος – τι θα γεννήσει η επόμενη μέρα, “τί τέξεται η επιούσα”. Η πρόνοια και η πρόβλεψη της αγαθής συνειδήσεως, λαμβάνει μέσω της επίγνωσης της αλήθειας ορθά τα μαθήματα και τα μηνύματα για το σήμερα, αλλά έχει και κεραίες στραμμένες στο μέλλον, που θα έρθει αργά ή γρήγορα.