Τα φύκια όλοι ξέρουμε ότι αφθονούν στις θάλασσες. Αλλά, υποθέτω, λίγοι γνωρίζουμε τον λόγο της ύπαρξης, και – περισσότερο – αγνοούμε ακόμη την χρήση και την αξία τους, αφού η ύπαρξή τους δηλώνει κάτι ουσιαστικό. Επομένως τα φύκια έχουν την δική τους, ίσως άγνωστη ακόμη, αξία.

Ωστόσο, η παροιμία του τίτλου δηλώνει ότι το μετάξι αξίζει περισσότερο, και, νομίζω, όλοι συμφωνούμε σε αυτή την κατεύθυνση των αξιών. Άλλη η αξία των φυκιών, και άλλη η αξία του μεταξιού. Και αυτή είναι η εμπορική αξία των δύο αυτών πραγμάτων στην καθημερινή μας ζωή.

Είδαμε όμως παραπάνω ότι για να υπάρχουν μέσα στην φύση έχουν κάποιον λόγο που δεν τον γνωρίζουμε ακόμη καλά. Το μετάξι όμως ξέρουμε ότι είναι ακριβό, γιατί είναι σπάνιο και για την παραγωγή του απαιτείται σκληρή δουλειά από τον άνθρωπο, σε αντίθεση με τα φύκια που συνήθως δεν απαιτούν καμία ή ελάχιστη εργασία για την συγκομιδή τους. Έχουμε λοιπόν δύο δημιουργήματα στην καθημερινή μας ζωή με διαφορετικές αξίες τόσο σημαντικές, που να γίνει παροιμία η διαφορά των δύο αυτών πραγμάτων.

Ωστόσο, είναι προφανές, ότι η παροιμία δεν αφορά αυτό ακριβώς, αλλά αφορά την απάτη. Όταν δηλαδή κάποιος θέλει να μάς εξαπατήσει, αντί για μεταξένιες κορδέλες, μας δείχνει τα φύκια, που μπορεί να μοιάζουν κατά ένα τρόπο, αλλά δεν είναι το ίδιο, δεν έχουν την ίδια αξία, και, επομένως η σύγχυση δεν είναι μόνο η εξαπάτηση για μεγαλύτερο κέρδος, αλλά είναι η παραπλάνηση. Και αυτό αφορά χιλιάδες εφαρμογές της καθημερινής μας ζωής.

Έχουμε να επιλέξουμε μεταξύ όμοιων – ίσως – πραγμάτων, αλλά εάν δεν γνωρίζουμε να διακρίνουμε το ένα από το άλλο, κινδυνεύουμε να εξαπατηθούμε, και – κυρίως – να πληρώσουμε δυσανάλογο κόστος σε σχέση με την πραγματική αξία. Συνεπώς δεν χρειάζονται ευχολόγια, αλλά επίγνωση της αλήθειας των πραγμάτων της καθημερινής μας πρακτικής ζωής. Πολύ περισσότερο, χρειάζεται επίγνωση της αλήθειας, όταν πρόκειται για ζητήματα που αφορούν τι αξίες του μέλλοντος της προσωπικής μας ζωής.

Διότι η ζωή μας δεν είναι μόνο μια ημέρα, αλλά διαρκεί χιλιάδες μέρες, και αντιμετωπίζει μυριάδες πιθανότητες παραπλάνησης. Άρα, η εγρήγορση και η επίγνωση της αλήθειας παίζουν καθοριστικό ρόλο στο παρόν και στο μέλλον. Και στην υγιαίνουσα διδασκαλία του Χριστού αυτός ο παράγοντας της αλήθειας είναι ακρογωνιαίος λίθος. Εάν δεν γνωρίζουμε και δεν έχουμε επίγνωση της αλήθειας, δηλαδή δεν έχουμε δοκιμάσει τα πράγματα προσωπικά,  είναι προφανές ότι εύκολα μπορούμε να εξαπατηθούμε από κάθε κατεργάρη, που θέλει να αγοράσουμε την πραμάτεια του σε κόστος μεταξιού, ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται για ασήμαντο πράγμα, το οποίο δεν πρόκειται να καλύψει την δική μας ανάγκη.

Και το μεν οικονομικό λάθος μπορεί να το καλύψουμε. Όταν πρόκειται όμως για το προσωπικό μας μέλλον, τότε τα πράγματα γίνονται επικίνδυνα. Διότι κάθε άνθρωπος θέλει να ζήσει όσο γίνεται καλύτερα και για περισσότερα χρόνια. Και η εξαπάτηση στον τομέα αυτόν της αλήθειας, μπορεί να αποκλείσει το μέλλον μας, το σήμερα, το εγγύς, το απώτερο και το αιώνιο, κατά την υγιαίνουσα διδασκαλία του Χριστού.

Βασική αρχή της επιτυχίας ενός στόχου είναι η αναζήτηση. Πρώτα, δηλαδή, αναζητούμε τον στόχο που θα ικανοποιήσει  το προσωπικό μας ενδιαφέρον, και κατόπιν έρχονται τα στοιχεία της προετοιμασίας, δηλαδή η οργάνωση, για να πετύχουμε τον στόχο που αναζητούμε. Δηλαδή χωρίς αναζήτηση και εξερεύνηση, όλα μένουν στα όνειρα, και τίποτα δεν μπαίνει στο δικό μας χαρτοφυλάκιο ζωής. Διότι από τις πράξεις προέρχεται το τελικό κέρδος, και όχι από τα όνειρα και τις επιθυμίες.

Και η ορθή αναζήτηση, πρώτα του στόχου ή των στόχων, και κατόπιν η αναζήτηση και εξερεύνηση όλων των δεδομένων για την επιτυχία, αποτελούν βασικούς παράγοντες εκ προοιμίου για την επιτυχία στο μέλλον, εγγύς, απώτερο, απώτατο – και γιατί όχι – και αιώνιο, το οποίο προσδοκούμε όλοι οι Χριστιανοί.

Επομένως, η αναζήτηση δεν είναι θεωρητικό ζήτημα, αλλά πρέπει να καταλήξει σε προσωπικό αγώνα εξερεύνησης των πάντων, όσων σχετίζονται με τον εαυτό μας και τους στόχους που θέλουμε να κατακτήσουμε. Και νομίζω ότι είναι εύκολα αντιληπτό ότι χωρίς την εξερεύνηση και αναζήτηση των θεμάτων που σχετίζονται με τους στόχους μας, δεν πρόκειται να προκύψει κανένα θετικό αποτέλεσμα.

Τίποτα δεν είναι και δεν έρχεται τυχαία. Η σκληρή εργασία και η ορθή αναζήτηση και εξερεύνηση, είναι ισχυροί παράγοντες. Και όσο καλύτερα εξιχνιάσουμε τα όρια του εαυτού μας και των στόχων μας, τόσο περισσότερες πιθανότητες υπάρχουν να μην χαθούμε στην διαδρομή για την κατάκτηση του στόχου.

Στις μάχες, εξήγησε ο Χριστός, δεν πηγαίνεις χωρίς προετοιμασία, αλλά και χωρίς να ξέρεις καλά την δύναμη που θα αντιμετωπίσεις στην σύγκρουση μαζί της. Η ποσότητα και το μέγεθος της δύναμης είναι δύο παράγοντες. Η αναζήτηση όμως περιλαμβάνει και δεκάδες άλλες μικρές “αλεπούδες”, οι οποίες μπορεί να μην επιτρέψουν στις αντίπαλες δυνάμεις να αξιοποιήσουν όλες τις εφεδρείες τους.

Ένα παράγοντας είναι ο χρόνος, ο οποίος παίζει καθοριστικό ρόλο. Στον κατάλληλο χρόνο, ο εχθρός μπορεί να είναι απροετοίμαστος, και εσύ από την άλλη να πετύχεις, ενώ εκείνος ήταν ισχυρότερος θεωρητικά. Επίσης εάν εσύ διαθέτεις πιο σύγχρονα όπλα, τότε η νίκη μπορεί να μην πάει ανάλογα με την υπεροχή των αριθμών μόνον.

Και όλοι κατανοούμε ότι η ορθή αναζήτηση μέχρι εξαντλήσεως όλων των δεδομένων,  είναι το κυρίαρχο στοιχείο από το οποίο θα εξαρτηθεί η νίκη ή η ήττα. Και επειδή κανένας δεν πηγαίνει σε μια μάχη μόνο για την τιμή των όπλων, αλλά πηγαίνει για να νικήσει αυτός και όχι οι αντίρροπες δυνάμεις, γίνεται απόλυτα κατανοητή η ανάγκη της αναζήτησης και μελέτης όλων των δεδομένων, από τα οποία θα εξαρτηθεί η νίκη του.

Και στην Καινή Διαθήκη, για όσους ενδιαφέρονται να μάθουν τί σημαίνει αναζήτηση για μια νικηφόρα καθημερινότητα, το θέμα έχει άπειρες παραμέτρους. Διότι δεν είσαι ποτέ μόνος σου. Ακόμη και όταν όλοι σε εγκαταλείπουν, τότε χρειάζεσαι περισσότερη δύναμη, και λιγότερη απώλεια δυνάμεων.

Η πανοπλία, δηλαδή η ατομική εξάρτηση για την προστασία του εσωτερικού μας κόσμου – και όχι μόνο – είναι βασική αρχή της υγιαίνουσας διδασκαλίας του Χριστού. Η επιπολαιότητα, η αφέλεια, η μωρία, ανήκουν σε όσους δεν ενδιαφέρονται για την αναζήτηση της αλήθειας των γύρω πραγμάτων της ατομικής τους καθημερινότητας. 

Στην σύγχρονη εποχή οι σπάνιες γαίες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην προσωπική μας καθημερινότητα, χωρίς όμως αυτό να είναι εύκολα κατανοητό, εάν κάποιος άνθρωπος δεν προβληματιστεί.

Για παράδειγμα, γιατί τώρα πηγαίνουμε με αεροπλάνα και αυτοκίνητα, ενώ παλιότερα πήγαιναν με πλοία και ζώα μεταφοράς; Γιατί σήμερα χρησιμοποιούμε κινητά τηλέφωνα, ενώ παλιότερα δεν είχαν κάτι τέτοιο; Και αυτά συμβαίνουν, ενώ είναι καθημερινά στα χέρια και στο βλέμμα μας, αλλά δεν κατανοούμε το γιατί. Τι δηλαδή μεσολάβησε και τώρα έχουμε όσα έχουμε, ενώ παλιότερα δεν υπήρχαν;

Και αυτός ο απλός συλλογισμός οδηγεί σε αναζήτηση λογικών απαντήσεων στα ερωτήματα αυτά, τα οποία δεν είναι μόνο τεχνιτής φύσεως, αλλά έχουν σχέση με τον άνθρωπο ως ύπαρξη, και ως αύξηση, και βελτίωση των συνθηκών ζωής του.

Υπάρχουν, δηλαδή, ανακαλύψεις, μέσα από τις οποίες ο κόσμος μεταμορφώνεται σε εικόνα και διαδικασίες, αλλά αυτές οι ανακαλύψεις και η ένταξή τους στην ατομική μας καθημερινότητα, περνάει μέσα από διάφορα στάδια, τα οποία δεν είναι ορατά, αλλά είναι εύκολα κατανοητά, για όποιον θελήσει να αναζητήσει την αιτία αυτών των αλλαγών, οι οποίες δεν έπεσαν από τον ουρανό, αλλά υπάρχει αύξηση, υπάρχει πρόοδος, υπάρχει εξέλιξη, υπάρχουν αλλαγές, οι οποίες ενσωματώνονται σταδιακά μέσα στην ατομική μας ζωή, και αυτές οι εσωτερικές αλλαγές μεταμορφώνουν το άτομο, και την σύγχρονη κάθε μέρα κοινωνία, μέσα στην οποία περνάμε όλο τον επίγειο βίο μας.

Με λίγα λόγια, η αποκάλυψη των δυνάμεων που κρύβονται πάνω και μέσα στην γη, έφερε τον άνθρωπο στον προβληματισμό πώς μπορεί αυτή η δύναμη να γίνει συνεργός στην δική του καθημερινή σκληρή ζωή. Και αυτή η επιθυμία, έστρεψε την προσοχή – και τα κέρδη – από τον παλαιότερο τρόπο ζωής, στον σύγχρονο σήμερα που εμείς απολαμβάνουμε.

Άρα, οι δυνάμεις υπήρχαν και οι σπάνιες γαίες, οι ανάγκες και τα αδιέξοδα μάς ανάγκασαν να στραφούμε στην δημιουργία και στα δημιουργήματά της, προκειμένου να λύσουμε ή να βελτιώσουμε την καθημερινή μας ζωή. Και αυτό δεν είναι καινούριο.

Κάθε φορά που η ανθρωπότητα φτάνει στην ωρίμανση, όταν έρχεται το “πλήρωμα του χρόνου”, ο δημιουργός έχει μεριμνήσει ήδη από την προ καταβολής του κόσμου περίοδο, να υπάρχουν τα αναγκαία υλικά για την μεταμόρφωση της κοινωνίας. Έργο του ανθρώπου είναι να στρέψει την αναζήτησή του στο άγνωστο, για να κατανοήσει την οδό, που θα τον μεταφέρει από το άτονο σήμερα, στο έντονο αύριο. Από τα αδιέξοδα, στην θύρα εξόδου για την πορεία προς το καλύτερο μέλλον.

Και στην διδασκαλία του Χριστού αυτός είναι ο χρυσός κανόνας. Μπροστά σε κάθε δυσκολία και αδιέξοδο, δεν υπάρχουν τείχη δακρύων, αλλά θύρες εξόδου προς το καλύτερο μέλλον. Τα κλάματα και οι θρήνοι δεν ωφελούν για πάντα. Η λύπη μεταστρέφεται σε χαρά όταν ανοίγει μια θύρα, όταν ένα νέο άτομο έρχεται στην ζωή, όταν κλείνει το παρελθόν και ανοίγεται το μέλλον.

Ο Χριστός με την διδασκαλία του άνοιξε την θύρα του μέλλοντος, όχι για να λυπούμαστε για το παρελθόν, αλλά για να επιδιώκουμε μέσα από την ατομική μας καθημερινότητα ένα καλύτερο μέλλον, εγγύς, απώτερο, απώτατο και αιώνιο σύμφωνα με την πίστη στην δική του Ανάσταση!