Τα δελτία καιρού για την φύση που μάς περιβάλλει, είναι στο καθημερινό μας ρεπερτόριο, λόγω ανάγκης για να προφυλαχθούμε από τυχόν επιζήμιες συνθήκες, και αυτό αφορά τόσο το άτομό μας, όσο και όσα εξαρτώνται από εμάς. Με λίγα λόγια, λαμβάνουμε τα μέτρα μας για τυχόν φαινόμενα που θα επηρεάσουν την ζωή μας. Και αυτό το κάνουμε αυτόματα, δηλαδή δεν χρειάζεται κάποιος να μάς υποχρεώσει για να λάβουμε τα αναγκαία μέτρα.
Ωστόσο, όλοι κατανοούμε ότι αυτό δεν είναι το μεγάλο πρόβλημα της ζωής μας. Διότι κατά την διάρκεια της ημέρας αντιμετωπίζουμε δεκάδες προκλήσεις και δυσκολίες, και πασχίζουμε να τα βγάλουμε πέρα με τον καλύτερο τρόπο, ώστε να βγούμε κερδισμένοι. Και αυτή η αλήθεια της προσωπικής μας καθημερινότητας μάς υποχρεώνει να βάλουμε το μυαλό μας να δουλεψει. Διότι τις εξωτερικές συνθήκες του ανθρώπινου κοινωνικού μας περιβάλλοντος δεν μπορούμε κατά κανόνα να τις αλλάξουμε. Και αυτό που απομένει για την δική μας πλευρά, είναι να μεριμνήσουμε για την προστασία του εαυτού μας και όσων είναι εξαρτημένοι από εμάς, όπως δηλαδή κάνουμε και για τον καιρό που θα επικρατήσει καθημερινά.
Αυτό το στοιχείο της προσωπικής μας προσοχής και ορθής αντίδρασης είναι βασικό στοιχείο στην καθημερινή μας ζωή, για όσους ενδιαφερόμαστε για την διδασκαλία του Χριστού. Διότι η διδασκαλία αυτή δεν αφορά μόνον τα εκκλησιαστικά μας καθήκοντα, αλλά αφορά κατά κύριο λόγο την προσωπική μας συμπεριφορά μέσα στην κοινωνία, με την οποία ερχόμαστε σε επαφή καθημερινά, διότι από αυτή την συμπεριφορά μας εξαρτάται ο ατομικός μας πλούτος. Εάν κερδίζουμε έναντι των άλλων, αυτό μάς ικανοποιεί και προάγει το καλύτερο μέσα στην ζωή μας. Διότι δεν κάνει τις δικές μας πράξεις κάποιος άλλος, αλλά τις κάνουμε εμείς, και η αμοιβή μας είναι ανάλογη με την επιτυχία μας.
Θα σημειώσω την περίπτωση που ο Χριστός συναντά τον εκατόνταρχο, κατά την οποία, ο ίδιος ο Χριστός εξηγεί ότι η βασιλεία του θεού δεν σχετίζεται με τις ιερατικές μας πράξεις, αλλά είναι στοιχείο της ατομικής μας συμπεριφοράς μέσα στην προσωπική μας καθημερινότητα. Διότι ο Χριστός εξήγησε τότε, ότι η πίστη του εκατόνταρχου στο πρόσωπό του ήταν το κλειδί που άνοιγε τον δρόμο για την βασιλεία του θεού, σε αντίθεση με τους θρησκευόμενους ακροατές του, οι οποίοι ήταν Εβραίοι και δικαούνταν την βασιλεία του θεού ως κληρονόμοι των πατέρων τους και όχι γιατί οι ίδιοι πίστευαν στην διδασκαλία του Χριστού για να την εφαρμόζουν στην δική τους καθημερινότητα, όπως είχε κάνει ο εκατόνταρχος στο στρατόπεδο που υπηρετούσε ως Ρωμαίος αξιωματικός.
Η επιτυχία του εκατόνταρχου ήταν ένα αποτέλεσμα της προσωπικής του παρατήρησης, για το πώς λειτουργεί η εξουσία του πιστού στην δική του καθημερινότητα. Και αυτό εξέπληξε τον Χριστό, ώστε να αναφωνήσει ότι αυτό είναι το σωστό κάθε ανθρώπου ανεξάρτητα από φυλή και γλώσσα, εάν αγαπά την ζωή – ο εκατόνταρχος τον είχε πλησιάσει για ένα πρόβλημα της υγείας του δούλου του – διότι αυτό είναι η βασιλεία του θεού. Η θρησκευτική μας παράδοση είναι πολύτιμη. Δεν αντικαθιστά όμως τις προσωπικές μας ευθύνες, εάν αναζητούμε το μέλλον της ζωής μας να μην εμποδίζεται, αλλά να εμπλουτίζεται !