Οι κατακτήσεις αφορούν τόσο το άτομο, όσο και την κοινωνία. Το άτομο εστιάζει στο προσωπικό του συμφέρον. Η κοινωνία μέσω των οργάνων της, εστιάζει σε μεγαλύτερα θέματα, όπως η υγεία, η ασφάλεια, η οικονομία, η πολιτική σχέση με τις άλλες χώρες, κλπ. Πρόκειται, δηλαδή, για την ίδια προσπάθεια, αλλά από διαφορετικές θέσεις και για διαφορετικούς λόγους.
Ωστόσο αυτό είναι μόνο η μία πλευρά της ζωής σε σχέση με τις κατακτήσεις. Διότι όλοι ξέρουμε ότι οι μεγάλες κατακτήσεις δεν γίνονται κάθε πρωί, αλλά απαιτείται χρόνος και ωρίμανση, για να προστεθεί μια κατάκτηση στο χαρτοφυλάκιο της ανθρωπότητας, με προφανή οφέλη για όλους τους ζώντες πάνω στην γη.
Δεν είναι, δηλαδή, μόνο οι μικρές ατομικές κατακτήσεις και η κοινωνική μέριμνα, αλλά υπάρχουν και κατακτήσεις με άλλη διάσταση ενδιαφέροντος, όπως π χ η κατάκτηση του διαστήματος. Αυτή η κατάκτηση, του διαστήματος, δεν είναι ένα μόνο γεγονός, αλλά είναι ένα γεγονός που δημιούργησε άλλες προοπτικές για την καθημερινή μας ζωή, και αυτό το κατανοούμε από την επίδραση που είχε αυτή ακόμη και στην προσωπική μας καθημερινότητα.
Διότι, τώρα πλέον, δηλαδή τον 21ο αιώνα, παίρνουμε πληροφορίες από τους δορυφόρους για τα πάντα, από τον καιρό μέχρι που βρίσκεται το αεροπλάνο ή το πλοίο που φέρνει τους αγαπημένους μας. Και αυτό είναι μια μεγάλη κατάκτηση.
Με ανάλογο τρόπο και η διδασκαλία του Χριστού έφερε μια αντίστοιχου τύπου επανάσταση, για όσους ενδιαφέρονται να την κατανοήσουν ως μέρος της προσωπικής τους ζωής μέσα στην καθημερινή επαφή με τον γύρω κόσμο και την αλήθεια της ζωής.
Διότι, πέρα από την αλλαγή που έφερε στην κοινωνία με την παύση των θυσιών των ζώων για την εξιλέωση του ατόμου, έφερε και την προοπτική της νέας ζωής, μέσω της δύναμης της Αναστάσεως, η οποία είναι και η υπερβάλλουσα δύναμη σε σχέση με την ανθρωπότητα, αλλά και το κάθε άτομο χωριστά και προσωπικά.
Διότι, ο φόβος του θανάτου δεν είναι κοινωνικό μόνο φαινόμενο, αλλά χτυπάει την πόρτα κάθε σπιτιού οπωσδήποτε, αφού η μοίρα του ανθρώπου είναι γνωστή, και κανείς δεν την άλλαξε μέχρι σήμερα. Αυτό που άλλαξε δεν είναι ότι ξαφνικά γίναμε αθάνατοι, αλλά ότι έχουμε ελπίδα για κάτι καλύτερο αύριο, αλλά και στο μέλλον, εγγύς, απώτερο, απώτερο και αιώνιο.
Διότι κανείς δεν θέλει να ξέρει πότε θα πεθάνει. Αλλά θέλει να ξέρει πότε θα πάρει αύξηση στις αμοιβές του, πότε θα κερδίσει κάτι σπουδαίο, πότε θα αλλάξει η ζωή του προς το καλύτερο, και αυτή η ελπίδα μεταμορφώνει το άτομο και αλλάζει τις προοπτική της καθημερινότητάς του. Δεν κοιτάζει τον παράδεισο για να πεθάνει και αναπαυτεί, αλλά κοιτάζει τον επίγειο παράδεισο της αυτάρκειας και της κατάκτησης των ονείρων του για το σήμερα.
Ο Χριστός δεν ήταν αφελής μάγος. Ήταν σώφρων διδάσκαλος, και δίδαξε πώς το άτομο εντοπίζει και να αποφεύγει το πονηρό και το κακό, και να αναζητά το καλό και το ωφέλιμο. Να αποδέχεται το δώρο της ζωής, και να απομακρύνεται από τις καθημερινές παγίδες του θανάτου.
Η πίστη στην δύναμη της Ανάστασης του Χριστού, δεν δίνει προοπτική αιωνιότητας μόνο, αλλά μεταμορφώνει την καθημερινότητα κάθε ατόμου, το οποίο αναζητά απαντήσεις για τις αποτυχίες του, ψάχνοντας για τα δικά του λάθη. Ζητά εξηγήσεις, έχοντας θέσει τα ερωτήματα της ζωής.