Όλοι γνωρίζουμε την σημασία και την αξία της ενέργειας, αλλά και του καθοριστικού ρόλου που παίζει η ενέργεια, αυτό που λέμε σήμερα “ελληνιστί” “energy” ! στην ατομική μας καθημερινότητα. Διότι ποτέ στην ιστορία του πλανήτη ο άνθρωπος δεν ήταν τόσο εξαρτημένος από την ενέργεια που παράγεται από την φύση (αέρας, ήλιος, ζώα), και μάλιστα τελευταία και με την παρέμβαση του ανθρώπου η ενέργεια παράγεται με εξελιγμένες μεθόδους, από τις ανεμογεννήτριες μέχρι την πυρηνική διαδικασία. Δηλαδή, γίνεται προσπάθεια να υπάρχει επάρκεια πρώτων υλών, από τις οποίες παράγεται η ενέργεια, αυτό το στοιχείο που συνοδεύει πλέον κάθε σχεδιασμό για όλη την ανθρωπότητα, και μάλιστα σε βαθμό εμπλοκής σε πολέμους για την απόκτηση αυτών των πρώτων υλών.
Άρα η ενέργεια η οποία αποτελεί την προϋπόθεση για την ύπαρξη δύναμης – η ενέργεια παράγει την δύναμη πχ στο όχημα που οδηγούμε – δεν είναι παρωνυχίδα, αλλά αποτελεί κεντρικό άξονα ενδιαφέροντος από όλη την ανθρωπότητα, αφού η επάρκεια φέρνει ειρήνη και ευημερία. Και όλα αυτά συμβαίνουν γύρω μας, εμείς συμμετέχουμε εκόντες άκοντες, χωρίς ωστόσο αυτό το στοιχείο του ρόλου της ενέργειας και της δύναμης που παράγεται από αυτήν, να μάς απασχολεί στην περιοχή της προσωπικότητάς μας.
Διότι, εκτός από την ενέργεια που έχει ανάγκη η κοινωνία των ανθρώπων, υπάρχουν και οι ατομικές ανάγκες σε ενέργεια, προκειμένου το άτομο να είναι σε θέση να εκτελέσει τα καθημερινά του καθήκοντα. Διότι μπορεί το όχημα να μάς μεταφέρει στον χώρο εργασίας, όμως το όχημα θα μείνει έξω από την θέση στην οποία το άτομο θα εργαστεί όλη την ημέρα. Και αυτή η εργασία της καθημερινής μας ζωής απαιτεί ενέργεια και δύναμη, ώστε να “στεκόμαστε όρθιοι” στην παραγωγική διαδικασία της ημέρας.
Και εδώ βρίσκεται το πρόβλημα. Διότι την δύναμη το οχήματος την εξασφαλίζει το καύσιμο. Την δύναμη όμως του φυσικού μας σώματος και των λειτουργιών που συντελούνται εντός αυτού, την παράγουν οι τροφές και ο αέρας που αναπνέουμε. Χωρίς αυτές τις δύο πηγές, το άτομο κουράζεται και δεν μπορεί να αποδώσει στην εργασία και στην καθημερινή του ζωή. Και αυτό είναι κρίσιμο στοιχείο. Διότι είναι κατανοητή η δύναμη που παράγεται από την ενέργεια, ωστόσο αυτό είναι μόνο η αρχή. Διότι το άτομο δεν έχει ανάγκη μόνο στο φυσικό του σώμα, αλλά έχει ανάγκη και στον ψυχικό του κόσμο, τον έσω άνθρωπο που κατοικεί εντός του σώματος και κρίνει, διακρίνει, επιλέγει, και ενεργεί στα πλαίσια της δικής του επιθυμίας.
Με λίγα λόγια, η ζωή και οι πράξεις της καθημερινής μας ζωής προέρχονται από τις δύο αυτές πηγές. Την υγεία του φυσικού μας σώματος από την μια, και την υγεία του εσωτερικού μας κόσμου από την άλλη. Η υγεία του φυσικού μας σώματος μάς απασχολεί κάθε μέρα. Η υγεία του εσωτερικού μας κόσμου, δηλαδή των σκέψεων, των υπολογισμών, των επιλογών και των τελικών πράξεων μένει σε δεύτερη ή ακόμη και σε ανύπαρκτη θέση στην προσωπική μας καθημερινότητα. Και ο Χριστός δεν είπε να αγνοήσουμε το σώμα μας, αλλά εξήγησε ότι πρέπει να εντάξουμε την δύναμη του εσωτερικού μας κόσμου σε πρώτο πλάνο δραστηριοτήτων, και τις πράξεις για το φυσικό μας σώμα σε δεύτερο πλάνο. Το πρώτο καθορίζει την πορεία και του δεύτερου. Το αντίστροφο δεν ισχύει.