Η αναφορά του Χριστού στον καιρό, δεν αφορούσε φυσικά την επιστήμη της μετεωρολογίας, αλλά αφορούσε την παρατήρηση των κοινωνικών δεδομένων, όπως αυτά διαμορφώνονται στην ατομική μας καθημερινότητα, αλλά και στο σύνολο της σύγχρονης κάθε φορά κοινωνίας. Διότι οι κοινωνίες των ανθρώπων δεν είναι στατικές και σταθερές, αλλά μεταβάλλονται ανάλογα με τις πραγματικές ανάγκες, τις οποίες προκαλεί η ανάγκη του ανθρώπου από την μια, και η φυσική κατάσταση που επικρατεί από την άλλη.
Και αυτό συμβαίνει διότι ο άνθρωπος δεν είναι αποκομμένος από την φύση και το φυσικό του περιβάλλον, αλλά διαμορφώνει το ατομικό του στάτους μέσα από τις παραμέτρους των δύο αυτών παραγόντων, δηλαδή των προσωπικών του αναγκών και των πραγματικών εξωτερικών φαινομένων. Κανένα από τα δύο δεν έχει αξία μόνο του, παρά μόνον σε συνδυασμό με το άλλο. Το φυσικό έχει ανάγκη το ανθρώπινο, και το ανθρώπινο παρακολουθεί το φυσικό για να προσαρμόζεται κατάλληλα.
Και ο Χριστός ήξερε πολύ καλά αυτή την ουσιαστική πραγματικότητα, και δεν ήταν αφελής και τυφλός. Έφερε ως παράδειγμα την παρατήρηση της ανθρώπινης σοφίας για τις καιρικές συνθήκες, προκειμένου να επισημάνει την ικανότητα του ατόμου να κατανοεί την γύρω του πραγματικότητα. Διότι όλοι κάνουμε το ίδιο λάθος. Θεωρούμε ότι δεν ξέρουμε, ενώ η αλήθεια μάς διαψεύδει. Ο άνθρωπος περισσότερο από τα ζώα διαθέτει εσωτερική πληροφόρηση για την γύρω του πραγματικότητα, όχι μόνο της στιγμής, αλλά και του μέλλοντος.
Διότι ο καιρός, οι καιρικές συνθήκες που επικρατούν δεν έχουν ανάγκη περιγραφής των υφισταμένων, αλλά έχει αξία εάν κάποιος μπορεί να προβλέψει το μέλλον, ώστε οι άνθρωποι να λάβουν τα μέτρα τους. Και αυτό είναι η καθημερινή μας εμπειρία. Κανείς δεν ενδιαφέρεται να ακούσει το δελτίο καιρού της προηγούμενης εβδομάδας – εκτός εάν είναι ερευνητής – αλλά όλοι θέλουμε να μάθουμε τί καιρό θα κάνει αύριο ή στο εγγύς μέλλον, προκειμένου να λάβουμε τα αναγκαία μέτρα για την δική μας προστασία. Το ένα είναι πολύτιμο, το άλλο αδιάφορο για τους πολλούς.
Και ο Χριστός αυτό ακριβώς το στοιχείο της επικαιρότητας του μέλλοντος ήθελε να αναδείξει. Όλοι θέλουμε την γνώση του μέλλοντος, αλλά στην πραγματικότητα μόνο για την επιφάνεια και όχι για την ουσία. Και ο Χριστός δεν ήθελε να μένουμε στην επιφάνεια μόνο, αλλά ήθελε να ερχόμαστε σε επίγνωση της αλήθειας σε όλες τις διαστάσεις μήκους πλάτους ύψους βάθους, και σε όλους τους τομείς της προσωπικής μας ζωής χωρίς παραλείψεις.
Η διδασκαλία του Χριστού δεν εξαιρεί κανένα τομέα της προσωπικής μας καθημερινότητας. Έδωσε εξηγήσεις για όλα τα θέματα που μπορεί να δημιουργήσουν στο άτομο ερωτηματικά. Από τα απλούστερα έως τα πιο σύνθετα και δυσνόητα. Για τις τρίχες της κεφαλής μας, αλλά και για την ζωή στην αιωνιότητα. Στην διδασκαλία του θίγονται όλα τα θέματα, τα οποία μπορεί να προκύψουν στην δική μας καθημερινότητα, εφόσον βέβαια ζούμε μέσα στον κόσμο και δεν έχουμε αποσυρθεί από την κοινωνία και το περιβάλλον. Η ευθύτητα του Χριστού απέναντι στα ερωτήματα της καθημερινότητας είναι σαφής χωρίς υπεκφυγές και πονηριές, όπως εμείς συνηθίζουμε, όταν έχουμε την ευθύνη των δικών μας απαντήσεων στα ερωτήματα της κοινωνίας και των ανθρώπων της δικαιοσύνης.