Συνήθως λέμε ότι τα μηνύματα έρχονται βροχή στο κινητό μας, προκειμένου να δηλώσουμε την πληθώρα των μηνυμάτων που φτάνουν στην προσωπική μας συσκευή. Δηλαδή, όπως η βροχή δεν μπορεί να μετρηθεί με τις σταγόνες που πέφτουν, έτσι και τα μηνύματα δεν μπορούν, πολλές φορές, να μετρηθούν με αριθμούς. Όχι γιατί δεν μπορούν να μετρηθούν πραγματικά, αλλά γιατί ο όγκος των αριθμών θα είναι τεράστιος, και αυτό που ενδιαφέρει δεν είναι οι αριθμοί, αλλά η ποσότητα της βροχής που θα φέρει καλά αποτελέσματα οπουδήποτε πέσει.

Και αυτή η λογική της καταμέτρησης των μηνυμάτων φέρνει στον εσωτερικό μας κόσμο, ένα πλήθος πληροφοριών, και το άτομο καλείται να τις επεξεργαστεί και να αντιδράσει ανάλογα κατά περίπτωση, σύμφωνα με το δικό του συμφέρον. Δεν είναι, δηλαδή, όλα τα μηνύματα σημαντικά για το άτομο που τα παραλαμβάνει, αλλά σε κάθε περίπτωση όλα πρέπει να τα διαβάσει, να τα επεξεργαστεί στοιχειωδώς, και να αντιδράσει ανάλογα με τα ενδιαφέροντά και τις ανάγκες του.

Άρα, το θέμα δεν είναι μόνο ο αποστολέας ενός μηνύματος, αλλά και ο αποδέκτης, ο οποίος και πρέπει να μπει στον κόπο να τα δει και να τα επεξεργαστεί ανάλογα. Και αυτό φέρνει το άτομο στο προσκήνιο του ενδιαφέροντος. Διότι ο αποστολέας μπορεί να είναι άγνωστος, σε κάθε περίπτωση όμως ο παραλήπτης δεν είναι άγνωστος, αφού για να φτάσει το μήνυμα στην δική του συσκευή, κάποιος πρέπει να ήξερε τον αριθμό και τα ενδιαφέροντα του συγκεκριμένου ατόμου, ώστε να του στείλει το συγκεκριμένο μήνυμα.

Και ενώ ο αποδέκτης ήταν μέχρι την παραλαβή ήσυχος και ανυποψίαστος, ξαφνικά έρχεται από το κινητό του τηλέφωνο ένας ήχος – ειδοποίηση, ότι έχεις ένα μήνυμα! Τότε το άτομο παραλήπτης μπαίνει στην διαδικασία της επαφής με τον αποστολέα του μηνύματος, άσχετα εάν θα ενεργήσει και θα ανταποκριθεί, ή θα το αγνοήσει και θα το απορρίψει, είτε στην πραγματικότητα, είτε στην εγκατάλειψη. Ωστόσο, κάθε ενέργεια ή μη ενέργεια του παραλήπτη αντανακλά την θέλησή του σε σχέση με το μήνυμα που έλαβε στο δικό του κινητό τηλέφωνο.

Άρα, δεν υπάρχουν μηνύματα “άγνωστα”, αλλά υπάρχουν άγνωστες αντιδράσεις από τον παραλήπτη, και αυτό συνδέει αυτόματα με θετικό ή αρνητικό τρόπο τον παραλήπτη με τον αποστολέα. Και αυτή η καθημερινή μας εμπειρία έρχεται να επιβεβαιώσει την διδασκαλία του Χριστού ως ένα μήνυμα που φτάνει στην δική μας συνείδηση, εκεί δηλαδή που γίνεται η επεξεργασία όλων των πληροφοριών που φτάνουν σε ένα ζωντανό άτομο, στον εσωτερικό του κόσμο.

Τα μηνύματα που φτάνουν εκεί, στην συνείδηση του ατόμου, έχουν αποστολέα και παραλήπτη, άσχετα από τον τρόπο, τον χρόνο, και τον τόπο που έγινε η αποστολή και η παραλαβή των μηνυμάτων. Και το άτομο αντιδρά κατά την ανάγκη και τα προσωπικά του ενδιαφέροντα. Η ανταπόκριση του ατόμου, άσχετα εάν είναι θετική ή αρνητική ή αδιάφορη, αποδεικνύει τον βαθμό του ενδιαφέροντος σε σχέση με τον αποστολέα του μηνύματος και το περιεχόμενο που περιέχει το μήνυμα.

Τα μηνύματα της προοπτικής της  ζωής φτάνουν στην “κινητή μας συνείδηση” όπως φτάνουν στο κινητό μας τηλέφωνο τα δεκάδες μηνύματα καθημερινά. Το άτομο αποφασίζει εάν θα ανταποκριθεί ή θα διαγράψει το μήνυμα. Ευτυχώς που ο αποστολέας δεν κουράζεται να επαναλαμβάνει την αποστολή του ίδιου μηνύματος πολλάκις και πολυτρόπως σε κάθε άνθρωπο που διαθέτει ανοιχτές τις κεραίες της δικής του συνείδησης. 

Τα μηνύματα που λαμβάνουμε καθημερινά όλοι μας, ανεξάρτητα από τόπο και χρόνο ή επάγγελμα, είναι ένα μεγάλο μάθημα για την κατανόηση της διδασκαλίας του Χριστού και τον τρόπο εφαρμογής της στην ατομική μας καθημερινότητα.

Διότι στα μηνύματα του κινητού μας τηλεφώνου βλέπουμε τον αποστολέα, και εάν δεν θέλουμε σχέση μαζί του, διαγράφουμε το μήνυμα. Εάν, όμως, θέλουμε σχέση μαζί του, διότι το θέμα μάς αφορά και είναι προς το δικό μας συμφέρον, τότε ανταποκρινόμαστε ανάλογα, και αυτό είναι για το δικό μας κέρδος. Με λίγα λόγια, κάθε μήνυμα δεν είναι το ίδιο με το άλλο, διότι μπορεί στο ένα να έχουμε λόγο συμφέροντος και να το κρατάμε, ενώ το άλλο το απορρίπτουμε ή το παραμελούμε.

Δηλαδή, εναπόκειται στο άτομο η διαχείριση των μηνυμάτων, και δεν είναι μόνο θέμα του αποστολέα. Ιδιαίτερα όσα μηνύματα δεν φτάνουν σε εμάς από γνωστούς και φίλους, συνήθως τα θεωρούμε ενοχλητικά και τα διαγράφουμε από την εικόνα της οθόνης. Και αυτός ο λόγος της επιλογής, δηλαδή όταν το μήνυμα δεν προέρχονται από γνωστούς και φίλους αλλά είναι από άγνωστους, είναι ένα καθημερινό μας παιχνίδι στο τηλέφωνο.

Για τον λόγο αυτό και οι άγνωστοι δεν στέλνουν απλά ένα μήνυμα, αλλά μεριμνούν και για την εικόνα που θα φτάσει στο κινητό μας, προκειμένου με την πρώτη ματιά να δημιουργηθεί ένα οπτικό ενδιαφέρον και να μην  διαγράψουμε αυτόματα το μήνυμα. Δηλαδή, η διαφήμιση και η προσπάθεια του ξένου να ελκύσει την προσοχή μας με επιφανειακές παρεμβάσεις, είναι μια ολόκληρη επιστήμη, η οποία έχει τις ρίζες της στο βάθος της ιστορίας της ανθρωπότητας. Το άσχημο μάς απωθεί, το  ωραίο μάς ελκύει, και αυτό είναι το μυστικό, αλλά και η παγίδα.

Διότι όταν το ωραίο δεν είναι ωραίο στην ουσία του αλλά μόνο στην επιφάνειά του, αυτό θεωρούμε ότι είναι εξαπάτηση, διότι κάθε άτομο θεωρεί ως αληθινό και το περιεχόμενο, δηλαδή αντίστοιχα με την εξωτερική ωραιότητα. Συνήθως το ωραίο και το εύκολο, δεν είναι πάντα και αληθινό κατά το περιεχόμενό του. Και αυτό αποτελεί παγίδα και θέμα της ατομικής μας καθημερινότητας. Ο έλεγχος του περιεχομένου δεν είναι πάντα εύκολος, διότι απαιτεί αναζήτηση,εξερεύνηση και προβληματισμό, και όχι μόνο επιφανειακή εντύπωση.

Και αυτό δεν είναι έργο των άλλων, αλλά του ενδιαφερομένου προσώπου, εάν θέλει να αναζητήσει την αλήθεια και να μην παρασυρθεί μόνο από την εξωτερική ωραιότητα. Για τον εντοπισμό της αλήθειας του περιεχομένου απαιτείται κόπος και χρόνος, διαφορετικά αποδεχόμαστε οτιδήποτε ο άλλος μάς παρουσιάζει και οι συνέπειες είναι φυσικές. Άρα, καθήκον του ατόμου είναι να ελέγχει κάθε μήνυμα, όχι μόνο αυτά που φτάνουν στο κινητό του, αλλά και κάθε είδους ενημερώσεις και διδασκαλίες, διότι από αυτές εξαρτάται η γνώση του για το συμφέρον της επιλογής του.

Η δοκιμή είναι – κατά την διδασκαλία του Χριστού όταν πρόκειται για άγνωστο περιεχόμενο – καλύτερη μέθοδος. Δοκιμάζεις, και από την προσωπική σου εκτίμηση, προσθέτεις, αφαιρείς, υπολογίζεις και αποφασίζεις για την αποδοχή της πληροφορίας και του μηνύματος. Όλα τα δοκιμάζουμε, όσα είναι εκ πρώτης όψεως ωραία, αλλά η τελική επιλογή πρέπει να είναι συμβατή και με τις βαθύτερες ανάγκες μας, και όχι μόνο με την εξωτερική εικόνα, η οποία μπορεί να είναι ελκυστική, αλλά να μην ανταποκρίνεται και στην αλήθεια του περιεχομένου.

Το “θεαθήναι” των αρχαίων, η υποκρισία – όχι η υποκριτική τέχνη – κατά τον Χριστό, είναι κρίσιμοι παράγοντες για την γνώση της αλήθειας. Η ευθύνη της επιλογής ανήκει αποκλειστικά στο κάθε άτομο και όχι στην κοινωνία των ανθρώπων, η οποία διαθέτει τα πάντα, αλλά δεν είναι όλα προς το ατομικό μου συμφέρον. 

Οι αλλαγές στην επικοινωνία του 21ου αιώνα είναι πρωτοφανείς στην ιστορία της ανθρωπότητας. Ποτέ στο παρελθόν ο ένας άνθρωπος δεν ήταν τόσο κοντά επικοινωνιακά με τον άλλον, όσο είναι σήμερα ο παγκόσμιος πληθυσμός. Τώρα κάθε στιγμή ανταλλάσσουμε μηνύματα μεταξύ μας σε βαθμό ανυποψίαστο για αμέτρητα θέματα, χωρίς αυτό να εμποδίζει και την προσωπική μας ζωή. Αντίθετα, την διευκολύνει σε κάποιες τουλάχιστον περιπτώσεις.

Η σπουδαιότητα όμως δεν βρίσκεται μόνο στην ευκολία της επικοινωνίας, αλλά και στις διαστάσεις του χώρου και του χρόνου που αυτή η επικοινωνία περιλαμβάνει, διότι δεν χρησιμοποιούμε πλέον χαρτί και μολύβι, ούτε περιστέρια και ταχυδρόμους, όπως κάναμε στο παρελθόν. Τώρα μέσω της τεχνολογίας μπορούμε να είμαστε σε συνεχή επικοινωνία με αμέτρητους ανθρώπους σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης, ανά πάσα ώρα και στιγμή, και αυτό είναι μια επανάσταση στην επικοινωνία των ανθρώπων, με ότι αυτή συνεπάγεται για την ποιότητα της ζωής μας.

Και αυτή η επικοινωνιακή ευκολία φέρνει το άτομο σε μια νέα πραγματικότητα, την οποία καλείται να διαχειριστεί προς το συμφέρον του. Διότι, δεν είναι μόνο τα θετικά από μια ευκολία επικοινωνίας, αλλά είναι και τα αρνητικά, τα οποία καλούμαστε να τα διαχειριστούμε κάθε στιγμή. Διότι τα μηνύματα που φτάνουν σε μάς, δεν είναι μόνο για την απλή καθημερινότητα, αλλά υπάρχουν και μηνύματα που επηρεάζουν και το μέλλον μας, και αυτό είναι κρίσιμο σημείο.

Τα καθημερινά είναι σπουδαία και αναγκαία. Το μέλλον όμως έχει μεγαλύτερη αξία, όταν το προβλέπουμε, και δεν θέλουμε να το καθορίζουν άλλοι, ενώ θα μπορούσαμε εμείς να το προβλέψουμε –  κατά τα μέτρα και την δύναμή μας – και όχι κάποιοι άλλοι. Πολλά μηνύματα δεν αφορούν μόνο το σήμερα, αλλά μάς δεσμεύουν και για το μέλλον, το οποίο κανείς ακόμη δεν το γνωρίζει. Διότι η δέσμευση μπορεί να είναι οικονομική ή κοινωνική, αλλά αυτό είναι εύκολα κατανοητό και μπορούμε να το αποφεύγουμε. Εκείνο που δεν είναι πολλές φορές αντιληπτό βρίσκεται στις δεσμεύσεις του εαυτού μας σε πράγματα που δεν θα θέλαμε να δεσμευτούμε, διότι μπορεί να αποτελέσουν παγίδα για το προσωπικό μας μέλλον.

Διότι το μέλλον είναι άγνωστο σε βάθος χρόνου, και αυτή η άγνοια γίνεται παγίδα εις βάρος της συνειδήσεώς μας. Κάθε τι που επιφέρει μακροχρόνια εξάρτηση στο άτομο, απαιτεί μεγάλη προσοχή στις επιλογές του. Διότι το χαλασμένο μήλο το πετάς και τελείωσε. Τον σύντροφο δεν μπορείς να το πετάξεις, διότι θα υποφέρεις. Και μπορεί τον σύντροφο να τον απομακρύνεις, αλλά οτιδήποτε είναι κολλημένο μέσα στην συνείδησή σου, αυτό δεν μπορείς να το αποβάλλεις, διότι είναι ταυτισμένο με την προσωπικότητά σου.

Άρα, τα μεν μηνύματα που αφορούν την απλή καθημερινότητα μπορούμε να τα ελέγξουμε και να τα διαχειριζόμαστε. Όσα όμως μηνύματα επηρεάζουν την συνείδησή μας, απαιτούν βαθύτερη έρευνα και εξέταση, διότι τα αποτελέσματα της παρουσίας τους μέσα στην συνείδησή μας θα φανούν αργότερα, στο μέλλον, αλλά τότε θα είναι αργά, γιατί θα έχουν φέρει τους αρνητικούς καρπούς στην προσωπική μας ζωή, χωρίς δυνατότητα αποδέσμευσης από τις αρνητικές συνέπειες. Ο Χριστός εξήγησε ότι το άτομο πρέπει να προσέχει τα μηνύματα που φτάνουν στην συνείδησή του. Οι τροφές του σώματος σύντομα αποβάλλονται. Η τροφή της συνειδήσεως ποτέ δεν αποβάλλεται, αλλά εγκαθίσταταιι μόνιμα μέσα μας και παράγει τους προβλεπόμενους από την φύση τους καρπούς.

Στον καιρό του 21ου αιώνα το μήνυμα δεν είναι πολυτέλεια, αλλά απλή καθημερινότητα. Όλοι οι άνθρωποι στέλνουμε και λαμβάνουμε μηνύματα μέ το κινητό ή τον υπολογιστή μας, και αυτό γίνεται δεκάδες φορές την ημέρα – ή την ώρα – για χιλιάδες λόγους, επαγγελματικούς, φιλικούς, οικογενειακούς, κλπ. Και αυτή η καθημερινή μας πρακτική αποδεικνύει ότι η ανταλλαγή μηνυμάτων δεν είναι μικρό πράγμα, διότι αντανακλά μια ανάγκη του ατόμου να επικοινωνήσει.

Μάλιστα τελευταία, ακόμη και οι εταιρείες επικοινωνούν με τους πελάτες, για πολλούς λόγους τους οποίους όλοι τους δοκιμάζουμε καθημερινά, ή ακόμη και οι κρατικές υπηρεσίες γνωρίζουν το ηλεκτρονικό μας στίγμα, και ειδοποιούν για χιλιάδες λόγους μαζί μας μέσω μηνυμάτων. Ενώ, δηλαδή, μέχρι πριν λίγα χρόνια έπρεπε το άτομο να εμφανιστεί στην αρμόδια υπηρεσία ή το αρμόδιο κατάστημα, σήμερα πλέον αρκεί ένα μήνυμα στο κινητό ή τον υπολογιστή, για να γίνει η ίδια συναλλαγή.

Άρα, όλοι δοκιμάζουμε μια νέα πρακτική, η οποία έχει τα ίδια αποτελέσματα, αλλά είναι πιο συμφέρουσα, διότι εξοικονομούμε χρόνο και κόπο, και αυτό είναι το μυστικό της επιτυχίας. Δεν χρειάζονται πολλά λόγια για να μας πουν κάτι. Αρκεί ένα μήνυμα στο κινητό, ακόμη και δύο λέξεις για να κατανοήσουμε τον λόγο της επικοινωνίας. Και αυτή είναι σπουδαία ένδειξη, ότι κάτι έχει αλλάξει στην πρακτική μας καθημερινότητα, αφού για την ίδα ανάγκη έχουμε εφεύρει άλλους τρόπους, πιο πρακτικούς και οικονομικούς – σε χρόνο και σε δαπάνες – για να καλύπτουμε τις καθημερινές μας ανάγκες.

Και αυτή η αλλαγή των εξωτερικών δεδομένων, δίνει το “μήνυμα” και για αλλαγή στην νοοτροπία μας, σε όσους από εμάς αναζητούμε στηρίγματα στην πίστη. Οι παλαιότερες πρακτικές στα ζητήματα αυτά έχουν αρχίσει να δημιουργούν αναπάντητα – πολλές φορές – ερωτήματα, για το τί πιστεύω και γιατί το πιστεύω. Η συντόμευση των συναλλαγών μας, οτιδήποτε και αν αφορούν αυτές, δηλαδή είτε πρόκειται για μια φιλική επικοινωνία, είτε πρόκειται για επαγγελματική ανάγκη, δίνουν το στίγμα των αλλαγών που έχουν ήδη επέλθει στην πρακτική καθημερινή μας ζωή.

Και αυτό δεν μπορεί να είναι αμελητέο ζήτημα, για όσους επιδιώκουν να κατανοήσουν την σχέση τους με το αντικείμενο της πίστης τους, δηλαδή το Ιερό Πρόσωπο στο οποίο καταφεύγουν για βοήθεια, και στην διαχείριση αυτής της γνωριμίας, αφού κάθε πίστη έχει ανάγκη, εκτός από το φυσικό πρόσωπο που την επικαλείται, να υπάρχει και ένα ιερό πρόσωπο στο οποίο απευθύνεται η πίστη του ατόμου που το αναζητά.

Δηλαδή, δεν πρόκειται για αέρα, αλλά από την μια πρόκειται για μια εσωτερική λειτουργία του ατόμου που αναζητά στήριγμα, αλλά και από την άλλη έχει και ένα Ιερό Πρόσωπο, στο οποίο απευθύνεται η πίστη του. Το θέμα που μπορεί να απασχολεί ένα άτομο είναι απόλυτα προσωπική του υπόθεση και δεν χρειάζεται καμία διευκρίνιση. Το αντικείμενο, δηλαδή το Ιερό Πρόσωπο, καθένας επιλέγει το πρόσωπο που κατά την δική του γνώμη μπορεί να δώσει την απάντηση στο ζήτημα που τον απασχολεί.

Η σύνδεση με το Ιερό Πρόσωπο, είναι εσωτερική λειτουργία κάθε ατόμου, και κανείς δεν μπορεί να υπεισέλθει στον χώρο αυτό, αφού πρόκειται για την συνείδηση του ατόμου και όχι για κοινωνική εικόνα σχολιασμού. Και ο Χριστός σε αυτό ακριβώς το σημείο της προσωπικότητας του ατόμου έθεσε την βάση της διδασκαλίας του: την ατομική μας συνείδηση, η οποία και αντανακλά τον εσωτερικό κόσμο, αλλά και το κοινωνικό μας περιβάλλον, μαζί με την ανάγκη, για την οποία προσφεύγουμε κάθε φορά σε αναζήτηση λύσεων.