Για να παρέχει, δηλαδή να δίνει κάποιος ενέργεια πρέπει πρώτα και απαραίτητα να διαθέτει, δηλαδή να έχει στην διάθεσή του ενέργεια, τόσο για τις δικές του ανάγκες, όσο και για τους άλλους που περιμένουν να πάρουν την ενέργεια που χρειάζονται για τις δικές τους ανάγκες. Διαφορετικά είναι απατεώνας, που σκοπό έχει να εξαπατήσει τους αφελείς και απλοϊκούς, με αδιευκρίνιστους απώτερους σκοπούς. Και αυτό είναι επικίνδυνο στοιχείο.

Διότι, δεν αφορά μόνο την δική του επάρκεια, αφού δεν θα έχει πάντοτε όσο χρειάζεται, αλλά παρασύρει και άλλους στα δικά του αδιέξοδα. Και αυτό δηλώνει ότι όποιος εμπιστεύεται, είτε από άγνοια είτε από περιστασιακό μόνο συμφέρον, κινδυνεύει να βρεθεί χωρίς ενέργεια και δύναμη, εάν έγκαιρα δεν αντιληφθεί την απάτη του παρόχου που έχει επιλέξει και να απομακρυνθεί, επιλέγοντας άλλον αξιόπιστο πάροχο που θα ικανοποιεί τις ανάγκες του στον αναγκαίο για τον ίδιο χρόνο και στην απαιτούμενη ποσότητα και ποιότητα ενέργειας.

Διότι, η άγνοια είναι χαρακτηριστικό όλων, αλλά η επιμονή στην λάθος επιλογή προσώπου είναι επικίνδυνη αφέλεια, η οποία μπορεί να στερήσει την ζωή του ατόμου από δύναμη και ενέργεια στην κρίσιμη προσωπική στιγμή της ζωής του. Για τον λόγο αυτό είναι αναγκαία η διάκριση και η έρευνα πριν εμπιστευτούμε κάποιον, ανεξάρτητα από τις “διαφημίσεις” που υπόσχονται πολλά αλλά κανείς δεν ξέρει τί αποκρύπτουν, και αυτό το “τί” μπορεί να εμφανιστεί στην κρίσιμη στιγμή, αλλά τότε μπορεί να είναι αργά για αλλαγές και εξεύρεση παρόχου.

Στην παραβολή των δέκα παρθένων το μήνυμα είναι ότι δεν αρκεί μόνο η αγάπη προς τον αγαπητό γαμπρό και τον γάμο του, αλλά η συνετή διαχείριση της παροχής ενέργειας, φωτός εν προκειμένω, που θα έδινε την άδεια εισόδου στον γάμο. Και ο Χριστός διευκρίνισε ότι η μωρία, δηλαδή η ανέμελη διαχείριση σοβαρών και κρίσιμων θεμάτων στην καθημερινή μας ζωή δεν συγχωρείται. Απαραίτητη προϋπόθεση της επιτυχίας, όπως διευκρίνισε ο ίδιος, είναι η επάρκεια της πηγής του φωτός μέχρι το τέλος, χωρίς αφέλειες και προχειρότητες.

Διότι, όλοι οι ενδιαφερόμενοι διαθέτουν από τον δημιουργό τα εφόδια για την διάκριση μεταξύ καλού και κακού και αυτό που απομένει είναι η καλλιέργεια, η “έξις” μέσα στην καθημερινότητα, ώστε το άτομο να μάθει να ξεχωρίζει την αλήθεια από το ψέμα και την δικαιοσύνη από την απάτη, ώστε να πετύχει τους ατομικούς του στόχους. Η μωρία, δηλαδή η παιδική αφέλεια, δεν θα καλύψει τις ανάγκες του προσωπικού μας μέλλοντος, ανεξάρτητα από την αγάπη μας. Διότι, η αγάπη δεν λύνει όλα τα καθημερινά μας προβλήματα, αλλά απαιτείται σοβαρός έλεγχος πριν από τις επιλογές σε κάθε τομέα. Πολύ περισσότερο όταν πρόκειται για το ατομικό μας μέλλον που δεν θα ξανάρθει και δεν θα μας δοθεί άλλη ευκαιρία να το διορθώσουμε, όπως προκύπτει από τον αποκλεισμό των μωρών παρθένων από την είσοδο στην λειτουργία του γάμου.

Όσοι ενδιαφέρονται για δύναμη στην καθημερινότητα κάνουν δύο πράγματα. Πρώτον φροντίζουν το σώμα τους. Δεύτερον, θωρακίζουν και καλλιεργούν τον εσωτερικό τους κόσμο, δηλαδή προστατεύουν τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους, ώστε να είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν τα “μικρόβια” που πιθανόν θα συναντήσουν στην ατομική τους καθημερινότητα. Διότι, ο κόσμος δεν έχει μόνο ωφέλιμα, αλλά έχει και βλαβερά, και ζημιογόνα, και καθένας που ενδιαφέρεται για την ζωή του, μεριμνά για την θωράκιση και την προστασία αυτής της περιοχής της προσωπικότητάς του.

Διότι, απρόσεκτες σκέψεις, αρρωστημένες φαντασιώσεις, εύκολες λύσεις υπάρχουν για κάθε θέμα της ατομικής μας καθημερινότητας. Ωστόσο, όσοι ενδιαφέρονται να προστατέψουν την προσωπικότητά τους, μεριμνούν και για αυτή την περίπτωση, που μπορεί να μην έρθει, αλλά εάν έρθει θα είναι θωρακισμένοι και προστατευμένοι – κατά το δυνατόν – από τις αρνητικές επιπτώσεις της ζωής τους. Δηλαδή, καλύτερα να προετοιμάζεσαι για τα χειρότερα, ώστε εάν είναι όλα εύκολα να μην φοβάσαι, αλλά και εάν έρθουν τα δύσκολα να έχεις επάρκεια δύναμης και εσωτερικής ενέργειας, ώστε να χάνεις όσο γίνεται λιγότερα.

Αυτό προβλέπει η διδασκαλία του Χριστού. Όχι πίστη χωρίς προσοχή για όσα συμβαίνουν γύρω και μέσα μας. Διότι, εάν υπάρξει η πίστη στην Ανάσταση του Χριστού, αυτή πρέπει να θωρακιστεί και με την γνώση, και με την εγκράτεια, την υπομονή και όλα όσα περιγράφονται στην διδασκαλία αυτή. Εάν υπάρχει μόνο πίστη χωρίς θωράκιση, τότε σε λίγο η πίστη θα εξανεμιστεί και οι κόποι πήγαν χαμένοι. Αντίθετα, εάν η πίστη συνοδεύεται από την προσωπική σπουδή και ενδιαφέρον, τότε σε λίγο η πίστη αυτή θα φέρει τα αποτελέσματα στην πρακτική μας καθημερινότητα.

Διότι, εκείνο που όλοι υπολογίζουμε, δεν είναι μόνο οι σκέψεις και οι αντιλήψεις μας, αλλά είναι – κυρίως – το αποτέλεσμα που θα προκύψει από την εσωτερική αυτή προεργασία που γίνεται μέσα μας. Και μπορεί αυτά τα αποτελέσματα να είναι λίγα και μικρής αξίας προς το παρόν, αλλά εάν επιμείνεις σε λίγο θα έρθουν όλα όσα προβλέπονται στην διδασκαλία την οποία μαθαίνεις, και προσπαθείς να ακολουθήσεις στην προσωπική σου ζωή.

Το “αυξάνεσθε και πληθύνεσθε” δεν είναι λόγια ιστορικά μόνο, αλλά όποιος πιστεύει στην δυναμική και παραγωγική ενέργεια του Θεού, όπως αυτή εμφανίστηκε στην περίπτωση του Χριστού, τότε όλα μεταβάλλονται και μεταμορφώνονται καθημερινά σε μια καλύτερη ποσότητα και ποιότητα ζωής, χωρίς αυτό να σημαίνει κατακτήσεις χωρίς ευθύνες προστασίας και ανάπτυξης των υπαρχόντων σήμερα, ώστε να προκύψουν και τα καλά του μέλλοντος. 

Η πλήρης διαθέσιμη ενέργεια ανήκει στον ίδιο τον δημιουργό και μόνο σε αυτόν. Κάθε άνθρωπος που αναζητά ενέργεια και δύναμη, εάν ενδιαφέρεται για την εξέλιξη και όχι μόνο για τις στιγμιαίες ή περιστασιακές ανάγκες, θα πρέπει να αναζητήσει την πηγή του ίδιου του δημιουργού, όπως δίδαξε ο ίδιος ο Χριστός. Κάθε άλλη επιλογή θα έχει μεν αποτελέσματα, αλλά αυτά θα είναι βραχύβια, δηλαδή για λίγο χρόνο ή θα καλύψουν μερικώς τις ανάγκες. Η μόνη ριζική επιλογή είναι η αναζήτηση και η κατανόηση της σχέσης με τον ίδιο τον δημιουργό, από τον οποίο κάθε δημιούργημα έχει προκύψει με άμεσο ή έμμεσο και διαχρονικό τρόπο.

Όποιος, λοιπόν, επιθυμεί να συνδεθεί με τον κεντρικό πάροχο-δημιουργό της ενέργειας και από αυτόν να αντλεί δύναμη για τις ατομικές του ανάγκες μέσα στην καθημερινότητα, θα πρέπει να καταφύγει στην διδασκαλία του Χριστού, διότι, μόνο αυτός τελειοποίησε και εξήγησε με κάθε λεπτομέρεια την προσέγγιση του δημιουργού. Όλοι προσφέρουν ενέργεια, αλλά η διάρκεια και η ποιότητά της δεν ανταποκρίνεται πάντοτε στις ανθρώπινες και ατομικές μας ανάγκες. Ο Χριστός, κατά την ανθρώπινη παρουσία του, εξήγησε τους τρόπους, τόσο για την προμήθεια της αναγκαίας δύναμης κάθε ατόμου, όσο και τους τρόπους προστασίας αυτής της δύναμης που έχει ήδη αποκτηθεί.

Διότι, το σώμα δεν ενεργεί αυτόματα μόνο, αλλά πίσω του βρίσκεται η θέλησή μας και η ατομική μας σοφία και σύνεση, ώστε να ξέρουμε το καλό, αλλά να μπορούμε και να το πράξουμε, με τρόπο που θα φέρει τα αποτελέσματα που πρέπει να προκύψουν, προσθέτοντας όρους και τρόπους προστασίας των ατομικών μας πολύτιμων πραγμάτων του εσωτερικού μας κόσμου, των σκέψεων και της θέλησης, όπως κάνουμε όλοι για την προστασία του δικού μας σώματος.

Ο Χριστός δεν παραπλάνησε κανένα, αλλά δίδαξε τους τρόπους μιας καλύτερης καθημερινότητας, κάτι που δεν είναι απαραίτητα πάντα δεδομένο, αλλά και τους τρόπους βελτίωσης αυτής της καθημερινότητας με το βλέμμα στο μέλλον, το ατομικό και το κοινωνικό. Κάθε λεπτομέρεια περιγράφεται μέσα στην διδασκαλία του, όπως μας την παρέδωσαν οι αυτόπτες μάρτυρες της επίγειας ζωής του. Και όποιος ενδιαφέρεται να την εφαρμόσει στην ατομική του καθημερινή συμπεριφορά, δεν έχει παρά να αρχίσει να διαβάζει όσα εκείνοι οι πρώτοι μαθητές του μας έχουν παραδώσει εδώ και δύο χιλιάδες χρόνια.

Σε άλλες διδασκαλίες υπάρχουν πολύτιμες πληροφορίες, ωστόσο η διδασκαλία του Χριστού είναι κατάλληλη για τον κάθε ενδιαφερόμενο, και περιέχει στοιχεία μακρόχρονης πρόβλεψης παροχής δύναμης και ενέργειας, η οποία εκτείνεται από την βιώσιμη ατομική καθημερινότητα, έως το τέλος του υπαρκτού κόσμου που όλοι γνωρίζουμε. 

Η προσωπική μας καθημερινότητα είναι απόλυτα εξαρτημένη από την δύναμη που υπάρχει στο σώμα, όσο καιρό ζούμε πάνω στη γη. Χωρίς αυτή την δύναμη, δηλαδή την πρόσληψη τροφών και αέρα που μετατρέπουν τα συστατικά τους σε ενέργεια και στη συνέχεια σε δύναμη, δεν υπάρχει ζωή. Και αυτό για μεν το σώμα είναι κοινή ατομική εμπειρία για όλους τους ζωντανούς, άσχετα εάν εμείς παραβλέπουμε αυτή την πραγματικότητα, καθώς τρέχουμε για την καθημερινή επιβίωση, ανεξάρτητα από τον πλούτο που μπορεί να διαθέτει κάποιος.

Αυτό, ωστόσο, είναι το μισό, ή ένα τμήμα της ανάγκης που έχουμε. Διότι, το φυσικό μας σώμα δεν κινείται αυτοβούλως – δεν ξέρω κάποιον υγιή να κινείται χωρίς την θέληση και την δική του σκέψη και απόφαση – αλλά προαπαιτείται η επιθυμία και η βούληση, ακολουθεί η σκέψη και οι υπολογισμοί, για να έρθει κατόπιν η φυσική κίνηση και ενέργεια του σώματος. Άρα, η ενέργεια που απαιτείται για την θέληση και την σκέψη, δηλαδή τις λειτουργίες του εσωτερικού μας κόσμου, δεν προέρχεται από τις τροφές, αλλά προέρχεται από τις αισθήσεις, δηλαδή, την ακοή, όραση, αφή, όσφρηση και γεύση, οι οποίες δεν τροφοδοτούν το φυσικό  σώμα – αυτό κάνουν οι τροφές και ο αέρας – αλλά τον εσωτερικό μας κόσμο, των αισθημάτων και της αντίληψης της αλήθειας που μας περιβάλλει κάθε στιγμή.

Και αυτό είναι το κρίσιμο σημείο στην απλή καθημερινότητα. Θεωρούμε ότι οι τροφές και ο αέρας, αφού τρέφουν και συντηρούν το σώμα, αυτόματα καλύπτουν και τις ανάγκες του εσωτερικού κόσμου, ενώ αυτό είναι αδύνατο, εάν δεν υπάρχει η θέληση και η αίσθηση της γύρω πραγματικότητας της αλήθειας των πραγμάτων που διαχειριζόμαστε. Διότι, το σώμα ως φυσική ύπαρξη, δεν λειτουργεί σε κανένα επίπεδο – ακόμη και στα απλούστερα της καθημερινότητας – εάν δεν συνυπάρχει και συλ-λειτουργεί με τον έσω άνθρωπο, δηλαδή τις σκέψεις, την θέληση και τις  προσωπικές αποφάσεις. Αυτά καθορίζουν τον σκοπό, τον τρόπο και τον χρόνο κάθε πράξης του ατόμου, ακόμη και όταν γύρω του υπάρχουν χιλιάδες άλλοι άνθρωποι με αντίστοιχες ανάγκες και κινήσεις.

Και ο Χριστός έβαλε τα πράγματα στην θέση τους, λέγοντας μην κρίνετε μόνο τους άλλους – μέσα στην δική σας συνείδηση αλλά και εις επήκοον άλλων – αλλά ερευνήστε τον εαυτό σας, και προσέξτε τις βαθύτερες σκέψεις και επιθυμίες σας. Διότι, αυτές θα σας σύρουν στο δικό τους δρόμο. Και εάν αυτός ο δρόμος σε φέρει σε περιπέτειες και αδιέξοδα, τότε δεν φταίνε οι γύρω άνθρωποι, αλλά η ευθύνη είναι ατομικά δική σου. Διότι, κανείς δεν μπορεί να ελέγξει την θέληση και τις αποφάσεις, όταν αυτές λαμβάνονται και λειτουργούν στον ατομικό σας εσωτερικό κόσμο, τον οποίο καλείστε να ανακαλύψετε και να προστατέψετε από τις επιρροές των γύρω, διατηρώντας το αυτεξούσιον για τις δικές σας επιλογές και αποφάσεις. 

Ακούγοντας ή διαβάζοντας κάποιος την διδασκαλία του Χριστού παίρνει δύο πράγματα. Πρώτον γνώση και δεύτερον δύναμη. Η γνώση είναι ένα προϊόν που μένει μέσα στην συνείδηση του ατόμου, όταν αποφασίσει να διαβάσει και να εφαρμόσει αυτή την διδασκαλία στην ατομική του καθημερινότητα, και όχι μόνο στην εκκλησιαστική του πρακτική.

Η δύναμη είναι φυσικό παράγωγο των λόγων της διδασκαλίας, διότι, όπως εξηγεί στην επιστολή προς Ρωμαίους ο Απόστολος, “το Ευαγγέλιο είναι δύναμη θεού προς σωτηρία σε καθένα που πιστεύει”. Και αυτό σημαίνει ότι καθένας που πιστεύει και εφαρμόζει στην ατομική του καθημερινή ζωή την διδασκαλία του Χριστού, παίρνει την ανάλογη προς τις ανάγκες και την ικανότητά του δύναμη, προκειμένου η πίστη του να μην είναι θεωρία μόνο, αλλά να μπορεί να παράγει και πρακτικά αποτελέσματα, τα οποία οι άλλοι μπορεί να μην τα βλέπουν άμεσα, όμως τα παράγωγα της πίστης θα φανούν αργότερα, στον κατάλληλο καιρό για την οικοδομή, τόσο του πιστεύοντος, όσο και των γύρω του.

Διότι, η δύναμη του δημιουργού, όπως εφαρμόστηκε και αποκαλύφθηκε στην περίπτωση της Ανάστασης του Χριστού, δεν είναι δύναμη μηχανική, δεν είναι δύναμη χημική, δεν είναι δύναμη μαγική, αλλά φέρνει τα αποτελέσματα που προβλέπονται για τον καθένα που πιστεύει και εφαρμόζει την διδασκαλία του Χριστού στον κατάλληλο χρόνο μέσα στην προσωπική πρακτική του καθημερινότητα. Και μπορεί οι γύρω να μην βλέπουν θεαματικά αποτελέσματα, θαύματα και τέρατα, αλλά είναι απολύτως βέβαιο ότι θα υπάρξουν τα προβλεπόμενα αποτελέσματα στον κατάλληλο καιρό, σύμφωνα με το σχέδιο του δημιουργού.

Άλλωστε, οι σχεδιασμοί και οι αποφάσεις των μεγάλων πραγμάτων της ζωής, δεν ταυτίζονται χρονικά με την εμφάνιση των αποτελεσμάτων, όπως κάθε οικοδομή που μελετάται και σχεδιάζεται, δεν κατασκευάζεται ταυτόχρονα με την μελέτη και το σχεδιασμό, αλλά η κατασκευή έρχεται όταν, από την μια ολοκληρωθεί η κάθε επιμέρους μελέτη, και από την άλλη όταν έρθει ο κατάλληλος χρόνος για να είναι χρήσιμη η οικοδομή αυτή. Με αυτή την απλή λογική κάθε άνθρωπος που πιστεύει στον δημιουργό και στο δικό του έργο, περιμένει τα αποτελέσματα στον χρόνο που έχει επιλέξει ο ίδιος ο δημιουργός και όχι όταν οι άνθρωποι χειροκροτούν.

Διότι, ο έπαινος των ανθρώπων είναι χρήσιμος για να κατανοούμε την ορθή πορεία της ατομικής μας ζωής, αλλά ο έπαινος του θεού έρχεται όταν ολοκληρώνεται το ατομικό μας έργο πάνω στη γη, και φαίνεται ο τελικός σκοπός και η ατομική επιτυχία, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι οι άνθρωποι θα χειροκροτήσουν και το σχέδιο του δημιουργού,  για το οποίο – κατά κανόνα – έχουμε πλήρη άγνοια.