Αυτό που έχει αξία σε μια προσωπική μας κατάκτηση δεν είναι μόνο η επιτυχία, αλλά εξίσου σημαντική είναι και η εμπειρία από την πορεία προς την κατάκτηση ενός στόχου. Διότι, τα πλεονεκτήματα δεν είναι μόνο στο τελικό περιεχόμενο της κατάκτησης, αλλά βρίσκονται και στις εμπειρίες μέχρι να φτάσουμε στον τελικό μας στόχο. Αυτές οι εμπειρίες αποτελούν τον πολύτιμο θησαυρό, ο οποίος εναποτίθεται μέσα στην ατομική μας συνείδηση, και αυτό το στοιχείο αποτελεί τον προσωπικό μας θησαυρό, πολύτιμο για κάθε επόμενη μέρα.
Διότι αυτός ο θησαυρός δεν πλανάται στον αέρα για να φύγει μακριά, αλλά αφήνει τα στίγματά του μέσα στην προσωπική μας συνείδηση, και αυτό εμπλουτίζει το βιολογικό μας λεξικό, προκειμένου να το αξιοποιούμε σε κάθε δεδομένη ανάγκη, η οποία μπορεί να μην έχει άμεση σχέση με όσο κόπο καταβάλλαμε για να πετύχουμε τον στόχο μας, αλλά έχει ήδη ενισχύσει και άλλες παραμέτρους της προσωπικότητάς μας, ίσως πιο κρίσιμες αποσο φανταζόμαστε εμείς προσωπικά.
Διότι ο άνθρωπος δεν είναι ρομπότ μηχανικό μόνο, αλλά είναι και ένας κόσμος πλασμένος με διασταλτικά όρια, στοιχείο που μετατρέπει το σώμα μας, υλικό, ψυχικό, και πνευματικό, σε ένα απέραντο παράδεισο εμπειριών, οι οποίες βρίσκονται μέσα εκεί, προκειμένου το σώμα μας σε όλες του τις εκφράσεις και δραστηριότητες, να μην ενεργεί μόνο μηχανικά, αλλά να εμπλέκει σε κάθε ανάγκη του, και στοιχεία από τους άλλους κόσμους που ζουν και κινούνται μέσα στο φυσικό μας σώμα, επιστρατεύοντας εφεδρείες άγνωστες μέχρι την στιγμή που θα κληθούν αυτές για βοήθεια στην συγκεκριμένη ανάγκη μας.
Τα ψυχικά μας όρια είναι απεριόριστα. Τα στοιχεία του φυσικού μας σώματος είναι πλασμένα με διασταλτικές ιδιότητες, ώστε να φτάνουμε σε άγνωστα μέχρι εκείνη την στιγμή όρια, “ξεπερνώντας τον εαυτό μας”. Και ενώ η απογοήτευση είναι πρόχειρη, έρχεται ένας άγνωστος “ιππότης”, ο οποίος προσέρχεται απρόσκλητος, αλλά μπορεί να κάνει και την διαφορά στην προκειμένη περίπτωση.
Διότι μέσα στο φυσικό μας σώμα δεν κατοικούν και δεν λειτουργούν μόνο τα φυσικά μας όργανα, τα οποία μάς διατηρούν στην ζωή καθημερινά, αλλά μέσα σε αυτά τα φυσικά όργανα υπάρχουν και άλλα μη ορατά όργανα και στοιχεία, τα οποία, μάλιστα, είναι σε θέση να δραστηριοποιήσουν ακόμη και τυχόν νεκρά όργανα του φυσικού μας σώματος. Και αυτό συμβαίνει όταν το άτομο έχει εναποθέσει στον εσωτερικό του κόσμο, τον μη ορατό κόσμο που ζει μέσα μας, στοιχεία πέραν των αναγκαίων για την προσωπική μας επιβίωση.
Η χαρά για παράδειγμα δεν είναι όργανο, αλλά είναι ένα στοιχείο γνωστό σε όλους, ότι μπορεί να ενισχύσει την διάθεσή μας, και να μετατρέψει μια δύσκολη στιγμή, σε στιγμή νίκης, χωρίς ορατή εξωτερική παρέμβαση. Διότι, τα στοιχεία που “ενεργοποιούν την χαρά”, δεν είναι μεν ορατά, αλλά έχουν την δύναμη να μετατρέψουν τις πεποιθήσεις μας για το μέλλον, από τυχόν αδιέξοδο της αποτυχίας, στην υπέρβαση προς την επιτυχία του στόχου που μάς απασχολεί την συγκεκριμένη στιγμή της προσωπικής μας ζωής.
Και αυτή η μεταβλητή παράμετρος που διεγείρει τον εσωτερικό μας μηχανισμό από απαισιοδοξία σε αισιοδοξία, είναι ένα από τα μυριάδες στοιχεία που μπορεί να εγκατασταθούν μόνιμα μέσα μας, και να αποτελούν ένα επιπλέον εφόδιο του κάθε ατόμου για το μέλλον του.
Και η διδασκαλία του Χριστού είχε – και παραμένει σε ισχύ – το πλεονέκτημα να προσελκύει μέσα στο άτομο την οπτική γωνία της ελευθερίας της σκέψης, στοιχείο πολύτιμο για την αναγκαία υπέρβαση της δύσκολης συγκυρίας μια προσωπικής μας στιγμής μέσα στην ατομική μας καθημερινότητα.