Πολλά από τα μηνύματα που λαμβάνουμε είναι ενοχλητικά και πολλές φορές και άσχετα. Ωστόσο, φτάνουν στο κινητό ή στον υπολογιστή, ρίχνουμε μια ματιά στο θέμα και τον αποστολέα, και ανάλογα αντιδρούμε θετικά ή αρνητικά, δηλαδή το ξεχνάμε ή ανταποκρινόμαστε ανάλογα.
Και επειδή αυτή είναι η προσωπική μας σχέση με τα μηνύματα, είναι φυσικό, όποιος βλέπει τα μηνύματα που λαμβάνουμε ή στέλνουμε, να αντιλαμβάνεται τα προσωπικά μας ενδιαφέροντα, και όχι μόνον. Διότι ο τρόπος και ο χρόνος της δικής μας αντίδρασης, σχετίζεται άμεσα όχι μόνο με τα ενδιαφέροντά μας, αλλά – κυρίως – σχετίζεται με τον χαρακτήρα και τις προσωπικές μας διαθέσεις.
Άρα, όποιος στέλνει μηνύματα, από την δική μας αντίδραση μπορεί να βγάλει αμέτρητα συμπεράσματα, όχι μόνο για το θέμα που μπορεί να έχει ένα μήνυμα, [αυτό ίσως να είναι εκτός γενικού ενδιαφέροντος], αλλά κυρίως για τις προθέσεις και τον χαρακτήρα μας, άρα μπορεί – με την αρνητική διάσταση – και να μάς “εκμεταλλευτεί” όπως άλλωστε συμβαίνει τις τελευταίες δεκαετίες, που οι μεγάλες εταιρείες κάνουν το μάρκετινγκ ανάλογα με τις δικές μας αντιδράσεις στα δικά τους μηνύματα.
Και αυτή η πραγματικότητα που βιώνουμε όλοι στην καθημερινή μας ζωή, είναι ένα μεγάλο μάθημα για όσους θέλουν μέσα στην λογική της προσωπικής τους καθημερινότητας, να θέσουν και τον παράγοντα των “μηνυμάτων” ως ένα επιπλέον στοιχείο για την αύξηση της πίστης τους, εφόσον βέβαια υπάρχει αυτό το ενδιαφέρον, δηλαδή να συνυπολογίζει το ενδιαφερόμενο άτομο, όχι μόνο το εφήμερο συμφέρον, υπογραμμίζω την λέξη ΜΟΝΟ, αλλά και τις άλλες διαστάσεις της ζωής μας, οι οποίες δεν εξαντλούνται στην διαμάχη μας με τον γύρω κόσμο για τον άρτο τον επιούσιο, αλλά αναζητούν και τις βαθύτερες αιτίες, μέσα από τις οποίες προκύπτουν τα προσωπικά αδιέξοδα ή επιτυχίες.
Διότι η πίστη δεν έρχεται να τυφλώσει το άτομο [αυτή είναι η μη υγιαίνουσα διδασκαλία του Χριστού], αλλά έρχεται να ανοίξει τα μάτια και τα αισθητήρια που υπάρχουν μέσα στο άτομο, ώστε να κατανοεί καλύτερα το περιβάλλον, κοινωνικό και φυσικό, ώστε να επιλέγει το δικό του συμφέρον με βάση την αλήθεια. Διότι μόνο η αλήθεια δίνει περιθώρια μέλλοντος, σε σχέση με το ψέμμα και την απάτη, τα οποία παρέχουν περιορισμένο χρόνο επιβίωσης, αφού αργά ή γρήγορα αποκαλύπτεται η αλήθεια, η οποία θα εξαφανίσει τις επικαλύψεις, τα προσχήματα, την υποκρισία, και την επιλογή της πλεονεξίας έναντι της αυτάρκειας, η οποία δεν στερεί, αλλά προσθέτει μέλλον.
Διότι η έλλειψη δεν είναι συμφορά, αλλά αιτία για περισσότερο, λόγος για να αγωνιστεί το παιδί να κατακτήσει, στόχος καλός για ένα προσωπικό λαμπρό μέλλον και όχι τρόπος κατανάλωσης των οικογενειακών εισοδημάτων, τα οποία όποιος δεν κουράστηκε να τα αποκτήσει, δεν ξέρει και την πραγματική τους αξία. Και η διδασκαλία του Χριστού δεν απαγορεύει τον πάσης φύσεως πλούτο, όταν αυτός έρχεται μέσα από διαδικασίες αλήθειας και όχι εξαπάτησης των άλλων. Η αυτάρκεια δεν είναι στέρηση, αλλά είναι η βάση του πλούτου του μέλλοντος, διότι η πλεονεξία – εξήγησε ο Χριστός- δεν προσθέτει ζωή, αλλά – ξέρουμε εμείς – ότι προσθέτει μεγαλύτερη μέριμνα στην προσωπική μας καθημερινότητα.