Τα δεκάδες μηνύματα που λαμβάνουμε καθημερινά όλοι είναι ο δείκτης της προσωπικής μας επαφής με την σύγχρονη κοινωνία και τα σύγχρονα θέματα που μάς απασχολούν καθημερινά. Δεν είναι όλα για ενέργεια, και δεν χρειάζεται να απαντήσουμε σε όλα, αλλά είναι όλα ενδεικτικά της προσωπικής μας σχέσης με τον γύρω κόσμο, μέσα στον οποίο περνάμε την προσωπική μας καθημερινότητα.

Και αυτά τα μηνύματα είναι μεν ένας “σωρός”, αλλά απαιτείται διάκριση. Δηλαδή, να επιλέξουμε ποια μηνύματα έχουν ενδιαφέρον για μάς και ποια μηνύματα όχι. Όσα έχουν ενδιαφέρον για το άτομό μας, τα επεξεργαζόμαστε και αντιδρούμε ανάλογα. Όσα όμως διαπιστώνουμε ότι δεν μάς αφορούν, τα θέτουμε στο καλάθι των αχρήστων, και δεν ασχολούμαστε με αυτά.

Ωστόσο, έχει παρατηρηθεί τελευταία ότι όλα τα μηνύματα που φτάνουν σε μάς, δεν είναι όλα αληθηνά, αλλά υπάρχουν και “ψεύτικα”, δηλαδή κατασκευασμένα, προκειμένου να κάνουν την ζωή μας δύσκολη με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Κάθε είδους απατεώνες, έχουν πλέον την δυνατότητα μέσω του διαδικτύου να φτάσουν στην δική μας ηλεκτρονική θύρα/πόρτα, και να αποθέσουν ένα μήνυμα που εξυπηρετεί τα δικά τους και όχι το δικό μας συμφέρον.

Και αυτή η διάκριση δεν είναι εύκολη, διότι πολλές φορές υπάρχει ένα ελκυστικό περιτύλιγμα, το οποίο μάς εξαπατά, προκειμένου να προσέξουμε και να εμπιστευτούμε τον αποστολέα ή το περιεχόμενο του μηνύματος. Και το ερώτημα που δημιουργείται είναι με ποιό τρόπο να καταλάβω την απάτη, εάν υπάρχει; Πώς θα διακρίνω το αληθινό από το ψεύτικο, και το γνήσιο από το κάλπικο;

Και, προφανώς, αυτό δεν είναι εύκολο, αλλά απαιτεί προσοχή και έρευνα χωρίς προκαταλήψεις. Διότι μπορεί το περιτύλιγμα να παραπέμπει σε κάτι γνωστό από άλλη παραλαβή, ωστόσο κάθε μήνυμα και κάθε παραλαβή έχει τις δικές της συνέπειες για την προσωπική μας ζωή.

Και ο Χριστός, ξέροντας αυτόν ακριβώς τον κίνδυνο, εξήγησε τον τρόπο με τον οποίο κάθε καλόβουλος άνθρωπος, μπορεί να διακρίνει την αλήθεια από την απάτη και το ψέμα. Ο καρπός, τα γεγονότα της ζωής του ατόμου που μάς αποστέλει το μήνυμα, είναι ο ασφαλέστερος σύμβουλος για την διάκριση μεταξύ καλού και πονηρού.

Και κάθε άνθρωπος, εάν θέλει και εάν ενδιαφέρεται για την αλήθεια του μηνύματος που έχει φτάσει στην προσωπική του θύρα, δεν έχει παρά να θέσει υπό εξέταση τα μηνύματα που έχει ήδη λάβει στο παρελθόν. Εάν είναι το πρώτο, διάβασέ το, αλλά μην ανταποκρίνεσαι. Εάν επιμένει το μήνυμα για πολλοστή φορά, τότε προσπάθησε να κατανοήσεις τον λόγο της αποστολής. Αλλά ποτέ μην βιάζεσαι.

Τα καλά πράγματα συνήθως αντέχουν στον χρόνο, και η εξέταση της αλήθειας μπορεί να διαρκέσει για μεγάλο χρονικό διάστημα, αλλά αυτό δεν είναι πρόβλημα. Διότι με την εξέταση σε βάθος και πλάτος, ανοίγεις τους δικούς σου ορίζοντες, και αυτό συνιστά προσωπική επιτυχία και όχι χάσιμο χρόνου.

Διότι το άτομο μαθαίνει από τις προσωπικές του εμπειρίες και όχι μόνο από όσα λένε ή υποστηρίζουν οι γύρω μας, οι οποίοι και αυτοί εάν έχουν πέσει θύματα απατεώνων, δεν είναι βέβαιο ότι θα μάς πουν την αλήθεια. Η προσωπική μας εξέταση κάθε μηνύματος που φτάνει στην συνείδησή μας είναι ατομική υπόθεση, και κρίνεται από εμάς, ανάλογα με το δικό μας συμφέρον.

Ο Χριστός για όσους ενδιαφέρονται για την δική του υγιαίνουσα διδασκαλία, ποτέ δεν τους κατηγόρησε γιατί ζήτησαν αποδείξεις για την αλήθεια της δικής του παρουσίας και ενέργειας στην προσωπική ζωή κάθε ατόμου που ενδιαφέρεται να διατηρήσει την ανταποδοτική του πίστη σε λειτουργική πρακτική, και όχι σε στάσιμη και επαναλαμβανόμενη αλλά μη ανταποδοτική πρακτική.

Τα αεροπορικά ταξίδια είναι πλέον μέσα στην κοινή μας καθημερινότητα, διότι όλοι για τις μεγάλες αποστάσεις χρησιμοποιούμε τα ιπτάμενα μέσα και όχι τα επίγεια οχήματα, και προπαντός σε περίπτωση διάβασης ωκεανών. Με λίγα λόγια, όλοι έχουμε εμπειρία από την αιώρηση στους ουρανούς, και αυτό είναι ένα προσωπικό συναίσθημα που δεν είναι δυνατόν να μεταφερθεί με λόγια, διότι η αιώρηση, όπως και εκατοντάδες άλλες εμπειρίες, είναι απόλυτα προσωπικές, και καμία δύναμη δεν υπάρχει για να μεταφέρει σε κάποιον άλλον την ατομική μας εμπειρία.

Και αυτή η εμπειρία περιλαμβάνει τους πλατύτερους ορίζοντες, όσο ψηλότερα ανεβαίνει το ιπτάμενο όχημα, και την αίσθηση της ελευθερίας, η οποία, βεβαίως, είναι απλώς συναίσθημα, και όταν προσγειώνεται το αεροπλάνο, χάνεται κυριολεκτικά, ενώ εάν υπάρξουν απρόσμενες αναταράξεις, το αίσθημα της ελευθερίας μετατρέπεται σε τρόμο.

Αυτός ο συνδυασμός των συναισθημάτων, από την μια της ελευθερίας και από την άλλη ο τρόμος όταν υπάρχουν αναταράξεις, είναι τα στοιχεία που γεύεται όποιος τολμήσει να χρησιμοποιήσει ιπτάμενο μέσον, κάτι που κάνουμε όλο και περισσότεροι κάθε μέρα. Ωστόσο, είναι απόλυτα εξακριβωμένο, ότι κανείς δεν εγκαταλείπει το ταξίδι με αεροπλάνο, γιατί πέρασε μια δυσάρεστη εμπειρία. Αντίθετα, η εμπειρία μετατρέπεται σε αίσθημα νίκης, και ξανά θα μπούμε στο αεροπλάνο για τα ταξίδια μας, γιατί το κέρδος είναι μεγαλύτερο από τον φόβο και την αίσθηση της προσέγγισης ακόμη και του θανάτου.

Αυτό συνιστά η ατομική μας και, τελικά, και η συλλογική μας συνείδηση. Να ξεχνάμε τα – ίσως και δικαιολογημένα – αρνητικά συναισθήματα, και να δοκιμάζουμε ξανά χωρίς δισταγμούς. Το κέρδος είναι αναμφίβολο, αρκεί να ρίξει κανείς μια ματιά στους αριθμούς των επιβατών που χρησιμοποιούν ιπτάμενα μέσα, για να κατανοήσει ότι, ο άνθρωπος μέσα από το επιθυμία του κέρδους δοκιμάζει τον εαυτό του ξανά και ξανά. Ο στόχος και η ελπίδα του κέρδους, είναι ισχυρότερη δύναμη από τον προσωρινό μας φόβο.

Και αυτή είναι μια απόλυτη αλήθεια για όλους τους ανθρώπους πάνω στην γη διαχρονικά. Η ελπίδα του κέρδους υπερνικά τους φόβους, και ενισχύει το σωματικό μας στίγμα, για να επιχειρήσουμε κάτι μεγαλύτερο από αυτό που έχουμε πετύχει μέχρι αυτή την στιγμή.

Και στην διδασκαλία του Χριστού αυτή η ελπίδα της νίκης είναι η κινητήρια δύναμη για μεταβολή στην νοοτροπία της καθίζησης και της παρελθοντολογίας. Το μέλλον και το κέρδος της επιτυχίας, κινούν τα νήματα της θέλησης και των σωματικών μας δυνάμεων απέναντι στην αδράνεια του παρελθόντος, της απραξίας ή του φόβου, δικαιολογημένου ή αδικαιολόγητου.

Το πνεύμα του Χριστού δεν είναι στην παρελθοντολογία, αλλά στην ελπίδα του μέλλοντος και στις δυνάμεις του μέλλοντος αιώνος. Το παρελθόν έγινε πείρα και εμπειρία, θετική ή αρνητική. Όμως το μέλλον είναι αυτό που εξασφαλίζει την προκοπή και την κατάκτηση των γαλαξιών της πίστης. Η προσκόλληση στο παρελθόν πρέπει να αποτελεί μάθημα σοφίας και πλατύτερης κατανόησης του παρόντος και του μέλλοντος, και όχι σύστημα επανάληψης τύπων χωρίς να κατανοούμε το σκοπό και το περιεχόμενο. Ο χριστός με την διδασκαλία του διδάσκει το μέλλον. Οι άνθρωποι διδάσκουμε το παρελθόν, από τον φόβο του άγνωστου μέλλοντος.