Όλοι οι άνθρωποι που ζούμε πάνω στην γη έχουμε ανάγκη από τροφές-νερό και αέρα για την επιβίωσή μας, ανεξάρτητα από περιοχή και χρόνο που καθένας βιώνει την προσωπική του καθημερινότητα. Οι τροφές και ο αέρας είναι τα δύο συστατικά με τα οποία τρέφεται, δηλαδή αυξάνεται, και μεγαλώνει, προκειμένου να κάνει τον κύκλο της ζωής, γέννηση, αύξηση και ανάπτυξη, και θάνατος.

Αν και υπάρχει ακόμη μεγάλος αριθμός παραγόντων, από τους οποίους εξαρτάται η καθημερινή μας ζωή, ωστόσο, η τροφή είναι απόλυτα απαραίτητη για την αύξηση και την ανάπτυξη, και δεν υπάρχει μέχρι σήμερα εξαίρεση για κανένα ζωντανό άνθρωπο. Το σώμα μας είναι πλασμένο να αυξάνεται και να αναπτύσσεται μέσα από την διαδικασία της πρόσληψης των τροφών καθημερινά.

Και ενώ είναι απόλυτα κατανοητή αυτή η ανάγκη, είναι επίσης απόλυτα κατανοητό ότι ο άνθρωπος δεν έχει ανάγκη μόνο την τροφή, αλλά έχει και έναν εσωτερικό κόσμο, ο οποίος κατοικεί μέσα στο φυσικό του σώμα, ωστόσο έχει άλλες απαιτήσεις για την δική του επιβίωση και ανάπτυξη, ώστε να συμπορεύεται με την αύξηση του σώματος και την κοινωνική του ένταξη.

Και αυτό είναι επίσης απόλυτα κατανοητό από την προσωπική μας εμπειρία, διότι κανείς δεν ζει μόνο μέ τις τροφές, αλλά έχει απόλυτη ανάγκη και την κοινωνική παρουσία, τόσο του ιδίου όσο και των άλλων που συνδέονται μαζί του, και αυτό δεν είναι παρωνυχίδα, αλλά αποτελεί ένα ισχυρό πυλώνα της καθημερινής μας εμπειρίας, αφού όλοι έχουμε ανάγκη την παρουσία του άλλου, και όταν δεν υπάρχει, νιώθουμε την έλλειψη στην ζωή μας.

Και αυτό δηλώνει από την μια την αναγκαιότητα της κοινωνικής παρουσίας, αλλά από την άλλη δηλώνει και ότι αυτή η “τροφή” του εσωτερικού μας κόσμου, δεν είναι εκτός της ανθρώπινης ύπαρξης και αύξησης, αλλά αποτελεί βασικό στοιχείο που επηρεάζει την καθημερινή μας συμπεριφορά και ζωή σε όλους μας. Και μπορεί αυτή η παράμετρος της κοινωνικότητας να μην έχει την ίδια ένταση για καθένα από μας, ωστόσο η παρουσία της είναι απόλυτα απαραίτητη.

Και όλοι ξέρουμε από την εμπειρία μας ότι αυτή η κοινωνικότητα δεν είναι θεωρία, αλλά είναι μια καθημερινή πραγματικότητα, η οποία λειτουργεί μέσα από τις πέντε αισθήσεις μας, και, κυρίως, μέσω της όρασης και της ακοής. Η όραση, δηλαδή το θέαμα, φέρνει το άτομο σε επαφή με το περιβάλλον του, διότι μέσω αυτής και των οργάνων που την κάνουν να λειτουργεί, δίνεται η δυνατότητα στο άτομο να δίνει και να λαμβάνει, δηλαδή να παραμένει σε επαφή με το φυσικό και το κοινωνικό του περιβάλλον.

Άρα, το φυσικό μας σώμα έχει και άλλες λειτουργίες εκτός των τροφών και της αναπνοής, διότι η κοινωνικότητα, δηλαδή η επαφή και η δοσοληψία, αποτελούν τους διαύλους, μέσα από τους οποίους το άτομο εντάσσεται και λειτουργεί μέσα στην κοινωνία, και αυτό συμβαίνει για κάθε άνθρωπο πάνω στην γη σε όλη την διάρκεια της ζωής του. Και η διδασκαλία του Χριστού στον τομέα αυτό της κοινωνικότητας αφιερώνει μεγάλο κομμάτι, όπως τουλάχιστον μάς την παρέδωσαν οι μαθητές του στην Καινή Διαθήκη.

Ο άρτος ο επιούσιος δεν είναι μόνο το ψωμί που τρέφει και συντηρεί το σώμα μας, αλλά υπάρχουν και άλλα στοιχεία με τα οποία τρέφεται ο εσωτερικός μας κόσμος, ο οποίος παίζει και τον καθοριστικό ρόλο της προσωπικής μας συμπεριφοράς καθημερινά. Η παράβλεψη αυτού του τομέα, δηλαδή η τροφή του εσωτερικού μας κόσμου, δημιουργεί ανθρώπους ελλιπείς, που στερούνται την προβλεπόμενη πληρότητα του ανθρώπου.

Η σύγχρονη ατομική εμπειρία από τα ταξίδια με αεροπλάνο είναι ένα μάθημα για τις αλλαγές που έχουν επέλθει στην καθημερινή μας ζωή, αλλαγές που δεν είχε δοκιμάσει ποτέ στο παρελθόν η ανθρωπότητα, από καταβολής του κόσμου έως τον 20ο αιώνα. Η “αιώρηση”, το πέταγμα και η διατήρηση για ορισμένο χρόνο στο κενό του ουρανού, είναι μια αίσθηση νίκης ενάντια στα δεσμά της γης, δεσμά που κρατούν το άτομο δεμένο με τις φυσικές δυνάμεις πάνω στον φλοιό της γης και στα όρια των φυσικών μας δυνατοτήτων ως άτομα.

Τώρα, με την βοήθεια των μηχανών το άτομο μπορεί να αισθάνεται την ελευθερία από την επαφή με την γη, και αυτή η εμπειρία πλουτίζει την αίσθηση της ελευθερίας όσο ποτέ άλλοτε. Τώρα η ελευθερία δεν είναι μόνο στον εσωτερικό μας κόσμο και στα συναισθήματα, αλλά είναι μια εξωτερική και φυσική πραγματικότητα, την οποία δοκιμάζουν εκατομμύρια άνθρωποι πάνω στην γη. Και αυτή η εμπειρία άλλαξε τον χώρο των πέντε αισθήσεων.

Τώρα ξέρουμε ότι το άτομο μπορεί να ξεπεράσει την έλξη της γης και την βαρύτητα, και αυτό είναι όχι μόνο μια πρωτόγνωρη κοινή και ατομική εμπειρία, αλλά είναι και μια επιβεβαίωση της Αλήθειας του Ευαγγελίου. Όπως δηλαδή μέχρι τον 20ο αιώνα κανείς δεν πίστευε ότι ο Χριστός σηκώθηκε πάνω από τα κεφάλια των μαθητών του κατά την Ανάληψη, αλλά τώρα μπορεί καθένας με ένα τεχνικό μέσο να ανυψωθεί πάνω από την γη και να ταξιδέψει σε μεγάλες αποστάσεις και για πολλές ώρες.

Εκτός από τους αστροναύτες που παραμένουν μετέωροι στο διάστημα, σήμερα υπάρχει και η ατομική εξήγηση πλέον, εξήγηση η οποία επιβεβαιώνει την δυνατότητα του σώματος να ανυψωθεί από την γη, και να ταξιδέψει για μεγάλο χρονικό διάστημα. Μάλιστα, η σύγχρονη επικοινωνία μέσω της τεχνολογίας των δορυφόρων, επιβεβαιώνει τις δυνατότητες που είχε εξηγήσει ο Χριστός, ότι δηλαδή θα επικοινωνεί με τους δικούς του ανθρώπους κάθε στιγμή, άσχετα εάν δεν είναι ορατός με τα φυσικά μάτια του ανθρώπου.

Αν μάλιστα ληφθεί υπόψη ότι αυτά λέγονται από τον Χριστό πριν δύο χιλιάδες χρόνια, όταν δεν υπήρχε τίποτα από τα σύγχρονα τεχνολογικά μέσα, κατανοούμε την βάσιμη πλέον προφητική και προβλεπτική εκ μέρους του Χριστού αποκάλυψη, ότι θα είναι μαζί με όσους τον αναζητούν και επιδιώκουν επαφή μαζί του οποτεδήποτε και από οπουδήποτε υπάρξει ανάγκη επαφής.

Οι νέες δηλαδή τεχνολογικές ανακαλύψεις στην επικοινωνία και την μεταφορά μεταξύ των ανθρώπων, επιβεβαιώνει την αλήθεια των λόγων της διδασκαλίας του Χριστού και δεν απομειώνει την αξία τους. Διότι μικρό μόνο μέρος μέχρι σήμερα έχει επιβεβαιωθεί. Το μεγαλύτερο μέρος, προφανώς παραμένει ακόμη προς επιβεβαίωση στο μέλλον, αφού ο άνθρωπος αγνοεί ακόμη το 95% του κόσμου, δηλαδή έχουμε πολλά ακόμη να μάθουμε που τα είπε ο Χριστός, και εμείς τώρα τα ανακαλύπτουμε!

Αυτό δίνει θάρρος στους αναζητητές της Αλήθειας – ο Χριστός ήρθε για να δώσει μαρτυρία και να επιβεβαιώσει την αλήθεια της δημιουργίας όπως περιγράφεται εν συντομία στην ΠΔ και όπως ο ίδιος την εξήγησε και την βίωσε, – οι οποίοι μπορούν να έχουν περισσότερο θάρρος στην πεποίθηση ότι ο θεός ακούει και ανταποκρίνεται με τον τρόπο και στον χρόνο που εκείνος κρίνει ότι θα είναι για το ατομικό μας συμφέρον. Η διδασκαλία του Χριστού είναι πέρα για πέρα αληθινή, για όποιο άτομο αναζητά την Δικαιοσύνη και την Αλήθεια μέσα στην σύγχρονη κάθε φορά κοινωνία των ανθρώπων. Το πέταγμα και τα ταξίδια με το αεροπλάνο στον ουρανό επιβεβαιώνουν την μη ορατή ακόμη πλευρά της διδασκαλίας του. 

Τα μηνύματα που φτάνουν στον άνθρωπο αγγίζουν πρώτα τις αισθήσεις του, όραση και ακοή, δηλαδή είναι γραπτά ή προφορικά. Οι άλλες τρεις αισθήσεις δεν μετέχουν σε αυτά τα μηνύματα, είτε τα γραπτά, είτε τα προφορικά. Υπάρχουν ωστόσο και μηνύματα που προκύπτουν μέσα από την συναίσθηση της αλήθειας των πραγμάτων, πχ όταν ξέρεις ότι βρέχει, παίρνεις το μήνυμα για μια ομπρέλα, χωρίς να χρειάζεται να σου έρθει ένα ειδικό μήνυμα!

Άρα, αυτό εμπλουτίζει περισσότερο τον κατάλογο των μηνυμάτων, διότι αυτά τα μηνύματα – κατά κανόνα – είναι και τα πιο παραγωγικά, ακριβώς γιατί παρακινούν το άτομο σε προβληματισμό, προκειμένου να αντιμετωπίσει ένα ζήτημα, για το οποίο δεν του ήρθε γραπτό μήνυμα, αλλά κατανόησε το ίδιο το άτομο αυτή την ανάγκη, και προχώρησε σε ικανοποίηση των αναγκαίων, χωρίς ερωτήσεις.

Αυτός ο εσωτερικός προβληματισμός κινεί την εσωτερική σκέψη και τους προσωπικούς υπολογισμούς – να παρω αδιάβροχο ή μια ομπρέλα; – και κατά συνέπεια ενεργοποιεί μεγαλύτερο τμήμα του εσωτερικού μας κόσμου, και όχι μόνο των συναισθημάτων, τα οποία δεν έχουν ισχυρό έρεισμα στην αντιμετώπιση αναγκών επείγοντα χαρακτήρα.

Ξεφεύγουμε, λοιπόν, από τα γραπτά μηνύματα που έχουν αποστολέα, και περνάμε στην εμπειρία όλων των ανθρώπων, ακόμη και όταν δεν υπήρχαν τα κινητά ή τα σταθερά τηλέφωνα, δηλαδή την περίοδο της ανθρωπότητας από την δημιουργία της μέχρι τον 20ο περίπου αιώνα, τότε που μπήκε στην ζωή μας η τεχνολογία, η οποία άλλαξε τα πρακτικά δεδομένα, αλλά όχι τις ανάγκες μας.

Και για όσους ενδιαφέρονται να κατανοήσουν την διδασκαλία του Χριστού για να την εφαρμόζουν στην ατομική τους καθημερινή ζωή, αυτός ο παράγοντας των κοινών μηνυμάτων χωρίς γραπτό ή προφορικό λόγο, έχει μεγάλη αξία. Πάντοτε οι άνθρωποι έβλεπαν γύρω τους τον φυσικό κόσμο και όσα συντελούνται μέσα σε αυτόν κάθε στιγμή. Πάντοτε έβλεπαν τα λάθη στους άλλους, τις αδικίες, τα ψέματα, τις προκλήσεις, την ασέβεια, την υπερηφάνεια, την καταπίεση, αλλά ποτέ δεν χρειάστηκε να λάβουν και ένα γραπτό μήνυμα για να αντιδράσουν κατάλληλα, εκτός από τις τελευταίες δεκαετίες με τα κινητά τηλέφωνα.

Πάντοτε οι άνθρωποι κατανοούσαν τα μηνύματα που δημιουργούσαν μέσα τους τα αδιέξοδα της καθημερινότητας, χωρίς όμως να έχουν και τις κατάλληλες απαντήσεις για το πώς να αντιμετωπίσουν τις ανάγκες, που  κατανοούσαν ότι έπρεπε να αντιμετωπίσουν. Η κοινή λογική δίνει τα μηνύματα στον άνθρωπο, και μάλιστα με αθόρυβο τρόπο, απόλυτα εσωτερικό και ατομικό. Δεν χρειάζεται να έρθει στο κινητό σου ένα μήνυμα, όταν δεν αισθάνεσαι καλά και έχεις βρεθεί σε αδιέξοδα. Μόνο του το άτομο κατανοεί την ανάγκη να αναζητήσει βοήθεια, για να ξεπεράσει την δυσκολία, ή να τιθασεύσει τις συνέπειες της αλαζονείας από μια εύκολη νίκη.

Ο άνθρωπος, κάθε άτομο που γεννιέται πάνω στον πλανήτη, έχει μέσα του “ένα σημειωματάριο”, στο οποίο γράφονται όλες του οι εμπειρίες, και αυτές τροφοδοτούν τον ψυχικό του κόσμο με θετική ή αρνητική, με εύκολη ή δύσκολη αντιμετώπιση, Τα μηνύματα έρχονται πάντοτε στην συνείδησή μας. Αναζητείται η απάντηση και η αντίδρασή μας στα μηνύματα αυτά της ζωής. 

Οτιδήποτε αγαπάμε το προστατεύουμε. Και οτιδήποτε δεν προστατεύουμε, σημαίνει ότι δεν το αγαπάμε. Η προσωπική μας φροντίδα για προστασία είναι εγγενής, και το γνωρίζουμε από την μητρική μέριμνα και φροντίδα για τα βρέφη, μέχρι να γίνουν ενήλικα. Διότι, προστασία δεν χρειάζεται αυτός που είναι ικανός να σταθεί στα πόδια του, όπως λέμε, αλλά ο αδύναμος, ο απροστάτευτος, ο ευάλωτος, στις εξωτερικές ή και τις εσωτερικές του αδυναμίες.

Και αυτή είναι μόνο η μία πλευρά της ανάγκης για προστασία. Διότι, προστασία χρειάζεται και κάθε πολύτιμο που διαθέτουμε, όχι γιατί δεν έχει την δύναμη, αλλά γιατί από την φύση του δεν έχει την ικανότητα της προστασίας, και αυτό το κατανοούμε από τα όργανα του σώματός μας που προστατεύονται μέσα μας από τις εξωτερικές επιδράσεις. Διότι, για παράδειγμα, εάν εκτεθεί η καρδιά του ατόμου εκτός σώματος, αυτό σημαίνει θάνατο ακαριαίο, αφού έχει δημιουργηθεί για να εργάζεται εντός και όχι εκτός του σώματος.

Άρα, από το απλό αυτό παράδειγμα κατανοούμε, ότι αυτός που μελέτησε και δημιούργησε το ανθρώπινο σώμα, δεν “πέταξε” κόκκαλα και σάρκες τυχαία, αλλά οργάνωσε και την επιβίωση των οργάνων, ώστε το ένα να προστατεύει το άλλο, και να λειτουργούν όλα προς το συμφέρον του ατόμου. Και αυτή η απλοϊκή διαπίστωση για την προστασία του σώματος αφ’ εαυτού, είναι η μεγαλύτερη φροντίδα και μέριμνα προστασίας από τον δημιουργό, ανεξάρτητα από παραδοχές ή απορρίψεις περί της παρουσίας και λειτουργίας του μέσα στην προσωπική μας καθημερινή ζωή.

Διότι, μπορεί να μην είμαστε όλοι ειδικοί στην λειτουργία του ανθρώπινου σώματος – και όχι μόνο, αλλά ακόμη και η απλή σκέψη και παρατήρηση αποδεικνύει την μέριμνα και τον μακρόπνοο σχεδιασμό του “κατασκευαστή” των σωμάτων, τα οποία μεταφέρουν και φέρουν την ζωή πάνω στην γη, μαζί με όλα τα συμπαρομαρτούντα στοιχεία και δημιουργήματα, από τα χόρτα μέχρι τον άνθρωπο, αλλά και τα φυσικά υλικά που υποστηρίζουν την διατήρηση της λειτουργίας του σύμπαντος κόσμου.

Τίποτα δεν είναι “σκουπίδι” τυχαίο. Τίποτα δεν είναι περιττό, γιατί έτσι νομίζουμε. Όλα έχουν τον λόγο ύπαρξης και λειτουργίας τους μέσα στην γενικότερη λειτουργία της ζωής, και το ξέρουμε όλοι από την προσωπική μας πείρα. Η μέριμνα και η προστασία του βρέφους από τους γονείς του – άσχετα από μερικές τραγικές παραφωνίες – αποτελούν το υπόδειγμα της μέριμνας για την προστασία όλων των στοιχείων, που συμβάλλουν καθημερινά στην επιβίωση του ατόμου μέσα στον φυσικό και κοινωνικό του περιβάλλον.

Διότι, μέριμνα και προστασία δεν έχει ανάγκη ο άνθρωπος μόνο από το φυσικό περιβάλλον – αυτό είναι το εύκολο, αλλά έχει – κυρίως – ανάγκη από την προστασία των κοινωνικών κλυδωνισμών, οι οποίοι επηρεάζουν όλη την ανθρωπότητα και προσβάλλουν την αρτιότητα κάθε ατόμου. Ο δημιουργός, τον οποίο ο Χριστός αποκάλυψε ότι το όνομά του είναι Πατέρας, έχει μεριμνήσει κατά τον σχεδιασμό του σύμπαντος κόσμου, ακόμη και πόσες τρίχες θα διαθέτει το κάθε άτομο στο σώμα του. Και μπορεί μέχρι τώρα αυτό να ακουγόταν μια υπερβολή, αλλά σήμερα με την τεχνολογία ξέρουμε ότι τα πάντα είναι πλέον αριθμήσιμα, δηλαδή μπορούν να μετρηθούν και να υπολογιστούν.

Η μέριμνα του δημιουργού για προστασία αποδεικνύει όχι μόνο την αδιαμφισβήτητη σοφία του με τα logistics του που λειτουργούν εδώ και δισεκατομμύρια χρόνια χωρίς διακοπή στην τροφοδοσία σε νερό, τροφές και προστασία για όλους τους πληθυσμούς πάνω στην γη, αλλά αποδεικνύει ότι βασικό στοιχείο του χαρακτήρα του είναι η πρόβλεψη για προστασία κάθε πολύτιμου δημιουργήματος, που ο ίδιος έχει θέσει στην διάθεσή μας.