• Αρχική
  • Εκπομπές
  • Επικοινωνία
  • Ευρετήριο εκπομπών
  • Σειρές εκπομπών
    • Εμπειρίες
    • Νέοι συνθέτες
    • Έβερεστ, 8.848μ.
    • Περί ανέμων και υδάτων
    • Περί βωμών
    • Δημιουργική σαφήνεια
    • Αναζητώντας
    • Χορηγίες
    • Αναζητώντας
    • Χορηγίες
    • Test drive
    • Σύνθετη πολυπλοκότητα
    • Μηχανές εσωτερικής καύσης
    • Μια περίεργη φυλακή
    • Αλλαγή, ανταλλαγή, συναλλαγή
    • Νηπιαγωγείο ή πανεπιστήμιο;
    • Κρίσιμοι σύνδεσμοι
    • Υπάρχω
    • Μια περίεργη φυλακή
    • Αλλαγή, ανταλλαγή, συναλλαγή
    • Test drive
    • Σύνθετη πολυπλοκότητα
    • Μηχανές εσωτερικής καύσης
    • Νους, ψυχή και σώμα
    • Ολίγον έγκυος;
    • Νηπιαγωγείο ή πανεπιστήμιο;
    • Κρίσιμοι σύνδεσμοι
    • Υπάρχω
    • Το κράμα
    • Προχωρημένη διδασκαλία
    • Το δύσκολο ταξίδι
    • Άγνοια κατά 95,1%
    • Οδηγός κατανόησης του κόσμου
    • Φως, περισσότερο φως
    • Το πλήρες πρόγραμμα
    • Η θύρα
    • Πρόσωπα και γεγονότα
    • Έγκλημα και τιμωρία
    • Μοναξιά απόλυτη
    • Η εύκολη λύση
    • Η τελειότητα
    • Πάροχοι ενέργειας
    • Άνεμος ελευθερίας
    • Η γνώση του άγνωστου
    • Ο πόλεμος του νερού
    • Λάσπη από σάλιο
    • Προσκυνηματικός οδηγός
    • Η διατροφική αλυσίδα
    • Κληρονομικότητα
    • Η κτίση
    • Ο εχθρός
    • Οι σύγχρονοι δρόμοι
    • Περιεχόμενο δεξαμενών
    • Η διάσπαση του ατόμου
    • Η πύλη της κολάσεως
    • Διαδικασία της ελευθερίας
    • Ο μηδενισμός
    • Μάγος ή διδάσκαλος;
    • Άρειος Πάγος
    • Το βαθύ φαράγγι
    • Η βάση
    • Πόλεμος και ειρήνη
    • Περί ανέμων και υδάτων
    • Διάκριση = Σωτηρία
    • Supreme Court of Cassation
    • Πίσω από τα γεγονότα
    • Ο υλισμός
    • Ελευθερία ή θάνατος;

Η ελπίδα

Ακούτε την ελπίδα, την Ορθόδοξη φωνή στη σύγχρονη ζωή.*

Βρίσκεστε εδώ:Αρχική / Αρχεία για:Χριστός

Το βαθύ φαράγγι (3)

28 Σεπτεμβρίου, 2020 By Παύλος Παύλου

Η εκπομπή είναι η 3η από 3 συνολικά στη σειρά Το βαθύ φαράγγι

Η προσέγγιση του Χριστού στην εξήγηση για την διαφορετική τύχη του πτωχού Λαζάρου και του πλούσιου μετά την αναχώρησή τους από τον επίγειο βίο, είναι ένα κρίσιμο θέμα για κάθε άνθρωπο πίστεως. Ακριβώς, γιατί εκεί βρίσκονται οι απαντήσεις για την επιτυχημένη ή αποτυχημένη καθημερινότητα. Το γεγονός ότι ο Χριστός εξήγησε ότι η ακοή των λόγων του Μωϋσή και των Προφητών ήταν το κλειδί για τον καθορισμό της ορθής πορείας κατά την καθημερινότητα, ανοίγει άλλες προοπτικές για την δική μας πρακτική, όσο ζούμε πάνω στη γη.

Διότι η συναισθηματική ευαισθησία του πρώην πλούσιου – που αποδεικνύεται από την πρότασή του να σταλεί ο Λάζαρος στα αδέλφια του για να μην ακολουθήσουν την δική του πορεία – δεν υπήρξε ικανή για να αποφύγει την λάθος κατάληξη μετά το πέρασμά του από τον επίγειο στον επέκεινα του βίου χωρο-χρόνο. Αν και εμείς κατά κανόνα εκτιμούμε τις συναισθηματικές συμπεριφορές και κλαίμε με τους πάσχοντες ή χαιρόμαστε με τους χαρούμενους, ωστόσο ο Χριστός δεν έκρινε ικανό αυτό το τεκμήριο για την αλλαγή της κατεύθυνσης του πρώην πλούσιου Εβραίου προς τον λάθος τερματισμό. Ούτε η ευσεβής παράκληση προς τον πατέρα του Αβραάμ για λίγη αναψυχή από το χέρι του Λαζάρου βρήκε ανταπόκριση, αφού χάσμα μέγα υπήρχε μεταξύ τους. Και τελικά, το όλο θέμα μεταφέρθηκε στην σφαίρα ενός βαθύτερου θρησκευτικού προβληματισμού.

Ο πρώην πλούσιος εκτιμούσε – και προφανώς αυτή ήταν και η άποψή του όσο ζούσε πάνω στη γη – ότι η ανάσταση ενός ανθρώπου θα μπορούσε να μεταπείσει όσους ζουν και να αλλάξουν πορεία πριν είναι αργά. Και αυτή ουσιαστικά είναι και η δική μας άποψη. Θεωρούμε ότι ένα εξαιρετικά θαυμάσιο γεγονός θα είναι ικανό για να αλλάξει την ζωή μας. Ωστόσο, η κρίση του Χριστού δεν ήταν αυτή, διότι ο ίδιος γνώριζε τις βαθύτερες λειτουργίες της συνειδήσεώς μας και όχι μόνον τις συναισθηματικές ή τις εντυπωσιασμένες από ένα θαύμα.

Ο Χριστός με την άποψη που εξέφρασε για την ορθή ή λανθασμένη πορεία κατά τον επίγειο βίο, έδωσε την βαρύτητα στην αλλοίωση που επιφέρει στην συνείδηση του ατόμου η ακοή των λόγων του δημιουργού και όχι μόνον στα εξωτερικά γνωρίσματα και τα θαύματα. Διότι η εσωτερική μεταμόρφωση είναι η ασφαλής προϋπόθεση για την ανακάλυψη της οδού, της αλήθειας και της ζωής.

Τα εξωτερικά στοιχεία, όσο ισχυρά και αν είναι, σύντομα χάνουν την δύναμή τους, είτε γιατί δεν γίνονται κατανοητά κατά το τμήμα της ουσίας τους, είτε γιατί η μνήμη μας με την πάροδο του χρόνου παύει να τροφοδοτεί με πίστη τον εσωτερικό μας κόσμο, και φυσικά το αποτέλεσμα είναι η παρέκκλιση, η περιπλάνηση, και τελικά η παραπλάνηση και αποπλάνηση από τον στόχο της αναστάσεως και της αιωνιότητας.

Ο Χριστός εδώ αποφαίνεται κατηγορηματικά ότι η πίστη και η εσωτερική μεταμόρφωση δεν έρχονται μέσα από τα θαύματα – τα οποία έχουν και αυτά τον ρόλο τους, αλλά έρχονται μέσα από την ακοή, και την εσωτερική καλλιέργεια των λόγων του ίδιου του δημιουργού. Όλες οι άλλες πρακτικές είναι ανασφαλείς και δεν εγγυώνται το προσδοκώμενο αποτέλεσμα.

Ανηκει στην κατηγορια:Εκπομπές επισημασμένο με:Ορθοδοξία, Χριστός, ελπίδα

Το βαθύ φαράγγι (2)

25 Σεπτεμβρίου, 2020 By Παύλος Παύλου

Η εκπομπή είναι η 2η από 3 συνολικά στη σειρά Το βαθύ φαράγγι

Το απροσπέραστο μεσοδιάστημα μεταξύ δύο περιοχών, όπως είναι ένα βαθύ φαράγγι, είναι κρίσιμο θέμα στην καθημερινότητα του ατόμου. Διότι σε διαφορετική περίπτωση, αν δηλαδή δεν υπάρχουν διαχωριστικά απροσπέλαστα, τότε, καθένας μπορεί να καπηλεύεται τις αξίες του άλλου χωρίς απόδειξη της ληστείας του. Για τον λόγο αυτό και στον φυσικό κόσμο οι διαχωριστικές γραμμές είναι υπαρκτές, ισχύουν πάντοτε, και αλλοίμονο αν αυτό δεν ήταν μια απαράβατη αλήθεια.

Από τους τοίχους του σπιτιού μας, μέχρι τους αυστηρούς κωδικούς των τραπεζικών μας λογαριασμών, πάντοτε ισχύει το απροσπέλαστο από την μια ιδιοκτησία στην άλλη, από την μια περιοχή εξουσίας στην άλλη, από την μια κατάσταση στην άλλη. Και αυτό ακριβώς είναι κρίσιμο θέμα στην κατανόηση της αλήθειας και στην παράβλεψη και αποφυγή της σύγχυσης.

Διότι μόνον μέσα στην καθαρότητα η όρασή μας λειτουργεί με ευκρίνεια και ορθή αντιληπτική ικανότητα, άρα η σύγχυση αυξάνει τις πιθανότητες των λαθών μας. Και μπορεί σε παλιότερες εποχές, πχ τον μεσαίωνα, να διατηρούνταν μια σύγχυση στις συνειδήσεις των ανθρώπων για τα όρια, τις κατακτήσεις και τις υπερβάσεις των εσκαμμένων, ωστόσο, στους δικούς μας καιρούς όλα αυτά, δηλαδή οι νοθείες μέσα από την σύγχυση, δεν έχουν θέση πια στην καθημερινότητά μας, ακριβώς γιατί η γνώση των πραγμάτων είναι διαθέσιμη σε καθένα σύγχρονο άνθρωπο, άρα αυτό που μένει δεν είναι η γνώση, αλλά οι επιλογές μας και η πορεία των επιλογών μας.

Και μπορεί όλα αυτά να ακούγονται θεωρητικά, ωστόσο, όλοι ξέρουμε στην πρακτική καθημερινότητα ότι ισχύουν σε κάθε περίπτωση. Για τον λόγο αυτό και ο Χριστός δεν στήριξε την διδασκαλία του στο σκοτάδι της άγνοιας ή στην σύγχυση και την απόκρυψη της αλήθειας, αλλά την στήριξε στο φως, στην γνώση και στην φανέρωση της αλήθειας, λύνοντας και εξηγώντας τα μυστήρια της πίστης και του δημιουργού του ίδιου.

Στην περίπτωση των δέκα παρθένων εξήγησε ότι η είσοδος στην δική του παρουσία και εξουσία δεν είναι θέμα συναισθήματος, αλλά σκληρής δουλειάς στην καθημερινότητα, με πρόβλεψη για το μέλλον. Και μπορεί αυτό να ακούγεται σκληρό, ωστόσο, όλοι αναζητούμε έμπειρους και δοκιμασμένους ανθρώπους για στελέχη και συνεργάτες μας. Πολύ περισσότερο η αναγωγή σε θέματα κρίσεως, δικαίου και ανταμοιβής, δεν είναι δυνατόν να γίνεται με ευτελέστερους όρους, ακριβώς γιατί και το διακύβευμα είναι πολύ πιο αξιόλογο από κάθε τι πάνω στην γη.

Από την διήγηση του πλούσιου και του πτωχού Λαζάρου, μαθαίνουμε ότι οι εδώ συνθήκες ζωής, με τους απαράβατους όρους και την αδυναμία οικειοποίησης ξένων πραγμάτων, δεν καταστρατηγούνται στην επέκεινα του φυσικού μας βίου ζωή, αλλά, αντίθετα, γίνονται ισχυρότερες. Διότι δεν είναι εφικτή ακόμη και η μετάνοια και η συγγνώμη, στοιχεία που ισχύουν για τον επίγειο βίο μας.

Το αδιαπέραστο φαράγγι της διήγησης του Χριστού, το μέγα χάσμα που διαχωρίζει το μέλλον του κάθε φυσικού προσώπου, δεν είναι για φόβο, αλλά για κατανόηση της αλήθειας των πραγμάτων. Και επειδή η γνώση ελευθερώνει, καθένας καλείται να αποδεχθεί τις αλήθειες που αφορούν την επέκεινα του φυσικού βίου περιοχή της ζωής μας, διότι ισχύουν όπως ακριβώς και κατά την περίοδο του επίγειου βίου μας.

Ανηκει στην κατηγορια:Εκπομπές επισημασμένο με:Χριστός

Το βαθύ φαράγγι

24 Σεπτεμβρίου, 2020 By Παύλος Παύλου

Η εκπομπή είναι η 1η από 3 συνολικά στη σειρά Το βαθύ φαράγγι

Φαράγγι είναι ο σχηματισμός της γης που χωρίζει δυο περιοχές (χάσμα) και, ανάλογα με το πλάτος και το βάθος του, κάνει αδύνατη την μετάβαση από την μια πλευρά του στην άλλη. Και επειδή στα χρόνια του Χριστού αυτός ήταν ο καλύτερος ορισμός για να δηλωθεί η αδυναμία μετάβασης από το ένα μέρος στο άλλο, ο Χριστός χρησιμοποίησε αυτή την γνώριμη εικόνα, για την επέκεινα του φυσικού μας βίου περιοχή, προκειμένου να καταστήσει ακριβές και σαφές ότι οι επιλογές μας, όσο χρόνο ζούμε πάνω στη γη, καθορίζουν και οριστικά την επέκεινα του βίου κατάστασή μας.

Παρουσιάζοντας τον βίο ενός πλούσιου Εβραίου και ενός άλλου σύγχρονου Εβραίου αλλά ρακένδυτου ζητιάνου, αναλύει την εμπειρία που θα έχουμε όλοι, αφού εκ των πραγμάτων κανείς δεν επιβιώνει πάνω στην γη στο διηνεκές. Μάλιστα η σύγκριση των δυο πρωταγωνιστών της διήγησης είναι εξαιρετικά παραστατική, ακριβώς γιατί ο Χριστός δεν ήθελε να αφήσει περιθώρια παρεξηγήσεων και παρανοήσεων.

Το γεγονός ότι και οι δυο πρωταγωνιστές ήταν Εβραίοι, – επικαλείται και για τους δυο την γνωστή σ’ αυτούς μορφή του Αβραάμ – δεν ήταν τελικά η ασφαλής προϋπόθεση για την δίκαιη κρίση. Εκείνο που καθόρισε την τελική έκβαση των συνθηκών της επέκεινα του φυσικού βίου διαβίωσης ήταν τα ακούσματα και η ανταπόκριση που είχε καθένας κατά την επίγεια παραμονή του.

Τα ακούσματα των Ιερών Γραμμάτων της εποχής εκείνης – Μωϋσής και Προφήτες – ήταν το κρίσιμο στοιχείο και όχι μόνον η ύπαρξη του πλούτου στον ένα εκ των δύο. Το ασφαλές συμπέρασμα από την διήγηση αυτή είναι ότι έκαστος τον καιρό της εδώ παραμονής του οφείλει αυτός προσωπικά να ανακαλύψει την αλήθεια της Ανάστασης, και να προσαρμόζει την καθημερινότητά του σε αυτήν την παράμετρο.

Το πόσο καθένας θα ενεργοποιεί την δύναμη της ανάστασης στην προσωπική του ζωή δεν εξαρτάται από νόμους και διατάγματα, αλλά εξαρτάται από την κάλυψη των προσωπικών του αναγκών, ώστε να υπάρχει επάρκεια και εν τέλει και περίσσευμα δυνάμεων ανάστασης και αιωνιότητας κατά την καθημερινότητα. Η μετατόπιση της ανακάλυψης των στοιχείων της ανάστασης στην εποχή της εκδημίας μας εκ του κόσμου τούτου, δεν είναι ο ασφαλέστερος δρόμος για μια κανονικότητα.

Η παράβαση των φυσικών νόμων δεν συνεπάγεται πάντοτε και την τιμωρία του παραβάτη. Ωστόσο, κανείς δεν ξέρει πότε και πως θα βρεθεί αντιμέτωπος με την πραγματικότητα της αλήθειας, και για τον λόγο αυτό ο ίδιος ο Χριστός εφιστά την προσοχή μας κατά την καθημερινότητα, και όχι μόνον κατά την μετάβαση εκ του κόσμου τούτου στον επέκεινα του φυσικού βίου χώρο και χρόνο.

Η ανακάλυψη των στοιχείων της ανάστασης δεν είναι έργο τρίτων, αλλά είναι ένα απολύτως προσωπικό ζήτημα χωρίς αναπληρωτές και “αντ’ αυτού”, και καθένας καλείται να ενημερώνει την συνείδησή του για την φυσική πραγματικότητα, παρακάμπτοντας τις εύκολες υπεκφυγές, οι οποίες – κατά κανόνα – οδηγούν σε φαύλο κύκλο αδιαφορίας και φαύλο βίο ανέμελης ουδετερότητας.

Ανηκει στην κατηγορια:Εκπομπές επισημασμένο με:ελπίδα, δυο κόσμοι, Χριστός

Η ανάγκη του περιττού

23 Σεπτεμβρίου, 2020 By Παύλος Παύλου

Είναι προφανές ότι όλοι λειτουργούμε με βάση την ύπαρξη περισσευμάτων στην καθημερινότητά μας. Από τις τροφές μέχρι την ενέργεια, πάντα όλοι αποθηκεύουμε κάτι παραπάνω – ή πολύ παραπάνω, προκειμένου να χρησιμοποιηθεί αργότερα στις ανάγκες μας, πραγματικές ή ακόμη και υποψήφιες κατά τον νόμο των πιθανοτήτων! Και φυσικά αυτό είναι υγιές, εφόσον βέβαια δεν γίνεται εμπόδιο και όχι εφόδιο της καθημερινότητας. Άλλωστε, ο ίδιος ο δημιουργός έχει προβλέψει μεγάλη αφθονία σε όλα τα πράγματα πάνω στη γη, από το νερό μέχρι τον αέρα και τις τροφές.

Αυτός είναι ο ορισμός της καλής αντίληψης της ζωής, μιας ζωής που δεν τρέχει αλόγιστα, αλλά παρακρατεί και για το μέλλον. Και ενώ αυτή είναι η εμπειρία όλων των ανθρώπων επί της γης διαχρονικά, δεν ισχύει το ίδιο και για τις απόψεις μας στα θέματα της παραγωγικής πίστης, της πίστης δηλαδή που εκτός από τις ανθρώπινες δυνάμεις, ενεργοποιεί και τις μη ορατές δυνάμεις που έχει στην διάθεσή μας ο δημιουργός, προκειμένου, όχι μόνον η επιβίωση στην καθημερινότητα να είναι εφικτή, αλλά παράλληλα να καλλιεργείται και η δύναμη της αναστάσεως, δηλαδή η προοπτική της αιωνιότητας.

Και φυσικά, στους δικούς μας καιρούς, όλοι γνωρίζουμε ότι οι μη ορατές δυνάμεις είναι πιο αποτελεσματικές από τις ορατές, γεγονός που είναι κατανοητό από το γεγονός ότι τις αξιοποιούμε και τις εφαρμόζουμε όλοι στις διαδικτυακές μας επαφές με τα wi-fi, τα cordless, και δεκάδες άλλες εφαρμογές που χρησιμοποιούμε όλοι στην απλή καθημερινότητα.

Αυτός ακριβώς είναι ο λόγος που ο ίδιος ο Χριστός πριν χιλιάδες χρόνια, τόνισε την αξία και την χρησιμότητα των μη ορατών δυνάμεων, όχι μόνον υπονοώντας τις φυσικές μη ορατές δυνάμεις, αλλά και τις επέκεινα του ορατού φάσματος της καθημερινότητας, ατενίζοντας όχι μόνον το παρόν και το εγγύς μέλλον, αλλά και το απώτερο και αιώνιο παρόν.

Αυτός είναι και ο λόγος που τόσο ο ίδιος ο Χριστός όσο και οι μαθητές του αργότερα, τόνισαν την ανάγκη της ύπαρξης αποθεμάτων πίστης και εφεδρειών δυνάμεων για μελλοντική χρήση, όταν θα προκύψει, δηλαδή, κάποια έκτακτη ανάγκη. Μάλιστα στην παραβολή των δέκα παρθένων, όχι απλά στοχοποίησε, ανέδειξε, και ανέλυσε αυτή την αναγκαιότητα, αλλά και υπέδειξε το αδιέξοδο σε περίπτωση άγνοιας των πιθανών κινδύνων του προσωπικού μας μέλλοντος.

Διότι, αν και η αγάπη των πέντε μωρών παρθένων ήταν αδιαμφισβήτητη, ωστόσο, αυτό δεν ήταν ικανό να κάμψει το φρόνημα του κριτή, ο οποίος δεν απαιτούσε μόνον αγάπη και αισθηματικό ενδιαφέρον εκ μέρους των προσκεκλημένων, αλλά απαιτούσε και μια πρακτική καθημερινότητα με περισσεύματα σε κάθε τομέα της ζωής.

Και τούτο γιατί τα περισσεύματα πίστεως και έργων σωφροσύνης αποδεικνύουν, από την μια την έμπρακτη αγάπη και αφομοίωση της διδασκαλίας του Χριστού, αλλά από την άλλη, και την αναζήτηση του δημιουργού. Άρα, και η γνώση μας για τον ίδιο κινείται μέσα στα πλαίσια των προσωπικών μας αναγκών για την προοπτική της αιωνιότητας.

Ανηκει στην κατηγορια:Εκπομπές επισημασμένο με:Χριστός, ελπίδα, απόθεμα, αόρατες δυνάμεις

Το κόσκινο

22 Σεπτεμβρίου, 2020 By Παύλος Παύλου

Οι μεγαλύτεροι στην ηλικία θα θυμούνται τα κόσκινα που χρησίμευαν για τον καθαρισμό του σιταριού και των παραγόγων του (αλεύρι, πίτουρα, κλπ). Κάτι δηλαδή σαν το σημερινό φίλτρο που διακρατεί και διαχωρίζει τα χρήσιμα από τα μη χρήσιμα στοιχεία ενός προϊόντος. Αυτό ήταν – και παραμένει – απαραίτητο, ώστε να μπορούμε να χρησιμοποιούμε τα χρήσιμα και να αποβάλλουμε τα μη χρήσιμα στοιχεία από το διαθέσιμο προϊόν. Σήμερα, βέβαια, η εργασία αυτή γίνεται σε μεγάλα εργοστάσια και εμείς απλά απολαμβάνουμε καθαρισμένα από περιττές ύλες όλα όσα θα θέλουμε να καταναλώσουμε, με πολύ γνωστό παράδειγμα τα φίλτρα του καφέ.

Ωστόσο, αυτή η λειτουργία του διαχωρισμού των πραγμάτων δεν είναι νέα υπόθεση, αλλά πηγαίνει πίσω στις πρωτόγονες ακόμη κοινωνίες, ακριβώς γιατί, ακόμη και δια γυμνού οφθαλμού ήταν ορατή η ανάγκη αλλά και η διαφορά που προέκυπτε από την εργασία του κοσκινίσματος. Και αυτή ακριβώς την βαθιά ριζωμένη αλήθεια και εμπειρία όλων των ανθρώπων χρησιμοποιεί ο Χριστός, για να μας καταστήσει κοινωνούς μιας μη ορατής για γυμνού οφθαλμού πραγματικότητας, η οποία λαμβάνει χώρα, χωρίς εμείς να γνωρίζουμε λεπτομέρειες. Πίσω, δηλαδή, στο μη ορατό ακόμη φάσμα των γεγονότων που πρόκειται να παρουσιαστούν αργότερα, ο Χριστός εξήγησε ότι συμβαίνουν “κοσκινίσματα”, δηλαδή διαχωρισμός πραγμάτων μη ορατών, αλλά υπαρκτών που πρόκειται ωστόσο να επηρεάσουν την ζωή μας λίγο αργότερα ή πολύ αργότερα.

Είναι χαρακτηριστική η στιγμή που ο Πέτρος δηλώνει στον δάσκαλο ότι είναι έτοιμος και να πεθάνει για εκείνον, αλλά ο Χριστός τον διαβεβαιώνει ότι, όχι μόνον να πεθάνει δεν είναι έτοιμος στην ουσία – άσχετα αν ο Πέτρος δεν αντιλαμβανόταν το κενό που υπήρχε στην συνείδησή του, παρασυρμένος μόνον από τα φιλικά συναισθήματα προς τον δάσκαλο – αλλά σε λίγο, ακόμη και μια κοπελίτσα δούλη ήταν αρκετή, για να διαπιστωθεί η ελλειμματική του πίστη.

Ο ίδιος πίστευε ότι είχε τις δυνάμεις της υγιούς πίστεως προς τον θεό και τον δάσκαλο, αλλά ο Χριστός, που έβλεπε και ήξερε βαθύτερα τα πράγματα, του αποκάλυψε ότι, όχι μόνον θα τον αρνηθεί και μάλιστα τρεις φορές, αλλά και κάτι ακόμη πιο ουσιαστικό: στο μη ορατό φάσμα των γεγονότων ο εχθρός της ψυχής είχε ζητήσει να αφαιρέσει από όλους το εφόδιο της πίστης, δηλαδή να αφαιρέσει το ουσιαστικό στοιχείο που μπορεί να οδηγήσει έναν άνθρωπο στην επικοινωνία του με τον δημιουργό. Και αυτό δεν ήταν φυσικά μόνον για τον Πέτρο και τους λοιπούς μαθητές του, αλλά είναι μια πραγματικότητα που λειτουργεί στην καθημερινότητα.

Όποιος ισχυρίζεται ότι έχει πίστη, πρέπει να γνωρίζει ότι αυτό το στοιχείο είναι ευαίσθητο, και μπορεί ανά πάσα στιγμή να περάσει από ισχυρή δοκιμασία, ακριβώς, γιατί όλα τα μεγάλα και σημαντικά πράγματα περνούν από δοκιμασία σε όλη τη διάρκεια της ζωής μας. Και αυτό αποδεικνύεται από την φράση του ίδιου του Χριστού “εγώ προσευχήθηκα να μην χαθεί η πίστη σου”. Διότι αν αυτό χαθεί όλα τα υπόλοιπα εύκολα αυτο – συντρίβονται χωρίς ανάγκη καμιάς εξωτερικής και ορατής παρέμβασης.

Ανηκει στην κατηγορια:Εκπομπές επισημασμένο με:ελπίδα, δοκιμασία, Χριστός

  • 1
  • 2
  • 3
  • …
  • 9
  • Επόμενη σελίδα »
  • ΕλληνικάΕλληνικά
  • EnglishEnglish
  • PortuguêsPortuguês
  • RomânăRomână

Βρες μας στα κοινωνικά δίκτυα

  • Email
  • Facebook
  • Instagram
  • Twitter
  • YouTube

Ψάχνεις κάτι;

Λίγα λόγια για εμένα

Γεννήθηκα στην Σαλαμίνα της Κύπρου. Ο πατέρας μου Σαύλος καταγόταν από την Ασία. Μητέρα μου ήταν η Ευρώπη. Ο πατέρας μου είχε ερωτευτεί την μητέρα μου πριν ακόμη έλθει στην Κύπρο, έχοντας ακούσει πολλά για την χάρη και την ομορφιά της και έχοντας διαβάσει ακόμη περισσότερα. Μάλιστα, όταν έφτασε στην Κύπρο, για το χατήρι εκείνης αμέσως άλλαξε και το όνομά του και από Σαύλος ήθελε να τον φωνάζουν πλέον Παύλο. Εγώ είμαι ο καρπός της αγάπης του πατέρα μου με την μητέρα μου Ευρώπη. Με μεγάλωσε η μητέρα μου με βάση όμως τις οδηγίες που της έγραφε κάθε τόσο ο πολυάσχολος ταξιδευτής πατέρας μου. Και όσα εγώ ξέρω, όσα γράφω και λέω, τα έμαθα από το στόμα και τις σημειώσεις εκείνου, ο οποίος αν και σπάνια ερχόταν στο σπίτι, η παρουσία του ήταν πάντα εκεί μέσα από τα γράμματα που μας έγραφε τακτικά.

Ετικέτες

Ιούδας Πέτρος Χριστός αλήθεια αλλαγή ανανέωση γνώση δημιουργική σαφήνεια δορυφόρος ελευθερία ελευθερία κινήσεων ελεύθερη ψυχή ελπίδα εντολές εξουσία επανάσταση ευθύνη εφόδια ζωή θάνατος θέλημα του Θεού θεωρία θησαυρός ικανότητα καθημερινότητα κατανόηση κόπος μετακίνηση οδηγίες πίστη πλουτισμός πορεία πράξη πρακτικές ανάγκες προσπάθεια πρωτοβουλίες πρόσβαση πρόχειρος πυξίδα σκλαβωμένος σκοτάδι συνείδηση ψυχική δουλεία όρια ώριμος

Μια εκπομπή για εσένα

Φωνή παιδείας

Φωνή παιδείας (3)

Τα σχολεία και η εκπαίδευση ήταν ανέκαθεν, τουλάχιστον τις τελευταίες χιλιετίες, σοβαρό τμήμα της πρόνοιας για τον πληθυσμό κάθε χώρας. Στην … [συνεχίστε...]

Αναζήτηση βάση ημερομηνία δημοσίευσης

  • Ημ/νία δημοσίευσης

Μάρτιος 2023
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  
« Φεβ    

Η σειρά Ελευθερία ή θάνατος;

https://www.youtube.com/watch?v=RSl-xkVS1fs&list=PL10gb1M7TsY0WxICvuZE8jHyoCDGhgi1K

Ακούστε όλη την σειρά εδώ

Η σειρά Άρειος Πάγος

https://www.youtube.com/watch?v=JTT10vAQsuo&list=PL10gb1M7TsY09dvZLrfneKSWgwEgSN5oR

Ακούστε όλη την σειρά εδώ

*Επειδή ο Χριστός είπε ότι, αν ακούτε αλλά δεν πράττετε όσα εγώ σας διδάσκω, τότε μάταια είναι η πίστη σας, για τον λόγο αυτό η ΕΛΠΙΔΑ προσφέρει καθημερινά μια επαφή με την διδασκαλία αλλά και την πρακτική εφαρμογή αυτής της διδασκαλίας στην καθημερινή μας ζωή, ώστε τα λόγια του Χριστού να γίνουν κτήμα και πράξη σε κάθε εκδήλωση της καθημερινότητάς μας και όχι μόνον στα εκκλησιαστικά μας καθήκοντα. Η ΕΛΠΙΔΑ έχει στόχο να βοηθήσει όποιον αναζητεί λύσεις στα καθημερινά του προβλήματα, χωρίς όμως να αρνηθεί την πίστη και την θρησκευτική του παράδοση.
Copyright © 2023 · elpida.tv