Από την καθημερινή μας ζωή μπορούμε, παρατηρώντας τον εαυτό μας και γύρω μας, να κατανοήσουμε τις μη ορατές λειτουργίες της ζωής, της προσωπικής αλλά και της κοινωνικής γενικότερα.

Διότι μπορεί όλοι οι άνθρωποι να μην είμαστε ίδιοι στην εμφάνιση και στο περιεχόμενο, στον πλούτο και τα ταλέντα που διαθέτουμε, όμως όλοι οι ζωντανοί άνθρωποι, ζωντανοί με την έννοια ότι αναπνέουν και είναι ακόμη  σε δράση, έχουμε κοινά βιολογικά χαρακτηριστικά.

Πρώτον ότι όλοι αναπνέουμε. Δεύτερον ότι όλοι έχουμε ανάγκη το νερό. Τρίτον όλοι χρειαζόμαστε τροφές. Τέταρτον όλοι έχουμε ανάγκη την συντροφικότητα και την επικοινωνία. Και οι τέσσερεις αυτές ανάγκες της προσωπικής μας καθημερινής ζωής είναι ανελαστικές για να διατηρούμαστε στην ζωή. Η έλλειψη αυτών οδηγεί σε λίγα δευτερόλεπτα στον θάνατο ή την ασθένεια, ή την παραφροσύνη.

Και επειδή το πρώτο – η αναπνοή – είναι και το σπουδαιότερο – χωρίς αυτό πεθαίνουμε άμεσα – είναι σημαντικό να γίνει κατανοητό ότι αυτό δεν είναι αυτονόητο. Διότι η μη ύπαρξη οξυγόνου, όπως συμβαίνει με τους γύρω πλανήτες, απαγορεύει την ύπαρξη της ζωής, αφού η βάση της ζωής αποδεικνύεται ότι είναι το οξυγόνο. Και επειδή εμείς μέσα στην καθημερινότητα θεωρούμε ότι έχουμε το δικαίωμα να αμφισβητούμε τα logistics της δημιουργίας, δηλαδή την συνέπεια και συνέχεια ύπαρξης των αξιών με τις οποίες υπάρχει η ζωή, άρα υπάρχουμε και εμείς, καλό είναι να βάζουμε το μυαλό μας να δουλεύει, και να μην θεωρούμε δεδομένα πράγματα που  αποτελούν την βάση της ζωής, διότι γινόμαστε άφρονες και παράφρονες, με δυσάρεστες συνέπειες στην προσωπική μας ζωή και καθημερινότητα.

Κανείς δεν μπορεί να υπάρχει πάνω στην γη, εάν πρώτα δεν γεννηθεί. Και κανείς δεν διατηρείται στην ζωή χωρίς αναπνοή και οξυγόνο. Η βάση της ζωής, όπως την ξέρουμε, είναι το οξυγόνο και όχι το κινητό μας τηλέφωνο. Η ανάπτυξη της ζωής, του βρέφους που θα γίνει ολοκληρωμένος άνθρωπος, είναι απόλυτα εξαρτημένη από το νερό και τις τροφές και την συντροφικότητα. Δεν είναι εξαρτημένη από τον γείτονα ή τον φίλο, ή τις ιδέες που κυκλοφορούν στο internet.

Και αυτό δηλώνει ότι το πρώτο πράγμα που πρέπει να γίνει κατανοητό από όποιο ζωντανό και μη εξαρτημένο εν ζωή άτομο, είναι τα logistics της δημιουργίας, μέσα στην οποία θα περάσουμε ολόκληρο τον επίγειο βίο μας. Η άγνοια, η παράβλεψη, ή η αμφισβήτηση της ύπαρξης των αξιών πάνω στο θέμα αυτό, οδηγεί το άτομο σε εξωπραγματική φαντασία, κυνηγώντας το μέλλον χωρίς βάση συντήρησης στην ζωή.

Και ο Χριστός δεν έθεσε την ανακάλυψη του μυστηρίου της ζωής στις ιδέες και στα συναισθήματα, αλλά στην παρατήρηση και στην γνώση, και μάλιστα ξεκινώντας από τα φυτά και τα δέντρα. Από τα ταπεινά κι αθόρυβα φυτά και δέντρα είναι εξαρτημένη η ζωή μας και δεν είναι εξαρτημένη από το μικρό ή μεγάλο ποσό που μπορεί να έχουμε στην τράπεζα για τις ανάγκες μας. 

Τα δέντρα και τα φυτά εργάζονται αθόρυβα μέρα νύχτα και προσφέρουν στον άνθρωπο και την επι γης δημιουργία το πολύτιμο οξυγόνο και τους καρπούς, με τους οποίους όλη η ανθρωπότητα συντηρείται καθημερινά. Ο άνθρωπος είναι το τελειότερο δημιούργημα πάνω στην δημιουργία. Αλλά χωρίς τα φυτά και τα δέντρα δεν μπορεί να εμφανιστεί, ούτε και να διατηρηθεί στην ζωή, πεθαίνοντας μακριά από την πηγή την αλήθειας. 

Επειδή τα χόρτα δεν είναι μόνο για να περπατάμε πάνω τους, αλλά παίζουν σπουδαίο ρόλο στην προσωπική μας ζωή και όχι μόνο, είναι προφανές ότι η νοοτροπία μας για τα ταπεινά αυτά δημιουργήματα δεν είναι και η πλέον υγιής. Διότι μπορεί να μην δίνουμε εμείς σημασία στα χόρτα και στα δέντρα, ή τουλάχιστον δεν δίνουμε το μέγεθος της σημασίας που δείχνουμε για ένα αεροπλάνο ή ένα κινητό τηλέφωνο, ωστόσο αυτή η εκτίμησή μας δεν είναι και η ορθή.

Διότι, επειδή όλοι αναπνέουμε – αλλιώς θα πεθάνουμε σε λίγα λεπτά – είναι καλό να σκεφτούμε το απλούστερο για να έρθουμε στα λογικά μας. Ποιός παράγει το οξυγόνο που αναπνέουμε και χωρίς αυτό είμαστε όλοι χαμένοι; Τα αεροπλάνα ή το κινητό μας τηλέφωνο;. Όχι βέβαια. Το οξυγόνο το παράγουν 24/7 τα ταπεινά αυτά δημιουργήματα και τα ήσυχα δέντρα, τα οποία δεν παράγουν μόνο καρπούς για την επιβίωσή μας, αλλά παράγουν και το οξυγόνο που είναι το απαραίτητο συστατικό της ζωής μας.

Διότι μπορεί να μάς ενθουσιάζει η θέα ενός αεροπλάνου ή ενός κινητού τηλεφώνου, ωστόσο αυτά δεν παράγουν το βασικό στοιχείο της ύπαρξής μας, που είναι το οξυγόνο. Το βασικό στοιχείο της ζωής όλων μας το παράγουν τα δέντρα και τα φυτά, και χωρίς αυτά η ζωή δεν υπάρχει, όπως δεν υπάρχει και στους γύρω πλανήτες, οι οποίοι δεν διαθέτουν φυτά και δέντρα. “Μην χάνουμε λοιπόν την μπάλα”, κατά το κοινώς λεγόμενο, διότι δεν διατηρούν την ζωή μας οι δικές μας – κατά τα άλλα – πανέξυπνες συσκευές, αλλά την ζωή την διατηρούν τα φυτά και τα δέντρα, που μπορεί να μην μάς ενοχλούν με τα λόγια τους, αλλά δουλεύουν ασταμάτητα 24/7 για να υπάρχουμε εμείς.

Η περιφρόνηση δεν φέρνει και τους καλύτερους καρπούς στην προσωπική μας – και όχι μόνο –  ζωή. Και η διδασκαλία του Χριστού στο θέμα αυτό δίνει κορυφαία σημασία, ακριβώς διότι η ζωή δεν παράγεται από τις δικές μας μηχανές και τα ανθρώπινα κατασκευάσματα, αλλά παράγεται αθόρυβα από τα ταπεινά δημιουργήματα, στα οποία ο δημιουργός έχει αναθέσει την βάση της ύπαρξής μας πάνω στον πλανήτη. Και μπορεί εμείς να στηριζόμαστε στα παράγωγα των φυτών και των δέντρων, ωστόσο αυτό είναι μόνο το “εμπορικό” στοιχείο της ύπαρξης των φυτών και των δέντρων.

Η βασική τους εργασία που τους έχει ανατεθεί από τον δημιουργό τους είναι να αποτελούν την βάση της παραγωγής του οξυγόνου, δηλαδή την βάση της ύπαρξης και λειτουργίας του ανθρώπου πάνω στην γη. Αλλά και αυτή δεν είναι όλη η αλήθεια της ύπαρξης των φυτών και των δέντρων. Διότι πίσω από τη δική τους ύπαρξη και λειτουργία, υπάρχει η σοφία του δημιουργού με τα δικά του logistics, αφού αυτά υφίστανται, για να αποτελούν την αρχή και την βάση, αλλά όχι και το σύνολο της δημουργίας του, η οποία περιλαμβάνει αμέτρητες προεκτάσεις και λειτουργίες, οι οποίες συνθέτουν τον “κόσμο”, το κόσμημα του σύμπαντος κόσμου.

Και ο Χριστός εξήγησε ότι εάν θέλετε να κατανοήσετε την δική μου διδασκαλία της ζωής, ξεκινήστε από τον μελέτη “κατανοήσατε” των φυτών που βρίσκονται μέσα στα χωράφια. Από εκεί θα πάρετε μαθήματα, όχι για να γίνετε φυτά και δέντρα σιωπηλά, αλλά για να διακηρύξετε τις αξίες της ζωής, που είναι το πολύτιμο μέσα στην ατομική σας καθημερινότητα. 

Οι άνθρωποι του 21ου αιώνα ζούμε μια διαφορετική εμπειρία μέσω της τεχνολογίας, η οποία έχει διευρύνει τους ορίζοντες της κοινωνικής, αλλά και της προσωπικής μας ζωής στην καθημερινότητα. Διότι η δική μας καθημερινότητα, με τις τεχνολογικές εφαρμογές που χρησιμοποιούμε όλοι πλέον, έχει εισέλθει σε άλλη εποχή, την οποία οι παλαιότεροι δεν μπορούσαν να φανταστούν.

Ωστόσο, αυτά αφορούν μόνο την εξωτερική μας εικόνα, εάν δηλαδή κάποιο άτομο μάς παρακολουθεί από μακριά. Διότι το άτομο ως προσωπικότητα, δεν έχει υποστεί καμία ή σχεδόν καμία αλλαγή, πλην της ευκολίας με την οποία επικοινωνούμε και κινούμαστε μέσω της τεχνολογίας. Βέβαια, όλα αυτά είναι ανακαλύψεις έξω από το ανθρώπινο σώμα, και αυτό δηλώνει ότι έχουμε μεγάλη εργασία να κάνουμε για τους εαυτούς μας. Διότι, αυτές οι ανακαλύψεις που χρησιμοποιούμε στην ατομική και κοινωνική μας καθημερινότητα, δεν προσθέτουν και δεν αφαιρούν από τις ανθρώπινες αξίες, οι οποίες και έχουν μεγαλύτερη – υπογραμμίζω το μεγαλύτερη – αξία από τις ανακαλύψεις που  βελτιώνουν μόνον την προσωπική μας καθημερινή πρακτική ζωή.

Διότι η συνέχεια αυτών των ανακαλύψεων δεν είναι βέβαιο ότι θα παρατείνει σε χρόνο την προσωπική μας ζωή, και πιθανότατα δεν θα μειώσει και τις κοινωνικές μας ανισότητες. Άρα, όποιο άτομο ενδιαφέρεται να επεκτείνει και να εξιχνιάσει τα όρια που δεν αναφέρονται μόνον στην βελτίωση της ατομικής του καθημερινότητας, έχει μεγάλο δρόμο να διανύσει, αφού οι τεχνολογικές μας βελτιώσεις δεν μπορούν να αλλάξουν και τον χαρακτήρα του ατόμου.

Και αυτή η πλευρά της εξιχνίασης, δηλαδή του εσωτερικού μας ανθρώπου των αισθημάτων και των σκέψεων, παραμένει ένας άγνωστος προορισμός, για το άτομο που ψάχνει να καταλάβει τον εαυτό του, και τί γίνεται γύρω του σήμερα, αλλά και τί έγινε στο παρελθόν, που όμως έχει σήμερα επιπτώσεις στην προσωπική του ζωή. Και αυτή η εξερεύνηση και εξιχνίαση δεν είναι εύκολη, διότι δεν διαθέτει – ακόμη τουλάχιστον – προδιαγραφές μηχανικής αναζήτησης, αλλά απαιτεί προσωπική μέριμνα και αναγνώριση της αδυναμίας για ορθή διάγνωση και βελτίωση στην μη ορατή περιοχή του ψυχικού μας κόσμου.

Και η διδασκαλία του Χριστού έρχεται να καλύψει αυτό το κενό στις μέχρι τώρα γνώσεις κάθε ενδιαφερόμενου ατόμου. Ο εσωτερικός μας άνθρωπος δεν συγχέεται με τους γύρω ανθρώπους, αλλά αποτελεί τον απόλυτα προσωπικό μας χώρο ευθύνης. Και αυτό σημαίνει ότι το άτομο είναι υπεύθυνο για την εξιχνίαση και κατανόηση των προσωπικών του ζητημάτων ζωής, και όχι οι άλλοι άνθρωποι απ’ έξω. Άρα το ενδιαφερόμενο άτομο αποφασίζει τους τρόπους με τους οποίους θα αναζητήσει και θα κατανοήσει καλύτερα την διδασκαλία του Χριστού, προκειμένου να την εφαρμόσει για την δική του βελτίωση της προσωπικής του καθημερινότητας.

Το τι λένε οι άλλοι μπορεί να είναι καλό. Αλλά το άτομο, όπως και με τα φάρμακα, ξέρει αν μια διδασκαλία φέρνει ανακούφιση ή φέρνει βάρος και αδιέξοδα. Κριτής των αποτελεσμάτων είναι πάντα το άτομο που ξεκινά μια αγωγή, για να βρει τον δρόμο από τα μέχρι εκείνη την στιγμή προσωπικά του ερωτήματα και αδιέξοδα. Η ζωντανή παρουσία του Χριστού ενισχύει τις δυνάμεις που διαθέτουμε. Δεν τις καταργεί, αλλά τις τροποποιεί, ώστε να συμβάλλουν στην συνέργεια μεταξύ θεού και ατόμου, για να ξεπεράσει τα θέματα που το απασχολούν, και δηλητηριάζουν την προσωπική του καθημερινότητα. 

Η εξερεύνηση δεν ανήκει μόνο στους άλλους, αλλά, όταν πρόκειται για προσωπικά θέματα, περιορίζεται μόνο στο άτομο που βιώνει την δική του καθημερινή πραγματικότητα, και παίρνει αποφάσεις μέσα από τις δικές του επιλογές, εφόσον, βεβαίως, πρόκειται για ενήλικο άτομο και ελεύθερο από εξαρτήσεις και ανελαστικές υποχρεώσεις.

Αυτή η θέση του ελεύθερου ατόμου φέρνει και τις προσωπικές ευθύνες για οτιδήποτε αποφασίζει για την ζωή του μέσα στην προσωπική του καθημερινότητα. Δεν ευθύνεται η κοινωνία για τα προσωπικά μας λάθη. Δεν φταίει το δέντρο πχ πάνω στο οποίο χτύπησε το αυτοκίνητό μας έξω από τον δρόμο γιατί τρέχαμε με ανεξέλεγκτη ταχύτητα, ή “φύτρωσε” η κολώνα του ρεύματος στο πεζοδρόμιο, αλλά η ευθύνη ήταν δική μας προσωπική.

Όλα αποφασίζονται με την δική μας ευθύνη, όταν πρόκειται για προσωπικές μας υποθέσεις. Οι γύρω άνθρωποι, και η κοινωνία, και οι συνθήκες, είναι υποχρεωτικές συντεταγμένες, μέσα στις οποίες καθένα άτομο παίρνει τις αποφάσεις μετά από τις δικές του επιλογές. Έξω από αυτά τα όρια, η ευθύνη είναι προσωπική και δεν μεταφέρεται. Για τον λόγο αυτό και ο Χριστός εξήγησε ότι η υπέρβαση δεν είναι πάντα ο ενδεδειγμένος τρόπος μέσα στην προσωπική μας καθημερινότητα. Εάν μάθεις να υπερβαίνεις τους ισχύοντες νόμους και συνθήκες ζωής, κάποια στιγμή θα το πληρώσεις με υψηλό τίμημα.

Η εντύπωση που έχουμε όλοι οι άνθρωποι ότι κάποιοι είναι υπεράνω του νόμου, είναι ασθενική και δεν ισχύει για όλες και για όλα τα θέματα. Η οδηγία του Χριστού δεν είναι να τρέχετε με το αυτοκίνητό σας με πεντακόσια χιλιόμετρα την ώρα, αλλά να πάρετε το αεροπλάνο που θα συντομεύσει τον χρόνο της διαδρομής. Το αεροπλάνο, κατά το παράδειγμά μου, στηρίζεται σε άλλους νόμους, και όχι στους νόμους των δρόμων που κινούνται τα αυτοκίνητα. Όποιος θέλει να έχει λιγότερους κινδύνους, πρέπει να επιλέγει το μεταφορικό του μέσον, και να μην υπερβαίνει απερίσκεπτα τα υφιστάμενα όρια, γιατί τότε δεν υπάρχει κάλυψη από πουθενά.

Στον θάνατο ή τον τραυματισμό δεν υπάρχει αντίκρυσμα. Τα όρια που ξέρουμε, τα υφιστάμενα όρια, είναι εξερευνήσιμα και εν πολλοίς γνωστά. Ο Χριστός δεν συνέστησε παράβαση ή παραβίαση αυτών των ορίων, αλλά έδωσε άλλη κατεύθυνση στις αναζητήσεις μας, εάν αυτά τα όρια δεν μάς ικανοποιούν. Η μετακίνηση των ορίων, προϋποθέτει εξάντληση των υπαρχόντων εντός των ορίων πραγμάτων. Και για να πάμε σε άλλη μετακίνηση, υπάρχουν οι προϋποθέσεις και οι νέοι κανόνες που ισχύουν πλέον στο νέο περιβάλλον.

Το αεροπλάνο, κατά το παράδειγμά μου, δεν κινείται πάνω στους αυτοκινητόδρομους, και δεν οδηγείται από τον καθένα, αφού η οδήγηση απαιτεί γνώση και εμπειρία, πολύ ανώτερη από αυτή που απαιτείται για ένα αυτοκίνητο. Όποιο άτομο επιθυμεί να ταξιδέψει, όχι πατώντας πάνω στην γη αλλά στους αιθέρες, πρέπει να μάθει καλά το μάθημά του, γιατί η πτώση του, όπως και του Ίκαρου, θα είναι χωρίς επιστροφή.

Τα ανεξιχνίαστα όρια δεν αφορούν μόνο την επίγεια εικόνα, αλλά επεκτείνονται και σε άλλες, μη ορατές διαστάσεις, που προσφέρουν βέβαια άλλες ταχύτητες και άλλες δυνατότητες, αλλά όλα αυτά είναι συνυφασμένα με την ανώτερη ατομική ευθύνη. Τα μαθήματα του Χριστού δεν είναι μόνο για να κερδίζουμε πάνω στην γη,υπογραμμίζω το μόνο, αλλά καρδίζουμε και όταν προσπαθούμε να εξιχνιάσουμε και όσα δεν φαίνονται ακόμη, αλλά ξέρουμε ότι έρχονται και μάλιστα με αμείλικτη δύναμη και ένταση στην προσωπική μας καθημερινότητα.