Ανάμεσα στα πολλά μηνύματα που λαμβάνουμε καθημερινά, και αφορούν το άτομό μας, είναι και κάποια με ιδιαίτερη βαρύτητα, διότι αφορούν ζητήματα της προσωπικής μας ζωής και υπόστασης. Είναι εκείνα τα μηνύματα που δεν αφορούν μόνο τις εργασιακές ή τις συναισθηματικές μας σχέσεις, αλλά υπεισέρχονται στην περιοχή της ατομικής μας κρίσης, δηλαδή στην συνείδη κάθε ατόμου που αγαπά την ζωή, και αναζητά περισσότερη ζωή για το πρόσωπό του.

Και αυτό δεν σημαίνει περισσότερα πράγματα και απολαύσεις μόνο, αλλά δηλώνει και βαθύτερες αναζητήσεις, εκείνες που απαιτούν απαντήσεις στα μυριάδες “γιατί” της προσωπικής, αλλά και της κοινωνικής μας καθημερινότητας. Τα τρόφιμα και η καλοπέραση δεν μπορεί να είναι ο μόνος στόχος του σύγχρονου ανθρώπου, ο οποίος ξέρει να διαβάζει και να διαχειρίζεται συσκευές, που δίνουν προέκταση στο νου και στις γνώσεις του. Αντίθετα, υπάρχουν και άλλες περιοχές της ζωής, οι οποίες εκτείνονται πέραν αυτών των αναγκαίων και πολύτιμων της προσωπικής μας καθημερινότητας.

Και εδώ κάνουμε πολλοί από εμάς σοβαρό λάθος. Αντι – διαστέλλουμε τις αναγκαίες πράξεις της φυσικής μας καθημερινότητας, από τις αναζητήσεις στα σοβαρά ερωτήματα της ζωής, ερωτήσεις που δεν μπορεί να είναι μόνο η μάρκα του φαγητού για το σκυλάκι, αλλά έχουν άλλους ενεργητικούς διαύλους στην ατομική μας συνείδηση. Η προσκόλληση στο ένα για να μην ικανοποιήσουμε το άλλο, είναι προφανές λάθος, διότι και τα δύο – ή τα χιλιάδες παρόμοια παραδείγματα – είναι απαραίτητα στην προσωπική μας ζωή, αλλά δεν έχουν την ίδια βαρύτητα και τις ίδιες συνέπειες στην προσωπική μας ζωή.

Εκτός από τα απαραίτητα που κάθε ζωντανός ξέρει ότι χωρίς αυτά δεν μπορεί να επιβιώσει, υπάρχουν και άλλα υπαρκτά στοιχεία, τα οποία είναι παρόντα, αλλά δεν ενοχλούν το φυσικό μας  σώμα και τις πέντε αισθήσεις, με αποτέλεσμα να τα παραβλέπουμε και να τα υποτιμούμε, αφήνοντας κενά στην συνείδησή μας. Και αυτό έχει ως αποτέλεσμα την πτώση του εσωτερικού μας ανθρώπου, όταν εμφανίζονται ως ερινύες στην προσωπική μας – κατά τα άλλα – πλήρη καθημερινή ζωή.

Διότι ο άνθρωπος δεν έχει ανάγκη μόνο τροφές για να αυξηθεί και σύντροφο για να πολλαπλασιαστεί – κατά την πρόβλεψη της Βίβλου,- αλλά έχει ανάγκη και από απαντήσεις απόλυτα προσωπικές – [και όχι εκ μέρους των άλλων] – για ζητήματα υπαρξιακά και καθορισμού αξιών ζωής.  Ο άρτος και το θέαμα είναι οι δύο συνήθεις αναπόφευκτοι παράγοντες της προσωπικής μας καθημερινότητας. Ωστόσο και τα δύο αυτά θέματα καλύπτουν μόνο τον επιφανειακό μας άνθρωπο. Διότι ερωτήματα όπως το Δίκαιο και η Αδικία, η πλεονεξία και η αρπακτικότητα, το μίσος και η ανταπόδοση του κακού, όπως και μυριάδες άλλα ερωτήματα δεν εμφανίζονται, εάν το άτομο δεν διαθέτει ευαίσθητη και όχι καυτηριασμένη ή νεκρή συνείδηση.

Διότι το φαινόμενο παράγεται. Η παραγωγή όμως παίζει τον καθοριστικό ρόλο στην διαμόρφωση του φαινομένου, και δεν συμβαίνει ποτέ το αντίστροφο. Όλα κυοφορούνται μέσα μας, και όταν εμφανιστούν,, εξήγησε ο Χριστός, απλά αποτελούν τους δείκτες των αξιών της πραγματικής μας ζωής, η οποία δεν έχει σχέση με ενδύματα και τροφές, αλλά συνδέονται με την διαχείριση των αξιών της ζωής, τις οποίες καθένα άτομο ταξινομεί ιεραρχικά στην προσωπική του καθημερινότητα. Τα μηνύματα που εισέρχονται στην συνείδησή μας, αποτελούν και τον “δωρητή”, ο οποίος διεγείρει τους βαθύτερους εσωτερικούς προβληματισμούς. 

Στην διδασκαλία του Χριστού θίγονται όλα τα θέματα της ατομικής καθημερινότητας, από τα πλέον απλά, έως τα πλέον σύνθετα και δυσνόητα, διότι αναφέρονται σε μελλοντικές καταστάσεις, και το άτομο οφείλει, εφόσον ενδιαφέρεται για την δική του διδασκαλία και όχι των ανθρώπων που την διαχειρίζονται, να την εξερευνήσει, όπως εξερευνά τα δάνεια από την τράπεζα, προκειμένου να αποκτήσει ένα σπίτι.

Διότι, και η διδασκαλία του Χριστού οικοδομεί μέσα στον άνθρωπο ένα νέο άνθρωπο, ο οποίος δεν παραβλέπει την καθημερινότητα και τις ανάγκες της, αλλά προσθέτει επιπλέον  και ένα νέο ορίζοντα ζωής μέλλοντος, και μάλιστα αιωνίου μέλλοντος, κατά την δήλωση του ίδιου του Χριστού. Άρα, η γνώση και εφαρμογή της διδασκαλίας αυτής, ενώ δεν παραβλέπει τις καθημερινές ανάγκες, έρχεται να προσθέσει και ένα νέο ορίζοντα με ανεξιχνίαστα όρια, τα οποία, κατά δήλωση του ίδιου του Χριστού, είναι ανεξιχνίαστα μέχρι τώρα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι κάποιοι στο παρελθόν δεν πέτυχαν σπουδαία πράγματα, επεκτείνοντας τα μέχρι τότε όρια στις διαστάσεις που ξέρουμε μέχρι σήμερα.

Είναι δηλαδή προφανές, ότι όσα ξέρουμε μέχρι σήμερα για τα όρια της ζωής δεν είναι το παν, αλλά υπάρχουν και άλλες περιοχές,  εκτός αυτών των ορίων, οι οποίες αναμένουν εξερεύνηση. Διότι ο Χριστός δεν ήρθε να μας κλείσει σε ένα δωμάτιο – ο ΄ιδιος έκανε τα μαθήματά του στην ύπαιθρο όταν επρόκειτο για μεγάλους πληθυσμούς χιλιάδων ανθρώπων που παρακολουθούσαν την διδασκαλία του -, αλλά ζήτησε την έξοδο από την ατομική μας μιζέρια, μέσα από τις αποκαλύψεις του θεού, οι οποίες παραμένουν ακόμη στα αζήτητα.

Ενώ δηλαδή ο θεός έχει αποκαλύψει στους ανθρώπους απίστευτα πράγματα, ωστόσο είναι προφανές ότι υπάρχουν ακόμη ανεξιχνίαστες περιοχές με δυσνόητα όρια, τα οποία και αναμένουν τους εξερευνητές της πίστης. Μάλιστα, ο απόστολος Παύλος καθορίζει αυτές τις περιοχές με τους όρους μήκος, πλάτος, βάθος και ύψος, πράγμα που αφήνει τους αριθμούς και την αύξηση εκτός ανθρωπίνων ορίων και της ανθρώπινης αντιληπτικής ικανότητας, όπως αποδεικνύεται τώρα, τον 21ο αιώνα, οπότε και η φυσική επιστήμη έχει επισημάνει με μαθηματικούς όρους το μέγεθος της γνώσης έναντι της άγνοιας, και αυτό σε αναλογικούς αριθμούς είναι 95 για την άγνοια και μόλις 5 για την γνώση του φυσικού και μόνο κόσμου.

Αυτό αποδεικνύει περίτρανα ότι η διδασκαλία του Χριστού δεν είναι περιοριστική, αλλά αυξητική σε γνώση και εμπειρία ζωής, εφόσον το άτομο αναζητά νέους ανεξιχνίαστους ορίζοντες, όχι μόνο στον φυσικό χώρο της γήινης υπόστασης, αλλά και στον χώρο πέραν αυτής, στον χώρο της Αναστάσεως, απ’ όπου ο Χριστός εξήγησε ότι στέλνει την δική του δύναμη, προκειμένου το άτομο να προσθέτει στα εφόδια της εξιχνίασης που ήδη διαθέτει, και τα εφόδια της πίστης, τα οποία εκτείνονται σε απροσδιόριστα μήκη, πλάτη, ύψη και βάθη, κατά τον λόγο του Χριστού.

Και αυτή είναι μία πρόκληση για τους σύγχρονους αναζητητές της αλήθειας, δηλαδή σε όσους δεν ικανοποιούνται με όσα μέχρι σήμερα έχουν κατακτηθεί, αλλά αναζητά και όσα θα μπορούσε το άτομο σήμερα να κατακτήσει, και να εξιχνιάσει νέους ορίζοντες και περιοχές εκτός του φυσικού κόσμου, ώστε παίρνοντας μαθήματα από εκεί – την οικουμένη την μέλλουσα – να βελτιώνει και την δική του προσωπική καθημερινότητα.

Όλοι οι άνθρωποι που ζούμε πάνω στην γη έχουμε ανάγκη από τροφές-νερό και αέρα για την επιβίωσή μας, ανεξάρτητα από περιοχή και χρόνο που καθένας βιώνει την προσωπική του καθημερινότητα. Οι τροφές και ο αέρας είναι τα δύο συστατικά με τα οποία τρέφεται, δηλαδή αυξάνεται, και μεγαλώνει, προκειμένου να κάνει τον κύκλο της ζωής, γέννηση, αύξηση και ανάπτυξη, και θάνατος.

Αν και υπάρχει ακόμη μεγάλος αριθμός παραγόντων, από τους οποίους εξαρτάται η καθημερινή μας ζωή, ωστόσο, η τροφή είναι απόλυτα απαραίτητη για την αύξηση και την ανάπτυξη, και δεν υπάρχει μέχρι σήμερα εξαίρεση για κανένα ζωντανό άνθρωπο. Το σώμα μας είναι πλασμένο να αυξάνεται και να αναπτύσσεται μέσα από την διαδικασία της πρόσληψης των τροφών καθημερινά.

Και ενώ είναι απόλυτα κατανοητή αυτή η ανάγκη, είναι επίσης απόλυτα κατανοητό ότι ο άνθρωπος δεν έχει ανάγκη μόνο την τροφή, αλλά έχει και έναν εσωτερικό κόσμο, ο οποίος κατοικεί μέσα στο φυσικό του σώμα, ωστόσο έχει άλλες απαιτήσεις για την δική του επιβίωση και ανάπτυξη, ώστε να συμπορεύεται με την αύξηση του σώματος και την κοινωνική του ένταξη.

Και αυτό είναι επίσης απόλυτα κατανοητό από την προσωπική μας εμπειρία, διότι κανείς δεν ζει μόνο μέ τις τροφές, αλλά έχει απόλυτη ανάγκη και την κοινωνική παρουσία, τόσο του ιδίου όσο και των άλλων που συνδέονται μαζί του, και αυτό δεν είναι παρωνυχίδα, αλλά αποτελεί ένα ισχυρό πυλώνα της καθημερινής μας εμπειρίας, αφού όλοι έχουμε ανάγκη την παρουσία του άλλου, και όταν δεν υπάρχει, νιώθουμε την έλλειψη στην ζωή μας.

Και αυτό δηλώνει από την μια την αναγκαιότητα της κοινωνικής παρουσίας, αλλά από την άλλη δηλώνει και ότι αυτή η “τροφή” του εσωτερικού μας κόσμου, δεν είναι εκτός της ανθρώπινης ύπαρξης και αύξησης, αλλά αποτελεί βασικό στοιχείο που επηρεάζει την καθημερινή μας συμπεριφορά και ζωή σε όλους μας. Και μπορεί αυτή η παράμετρος της κοινωνικότητας να μην έχει την ίδια ένταση για καθένα από μας, ωστόσο η παρουσία της είναι απόλυτα απαραίτητη.

Και όλοι ξέρουμε από την εμπειρία μας ότι αυτή η κοινωνικότητα δεν είναι θεωρία, αλλά είναι μια καθημερινή πραγματικότητα, η οποία λειτουργεί μέσα από τις πέντε αισθήσεις μας, και, κυρίως, μέσω της όρασης και της ακοής. Η όραση, δηλαδή το θέαμα, φέρνει το άτομο σε επαφή με το περιβάλλον του, διότι μέσω αυτής και των οργάνων που την κάνουν να λειτουργεί, δίνεται η δυνατότητα στο άτομο να δίνει και να λαμβάνει, δηλαδή να παραμένει σε επαφή με το φυσικό και το κοινωνικό του περιβάλλον.

Άρα, το φυσικό μας σώμα έχει και άλλες λειτουργίες εκτός των τροφών και της αναπνοής, διότι η κοινωνικότητα, δηλαδή η επαφή και η δοσοληψία, αποτελούν τους διαύλους, μέσα από τους οποίους το άτομο εντάσσεται και λειτουργεί μέσα στην κοινωνία, και αυτό συμβαίνει για κάθε άνθρωπο πάνω στην γη σε όλη την διάρκεια της ζωής του. Και η διδασκαλία του Χριστού στον τομέα αυτό της κοινωνικότητας αφιερώνει μεγάλο κομμάτι, όπως τουλάχιστον μάς την παρέδωσαν οι μαθητές του στην Καινή Διαθήκη.

Ο άρτος ο επιούσιος δεν είναι μόνο το ψωμί που τρέφει και συντηρεί το σώμα μας, αλλά υπάρχουν και άλλα στοιχεία με τα οποία τρέφεται ο εσωτερικός μας κόσμος, ο οποίος παίζει και τον καθοριστικό ρόλο της προσωπικής μας συμπεριφοράς καθημερινά. Η παράβλεψη αυτού του τομέα, δηλαδή η τροφή του εσωτερικού μας κόσμου, δημιουργεί ανθρώπους ελλιπείς, που στερούνται την προβλεπόμενη πληρότητα του ανθρώπου.

Η σύγχρονη ατομική εμπειρία από τα ταξίδια με αεροπλάνο είναι ένα μάθημα για τις αλλαγές που έχουν επέλθει στην καθημερινή μας ζωή, αλλαγές που δεν είχε δοκιμάσει ποτέ στο παρελθόν η ανθρωπότητα, από καταβολής του κόσμου έως τον 20ο αιώνα. Η “αιώρηση”, το πέταγμα και η διατήρηση για ορισμένο χρόνο στο κενό του ουρανού, είναι μια αίσθηση νίκης ενάντια στα δεσμά της γης, δεσμά που κρατούν το άτομο δεμένο με τις φυσικές δυνάμεις πάνω στον φλοιό της γης και στα όρια των φυσικών μας δυνατοτήτων ως άτομα.

Τώρα, με την βοήθεια των μηχανών το άτομο μπορεί να αισθάνεται την ελευθερία από την επαφή με την γη, και αυτή η εμπειρία πλουτίζει την αίσθηση της ελευθερίας όσο ποτέ άλλοτε. Τώρα η ελευθερία δεν είναι μόνο στον εσωτερικό μας κόσμο και στα συναισθήματα, αλλά είναι μια εξωτερική και φυσική πραγματικότητα, την οποία δοκιμάζουν εκατομμύρια άνθρωποι πάνω στην γη. Και αυτή η εμπειρία άλλαξε τον χώρο των πέντε αισθήσεων.

Τώρα ξέρουμε ότι το άτομο μπορεί να ξεπεράσει την έλξη της γης και την βαρύτητα, και αυτό είναι όχι μόνο μια πρωτόγνωρη κοινή και ατομική εμπειρία, αλλά είναι και μια επιβεβαίωση της Αλήθειας του Ευαγγελίου. Όπως δηλαδή μέχρι τον 20ο αιώνα κανείς δεν πίστευε ότι ο Χριστός σηκώθηκε πάνω από τα κεφάλια των μαθητών του κατά την Ανάληψη, αλλά τώρα μπορεί καθένας με ένα τεχνικό μέσο να ανυψωθεί πάνω από την γη και να ταξιδέψει σε μεγάλες αποστάσεις και για πολλές ώρες.

Εκτός από τους αστροναύτες που παραμένουν μετέωροι στο διάστημα, σήμερα υπάρχει και η ατομική εξήγηση πλέον, εξήγηση η οποία επιβεβαιώνει την δυνατότητα του σώματος να ανυψωθεί από την γη, και να ταξιδέψει για μεγάλο χρονικό διάστημα. Μάλιστα, η σύγχρονη επικοινωνία μέσω της τεχνολογίας των δορυφόρων, επιβεβαιώνει τις δυνατότητες που είχε εξηγήσει ο Χριστός, ότι δηλαδή θα επικοινωνεί με τους δικούς του ανθρώπους κάθε στιγμή, άσχετα εάν δεν είναι ορατός με τα φυσικά μάτια του ανθρώπου.

Αν μάλιστα ληφθεί υπόψη ότι αυτά λέγονται από τον Χριστό πριν δύο χιλιάδες χρόνια, όταν δεν υπήρχε τίποτα από τα σύγχρονα τεχνολογικά μέσα, κατανοούμε την βάσιμη πλέον προφητική και προβλεπτική εκ μέρους του Χριστού αποκάλυψη, ότι θα είναι μαζί με όσους τον αναζητούν και επιδιώκουν επαφή μαζί του οποτεδήποτε και από οπουδήποτε υπάρξει ανάγκη επαφής.

Οι νέες δηλαδή τεχνολογικές ανακαλύψεις στην επικοινωνία και την μεταφορά μεταξύ των ανθρώπων, επιβεβαιώνει την αλήθεια των λόγων της διδασκαλίας του Χριστού και δεν απομειώνει την αξία τους. Διότι μικρό μόνο μέρος μέχρι σήμερα έχει επιβεβαιωθεί. Το μεγαλύτερο μέρος, προφανώς παραμένει ακόμη προς επιβεβαίωση στο μέλλον, αφού ο άνθρωπος αγνοεί ακόμη το 95% του κόσμου, δηλαδή έχουμε πολλά ακόμη να μάθουμε που τα είπε ο Χριστός, και εμείς τώρα τα ανακαλύπτουμε!

Αυτό δίνει θάρρος στους αναζητητές της Αλήθειας – ο Χριστός ήρθε για να δώσει μαρτυρία και να επιβεβαιώσει την αλήθεια της δημιουργίας όπως περιγράφεται εν συντομία στην ΠΔ και όπως ο ίδιος την εξήγησε και την βίωσε, – οι οποίοι μπορούν να έχουν περισσότερο θάρρος στην πεποίθηση ότι ο θεός ακούει και ανταποκρίνεται με τον τρόπο και στον χρόνο που εκείνος κρίνει ότι θα είναι για το ατομικό μας συμφέρον. Η διδασκαλία του Χριστού είναι πέρα για πέρα αληθινή, για όποιο άτομο αναζητά την Δικαιοσύνη και την Αλήθεια μέσα στην σύγχρονη κάθε φορά κοινωνία των ανθρώπων. Το πέταγμα και τα ταξίδια με το αεροπλάνο στον ουρανό επιβεβαιώνουν την μη ορατή ακόμη πλευρά της διδασκαλίας του.