Αρχεία για:2026

Στην εποχή του 21ου αιώνα τα μηνύματα δεν είναι η έκπληξη και η εξαίρεση, αλλά είναι ο κανόνας της προσωπικής μας καθημερινότητας. Οι περισσότερες σπουδαίες λειτουργίες της ατομικής μας ζωής διεξάγονται μέσω των μηνυμάτων, κυρίως των ηλεκτρονικών, τα οποία έχουν αμεσότητα, και είναι χωρίς σχεδόν κανένα οικονομικό κόστος, αρκεί το άτομο να μάθει να αξιοποιεί την σύγχρονη τεχνολογία. Με ένα κλίκ, όπως λέμε, δίνεις και παίρνεις, εξηγείς και πληροφορείσαι, επιλέγεις και παραλαμβάνεις χωρίς να μετακινηθείς από την θέση σου.

Και όλα αυτά μέσα σε μια καθημερινότητα που προσφέρει τις τροφές άφθονα – ακόμη τουλάχιστον !! – και συνθήκες πρωτόγνωρες για τον μέσο πληθυσμό της γης σε παγκόσμια κλίμακα. Και αυτή η πραγματικότητα έχει ως κέντρο την ανταλλαγή των μηνυμάτων, δηλαδή την μεταφορά πληροφοριών από το ένα άτομο στο άλλο, χωρίς κανένα όριο χρονικό ή τοπικό. Δηλαδή κάθε άτομο μπορεί σήμερα να επικοινωνεί και να συναλλάσσεται και να ανταλλάσει στοιχεία ζωής, πρακτικής και θεωρητικής, με κάποιον άλλο άνθρωπο στην άλλη άκρη της γης, και αυτό γίνεται για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας, όσο είναι μέχρι σήμερα γνωστό από τις πηγές της ανθρώπινης πληροφόρησης.

Ποτέ κάποιο άτομο δεν είχε την δυνατότητα άμεσης – κυριολεκτικά – επικοινωνίας και ανταλλαγών με τον άλλο άνθρωπο, ανεξάρτητα από χώρο ζωής και χρόνο επιβίωσης. Σήμερα όλοι οι άνθρωποι πάνω στον πλανήτη έχουν την δυνατότητα επικοινωνίας και ανταλλαγών με αμεσότητα και πληρότητα, και αυτό έχει αλλάξει τον τρόπο της καθημερινής μας – και όχι μόνο – ζωής. Τα μηνύματα, σύντομα ή μακροσκελή, μπορούν – και το κάνουν συνεχώς – να μεταφέρουν πληροφορίες επιθυμιών και αναγκών από την θέση ενός ατόμου, σε κάποιο άλλο άτομο, και αυτό το άτομο να ανταποκριθεί άμεσα με ό,τι αυτό συνεπάγεται σε κέρδος χρόνου και δυνάμεων.

Άρα, η “εποχή των μηνυμάτων” είναι εδώ, την χρησιμοποιούμε όλοι καθημερινά και αδιάκοπα, και εάν θέλουμε να το κατανοήσουμε, αυτό αποτελεί ένα νέο πλαίσιο της προσωπικής μας καθημερινότητας, ένα νέο τρόπο καθημερινής ζωής. Τώρα ταξιδεύουμε με ιλιγγιώδεις ταχύτητες, πρωτόγνωρες για την ανθρωπότητα, τώρα επικοινωνούμε άμεσα με όλους τους ανθρώπους του πλανήτη. Άρα, οι δικοί μας καιροί δεν έχουν σχέση με τα αντίστοιχα δεδομένα του παρελθόντος, όχι μόνο του προϊστορικού, αλλά και της πιο πρόσφατης ανθρώπινης ιστορίας, ακόμη και των προγόνων μας που είναι ακόμη στην ζωή.

Άρα, η ζωή μας έχει μπει για τα καλά στον αστερισμό της άμεσης επικοινωνίας με “μηνύματα”, και κάθε ζωντανός άνθρωπος δεν κρίνεται πλέον με βάση την ιστορική εικόνα, αλλά με την σύγχρονη πραγματικότητα, η οποία δεν έχει σχέση – κατά τον χρόνο και τρόπο – με την παρελθούσα, ακόμη και των πρόσφατων γενεών. Τα μηνύματα της προσωπικής μας καθημερινότητας συμβάλλουν και μάς συνδέουν με την ζωή και τις ζωτικές μας ανάγκες, και δεν είναι φιλοσοφικά μελετήματα ή προβλέψεις του Νοστράδαμου, αλλά είναι η ωμή αλήθεια, για όσους θέλουν να πιστεύουν στην Αλήθεια και όχι σε “ιστορίες για αρκούδες”.

Η Αλήθεια είναι εδώ, και το άτομο καλείται να ανακαλύψει την “ανάγνωση” των μηνυμάτων της ζωής, όπως την εξήγησε ο Χριστός, δηλαδή των μηνυμάτων της αλήθειας των πραγμάτων που μάς περιβάλλουν, και φέρνουν, προσθέτουν ή αφαιρούν τμήματα της προσωπικής μας πληρότητας. 

Οι ανάγκες της επιβίωσης δεν είναι ανέκδοτο ή φιλοσοφική προσέγγιση, διότι χωρίς την κάλυψη αυτών των αναγκών, απλά το άτομο φεύγει από την ζωή, και μάλιστα χωρίς επιστροφή. Για τον λόγο αυτό, ότι δηλαδή χωρίς την κάλυψη αυτών των αναγκών επιβίωσης το άτομο υποφέρει ή παύει να υφίσταται, η πίεση που ασκείται από τα όργανα του σώματος είναι αδυσώπητη, και καλούμαστε να “εκτελέσουμε” τις ανάγκες αυτές, και μάλιστα με επείγοντα χαρακτήρα και χωρίς επ’ άπειρον αναβολές.

Τα σωματικά όργανα μάς επιβάλλουν την θέλησή τους, όχι από λόγους άσκησης εξουσίας, αλλά από λόγους θανάτου, κάτι το οποίο κανείς ζωντανός οργανισμός δεν μπορεί να παραβλέπει επ’ άπειρον, διότι θα το πληρώσει με την απώλειά του. Αυτό συμβαίνει στην καθημερινή μας ζωή, και αυτό δεν είναι φιλοσοφικός στοχασμός, αλλά αναγνώριση της αλήθειας.  Όποιος θέλει και αγαπά την ζωή, υπακούει στις ανάγκες των οργάνων του σώματός του. Διαφορετικά έχει επιλέξει την πορεία προς τον θάνατο χωρίς επιστροφή.

Και επειδή το σώμα μας δεν είναι ένας ασκός χωρίς περιεχόμενο, αλλά διαθέτει και ένα κόσμο που ζει, μάς εμπνέει, και υποκινεί την καθημερινότητάς μας, οι ίδιες ανάγκες ή παρόμοιες, παρατηρούνται και στην πλευρά αυτή της προσωπικής μας ζωής. Όπως δηλαδή το φυσικό μας σώμα έχει ανάγκες, και ειδοποιεί για την κάλυψη, ανάλογα συμπεριφέρεται και ο εσωτερικός μας άνθρωπος, ο οποίος και αυτός μάς ειδοποιεί, αλλά εμείς δεν ακούμε – ή κάνουμε πώς δεν ακούμε – και το αποτέλεσμα είναι ότι αδυνατίζει, χάνει δυνάμεις, και αυτό εμφανίζεται ως αδυναμία πλέον στις επαφές μας με τους άλλους ανθρώπους, στο κοινωνικό μας περιβάλλον.

Διότι η αδυναμία δεν αφορά μόνο τα όργανα του φυσικού μας σώματος, αλλά η αδυναμία επεκτείνεται και στα όργανα του εσωτερικού μας ανθρώπου, δηλαδή εκεί που κατοικει και λειτουργεί η θέληση, και η αναγνώριση των προσωπικών μας δυνατοτήτων. Και το αποτέλεσμα έρχεται, και εμφανίζεται με την αδυναμία κατανόησης των αξιών της ζωής στην προσωπική μας καθημερινότητα, εμφανίζεται με την σύγχυση στις επιλογές μας, εμφανίζεται με την αδυναμία ισχύος της γνώμης μας, όταν αυτή είναι ορθή έναντι λανθασμένων, και, γενικά, η εσωτερική μας αδυναμία επηρεάζει την συμπεριφορά και υποσκάπτει την αυτοπεποίθησή μας με απτά και αναγνωρίσιμα αποτελέσματα.

Άρα, παράλληλα με την σωματική μας ικανότητα, απαιτείται – για την ισορροπία μας – και η εσωτερική ενίσχυση, δηλαδή η τροφοδοσία με υλικά που τρέφουν την ψυχή και την πίστη. Διότι η πίστη ενεργεί, ώστε οι εσωτερικές μας αόρατες δυνάμεις να ανανεώνονται με το πνεύμα του νου μας, ώστε να διακρίνουμε τα συμφέροντα, και να επιλέγουμε τα καλύτερα, όσα δηλαδή θα συμβάλλουν στην βελτίωση της προσωπικότητάς μας και θα καταστήσουν την καθημερινότητά μας περισσότερο αποτελεσματική.

Διότι ο Χριστός, για εμάς τους Χριστιανούς, δεν ήρθε να μάς πάρει την ζωή, αλλά να μάς οδηγήσει στην ζωή μέσω των ορθών επιλογών της αλήθειας των πραγμάτων κατά την προσωπική μας επαφή με τον κόσμο και τις μεθοδείες της εξαπάτησης, που εφαρμόζει κάθε κατεργάρης εις βάρος της προσωπικής μας ζωής. Ο Χριστός υποσχέθηκε στο άτομο που ακούει την δική του φωνή και την δική του υγιαίνουσα διδασκαλία, ζωή, και μάλιστα με περίσσευμα για τις δύσκολες ώρες της πρόσκαιρης εδώ – ούτως ή άλλως – ζωής μας. 

Στα μηνύματα που δεχόμαστε καθημερινά, απαντούμε, ανταποκρινόμαστε θετικά ή αρνητικά, ανάλογα με το θέμα που μάς μεταφέρει το κάθε μήνυμα. Διότι δεν είναι όλα τα μηνύματα το ίδιο, και δεν αφορούν μόνο ένα θέμα, ακόμη και εάν αναφέρονται στο ίδιο ζήτημα. Σε κάθε περίπτωση, διαβάζουμε το μήνυμα, και αποφασίζουμε την δική μας απάντηση ή ανταπόκριση, ακόμη και εάν αποφασίσουμε να μην απαντήσουμε, εφόσον κρίνουμε ότι το θέμα δεν μάς αφορά. Ακόμη όμως και τότε, η αντίδρασή μας, η άρνησή μας δηλαδή να απαντήσουμε και να ανταποκριθούμε θετικά ή αρνητικά, σηματοδοτεί μια στάση προσωπικής ευθύνης απέναντι στον αποστολέα του μηνύματος.

Και αυτή η αλήθεια κρύβει τον χαρακτήρα μας, αλλά από την άλλη αποδεικνύει και το ενδιαφέρον μας για το θέμα που περιλαμβάνει το μήνυμα, οπότε και κρινόμαστε ανάλογα, κερδίζουμε ή χάνουμε κατά περίπτωση. Με λίγα λόγια, κάθε αποστολέας ενός μηνύματος έχει κάνει το δικό του μέρος. Το άλλο μέρος οφείλει να το κάνει ο παραλήπτης, και εάν δεν το κάνει, δεν ανταποκριθεί, τότε φέρει ακέραια την ευθύνη για την στάση του, με ότι αυτό μπορεί να περιλαμβάνει σε σχέση με την σημασία του συγκεκριμένου μηνύματος.

Εάν ήταν προς όφελος, έχει χάσει. Εάν ήταν προς ζημία, τότε βρίσκεται σε κίνδυνο, και θα πρέπει να το σκεφτεί καλύτερα. Διότι, τίποτα δεν είναι άνευ σημασίας. Ακόμη και τα απλά μηνύματα έχουν κάποιο ρόλο μέσα στην ατομική μας καθημερινότητα. Πολύ περισσότερο, τα ζητήματα της επιβίωσης και παράτασης της προσωπικής μας ζωής, περιέχουν σπουδαίο περιεχόμενο και έχουν συνέπειες στο μέλλον.

Η δική μας στάση απέναντι στο οποιοδήποτε μήνυμα φτάνει στην δική μας περιοχή ενδιαφέροντος, αποτελεί ένα ερέθισμα, μια “πρόκληση” για δράση ή αντίδραση. Η αδράνεια δεν είναι ποτέ προς το συμφέρον. Διότι αδρανείς είναι μόνον οι νεκροί, και ποτέ οι ζωντανοί άνθρωποι, όπως και όλοι οι ζωντανοί οργανισμοί του πλανήτη. Η αδράνεια, η μη ανταπόκριση σε ένα ερέθισμα, δεν είναι χαρακτηριστικό δράσης, αλλά είναι στοιχείο που προετοιμάζει κάτι για το μέλλον, εάν, φυσικά, δεν πρόκειται για άτομο με καυτηριασμένη ή νεκρή συνείδηση και αντίληψη της πραγματικότητας.

Και τα μεν μηνύματα που αφορούν την καθημερινή μας ζωή, είναι εύκολα να τα απαντήσουμε. Όταν όμως πρόκειται για μηνύματα που αφορούν το μέλλον και την προετοιμασία του  ψυχικού μας κόσμου για τις μελλοντικές άγνωστες ακόμη καταστάσεις, τότε απαιτείται σοβαρή ανταπόκριση, διότι η προετοιμασία για το μέλλον δεν είναι εύκολο πράγμα, αφού το άτομο πρέπει να ετοιμαστεί για κάτι που δεν το βλέπει ακόμη με τις πέντε αισθήσεις του.

Συνεπώς απαιτείται πίστη στο άγνωστο μέλλον, και αυτό είναι ένα στοιχείο που μόνο η διδασκαλία του Χριστού εγγυάται την καλή αντίληψη του μηνύματος, αλλά έχει και την δυνατότητα της κατάλληλης προετοιμασίας, προκειμένου το άτομο να είναι εξοπλισμένο με όλα τα απαραίτητα εφόδια και ικανότητες, ώστε να ξεπεράσει τις δυσκολίες, και να κατακτήσει τον μη ορατό ακόμη στόχο του. Διότι τα πράγματα του μέλλοντος φέρνουν φόβο και όχι τα γεγονότα του παρελθόντος.

Και αυτός ο φόβος μόνο με την γνώση και την εφαρμογή της διδασκαλίας του Χριστού μπορεί να έχει θετικά αποτελέσματα. Διότι τα λόγια του  Χριστού έχουν δύναμη, που ενισχύει την πίστη του ατόμου, και το καθιστούν ικανότερο να αντιμετωπίζει τις μελλοντικές προκλήσεις που θα συναντήσει. Το παλιό “προφητεύοντες”, έγινε στους δικούς μας καιρούς “προνοούντες”, γιατί η αποκάλυψη του ρόλου της πίστης είναι μέσα στην διδασκαλία του Χριστού, και αφορά κάθε άτομο που εμπιστεύεται την διδασκαλία του.