Στην κατανόηση του κόσμου που μάς περιβάλλει ή που ζει μέσα μας, συντελούν τρεις παράγοντες. Ο πρώτος είναι το ενδιαφερόμενο άτομο, χωρίς το οποίο δεν υφίσταται θέμα κατανόησης, διότι απουσιάζει το κύριο πρόσωπο, χωρίς το οποίο δεν μπορεί να τεθεί τέτοιο θέμα. Το δεύτερο είναι το θέμα που πρέπει να κατανοήσει το πρόσωπο, φυσικό ή κοινωνικό ή του ατομικού του βίου, και το τρίτο είναι ο οδηγός, ο δάσκαλος, το πρόσωπο ή το αντικείμενο που θα οδηγήσει το άτομο να κατανοήσει το θέμα που το απασχολεί.
Συνεπώς η κατανόηση του κόσμου δεν είναι ένα μονοδιάστατο θέμα, αλλά είναι ένα πολυδιάστατο, δηλαδή απλώνεται σε όλες τις διαστάσεις της φυσικής πραγματικότητας, χωρίς κανείς να μπορεί να προβλέψει τα όρια της κατανόησης σε όλες τις διαστάσεις. Διότι, μπορεί, για παράδειγμα να γίνει κατανοητή μια διάσταση, το πλάτος, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ολοκληρώθηκε ο κύκλος της αρτιότητας που απαιτείται για να εκπληρωθεί η ανάγκη της κατανόησης ενός ή και περισσότερων θεμάτων. Για τον λόγο αυτό και η παιδεία αρχίζει από τα στοιχειώδη της ανάγνωσης και της γραφής, αλλά στην συνέχεια ή παράλληλα, έρχεται και η κατανόηση των νοημάτων που γράφονται.
Και αυτό ξέρουμε όλοι, ότι δεν είναι θέμα μιας στιγμής ή λιγων ημερών, αλλά είναι θέμα ζωής, και όσο περνούν τα χρόνια το άτομο καλείται να αυξάνει την επίγνωση των πραγμάτων που ζουν και κινούνται γύρω του, με ότι αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν για το κάθε άτομο. Άρα η κατανόηση απαιτεί προσπάθεια και διάθεση χρόνου, αλλά όλα πορεύονται μαζί, προκειμένου να υπάρξει ένα θετικό αποτέλεσμα για την προσωπική ζωή κάθε ατόμου που ενδιαφέρεται να γνωρίζει και να κατανοεί τον κόσμο, μέσα στον οποίο περνά ολόκληρο τον βίο του.
Συνεπώς δεν πρόκειται για παρωνυχίδα, αλλά πρόκειται για το βασικό εφόδιο, με το οποίο κάθε άτομο εξοπλίζεται, προκειμένου να επιβιώσει, και να κατορθώσει να φτάσει στους στόχους του που θέλει να κατακτήσει. Και όλοι κατανοούμε ότι χωρίς το ενδιαφέρον του κάθε ατόμου, το θέμα είναι χωρίς σημασία. Διότι το άτομο που ενδιαφέρεται θα κατανοήσει, ενώ οι διπλανοί του άνθρωποι πιθανόν να μην έχουν ενδιαφέρον. Και αυτό, από την μια αποδεικνύει την μοναδικότητα κάθε ατόμου, και από την άλλη την βεβαιότητα ότι η δική σου κατανόηση δεν σημαίνει ότι είναι και δική μου, και αντίστροφα.
Το άτομο ενεργοποιει τον μηχανισμό της μαθήσεως και αποκτά ενδιαφέρον για κατανόηση. Όχι ο οδηγός, που θα κάνει το δικό του το μέρος, ούτε το αντικείμενο, που μπορεί να περιμένει χωρίς να φθείρεται από την απραξία του ατόμου. Το κέντρο είναι το άτομο. Ο οδηγός θα κάνει την δουλειά του για το άτομο. Το θέμα είναι εκεί και περιμένει, χωρίς να πιέζει κανένα. Και αυτή είναι η βασική αρχή της διδασκαλίας του Χριστού.
Όποιος ενδιαφέρεται να κατανοήσει τον κόσμο, τον εσωτερικό του, την κοινωνία, αλλά και το φυσικό του περιβάλλον, πρέπει να ξεκινήσει ο ίδιος, η ίδια, την περιπέτεια με οδηγό την υγιαίνουσα διδασκαλία του Χριστού, όπως έχει αποτυπωθεί εδώ και δύο χιλιάδες χρόνια στην Καινή Διαθήκη. Η διδασκαλία του Χριστού είναι διαθέσιμη για οδηγό. Το θέμα που θα απασχολήσει το άτομο σίγουρα υπάρχει μέσα εκεί. Απομένει το ενδιαφέρον του ατόμου, διότι, όπως φάνηκε παραπάνω, χωρίς αυτό το ενδιαφέρον όλα τα λοιπά μένουν ανενεργά, και δεν αποφέρουν το προσδοκώμενο αποτέλεσμα.