Ο άνθρωπος σήμερα έχει καλύτερη εικόνα του σύμπαντος που περιβάλλει την γη σε σχέση με το παρελθόν. Τώρα, με την τεχνολογία και τα μηχανήματα που διαθέτουμε, δορυφόροι, τηλεσκόπια κλπ, έχει καλύτερη εικόνα του σύμπαντος και των αστεριών, από ότι είχε στο οποιοδήποτε παρελθόν. Και αυτό – νομίζω – είναι κοινή εμπειρία όλων των σύγχρονων ανθρώπων, οι οποίοι κρατάμε όλοι στο χέρι ένα κινητό τηλέφωνο, και μπορούμε να επικοινωνούμε με χιλιάδες ανθρώπους την ίδια στιγμή, και να μαθαίνουμε πράγματα, τα οποία στο παρελθόν ήταν άγνωστα και μη κατανοητά.
Και αυτό δηλώνει ότι άλλαξε η γνώμη, η γνώση, η εμπειρία του ανθρώπου – του κάθε ανθρώπου – χωρίς όμως αυτό να είναι ακριβώς έτσι. Διότι σήμερα εγώ, για παράδειγμα, μαθαίνω για τον αστερισμό της Ανδρομέδας. Ωστόσο αυτό είναι η μισή – ή και λιγότερο – αλήθεια. Διότι, πρώτον ο αστερισμός ήταν εκεί εδώ μυριάδες χρόνια, και δεύτερον διότι αυτό που έμαθα είναι μόνο το στοιχείο της ύπαρξης ή το πολύ και της εξωτερικής του μορφής, όπως παρουσιάζεται σύμφωνα με την ανθρώπινη αντιληπτική ικανότητα.
Διότι είναι προφανές ότι μια εξωτερική εικόνα ενός πλανήτη ή ενός γαλαξία δίνει μια πληροφορία ύπαρξης και εξωτερικής μόνο εντύπωσης και εικόνας, χωρίς όμως και να μπορεί αυτή η εικόνα να δώσει και τις πληροφορίες για το πλήρες περιεχόμενο, και τις λειτουργίες που λαμβάνουν χώρα στον αστερισμό ή τον ένα πλανήτη. Και αυτή η πληροφορία της ύπαρξης είναι αναμφίβολα πολύτιμη.
Ωστόσο, είναι προφανές ότι αυτό έχει περιορισμένη αξία, εφόσον δεν γίνει η επίσκεψη και η εξερεύνηση του πλανήτη ή του αστερισμού από τον άνθρωπο, προκειμένου να ωφεληθεί από την παρουσία και τις πληροφορίες των υλικών, από τα οποία αποτελείται. Με λίγα λόγια, το παγκόσμιο πλανητάριο είναι σήμερα πλουσιότερο κατά την γνώση και την εικόνα, ωστόσο εν πολλοίς παραμένει άγνωστο, και αναμένει την αρτιότερη εξερεύνηση για να επέλθει το προσδοκώμενο όφελος για τον άνθρωπο.
Και αυτή είναι η παγκόσμια αλήθεια. Η εικόνα είναι προσιτή και πολύτιμη. Δεν αποκαλύπτει όμως και το περιεχόμενο, το οποίο απαιτεί την προσωπική επαφή του ατόμου, για να φέρει η εικόνα το αποτέλεσμα στην προσωπική μας καθημερινότητα. Και για μεν τους πλανήτες υπάρχει επιστήμη, η οποία προχωρεί στην αποκάλυψη του περιεχομένου του φυσικού μας σύμπαντος με τους αστερισμούς και τους πλανήτες. Ωστόσο, το θέμα δεν είναι μόνο αυτό. Διότι βλέπουμε εμείς τους πλανήτες, αλλά το καθημερινό μας ζήτημα της επιβίωσης και βελτίωσης της ζωής μας δεν είναι μόνο να μάθουμε κάτι περισσότερο για τους αστερισμούς και τους πλανήτες, αλλά είναι το ζήτημα στα προσωπικά μας αδιέξοδα και αποτυχίες, στοιχεία που βυθίζουν την ύπαρξή μας στην απελπισία.
Διότι μπορεί ο ήλιος να λάμπει με το δικό του φως, αλλά η δική μου προσωπική ζωή να βρίσκεται στο σκοτάδι και στην απογοήτευση. Και η διδασκαλία του Χριστού δεν είναι για να μάς μάθει τους αστερισμούς και τους πλανήτες, αλλά να φωτίσει τον προσωπικό μας κόσμο με το φως της δικής του εξήγησης για την υπέρβαση των καθημερινών μου αδιεξόδων. Η γνώση των πλανητών και των αστερισμών πλουτίζει τις γνώσεις. Δεν λύνει όμως τα προβλήματα της προσωπικής μου καθημερινότητας, για τα οποία μερίμνησε προσωπικά ο Χριστός όταν έκανε την διδασκαλία του τότε, αλλά αυτή η διδασκαλία έχει εφαρμογή και σήμερα στην προσωπική μας καθημερινότητα.