Στην δική μας εποχή τα μηνύματα έρχονται από παντού και φτάνουν σε εμάς ανεξάρτητα από χώρο και χρόνο. Ακόμη και στο κρεβάτι το κινητό μας τηλέφωνο και ο υπολογιστής στέλνει και λαμβάνει μηνύματα από όλο τον κόσμο, μια πραγματικότητα που ποτέ δεν υπήρξε για τον μέσο άνθρωπο διαχρονικά.
Αυτό σημαίνει ότι άλλαξαν οι τρόποι επικοινωνίας, αλλά όχι οι ανάγκες, οι οποίες παραμένουν ίδιες, και με την ίδια αξία και αναγκαιότητα. Ακόμη και τα φιλικά μηνύματα παίζουν σημαντικό ρόλο στην προσωπική μας καθημερινή ζωή, διότι εκφράζουν την ανάγκη να μοιραστούμε πράγματα με άλλους, κάτι που αναδεικνύει την επικοινωνία ως κορυφαίο ζήτημα στην δική μας εποχή.
Άλλωστε, για να έχουμε ένα κινητό στο χέρι πληρώνουμε σημαντικά ποσά κάθε μήνα, όχι από βίτσιο, αλλά από αναγκαιότητα εσωτερική να εκφραστούμε, αλλά και να ακούσουμε – ή να διαβάσουμε – και τις ανάγκες κάποιου άλλου. Και το πληρώνουμε ακριβά, ίσως γκρινιάζοντας για τις εταιρείες επικοινωνιών, αλλά τελικά τα πληρώνουμε, και κρατάμε τις επαφές με όλο τον κόσμο.
Αυτή η ανάγκη ή αναγκαιότητα – όταν πρόκειται για εσωτερική μας ανάγκη – δηλώνει ότι τίποτα δεν άλλαξε μέσα στους αιώνες. Πάντοτε οι άνθρωποι είχαν ανάγκη να επικοινωνήσουν με προφορικό ή γραπτό λόγο ή σύμβολα – βραχογραφίες σπηλαίων, κλπ – και αυτό δηλώνει ότι η επικοινωνία αυξάνει το νόημα της ζωής μας. Αισθανόμαστε ελεύθεροι χωρίς να υπολογίζουμε το κόστος – κανείς δεν είναι εντελώς ελεύθερος όταν πληρώνει για τις υπηρεσίες – και το κάνουμε χωρίς υπολογισμούς για τις συνέπειες στα οικονομικά μας.
Το τίμημα της ελευθερίας ήταν και παραμένει πάντοτε μη υπολογίσιμο, για όποιο άτομο θέλει να ζήσει την ελεύθερη έκφραση του εσωτερικού του κόσμου. Και αυτό δεν επιβάλλεται έξωθεν, αλλά δημιουργείται έσωθεν, από τις εσωτερικές διεργασίες του εσωτερικού μας κόσμου. Διότι εκεί, δηλαδή μέσα μας, κατοικεί η αίσθηση της ελευθερίας, και όχι μόνο στα οικονομικά δεδομένα. Η εσωτερική ελευθερία αξίζει περισσότερο, γιατί ελευθερώνει τις εσωτερικές μας δυνάμεις για το επόμενο βήμα της ζωής μας. Οι σκλάβοι δεν έχουν μέλλον, μέχρι να βρουν την ελευθερία τους. Οι ελεύθεροι έχουν επιλογές.
Για τον λόγο αυτό και η διδασκαλία του Χριστού δεν πέρασε ποτέ το όριο του εσωτερικού ανθρώπου, εκεί όπου η ελευθερία θα φέρει – ή μπορεί να φέρει – καρπούς μέλλοντος, και όχι μόνο αποκλειστικά σημαίες και συνθήματα. Ο άνθρωπος που ελευθερώνεται από τα εσωτερικά του δεσμά και τις εξαρτήσεις, έχει νόημα να κάνει σχέδια για το μέλλον. Ο δούλος και εξαρτημένος, έχει περισσότερο δρόμο να καλύψει, και, φυσικά, πρώτα πρέπει να περάσει από την ελευθερία των εξαρτήσεων, ανεξάρτητα από την φύση των εξαρτήσεων.
Εάν, δηλαδή, πρόκειται για ψυχολογικά δεσίματα ή αγκυλώσεις, ή γεγονότα του παρελθόντος που άφησαν αρνητικά αποτυπώματα μέσα στον εσωτερικό μας κόσμο, εκεί δηλαδή που θέλει η ελευθερία να κατασκηνώσει για να φέρει τους δικούς της καρπούς μέλλοντος. Ο Χριστός σε αυτή την βάση έθεσε την αρχή της διδασκαλίας του. Στην βάση της ελευθερίας, η οποία μετακινεί το άτομο από τις εξαρτήσεις στην εσωτερική επάρκεια και αυτογνωσία, με γνώμονα το καλύτερο μέλλον του, εγγύς, απώτερο,απώτατο και αιώνιο. Τα μηνύματα αποδεικνύουν ότι θέλουμε να είμαστε και να μείνουμε ελεύθεροι για ένα καλύτερο μέλλον, και όχι για να κλαίμε αιωνίως για το άδικο παρελθόν μας.