Όλοι οι μεγάλοι σχεδιασμοί όλων των χωρών του κόσμου έχουν στραμμένη την προσοχή τους στην ενέργεια. Διότι, αυτή καθορίζει πλέον τον πλούτο ενός λαού και την ποιότητα – και όχι μόνον – της ατομικής καθημερινότητας των πολιτών.

Πίσω από κάθε κίνηση τώρα πλέον βρίσκεται η ενέργεια, από την οποία παράγεται η δύναμη, με την οποία όλοι οι άνθρωποι του πλανήτη διάγουμε την καθημερινότητά μας και όχι μόνον. Διότι ένας λαός, ένα έθνος, ένα κράτος, πρώτα βέβαια μεριμνά για την ατομική καθημερινότητα των πολιτών του, στην συνέχεια όμως ξέρουν όσοι κυβερνούν την χώρα, ότι απαιτείται και ευρύτερη μέριμνα, όπως είναι η άμυνα και υγεία και η παιδεία.

Ωστόσο, είτε για την ατομική είτε για την εθνική προκοπή και αντοχή, προϋπόθεση είναι η επάρκεια σε ενέργεια. Διότι από αυτήν την δύναμη της ενέργειας, δηλαδή την ύπαρξη των πρώτων υλών και την παραγωγή της ενέργειας, εξαρτάται κάθε επιτυχημένη δραστηριότητα, είτε σε περιβάλλον ενός ατόμου, είτε σε περιβάλλον κοινωνίας. Διότι το άτομο, ξέρουμε από την καθημερινή μας πείρα, έχει ανάγκη δύναμης για τα καθημερινά του. Αλλά αυτή η δύναμη δεν δίνεται χωρίς τις πρώτες ύλες, από τις οποίες το κάθε άτομο λαμβάνει την ενεργητική δύναμη για τα καθέκαστα.

Είναι απαραίτητη η ύπαρξη της πρώτης ύλης, στην συνέχεια η κατεργασία της ύλης για να παραχθεί η ενέργεια, πχ το πετρέλαιο, ο λιγνίτης, κλπ, και από την ενέργεια που παράγεται, να ωφελείται ο κόσμος και η συγκεκριμένη κοινωνία. Με λίγα λόγια, κάθε λαός, αλλά και κάθε άτομο στην συνέχεια μεριμνά για τις πρώτες ύλες και τους τρόπους κατεργασίας των πρώτων υλών, προκειμένου να παραχθεί η πολύτιμη ενέργεια, η οποία, όπως σημειώθηκε παραπάνω, είναι η κινητήρια δύναμη κάθε δραστηριότητας που σχετίζεται με τον άνθρωπο.

Και ενώ αυτό είναι απόλυτα κατανοητό, και αφορά την προσωπική ζωή κάθε ατόμου όσο βρίσκεται πάνω στην γη, δεν είναι κατανοητό το γεγονός ότι όλη αυτή η διαδικασία αφορά μόνο το φυσικό μας σώμα, και δεν αφορά τον κόσμο που λειτουργεί μέσα στο φυσικό μας σώμα, τον “έσω άνθρωπο” τον εσωτερικό μας άνθρωπο, τον άνθρωπο που έχει αισθήματα και συναισθήματα, που συμμετέχει και πληγώνεται ή διασκεδάζει, τον άνθρωπο που ζητά και αναζητά εξηγήσεις για την ζωή και τον θάνατο, την αδικία και το ψέμα, τον άνθρωπο που σκέφτεται, υπολογίζει, μεριμνά, επιλέγει και αποφασίζει για το κάθε τι στην προσωπική του καθημερινότητα.

Και είναι προφανές ότι αυτή η πλευρά, δηλαδή ο εσωτερικός μας άνθρωπος, που υπάρχει και λειτουργεί μέσα στο κάθε φυσικό σώμα του ανθρώπου όσο αναπνέει, δεν είναι αμελητέο ζήτημα, αλλά – κατά την ταπεινή μου γνώμη και εμπειρία – αποτελεί το κύριο θέμα της ζωής μας, ή τουλάχιστον θα έπρεπε να αποτελεί ένα σταθερό πυλώνα των καθημερινών μας υποχρεώσεων. Όπως δηλαδή μεριμνούμε για το ηλεκτρικό ρεύμα να μην υπάρχει στέρηση, ή το καύσιμο για το όχημά μας, έτσι θα έπρεπε να συμβαίνει και για τους τρόπους ύπαρξης επάρκειας και για τις πρώτες ύλες που θα παράξουν την ενέργεια και την δύναμη για να ξεπεράσουμε όλα τα εμπόδια και τα αδιέξοδα της προσωπικής μας καθημερινότητας. Και ο Χριστός γι αυτό ήρθε. Να εξηγήσει τους τρόπους εντοπισμού της πρώτης ύλης, αλλά και των διαδικασιών που μετατρέπουν αυτή την πρώτη ύλη, σε δύναμη του εσωτερικού μας κόσμου. Με αυτή την δύναμη δεν γινόμαστε ανίκητοι, αλλά ξέρουμε τα όριά μας, και μαθαίνουμε πώς να κάνουμε οικονομία για να έχουμε πάντα αποθέματα ζωής. 

Το βάθος του φυσικού μας σύμπαντος είναι άγνωστο ακόμη, αλλά το τμήμα του που γνωρίζουμε σήμερα,  οπωσδήποτε είναι μεγαλύτερο από αυτό που ήταν γνωστό μέχρι τον 20ο περίπου αιώνα. Τώρα πλέον με τα σύγχρονα μηχανήματα, το ανθρώπινο μάτι φτάνει σε διαστάσεις αδιανόητες για τους προηγούμενους αιώνες, αφού πλέον οι αποστάσεις μεταξύ των πλανητών δεν υπολογίζονται με μέτρα ούτε χιλιόμετρα, αλλά με αποστάσεις ετών φωτός.

Δηλαδή, τώρα μια τιμή μεγέθους απόστασης μεταξύ των πλανητών, υπολογίζεται με την απόσταση που διανύει το φως, δηλαδή τριακόσιες χιλιάδες χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο! Και είναι φυσικό η ανθρώπινη αντιληπτική ικανότητα να μην είναι σε θέση να αφομοιώσει όλες αυτές τις νέες πληροφορίες, οι οποίες δεν έχουν ουδεμία σχέση με τα φυσικά ανθρώπινα μέτρα και σταθμά. Αυτή, δηλαδή, η νέα διάσταση του σύμπαντος με τους πλανήτες, δεν οφείλεται στο ότι ξαφνικά οι πλανήτες πήγαν μακριά, αλλά απλούστατα, εμείς τώρα καταφέραμε να αποκτήσουμε αυτή την καλύτερη εικόνα για το σύμπαν, μέσα στο οποίο όλοι κατοικούμε.

Επομένως στην δική μας εποχή ο κόσμος έχει “αλλάξει”. Όχι γιατί άλλαξε κάτι μέσα στην φύση, αλλά γιατί εμείς κάναμε ένα βήμα πιο κοντά στην αλήθεια που περιβάλλει την ζωή μας. Και αυτό είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο, στο μάθημα για την κατανόηση της αλήθειας. Όσο περισσότερο αναζητούμε την αλήθεια που βρίσκεται γύρω μας, και θυσιάζουμε κόπους και οτιδήποτε άλλο χρειαστεί, τόσο καλύτερα κατανοούμε το κόσμο μας. Και αυτός δεν είναι ένας ξένος κόσμος, αλλά είναι ο δικός μας κόσμος, ο γείτονας, με τον οποίο συμβιώνουμε και τα οκτώ δισεκατομμύρια του πλανήτη μας σήμερα.

Και αυτό δηλώνει ότι το παγκόσμιο πλανητάριο μάς προκαλεί να το εξερευνήσουμε, όχι μόνο για να κατανοήσουμε την άβυσσο που μάς περιβάλλει, αλλά για να μάθουμε να ανοίγουμε τα μάτια μας στην αλήθεια. Η οποία μπορεί να είναι αβυσσαλέα, αλλά δεν παύει αυτή να μας περιβάλλει και να μάς προκαλεί να την γνωρίσουμε. Μάλιστα, όσοι πιστεύουν στην διδασκαλία του Χριστού, πρέπει να γνωρίζουμε ότι η μελλοντική μας ζωή δεν είναι μέσα στα πλανητικά συστήματα αυτού του κόσμου, αλλά έχει τοποθετηθεί από τον Δημιουργό σε άλλες άγνωστες για την ανθρώπινη αντιληπτική ικανότητα διαστάσεις, τις οποίες καλούμαστε να γνωρίζουμε καθημερινά όλο και καλύτερα.

Διότι η ζωή, όπως εξήγησε ο Χριστός, δεν είναι μόνο αυτή που βιώνουμε εδώ πάνω στον πλανήτη γη, αλλά συνεχίζεται σε άλλη διάσταση χώρου και χρόνου, εκεί που ο ίδιος ο Χριστός “μετακόμισε” μετά την “τιμητική” φιλοξενία που του επιφυλάξαμε εμείς με την παραπομπή του σε δίκη υποκρισίας, διότι η δική του διδασκαλία δεν χωράει μέσα στον μικρό δικό μας πλανήτη που πλανάται ανάμεσα στην φιλοδοξία, την φιλαργυρία και την πλεονεξία, στα πλαίσια μιας άμετρης αδικίας έναντι της αλήθειας.

Η υγιής διδασκαλία του Χριστού άνοιξε αυτούς τους ορίζοντες πέρα από την δική μας μιζέρια, που βγαίνει μέσα από την πίκρα της αποτυχίας. Ο ίδιος έδειξε ότι υπάρχει και άλλο πλανητικό σύστημα, στο οποίο κατοικεί Δικαιοσύνη. Η προσωπική αγάπη για την αλήθεια όσο μεγάλη και δύσκολη και αν είναι, είναι το κλειδί που ξεκλειδώνει το επόμενο βήμα της ατομικής πορείας, που είναι δύσκολη, αλλά στο τέλος φέρνει το άτομο μακριά από την στενότητα αυτού του πλανήτη. Τα έτη φωτός δεν είναι για να θαυμάζουμε. Είναι για να κατανοούμε την πορεία μακριά από την θλίψη και την αποτυχία της ημέρας. 

Τον 21ο αιώνα και ιδιαίτερα στις μέρες μας η λέξη ενέργεια είναι συνώνυμη με την καθημερινή μας ζωή. Τίποτα δεν κάνουμε χωρίς να απαιτείται ενέργεια, από την οποία παράγεται η δύναμη που χρειαζόμαστε. Και μπορεί αυτή η ενέργεια και η  δύναμη που παράγεται από αυτήν να περνά στα “ψιλά”, όμως όταν έρχονται οι λογαριασμοί της ενέργειας καταλαβαίνουμε πολύ καλά τον ρόλο της ενέργειας, αλλά και το κόστος που αυτή έχει για τις πρώτες ύλες και την παραγωγή της ενέργειας.

Διότι τώρα πλέον, δεν είναι αρκετή για τις ανάγκες μας μόνο η φυσική ενέργεια, του αέρα, του ήλιου, των ανθρώπινων δυνάμεων, αλλά οι ανάγκες για περισσότερη δύναμη, άρα και ενέργεια για να παραχθεί από τις πρώτες ύλες, είναι η καθημερινή έγνοια όλων των υπευθύνων του κόσμου. Ωστόσο αυτό το στοιχείο της παγκόσμιας ανάγκης σε πρώτες ύλες για την παραγωγή της ενέργειας είναι έξω από την προσωπική μας ζωή, αν βέβαια εξαιρέσουμε το κόστος, το οποίο πολλές φορές φτάνει την ζωή μας σε επίπεδα άγχους. Και αυτό δεν είναι το πιο σοβαρό.

Οι κίνδυνοι από τους οποίους μπορεί να στερηθούμε την ενέργεια λόγω της προμήθειας των πρώτων υλών, μεταβάλλουν την προσωπική μας ζωή σε αγωνία και προσδοκία για το μέλλον, αφού όλοι πλέον ζούμε με την αδήριτη ανάγκη για πρώτες ύλες και ενέργεια. Και φυσικά το ζήτημα δεν είναι καινούριο, διότι ανέκαθεν ο άνθρωπος αναζητούσε τρόπους να έχει στην διάθεσή του περισσότερη ενεργητική δύναμη, για να την αξιοποιεί στην δική του καθημερινότητα. Αυτός ήταν ο λόγος που εξημερώθηκαν τα άγρια ζώα, αυτός ήταν ο λόγος που χρησιμοποιήθηκε ο άνεμος και το νερό για κίνηση, και γενικά μέχρι και πριν λίγους αιώνες οι άνθρωποι αναζητούσαν τρόπους να ανακαλύψουν περισσότερη ενέργεια μέσα από τα υλικά της φύσης.

Και αυτό το στοιχείο, το οποίο δεν είναι αμελητέο στοιχείο αλλά είναι συστατικό της προσωπκής μας καθημερινής ζωής και πραγματικότητας, το ανέφερε πρώτος ο Χριστός, όταν μάς υπέδειξε – τότε σε εκείνους σήμερα σε μάς – να παρατηρήσουμε τα κρίνα του αγρού, τα οποία δεν διαθέτουν μηχανές και παρατηρήσιμους μηχανισμούς για να αναπτυχθούν, αλλά, όπως ο ίδιος εξήγησε, η γη αυτόματα αποδίδει την δύναμη της ανάπτυξης, δηλαδή η γη διαθέτει την αναγκαία ενεργητική δύναμη, με την οποία μεταβάλλονται τα συστατικά της γης σε χόρτο και ζωή για το ζωικό βασίλειο.

Με λίγα λόγια, η ενέργεια που έχουμε ανάγκη ήταν γνωστή στον δημιουργό, όταν εκείνος δημιούργησε τον κόσμο και όσα βρίσκονται μέσα σ’ αυτόν, και μάλιστα μερίμνησε για εκατομμύρια χρόνια αυτή η ενέργεια να μην έχει λείψει ποτέ πάνω από την γη, αλλά να διατηρείται στο πέρασμα του χρόνου, και να τροφοδοτεί κάθε μορφή ζωής και κίνησης πάνω στον πλανήτη μας. Διότι όλα χρειάζονται δύναμη, και η δύναμη παράγεται από την ενέργεια και τις πρώτες ύλες. Και το ξέρουμε καλά από την προσωπική μας ζωή καθημερινά.

Χρειαζόμαστε νερό και τροφή μαζί με το οξυγόνο, για να διατηρηθούμε στην ενεργό ζωή. Το σώμα μας είναι ένα τέλειο εργοστάσιο παραγωγής ενέργειας για τις προσωπικές μας ανάγκες. Όμως ο εσωτερικός μας κόσμος των σκέψεων, των υπολογισμών, των εκτιμήσεων, των συναισθημάτων, των επιλογών και των αποφάσεων, έχει και αυτός ανάγκη από καθημερινή ενίσχυση μέσω της πίστης και της καλλιέργειας του καλού έναντι του πονηρού και του κακού. 

Όλοι γνωρίζουμε την σημασία και την αξία της ενέργειας, αλλά και του καθοριστικού ρόλου που παίζει η ενέργεια, αυτό που λέμε σήμερα “ελληνιστί”  “energy” ! στην ατομική μας καθημερινότητα. Διότι ποτέ στην ιστορία του πλανήτη ο άνθρωπος δεν ήταν τόσο εξαρτημένος από την ενέργεια που παράγεται από την φύση (αέρας, ήλιος, ζώα), και μάλιστα τελευταία και με την παρέμβαση του ανθρώπου η ενέργεια παράγεται με εξελιγμένες μεθόδους, από τις ανεμογεννήτριες μέχρι την πυρηνική διαδικασία. Δηλαδή, γίνεται προσπάθεια να υπάρχει επάρκεια πρώτων υλών, από τις οποίες παράγεται η ενέργεια, αυτό το στοιχείο που συνοδεύει πλέον κάθε σχεδιασμό για όλη την ανθρωπότητα, και μάλιστα σε βαθμό εμπλοκής σε πολέμους για την απόκτηση αυτών των πρώτων υλών.

Άρα η ενέργεια η οποία αποτελεί την προϋπόθεση για την ύπαρξη δύναμης – η ενέργεια παράγει την δύναμη πχ στο όχημα που οδηγούμε – δεν είναι παρωνυχίδα, αλλά αποτελεί κεντρικό άξονα ενδιαφέροντος από όλη την ανθρωπότητα, αφού η επάρκεια φέρνει ειρήνη και ευημερία. Και όλα αυτά συμβαίνουν γύρω μας, εμείς συμμετέχουμε εκόντες άκοντες, χωρίς ωστόσο αυτό το στοιχείο του ρόλου της ενέργειας και της δύναμης που παράγεται από αυτήν, να μάς απασχολεί στην περιοχή της προσωπικότητάς μας.

Διότι, εκτός από την ενέργεια που έχει ανάγκη η κοινωνία των ανθρώπων, υπάρχουν και οι ατομικές ανάγκες σε ενέργεια, προκειμένου το άτομο να είναι σε θέση να εκτελέσει τα καθημερινά του καθήκοντα. Διότι μπορεί το όχημα να μάς μεταφέρει στον χώρο εργασίας, όμως το όχημα θα μείνει έξω από την θέση στην οποία το άτομο θα εργαστεί όλη την ημέρα. Και αυτή η εργασία της καθημερινής μας ζωής απαιτεί ενέργεια και δύναμη, ώστε να “στεκόμαστε όρθιοι” στην παραγωγική διαδικασία της ημέρας.

Και εδώ βρίσκεται το πρόβλημα. Διότι την δύναμη το οχήματος την εξασφαλίζει το καύσιμο. Την δύναμη όμως του φυσικού μας σώματος και των λειτουργιών που συντελούνται εντός αυτού, την παράγουν οι τροφές και ο αέρας που αναπνέουμε. Χωρίς αυτές τις δύο πηγές, το άτομο κουράζεται και δεν μπορεί να αποδώσει στην εργασία και στην καθημερινή του ζωή. Και αυτό είναι κρίσιμο στοιχείο. Διότι είναι κατανοητή η δύναμη που παράγεται από την ενέργεια, ωστόσο αυτό είναι μόνο η αρχή. Διότι το άτομο δεν έχει ανάγκη μόνο στο φυσικό του σώμα, αλλά έχει ανάγκη και στον ψυχικό του κόσμο, τον έσω άνθρωπο που κατοικεί εντός του σώματος και κρίνει, διακρίνει, επιλέγει, και ενεργεί στα πλαίσια της δικής του επιθυμίας.

Με λίγα λόγια, η ζωή και οι πράξεις της καθημερινής μας ζωής προέρχονται από τις δύο αυτές πηγές. Την υγεία του φυσικού μας σώματος από την μια, και την υγεία του εσωτερικού μας κόσμου από την άλλη. Η υγεία του φυσικού μας σώματος μάς απασχολεί κάθε μέρα. Η υγεία του εσωτερικού μας κόσμου, δηλαδή των σκέψεων, των υπολογισμών, των επιλογών και των τελικών πράξεων μένει σε δεύτερη ή ακόμη και σε ανύπαρκτη θέση στην προσωπική μας καθημερινότητα. Και ο Χριστός δεν είπε να αγνοήσουμε το σώμα μας, αλλά εξήγησε ότι πρέπει να εντάξουμε την δύναμη του εσωτερικού μας κόσμου σε πρώτο πλάνο δραστηριοτήτων, και τις πράξεις για το φυσικό μας σώμα σε δεύτερο πλάνο. Το πρώτο καθορίζει την πορεία και του δεύτερου. Το αντίστροφο δεν ισχύει. 

Στον σύγχρονο κόσμο του 21ου αιώνα, η λέξη “ενέργεια” είναι ένα σημαντικό κομμάτι του καθημερινού μας λεξιλογίου, είτε άμεσα είτε έμμεσα. Διότι δεν είναι μόνο το κόστος της ενέργειας, την οποία χρησιμοποιούμε κάθε στιγμή για τις δραστηριότητές μας, αλλά είναι και η εξάρτησή μας από αυτήν, δηλαδή δεν μπορούμε να ζήσουμε την καθημερινή μας ζωή, χωρίς να χρησιμοποιήσουμε ενέργεια, είτε ηλεκτρική, είτε ορυκτών καυσίμων. Στο σπίτι, στην δουλειά, στο δρόμο, στα ταξίδια, παντού και πάντοτε χρειαζόμαστε ενέργεια, και αυτό αποδεικνύει την ανάγκη επαρκούς ποσότητας στην διάθεσή μας, αφού η έλλειψη μπορεί να προκαλέσει σοβαρές συνέπειες στην ζωή μας.

Από την ποσότητα του καυσίμου στο αυτοκίνητό μας, μέχρι τα τρόφιμα για την συντήρηση του σώματός μας, και τον τραπεζικό λογαριασμό για την κάλυψη όλων μας των αναγκών σε πρώτη ύλη για την παραγωγή ενέργειας, είναι προφανές ότι η ενέργεια ως δύναμη ζωής δεν είναι παρωνυχίδα, αλλά είναι ένα κεντρικό ζήτημα που αγγίζει κάθε δραστηριότητά μας σήμερα.

Και αυτό μπορεί στις μέρες μας να έχει φτάσει σε αδιανόητα όρια, ωστόσο δεν πρόκειται για νέα υπόθεση. Διότι ο άνθρωπος, κάθε άνθρωπος, κάθε άτομο έχει ανάγκη από ενέργεια για να διατηρηθεί στην ζωή, αλλά, επιτρέψτε μου, και για να έρθει στην ζωή, όπως εμείς την κατανοούμε και την καταγράφουμε στα ληξιαρχεία.

Για να μετακινηθούμε χρειαζόμαστε ενέργεια και δύναμη. Για να μεγαλώσουμε χρειαζόμαστε τροφές και νερό για να παραχθεί η ενέργεια στο σώμα μας. Για να αναπτύξουμε τις καθημερινές μας δραστηριότητες, χρειαζόμαστε δύναμη από ενέργεια, είτε εντός, είτε εκτός του φυσικού μας σώματος. Και αυτό ανάγεται στην δημιουργική αρχή του σύμπαντος κόσμου. Διότι το άτομο δεν είναι ανεξάρτητο από τον υπόλοιπο κόσμο του σύμπαντος, αφού, εκτός της γης, μάς είναι απαραίτητος και ο ήλιος, αλλά και τα άλλα ουράνια σώματα. Και αυτός είναι ο κανόνας διατήρησης – ίσως και της δημιουργίας – της ζωής.

Η δύναμη με την οποία επιβιώνουμε αποτελεί υπαρξιακή προϋπόθεση της παρουσίας κάθε ατόμου πάνω στην γη. Και ο Δημιουργός ήξερε πώς να οργανώσει την ζωή πάνω στην γη, και έθεσε πρώτα τις πηγές της ενέργειας, το φώς και το νερό και τις τροφές, ώστε η δημιουργία του να έχει μέλλον αδιανόητο για τον άνθρωπο. Διότι αυτή η αλήθεια του ρόλου της ενέργειας εμφανίζεται στην δημιουργική αρχή, αλλά συνεχίζει να αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο στην προσωπική μας καθημερινότητα, όπως εξήγησε ο Χριστός πριν από δύο χιλιάδες χρόνια, και έκτοτε ισχύει η εξήγησή του για μάς μέχρι σήμερα.