Οι εξωτερικές αλλοιώσεις είναι εύκολα αντιληπτές, και εύκολα διαχειρίσιμες. Οι εσωτερικές όμως, ούτε εύκολα αντιληπτές, ούτε εύκολα διαχειρίσιμες είναι, αλλά απαιτούν ειδική προσοχή, προκειμένου να μην περάσει η αλλοίωση στο δικό μας το σώμα, με ότι αυτό μπορεί να σημαίνει για την υγεία μας. Και, κατά την γνώμη μου, αυτό είναι κρίσιμο θέμα: ο εντοπισμός των εσωτερικών αλλοιώσεων, που δεν συνδέονται πάντα και με τις εξωτερικές.

Διότι μπορεί εξωτερικά να μην βλέπουμε τίποτα επιλήψιμο, όμως το κρίσιμο σημείο βρίσκεται στο μη ορατό τμήμα του θέματος που μας απασχολεί, άρα απαιτείται έρευνα, εξερεύνηση του περιεχομένου, και όχι μόνο επιδερμική παρατήρηση. Και για μεν τις τροφές το θέμα είναι απλό, καθώς δοκιμάζουμε το περιεχόμενο στην καθημερινή μας πρακτική. Όταν όμως ερχόμαστε στα θέματα του εσωτερικού μας ανθρώπου, των σκέψεων, των συλλογισμών, των επιλογών και των αποφάσεων, εκεί ο χώρος δεν είναι εύκολα προσβάσιμος, και το περιεχόμενο δεν είναι ορατό με τα φυσικά μας μάτια, άρα απαιτείται άλλου είδους διαδικασία για τον εντοπισμό των αλλοιώσεων στην περιοχή αυτή της προσωπικότητάς μας, οι οποίες μπορεί να προέρχονται από έμπιστη πηγή, αλλά ακόμη και  η πηγή να κάνει λάθος, και να χρειάζεται να προσέχουμε ακόμη περισσότερο.

Η δοκιμασία και η δοκιμές είναι το μέτρο με το οποίο εξασφαλίζουμε τις λιγότερες πιθανότητες λαθών και αλλοιώσεων, όταν πρόκειται για θέματα που δεν είναι ορατά με τα φυσικά μας μάτια. Εκεί, στον αθέατο κόσμο των πληροφοριών και γνώσεων απαιτείται έλεγχος με βάση όχι μια απλή ματιά και μια απλή αποδοχή ή απόρριψη, αλλά με βάση εμπεριστατωμένη άποψη, η οποία να στηρίζεται στην αλήθεια των πραγμάτων και όχι σε ότι καθένας μπορεί να σερβίρει για προσωπικό του όφελος. Και η πείρα της ζωής έχει αποδείξει ότι εδώ και εκατομμύρια χρόνια η μέθοδος της μεθοδίας του διαβόλου, εκείνου δηλαδή που υποβάλλει πονηρές και μη αληθινές προτάσεις, έχει φέρει μεγάλα αποτελέσματα, όπως αυτά περιγράφονται στο Ευαγγέλιο και στην συνολική αλήθεια της Βίβλου.

Η Χρήση της εξαπάτησης με το ωραίο φαινόμενο αλλά με το πονηρό περιεχόμενο, είναι ο κλασσικός τρόπος με τον οποίο όλοι πέφτουμε στην παγίδα των μη ορατών αλλοιώσεων της αλήθειας, τις οποίες όμως τις οικειοποιούμαστε ως αληθινές, ενώ στην πραγματικότητα περιέχουν αλλοιωμένα στοιχεία, τα οποία δηλητηριάζουν τον εσωτερικό μας κόσμο των σκέψεων και των υπολογισμών, οπότε και φθείρουν τις πεποιθήσεις μας για την αλήθεια, σπέρνοντας την αμφιβολία για την πραγματική αλήθεια.

Όμως όλοι ξέρουμε ότι μόνο η αλήθεια ελευθερώνει, ενώ το ψέμα και η απάτη οδηγούν το άτομο σε βαθύτερες αλλοιώσεις και μολύνσεις, οι οποίες δεν λειτουργούν πλέον στο φυσικό μας σώμα,  όπως συμβαίνει με τα τρόφιμα, αλλά επηρεάζουν και την συνείδησή μας δημιουργώντας σύγχυση ως προς την ορθότητα των απόψεών μας για την αλήθεια.

Η υποκρισία που εξήγησε ο Χριστός στην διδασκαλία του, δεν ήταν μόνο τότε κοινό φαινόμενο, αλλά συνεχίζει και σήμερα και θα συνεχίζει πάντα να επηρεάζει τις συνειδήσεις των απλών ανθρώπων, οι οποίοι προσέρχονται με ειλικρίνεια στην πίστη του Χριστού, αλλά πολλές φορές πέφτουμε θύματα εξαπάτησης, που οδηγούν τα σώματα, τις περιουσίες, και την συνείδησή μας σε μη ορατούς σκοτεινούς χώρους της επίγειας αβύσσου. 

Τα όρια της ζωής μας τοποθετούνται από εμάς σταδιακά, καθώς κτίζουμε την ζωή μας καθημερινά. Κάθε μέρα προσθέτουμε – ή τουλάχιστον προσπαθούμε να προσθέσουμε – ένα μικρό τμήμα της περιοχής που βρίσκεται κοντά μας, ώστε να μεγαλώσει ο χώρος της προσωπικής μας καθημερινής ζωής. Διότι αυτά που ήδη έχουμε, δεν απαιτείται να τα κατακτήσουμε, αλλά να τα γνωρίσουμε. Οτιδήποτε όμως είναι έξω από τα προσωπικά μας όρια, πασχίζουμε να το κατακτήσουμε και να το θέσουμε στην δική μας εξουσία της καθημερινής – και όχι μόνο – ζωής.

Με λίγα λόγια, όλοι πασχίζουμε να γνωρίσουμε όσα ήδη έχουμε, και από την άλλη προσπαθούμε να επεκτείνουμε τους ορίζοντές μας σε κάτι που δεν βρίσκεται σήμερα εντός των ορίων της προσωπικής μας καθημερινής ζωής. Και αυτό είναι το κίνητρο, για μια δράση ζωής. Διότι κανείς ζωντανός άνθρωπος δεν θέλει να διακόψει την πορεία των κατακτησεων του, αφού χωρίς κατάκτηση περιοχών πέραν των ήδη κατεκτημένων το άτομο χάνει το ενδιαφέρον του για την ζωή, και ουσιαστικά έχει ήδη παραιτηθεί από την ενεργή δράση.

Συνεπώς, η προσπάθειά μας καθημερινά δεν είναι τίποτα άλλο από προσπάθεια υπέρβασης των υφιστάμενων ορίων, άσχετα με το αντικείμενο που μάς απασχολεί στην καθημερινότητα. Διότι ζωή δεν είναι μόνο το επάγγελμά μας, αλλά είναι και οι προοπτικές του μέλλοντος, αφού μόνο αυτές οι προοπτικές δίνουν ελπίδα, και θέτουν σε δράση τον φυσικό, αλλά και τον ψυχικό μας κόσμο. Η ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο είναι το κίνητρο της προσωπικής μας ζωής, και δεν είναι μόνο η ικανοποίηση για το σήμερα, αφού αυτό το έχουμε ήδη στην διάθεσή μας, και δεν απαιτεί άλλη δράση για να το κατακτήσουμε και να το εντάξουμε μέσα στον “χώρο” ευθύνης μας.

Και αυτή η αλήθεια της προσωπικής μας καθημερινότητας επιβεβαιώνει ότι, τα όρια της ζωής μας είναι δυνητικά μετακινήσιμα, δηλαδή έχουν περιθώρια να ανοίξουν περισσότερο τον χώρο της προσωπικής μας καθημερινότητας. Μάλιστα στην δική μας εποχή των διαστημικών εξερευνήσεων, ο “χώρος” της προσωπικής μας ζωής φαντάζει πολύ μικρός και περιορισμένος, με αποτέλεσμα να αναζητούμε περισσότερο “χώρο” – και όχι φως ! – όπως θα περίμενε κάποιος πιο λογικός.

Δηλαδή επιζητούμε να επεκτείνουμε τα φυσικά μας όρια, εκείνα, δηλαδή που  δημιουργούν τον “έσω των ορίων” φυσικό μας χώρο των πέντε αισθήσεων, και όχι τον “έσω χώρο” του ψυχικού μας εσωτερικού ανθρώπου, δηλαδή των σκέψεων, των προβληματισμών και των αναζητήσεων των ορίων της ζωής, η οποία προφανώς δεν περιορίζεται μόνο στον “χώρο” των πέντε αισθήσεων, αλλά αναζητά χώρο και εκτός αυτών των ορίων.

Και ο Χριστός αυτό ακριβώς ήρθε να εξηγήσει. Μην μένετε μόνον στα όρια των πέντε αισθήσεων, υπογραμμίζω το “ΜΟΝΟ”, διότι διαθέτετε και άλλα όργανα, για να επεκτείνετε τις αναζητήσεις εκτός του φυσικού κόσμου των πέντε σιαθήσεων. Έχετε μέσα σας και το πνεύμα, το οποίο διαθέτει άπειρες διαστάσεις αναζητήσεων και επεκτάσεων. Και αυτό το πνεύμα θα σάς οδηγήσει σε μεγαλύτερους χώρους, σε χώρους που διαθέτουν άλλα μέτρα και άλλες διαστάσεις μήκους, πλάτους, ύψους και βάθους, εκεί που κρύβεται η ελευθερία από τους περιορισμούς των καθημερινών σας ορίων. Σε αυτά τα όρια, σε αυτό το πνεύμα να επενδύσετε χώρο και χρόνο, γιατί αυτό θα φέρει την ικανοποίηση, αλλά και την ελπίδα για περισσότερη ζωή. 

Οι περιοχές ανάμεσα στα όρια απαιτούν εξιχνίαση, εξερεύνηση, γνώση, κατάκτηση, διαχείριση, διότι αυτός είναι ο λόγος που υπάρχουν τα όρια: να ορίζουν περιοχές, πάνω στις οποίες κάποιος έχει εξουσία διαχείρισης των όσων στοιχείων περιλαμβάνονται στην περιοχή αυτή ανάμεσα στα όρια.

Τα όρια, δηλαδή, καθορίζουν μία περιοχή θεμάτων, τα οποία μπορεί να είναι και ανομοιογενή, και όχι μόνο ταυτόσημα ή ενός μόνο ενδιαφέροντος. Μέσα στα όρια μπορεί να υπάρχουν πολλά περισσότερα από ένα θέμα, και αυτό αποτελεί θέμα εξιχνίασης από τον ενδιαφερόμενο, ο οποίος έχει και την εξουσία να εξιχνιάσει, να εξερευνήσει, να κατανοήσει και να διαχειριστεί το περιεχόμενο που περικλείεται εντός αυτών των ορίων.

Ωστόσο, αυτό αφορά μόνο οτιδήποτε περιλαμβάνεται εντός των συγκεκριμένων ορίων. Διότι, τα όρια – ξέρουμε καλά σήμερα τον 21ο αιώνα – δεν είναι δυνατόν να καθοριστούν με ακρίβεια, αλλά τα όρια ποικίλλουν ανάλογα με το θέμα, και – για τους δικούς μας καιρούς της παγκοσμιοποίησης – τα όρια διαφέρουν από περιοχή σε περιοχή. Διότι, για παράδειγμα, το internet που επιτρέπει την επικοινωνία, δεν ταυτίζεται με τα κρατικά όρια, όπως συμβαίνει με την ξηρά και την θάλασσα, αλλά υπερβαίνει αυτά τα όρια, έχοντας δικούς του κανόνες και δικά του όρια – τα οικονομικά – στα οποία δεν υπάρχει ακόμη κανένα όριο μεταξύ των κρατών της γης.

Και αυτό είναι ένα μόνο δείγμα των υπερβάσεων των κοινώς εννοουμένων ορίων, διότι εμείς ταυτίζουμε την έννοια με τα όρια πάνω στην ξηρά, την θάλασσα ή και τον αέρα. Άρα, υπάρχουν περιοχές θεμάτων που δεν ταυτίζονται με τα φυσικά όρια, αλλά κινούνται σε άλλα επίπεδα πρακτικής καθημερινότητας, όπως είναι η γνώση και χιλιάδες άλλα θέματα που ενώ τα γνωρίζουμε, αποδεχόμαστε τα όρια που κάποιος επιβάλλει ή διαχειρίζεται.

Ωστόσο, η ελευθερία είναι παγκόσμιο αγαθό, και είναι το αγαθό που όλοι εκτιμούμε ως ύψιστο μέσα στην επί γης παρουσία μας, διότι ο άνθρωπος είναι κατασκευασμένος μεν να εργάζεται και να κοπιάζει, αλλά όχι να είναι και δούλος στον διπλανό του. Και αυτό δεν χρειάζεται να το μάθει κάποιος στο σχολείο, γιατί είναι μέσα στην φύση μας, και όλοι αποφεύγουμε να γίνουμε δούλοι στον οποιονδήποτε και για οτιδήποτε, διότι αυτό ενοχλεί και αντίκειται στην προσωπική μας συνείδηση.

Και αυτή ακριβώς η αλήθεια της ελευθερίας, οδηγεί το άτομο σε αναζήτηση λύσης από τα τυχόν δεσμά που τον παρακρατούν παρά την θέλησή του στην δουλεία έναντι ανθρώπων. Τα όρια της δουλείας και της ελευθερίας είναι ταυτισμένα με την συνείδηση του ανθρώπου και όχι μόνο με την ισχύ των πυροβόλων όπλων. Ο άνθρωπος μπορεί να είναι δούλος μέσα σε ένα ελεύθερο κράτος, όχι γιατί το κράτος του στερεί την ελευθερία του, αλλά γιατί δεν “ακούει” την φωνή της συνειδήσεως, και γίνεται δούλος των λανθασμένων επιλογών στην προσωπική του καθημερινότητα.

Ο Χριστός εξήγησε δια μακρών ότι όποιος κάνει λαθη τα πληρώνει εδώ και τώρα, και αυτό του στερεί το προσωπικό του μέλλον και όχι η τιμωρία του θεού. Τα λάθη δεν είναι μόνο αυτά που – κατά κανόνα – καθορίζουν τις αρνητικές συνέπειες στην ζωή μας, αλλά είναι και τα αποτυπώματα που αφήνουν αυτά τα λάθη μέσα στην ατομική μας συνείδηση. Αυτά τα αποτυπώματα καθορίζουν και τα όρια της ελευθερίας μας, και όλοι θα θέλαμε να τα αποφύγουμε στο μέλλον, έχοντας μάθει να μην κάνουμε πλέον τόσα λάθη, όσα κάναμε στο παρελθόν. 

Στον καιρό του 21ου αιώνα το μήνυμα δεν είναι πολυτέλεια, αλλά απλή καθημερινότητα. Όλοι οι άνθρωποι στέλνουμε και λαμβάνουμε μηνύματα μέ το κινητό ή τον υπολογιστή μας, και αυτό γίνεται δεκάδες φορές την ημέρα – ή την ώρα – για χιλιάδες λόγους, επαγγελματικούς, φιλικούς, οικογενειακούς, κλπ. Και αυτή η καθημερινή μας πρακτική αποδεικνύει ότι η ανταλλαγή μηνυμάτων δεν είναι μικρό πράγμα, διότι αντανακλά μια ανάγκη του ατόμου να επικοινωνήσει.

Μάλιστα τελευταία, ακόμη και οι εταιρείες επικοινωνούν με τους πελάτες, για πολλούς λόγους τους οποίους όλοι τους δοκιμάζουμε καθημερινά, ή ακόμη και οι κρατικές υπηρεσίες γνωρίζουν το ηλεκτρονικό μας στίγμα, και ειδοποιούν για χιλιάδες λόγους μαζί μας μέσω μηνυμάτων. Ενώ, δηλαδή, μέχρι πριν λίγα χρόνια έπρεπε το άτομο να εμφανιστεί στην αρμόδια υπηρεσία ή το αρμόδιο κατάστημα, σήμερα πλέον αρκεί ένα μήνυμα στο κινητό ή τον υπολογιστή, για να γίνει η ίδια συναλλαγή.

Άρα, όλοι δοκιμάζουμε μια νέα πρακτική, η οποία έχει τα ίδια αποτελέσματα, αλλά είναι πιο συμφέρουσα, διότι εξοικονομούμε χρόνο και κόπο, και αυτό είναι το μυστικό της επιτυχίας. Δεν χρειάζονται πολλά λόγια για να μας πουν κάτι. Αρκεί ένα μήνυμα στο κινητό, ακόμη και δύο λέξεις για να κατανοήσουμε τον λόγο της επικοινωνίας. Και αυτή είναι σπουδαία ένδειξη, ότι κάτι έχει αλλάξει στην πρακτική μας καθημερινότητα, αφού για την ίδα ανάγκη έχουμε εφεύρει άλλους τρόπους, πιο πρακτικούς και οικονομικούς – σε χρόνο και σε δαπάνες – για να καλύπτουμε τις καθημερινές μας ανάγκες.

Και αυτή η αλλαγή των εξωτερικών δεδομένων, δίνει το “μήνυμα” και για αλλαγή στην νοοτροπία μας, σε όσους από εμάς αναζητούμε στηρίγματα στην πίστη. Οι παλαιότερες πρακτικές στα ζητήματα αυτά έχουν αρχίσει να δημιουργούν αναπάντητα – πολλές φορές – ερωτήματα, για το τί πιστεύω και γιατί το πιστεύω. Η συντόμευση των συναλλαγών μας, οτιδήποτε και αν αφορούν αυτές, δηλαδή είτε πρόκειται για μια φιλική επικοινωνία, είτε πρόκειται για επαγγελματική ανάγκη, δίνουν το στίγμα των αλλαγών που έχουν ήδη επέλθει στην πρακτική καθημερινή μας ζωή.

Και αυτό δεν μπορεί να είναι αμελητέο ζήτημα, για όσους επιδιώκουν να κατανοήσουν την σχέση τους με το αντικείμενο της πίστης τους, δηλαδή το Ιερό Πρόσωπο στο οποίο καταφεύγουν για βοήθεια, και στην διαχείριση αυτής της γνωριμίας, αφού κάθε πίστη έχει ανάγκη, εκτός από το φυσικό πρόσωπο που την επικαλείται, να υπάρχει και ένα ιερό πρόσωπο στο οποίο απευθύνεται η πίστη του ατόμου που το αναζητά.

Δηλαδή, δεν πρόκειται για αέρα, αλλά από την μια πρόκειται για μια εσωτερική λειτουργία του ατόμου που αναζητά στήριγμα, αλλά και από την άλλη έχει και ένα Ιερό Πρόσωπο, στο οποίο απευθύνεται η πίστη του. Το θέμα που μπορεί να απασχολεί ένα άτομο είναι απόλυτα προσωπική του υπόθεση και δεν χρειάζεται καμία διευκρίνιση. Το αντικείμενο, δηλαδή το Ιερό Πρόσωπο, καθένας επιλέγει το πρόσωπο που κατά την δική του γνώμη μπορεί να δώσει την απάντηση στο ζήτημα που τον απασχολεί.

Η σύνδεση με το Ιερό Πρόσωπο, είναι εσωτερική λειτουργία κάθε ατόμου, και κανείς δεν μπορεί να υπεισέλθει στον χώρο αυτό, αφού πρόκειται για την συνείδηση του ατόμου και όχι για κοινωνική εικόνα σχολιασμού. Και ο Χριστός σε αυτό ακριβώς το σημείο της προσωπικότητας του ατόμου έθεσε την βάση της διδασκαλίας του: την ατομική μας συνείδηση, η οποία και αντανακλά τον εσωτερικό κόσμο, αλλά και το κοινωνικό μας περιβάλλον, μαζί με την ανάγκη, για την οποία προσφεύγουμε κάθε φορά σε αναζήτηση λύσεων. 

Τα ουράνια σώματα ήταν πάντα γνωστά, γιατί ήταν ορατά με το γυμνό μάτι. Ωστόσο αυτό, φαίνεται, ότι δεν είναι πλέον αρκετό. Όχι γιατί δεν υπάρχουν πλέον, αλλά γιατί θέλουμε να μάθουμε κάτι περισσότερο για αυτά τα ουράνια σώματα, τα οποία τα παρακολουθεί η ανθρωπότητα ήδη από την εμφάνιση του ανθρώπου, αλλά τώρα αρχίζει να καταλαβαίνει ότι η παρουσία τους δεν είναι μόνο διακοσμητική, αλλά έχουν κάποιο προορισμό που βρίσκονται εκεί, και αυτός ο λόγος πρέπει να διερευνηθεί, αφού πιθανόν θα ωφεληθεί όλη η ανθρωπότητα άμεσα ή έμμεσα.

Έτσι τους δύο τελευταίους αιώνες άρχισε η μελέτη των γαλαξιών και των ουρανίων σωμάτων γενικότερα, διότι έγινε κατανοητό ότι η παρουσία τους εκεί πρέπει να έχει κάποια σημασία και για μάς. Δεν αρκεί μόνο ότι έχουμε φως και προσανατολισμό, αλλά αρχίζουμε να εκτιμούμε και άλλες παραμέτρους και θέματα, τα οποία δεν μάς απασχολούσαν μέχρι τώρα.

Ωστόσο οι γαλαξίες ήταν εκεί εδώ και χιλιάδες χρόνια, τους βλέπαμε, αλλά τώρα ήρθε η ώρα να τους πλησιάσουμε για να μάθουμε τα μυστικά – όσα μπορούμε να κατανοήσουμε – που κρύβουν και αφορούν την δική μας καθημερινή ζωή. Διότι ο άνθρωπος δεν έχει ανάγκη μόνο φαγητό και καλοπέραση, αλλά έχει και ερωτήματα για την ζωή, πολύ περισσότερα από ότι αφορά την εξεύρεση της τροφής.

Απασχολεί τον άνθρωπο ο λόγος της ύπαρξής του, οι αιτίες που προκαλούν τις ασθένειες, ο λόγος που το άτομο πεθαίνει και κανένας δεν έχει μείνει πίσω μέχρι σήμερα, η κοινωνική αδικία, και χιλιάδες άλλα θέματα, τα οποία δεν σχετίζονται με την τροφή, αλλά αποτελούν θεμελιακά ερωτήματα για την ζωή και τον λόγο της παρουσίας μας πάνω στον πλανήτη.

Η έμφυτη ανησυχία του ατόμου για το μέλλον, η αγανάκτηση για τα αδιέξοδα, το άγνωστο μέλλον, που ενώ ξέρουμε ότι θα έρθει, κανείς δεν το ξέρει, και χιλιάδες άλλα ερωτήματα πλανώνται σιωπηρά μέσα στις συνειδήσεις εκατομμυρίων ανθρώπων καθημερινά, και κανείς δεν μπορεί να δώσει μια ικανοποιητική απάντηση που να καλύπτει όλες τις ανησυχίες. Όχι – ίσως – γιατί δεν υπάρχουν απαντήσεις, αλλά κάθε απάντηση δεν καλύπτει και όλες τις ανάγκες της ατομικής μας συνείδησης, διότι διαφέρει η μία συνείδηση από την συνείδηση ενός άλλου ατόμου.

Καθένα πρόσωπο πάνω στην γη είναι μοναδικό, και αυτό φέρνει τους μεγάλους προβληματισμούς. Κανείς δεν μπορεί να δώσει μια απάντηση ικανοποιητική για όλους, γιατί ο αποδέκτης διαφέρει, και η κατανόηση της απάντησης είναι – πολλές φορές – και συνάρτηση του τόπου και χρόνου, αλλά και της ωριμότητας που βιώνει το κάθε άτομο την ώρα της απάντησης.

Η προσπάθεια του Δαίδαλου και του Ίκαρου να πετάξουν για να ελευθερωθουν, αποδεικνύει ότι ο άνθρωπος εδώ και χιλιάδες χρόνια κατανοούσε την αξία της ελευθερίας μέσω του ουρανού και της πτήσης πάνω από την γήινη επιφάνεια. Έψαχνε τρόπους για να εμπλουτίσει τις δυνάμεις του, ώστε να πετύχει την απελευθέρωσή του από τις γήινες παγίδες.

Αυτή την τακτική ακολούθησε και ο Χριστός με την διδασκαλία του. Δεν αρκέστηκε στην κριτική της κακής κατάστασης του ατόμου και της κοινωνίας, αλλά υπέδειξε τον ουρανό ως καταφύγιο απαντήσεων μέσω της πίστης στην ανάσταση  και την αιωνιότητα. “Ως εν ουρανώ και επί της γης”, είναι η φράση κλειδί που οδηγεί το άτομο σε αναζητήσεις, όχι μόνο για βελτίωση της προσωπικής του καθημερινότητας, αλλά και για εξερεύνηση άλλων γαλαξιών, που θα αποκαλυφθούν στο μέλλον, αλλά ήδη υπάρχουν και δίνουν νερό στους διψασμένους για δικαιοσύνη και ειρήνη και χαρά.